Σαν λιακάδα βροχής

26195930_10208263929714870_4758507802215109238_n

Στο σπίτι που μεγάλωσα,
δεν έπαψαν ν’ ανθίζουν τα ρόδα.
Χρόνια τώρα,
με ποιητική διάθεση αγκαλιάζουν
τα κλειστά παραθυρόφυλλα.
Το σπίτι που μεγάλωσα,
έβαλε σύρτες στα όνειρα
και φραγή στις επισκέψεις.
Καταφύγιο χελιδονιών οι εποχές του.
Το σπίτι που δεν ξέχασα,
με ψάχνει στον ύπνο μου
με σκεπάζει τις νύχτες
και με φωνάζει με τ’ όνομά μου.
Του κρύβομαι με βρίσκει,
του γνέφω κι ανοίγει τα φώτα.
Κι αν έφυγα,
το κουβαλώ μαζί μου.
Εκείνο, συνεχίζει να με φωνάζει.
Γλυκά, τρυφερά, σαν λιακάδα βροχής.
Πάντα με τ’ όνομά μου.
Φωτεινή Γεωργαντάκη Ψυχογυιού

4/1/2018

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.