ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΘΕΩΡΗΣΗ για το βιβλίο ποίησης, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ» της κυρίας Ευφροσύνης Θεοφανίδου (Από τον Μαθηματικό ,Ποιητή ,Θεόδωρο Σαντά.)

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Διαβάζοντας με προσοχή το βιβλίο της κυρίας Θεοφανίδου, να μπορέσω να αποδώσω και να εμβαθύνω στα νοήματα που μας δίνει ποιητικά όσο μπορώ καλύτερα -μιας και η ποίηση ,όπως όλοι γνωρίζουμε ,έχει πολύ έντονο το υποκειμενικό στοιχείο- θα πω ότι η ποίησή της έχει κατ’εξοχήν το ελληνικό στοιχείο και κινείται γύρω από την ελληνική και τη δική της ευρύτερη οικογένεια ,την πατρίδα ,την ξενιτιά και σε πολλά άλλα θέματα κι είναι μια ρεαλιστική ποίηση χωρίς ακροβασίες νοητικές όπου λες, τι θέλει να πει ο ποιητής. Φυσικά όπως θα καταλάβατε από τον τίτλο του βιβλίου της «Πνευματική Μετανάστευση» αναφέρεται με πολλά της ποιήματα για τη μετοίκηση των Ελλήνων επιστημόνων σε άλλες πατρίδες.

Το φαινόμενο της πνευματικής μετανάστευσης ή αν προτιμάτε διαρροής εγκεφάλων(BRAIN-DRAIN) είναι μεγάλη πληγή για την πατρίδα μας ,αφού τα πιο πολλά και ευφυή μυαλά ξενιτεύονται κι η Ελλάδα στο μέλλον θα στερηθεί αυτά τα παιδιά με τις πολλές επιστημονικές γνώσεις και δεξιότητες να βοηθήσουν από καίριες θέσεις, στην Αναγέννηση της Πατρίδας μας .

Από το ποίημα ΧΟΡΟΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ (σελ 59)διαβάζουμε

Ζωή

χάσαμε την ομορφιά σου

εγκλωβισμένοι μέσα στα στερεότυπά σου

περιχαρακωμένη μέσα στα τείχη σου…..

Νοσταλγώ αυτά που φύγανε χωρίς εμένα

καλωσορίζω αυτά που θά’ρθουνε.

Αγαπητή μας ποιήτρια ,είναι όπως τα λες .Είμαστε εγκλωβισμένοι, οι άνθρωποι των μεγαλουπόλεων σε μια στάση υποκριτικής ευγένειας ,ξεχάσαμε την αλήθεια και το αγαθό της αγάπης που έχουν ανάγκη οι άνθρωποι. Στερούμαστε από παιδιά το χάδι της μάνας . Έτσι ο μαθητής του Σολωμού ο Λορεντζάτος γράφει στο «Χαμένο Κέντρο»: …«η ψεύτικη ζωή μας, κάνει ψεύτικη και τη γλώσσα μας ..η αλήθεια δεν επιβάλλεται από τη γλώσσα στη ζωή, αλλά από τη ζωή στη γλώσσα. Θα πρέπει να ξαναζήσουμε αληθινά ,για να ξαναμιλήσουμε αληθινά… ».

Κι όμως όσο κι αν προσπάθησαν οι προηγούμενες γενιές και όσο αν προσπαθούμε κι εμείς ,Έτσι πορεύεται η ζωή/με βράχους μες στο χιόνι

και άλλοτε με ροδαυγές/και ήχους από αηδόνι!(Θ. Σαντάς)

Τρέχουμε όλοι ,μικροί μεγάλοι,,σαν να μας καταδιώκουν, να προλάβουμε τις εξελίξεις και τις καινούριες ανάγκες που προέκυψαν μετά τη ραγδαία εξέλιξη που είχαμε στην ηλεκτρονική εποχή μας που ούτε καν εμείς οι παλαιότεροι το υποψιαζόμασταν.

Όλα αυτά δημιουργούν άγχος , μη μείνουμε πίσω στις τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις με αποτέλεσμα να υπάρξει μία απομάκρυνση στην επικοινωνία των ανθρώπων κι είμαστε όλοι μ’ ένα κινητό στο χέρι…να απαντούμε σε μηνύματα ή σε κλήσεις και δεν προλαμβάνει να ξεκουραστεί ο εγκέφαλός μας .

