Pola Vakirli !είπα να πάμε μαζί, έστω και νοερά, μια βόλτα στον τόπο μου:

13166065_1767801310116863_6183296905910533238_n

ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΚΡΑΤΑ

Τα ματόφυλλά μου σε σένα
το δέντρο της ψυχής μου στα χώματά σου
κι οι ρίζες του αιώνια απλωμένες
στις φλέβες σου,

στα νερά σου που κυλάνε απότοκα
των υδάτων της Στύγας
στου Χελμού τις κορφές,
στης πέρδικας το πάτημα
που χρυσώνει το φτέρωμά της
στις ακτίνες της δύσης,

ενός ήλιου που λαμπρότερος
φεγγίζει στα μάτια μου
απ’ όλους τους ήλιους του κόσμου
σα βγαίνει μες απ’ τις χαράδρες του
χέρι χέρι με τη βουή του Κράθη του ποταμού
που έλουσε τα μαλλιά της Γκόλφως
προίκα αιώνια να είναι
στα φρύδια του Έρωτα.

Αντιφεγγίζουν στη δροσερή επιδερμίδα
του Κορινθιακού
οι λάμψεις των αστεριών σου
και το φεγγάρι χάνεται στα σύννεφα
που βροχή ολοένα γεννάνε.

Ω! ιερή μυσταγωγία, συνεύρεσή μου ιδεατή
με την αρμύρα της θάλασσάς μου
ω! εκλεκτή συγκίνηση και γλυκασμός και νόστος
στο άγγιγμα των λεμονανθών σου
ω! γη μου ανάλαφρη
σαν του κοκκινολαίμη το πέταγμα
στον παράδεισο των Ανοιξιάτικων περβολιών σου.

Εκεί, στην υγρή στοιβάδα των δροσερών χωμάτων σου
εκεί θέλω να κοιμηθώ.
Κάτω απ’ τον δικό σου ουρανό
που ψαλιδίζει τα φτερά του χελιδονιού
σαν τραγουδά στο μπαλκόνι του.

Pola Vakili

Έργο – William Adolphe Bouguereau

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.