Μέτρησα φιλιά

12801195_1103197226397284_5702720471318711488_n

Ένα μικρό βράδυ που καθόμασταν στο πεζούλι της αυλής
μας και δαγκώναμε το φεγγάρι τα
λόγια, κρίματα
ήταν πολλά σαν σύννεφα
μα εμείς ακούγαμε τους ουράνιους βηματισμούς τους χωρίς
ανάσα, χωρίς να μιλάμε, χωρίς το τραγούδι των νυχτερινών
αέρηδων που,
σαν ουρανού αστέρια
κατέβαιναν στο περίγυρό μας, στήνανε τις ορχήστρες των
ερώτων και
παίζανε τα φιλιά,
παίζανε και τα χάδια στα έγχορδα.
Για μένα ήσουν μονοπάτι
Δεν θα σε ξεχάσω, ήσουν ένα μονοπάτι,
μονοπάτι ζωής, μονοπάτι θανάτου. Τα βήματά μου ισχνά
σαν βεργούλες που σπάζουνε,
μα νικούσαμε, νικούσαμε μαζί.
Ξέρω
είσαι το μονοπάτι
που δεν θα ξανά περπατήσω
είμαι εδώ όμως,
φεγγάρι που δάγκωσα, φεγγάρι που χόρτασα
είμαι εδώ τα λόγια σου
να σου θυμίσω.

Σοφία Σκουλίκα –Βέλλου, & Δημήτριος Γκόγκας
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ” ΤΑΞΙΔΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ” ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΣΤΡΙΑ

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.