Αρχείο Ετικετών | Μίνως Σωμαράκης

Μίνως Σωμαράκης Μοιρολόι

71931551_2503104806586506_1205137590982803456_n

Για τα παιδιά που χάνονται, χάνονται , χάνονται …

Κι αν σου μιλώ δε μου γροικάς, λόγια ‘ ναι και πετάνε
κι αν τρέχουνε τα μάτια μου, τα δάκρυα δε φελάνε.
Μα πώς να κάμω τη μιλιά για σένα να σωπάσει;
και πώς να πνίξω τον καημό που με κατασπαράσσει;
Σκύβω σηκώνω την αυγή το πρόσωπο να φέξει
κι ήλιος εσκοτείνιασε και βιάστηκε να τρέξει
να βασιλέψει, ολόμαυρος σαν τον αφέντη Χάρο
που σε κρατεί απ’ τα μαλλιά κι εγώ πώς να σε φτάσω
να σε γυρίσω ως ήσουνα ξέφωτο μες το δάσο;
Και γονατίζω ανήμπορη κι οι βάτοι με τρυπούνε
και στη βοή του ποταμού τ’ αυτιά μου δε γροικούνε
εκείνο το τραγούδι σου, που’ λεγες κάθε δείλι
κι εγώ με τα ματάκια μου ήβρεχα το μαντήλι
και δρόσιζα το μέτωπο που το’ καιγε η αρμύρα,
κι εδά βροχή κι εδά χιονιάς κι εδά Θεού πλημμύρα.
Κι αν σου μιλώ δε μου γροικάς, εχάθης στο σκοτάδι
δένω γερά τη θύμηση, ρίχνω σκοινί στον Άδη
και πιάσου πάνω ν’ ανεβείς στον καθαρόν αέρα
να βγει του ήλιου το κορμί να ξημερώσει η μέρα.

Μίνως Σωμαράκης