Xρήστος Αθανασίου Μακεδονικές αρετές των νικητών

26239538_197146491025204_7095864032015499598_n

Σ’ αυτά τα ιερά χώματα της λευτεριάς του Μοριά και της Ρούμελης, ξέρω Μακεδονομάχε παππού μου, τους επίδοξους κυρίαρχους της γης. Όλα εδώ με στενεύουν στη σφαίρα της ελληνικής ιστορίας και όχι πως δεν σε αγαπώ, το ξέρεις αυτό.

Όμως, να… θέλω όρθιος να εκτιναχθώ στο εσωτερικό του στρώματος της οθωμανικής αριστοκρατίας. Έτοιμος ν’ ακοντίσω το όνειρο μακριά και να φύγω στο βορειοανατολικό τμήμα της χερσονήσου του Αίμου. Να πάω στη Μακεδονία για ν’ αγωνιστώ και να παλέψω, στην ώρα της μεγάλης δόξας.

Και αυτή η ηδονή δεν μετριέται και δεν συγκρίνεται με τίποτα ! Είναι μια δοκιμασία που πρέπει να υποστώ, μια παρατεταμένη πορεία που πρέπει να κάνω διά μέσου των ιστορικών φαινομένων. Και το ξέρω καλά παππού σ’ αυτό που έχω βάλει στόχο. Στις ποτισμένες στιγμές των αρχαίων ελληνικών φύλλων της Μακεδονίας.

Αυτή η πορεία θα είναι γεμάτη εμπόδια στα καλάμια της ρεματιάς. Γεμάτη απογοητεύσεις και ελάχιστες χαρές ανά τα πέρατα της δίκαιης οργής. Όμως δεν θα παρατήσω τη μάχη από τις σφενδόνες και τις ασκήσεις σκοποβολής. Σ’ αυτή την ιερή μάχη δεν θα γίνω λιποτάκτης απ’ τους αιώνιους ζυγούς των βούλγαρων κομιτατζήδων και των τούρκων σωβινιστών.

Η Μακεδονία του Αλεξάνδρου η χώρα, που μοιάζει με το κόκκινο γλυκό κρασί, σε κάνει να πετάς με σπουδαίες αξίες, βαθιές πίκρες και ιδανικά. Νιώθεις ευτυχισμένος και σου δίνει φτερά να προχωράς μπροστά στον Θεό, στον άνθρωπο και την Ελλάδα.

Όμως το νιώθω σαν βλέπω τη γαλανόλευκη να κυματίζει ψηλά, με ατσάλινη θέληση και αδάμαστο σθένος… Να, εδώ μέσα το νιώθω, καθώς χάνομαι με απίθανη αταραξία, πίσω απ’ τους χαμηλούς λοφίσκους των ληστρικών σωμάτων.

Στο μυαλό μου υπάρχει, σαν τη σπίθα στη στάχτη μια ιδέα, που μου δημιουργεί μια τεντωμένη χορδή πάθους για ζωή και για νίκη. Μια αδιάκοπη βουή που μου σφυρίζει πέρα από τους ήρωες της Πίνδου, το βροντερό παρών μου, αμέριμνα στους μυστικούς βάλτους.

Όλοι οι Μακεδονομάχοι περιμένουν να γίνει μια αλλαγή που μπορεί να έρθει χωρίς αιματηρή επανάσταση, αλλά από μια μεταμόρφωση του ανθρώπου, διά μέσου της διδασκαλίας σε μια κοινωνική πραγματικότητα καινούργια.

Και έρχονται ώρες που πρέπει με λεβεντιά καμαρωτή, να σπεύσουμε να βοηθήσουμε την Μακεδονία σε βουνά και δάση. Να γίνει η Μακεδονία της κοιλάδας του Δουνάβεως μέσα από τους κόλπους των υπόλοιπων κατατρεγμένων Ελλήνων, μεγάλη και τρανή ως ανεξάρτητο κράτος προς την κορυφή.

Το μόνο που αποδεχόμαστε, είναι να γίνει η Μακεδονία του Αλιάκμονος στο Νότο και του Αξιού στο Βορρά, συνδετικός κρίκος μιας μάνας που να ‘ χει στην αγκαλιά της, όλα τα παιδιά της αντίστασης. Τα γεμάτα όνειρα και φιλοδοξίες δικά της παιδιά, που δεν απελπίζονται και ονειρεύονται τις τεθλασμένες γραμμές σε πορφυρένιο χρώμα.

Xρήστος Αθανασίου

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.