Στον Αποκρυφισμό των Καλοκαιριών

13466073_1787922931438034_6430862886973224546_n

Αχ,εκείνη η Πανσέληνος της καρδιάς
με τα κρυφά της περάσματα
πίσω απ’τους ίσκιους των πεύκων
πόσο μου έλειψε!
Κι εκείνα τα μάτια σου
που αδιάκοπα ταξιδεύουν το όνειρο
πόσο φως κουβαλάν
και δε στερεύει ο ήλιος τους;
Τόσα ανυπόκριτα ψιθυρίσματα
τόσες σταλαγματιές της αυγής
τόση ακηλίδωτη ομορφιά
να γλυκανασαίνουν τα θέλω μου;
Αμφιλύκη των όρμων
που στα πόδια σου
ξημεροβραδιάζουν οι αστερίες
πόσο νοτισμένο καημό
πόσο νύχτιο στίχο θέλεις ακόμα
κατά ‘δω να στρέψεις
το πηδάλιο της Μοίρας
κατά ‘δω ν’αστράψει ο ουρανός.
Πόσα χρώματα να ζητήσω να ζωγραφίσω την Άνοιξη που σε γέννησε
πόσες άρπες να παίξουν στον ύπνο σου
να ξυπνήσεις με τ’όνομά μου στα χείλη σου;
Ζηλεύω τους ‘Άνεμους” που σε κυνηγούν
των παιδιών τα σκιρτήματα
που αποικίζονται στο πρεβάζι σου.
Ζηλεύω τα Καλοκαίρια σου
που γλιστράνε στο αίμα μου
κι εγώ αδυνατώ να βαδίσω μαζί σου
στ’ακροκέραμα που γιγαντώνεται η θύελλα.
Όμως εκεί, στις σχισματιές
της γυμνής μου αλήθειας
λάτρης του δικού σου στίχου θα μείνω
στη γλαυκή σου επιθυμία
στη μαρμαρυγή της δικής μου καρδιάς
στον αποκρυφισμό δυο φιλιών
που μου χάρισαν
τ’αναστάσιμα της ζωής!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,5-1-2015

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.