Βάγια Μπαλή ΖΩΗ

15338811_1870648389832154_6703091094658680884_n

Χτυπάει το πόδι επίμονα. Ταυτίζεται πια με το τικ τακ
του ρολογιού, αυτό το δίχως τέλος χτύπημα.
Ο ιδρώτας στο μέτωπό κυλά
και πέφτει χάμω σε χοντρές σταγόνες…
Φυσά και ξεφυσά…
Τον κοιτάς και μονομιάς
σου μεταδίδει την αγωνία του, δίχως να ξέρεις το λόγο.
Η τσίχλα που έχει κολλήσει κάτω από το παπούτσι του,
δε δείχνει να τον ενοχλεί.
«Ποιός νοιάζεται για μια παλιότσιχλα μία τέτοια μέρα», σκέφτεσαι, ενώ τον παρατηρείς. «Εμένα… Εμένα ενοχλεί»,κάνεις
τη σκέψη καθώς τη βλέπεις μία
να μεγαλώνει και μία να μικραίνει, στο πάνω κάτω του ποδιού του. «Ποιός είσαι και τι σου συμβαίνει;» θες να τον ρωτήσεις μα το στόμα παραμένει σφραγισμένο.
«Εμένα με λένε Ζωή
και σε παρατηρώ τόση ώρα.
Έχω τόσες πολλές ερωτήσεις να σου κάνω μα κρατιέμαι γιατί φοβάμαι τις απαντήσεις.
Δεν ξέρω αν είμαι προετοιμασμένη».
Στο διάδρομο εμφανίστηκε μια μορφή ντυμένη στα κόκκινα. Εκείνος σήκωσε το κεφάλι
σχεδόν τρεμάμενος,
όταν εκείνη με μία φωνή μελωδική τον ενημέρωνε :
«Κύριε Έρωτα το βέλος σας τελικά βρήκε την Αγάπη στην καρδιά.
Δε μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο για να τη σώσουμε.
Είναι φανερό πως πια σας ανήκει.» Πριν προλάβει ν’ απαντήσει, η μορφή συνέχισε να μιλά: » Ζωή γίνε ταξίδι επάνω σου να ταξιδέψουν οι δυο τους… Εσύ ξέρεις…»
Μα εσυ δεν ήξερες, δεν ήσουν προετοιμασμένη…
Δεν ήξερες πως να οδηγείς
τους δύο εραστές σε κοιλάδες παραδεισένιες και σε θάλασσες ευτυχίας κι έτσι τους έριξες σε ξέρες και σε βράχια. Τους μάτωσες, τους πίκρανες,
μα τους έδωσες κι όμορφες στιγμές.
Προσπάθησες για το καλύτερο…
Όλοι το γνωρίζουν πια… Όλοι….

Copyright © Βάγια Μπαλή 17/01/2018

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.