Στο ποίημα ΛΑΘΟΣ ΕΠΟΧΗ,(σελ 66 )διαβάζουμε τρεις στίχους από το τέλος

Δεν είναι λάθος η εποχή/λάθος είν’η διαδρομή

που χαράξαμε να πορευτούμε.

Αγαπητοί μας προσκεκλημένοι

Υπάρχουν ακόμα πολλά ελεύθερα μονοπάτια

χώρος ελεύθερος να διαφύγουμε τις φυλακές

όπως μας λέει με την πικρή φιλοσοφικότητά του ο Τάκης Βαρβιτσιώτης .

Δυστυχώς οι πιο πολλές αποφάσεις λαμβάνονται σε ξένα κέντρα κι εμείς υλοποιούμε αυτές όπου λαοί και έθνη με τις ιδιαιτερότητές τους είμαστε υποχρεωμένοι όλοι να σκεπτόμαστε και να ενεργούμε ως μηχανές. Αυτό κατά τη γνώμη μου εξυπηρετεί τα οικονομικά συμφέροντα κυρίως των εύρωστων κρατών ,σε βάρος των ανίσχυρων και συγχρόνως να έχουμε όλοι κοινό τρόπο ζωής γεγονός το οποίο δεν το αποδέχεται ο Έλληνας ,μιας και από την αρχαιότητα είμαστε ένας λαός της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.

Όπως μας λέει ο Θουκυδίδης στον «Επιτάφιο του Περικλέους» η ευτυχία στηρίζεται στην ελευθερία και η ελευθερία στη γενναιοψυχία.

Στο ποίημα ΑΝ….Ο ΕΡΩΤΑΣ(σελ 71 ) η ποιήτρια εκφράζεται με στίχους τρυφερούς και ανάλαφρους που κρύβουν μια ευγένεια ψυχής και μια πνευματική μεταρσίωση!

Αν θέλεις να ακούς μελωδίες μαγικές

του έρωτα τραγούδησε ,το εύμορφο τραγούδι

……Αν θέλεις να πλεύσει το πλοίο της αγάπης

μέσα απ’την τρικυμισμένη θάλασσα/τον θεό του έρωτα επικαλέσου…

Ποιος Έλληνας ποιητής δε μίλησε για τον έρωτα…Κι ο Σολωμός στο πρώτο του ποίημα που έγραψε στην ελληνική γλώσσα όπως μας πληροφορεί ο Σπυρίδων Τρικούπης ,_το οποίο δεν έχει την αρτιότητα των μεταγενέστερων ποιημάτων του- μίλησε για ένα υπαρκτό κι αγαπημένο του πρόσωπο την ΞΑΝΘΟΥΛΑ

Την είδα την Ξανθούλα/την είδα ψες αργά
που εμπήκε στη βαρκούλα/να πάει στην ξενιτιά.

Από το ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΝΑΣΤΗΣΟΥ(σελ 93 ),διαβάζουμε ένα μικρό απόσπασμα

Χαλεποί οι καιροί, να αποτινάξεις τα δεινά σε καλούν

Στάσου περήφανα .Η ιστορία σε καλεί.

Εσύ που ποτάμι το αίμα έχυσες για την ελευθερία

κράτα και τώρα Ελλάδα μου, τον φάρο φωτεινό!

θα μιλήσω κι εγώ ως ποιητής,για την κρίση που περνάει η Ελλάδα να συμπορευθώ με την ποιήτρια, να ενώσουμε τις φωνές μας,

Πατρίδα μου,άλλο μην κλαις, μην προχωράς στους ασπάλαθους

πιο πέρα είναι η έρημος/ο αλαλαγμός των ανέστιων.

Ας διαβάσουμε και λίγους στίχους από το ποίημα.

ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ(σελ48)

Σε συνεχή αναμονή/ακροβασία σε τεντωμένο σχοινί

η προσμονή των εξελίξεων και κρατά/και μας αναταράζει.

Αγαπητή μου Ευφροσύνη, ζω τη δική σου αγωνία μέσα από την ποίησή σου κι εγώ και συμμερίζομαι όσα γράφεις στο ποίημα αυτό ,καθώς και στα υπόλοιπα του βιβλίου με ανάλογο θέμα.

Το ξέρω οι μέρες που έρχονται πικρό ξετυλίγουν το νήμα τους και αλλοιώνουν τις έννοιες των λέξεων ,μέσα στη νύχτα τον τρόμο κουβαλάει η ψυχή μας ,μη μας ληστέψουν, μην τη ζωή μας αφαιρέσουν .Πολλαπλασιάστηκαν επικίνδυνα τα κρούσματα της διαφθοράς και της επικινδυνότητας. Νυχτώνει και σε δρόμους λίγους απόμερους ,φοβόμαστε τη σκιά μας. Τελειώνοντας θα πω ότι η ποίηση της Ευφροσύνης είναι μια ποίηση συνεχών προβληματισμών για μια ζωή καλύτερη ,μια αγωνία να περάσουμε στο φως και μια ευχή και ελπίδα να σταματήσει η αιμορραγία της Πατρίδας μας να φεύγουν οι νέοι μας επιστήμονες που σπούδασαν με δικά τους χρήματα αλλά και του ελληνικού Δημοσίου , να προφέρουν τις υπηρεσίες τους σε άλλες πατρίδες .

ΦΩΣ(σελ 39)

Πάνω από τον βαρύ συννεφιασμένο ουρανό

τον αδιαπέραστο ,τον γρανιτένιο

μια ηλιαχτίδα στέκεται και προσπαθεί να τον τοξεύσει

να διεισδύσει μες στη σάρκα του

να σταθεί ενάντια στη δύναμή του.

Προσπάθεια καταβάλλει να διαθλαστεί

του ήλιο το φως να σκορπίσει……………..

Η αιώνια πάλη ,οι δυο αντίρροπες δυνάμεις ,ποια τελικά θα επικρατήσει…Κι είναι κι εκείνο το φως της ψυχής που τοξεύει τα πάθη μας ,της αγάπης το φως που γαληνεύει τον ανθρώπων το κύμα ,να φθάσει ο καθένας μας στην πολυπόθητη Ιθάκη του ,όπου το περιμένει η Πηνελόπη και οι άλλοι του αγαπημένοι, μα και οι μνηστήρες που του κατατρώγουν το βιος…Κι είναι κι η ποίηση με τα όπλα της που επουλώνει των ανθρώπων τα άλγη.

Είναι όμως κι ο Αλεξανδρινός ποιητής που με μια ποιητική του υπαλλαγή μας λέει

με πεζόμορφη και φιλοσοφημένη ποίηση

Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως

που ξέρεις από φάρμακα –νάρκης του άλγους δοκιμές- εν Φαντασία και Λόγω.
……………………………………
Τα φάρμακά σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως,
που κάμνουνε —για λίγο— να μη νοιώθεται η πληγή

Είναι και η ποιήτριά μας που στο ποίημά της ,ΠΛΗΡΗΣ ΖΩΗ(σελ53)

το φωνάζει με στεντόρεια φωνή

«Λειτουργώ»

«Δημιουργώ»

«Υπάρχω»

«Ζω»

Νοήματα βαθιά

μέσα στη άπλερη ζωή

έννοιες φωτεινές και ζωογόνες…………….

Έχει ,όπως βλέπουμε κι η Ευφροσύνη τον ευφρόσυνο λόγο της ,τον παρήγορο λόγο της ,τα δικά της ποιητικά ιάματα.

Κι είναι συνάμα και οι όμορφοι και φωτεινοί στίχοι της ποιήτριας

στο ποίημα που ακολουθεί κι έρχονται επικουρικά να συνδράμουν στην τέχνη της ποίησης.

ΔΥΟ ΟΝΕΙΡΑ-ΔΥΟ ΚΡΙΝΑ(σελ 98)

Σε χρυσή κορνίζα της ζωής τα όνειρα

δυο λούλουδα που από έρωτα ανθούν

κατάλευκα δυο κρίνα να γεννήσουν…

Ευφροσύνη,καλοτάξιδο το βιβλίο σου και σε ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία ,να μιλήσω για σένα .Επιπροσθέτως χαίρομαι για τη γνωριμία μας μέσα από το όμορφο και πολυποίκιλο ποιητικό σου έργο Με το καλό σύντομα να μας παρουσιάσεις και μια καινούρια σου ποιητική συλλογή! Ελπίζω στο μέλλον να μιλήσω εκτενέστερα για τον ποιητικό σου λόγο…

Κι ας μην ξεχνάμε ακόμα και με αυτή την πρωτόγνωρη πνευματική αφαίμαξη των καλύτερων παιδιών…σε πνεύμα και ήθος ,η πατρίδα μας θα βρει τον τρόπο να καλύψει το χαμένο της έδαφος…

………………………………….

Με άνεμο και με βροχή /πάντα γυρνάει η προπέλα

κι εκεί στου Γάγγη τα νερά/θ’ αντιφεγγίζει η Πέλλα!(ποίηση Θ.Σαντά)

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.