ΛΕΝΑ ΦΑΤΟΥΡΟΥ

12871439_1698294990428814_6517523687061973229_n

Εσύ…Φίλε μου καθρέφτη.

— Σήκωσε το κεφάλι σου!Αγέρωχη σε θέλω,άξια πολεμίστρια,όπως ήσουν πάντα.Πιο πολύ με θυμάσαι στα δύσκολα,παρά στης χαράς την ομορφιά.Για λέγε…Τι σου συνέβη πάλι;—

—Μπολιάστηκε η καρδιά μου με πίκρα και αδικία.Αυτό έγινε! Λάτρεις του ψέματος και του Ναρκισσισμού, μου κόλλησαν ταμπέλες μουτζουρωμένες με το μαύρο της ψυχής τους.Ταμπέλες που μάλλον οι ίδιοι θα έπρεπε να φορούν.Μιλούν συχνά για το Θεό,μιλούν για τη Θρησκεία,για την αγάπη,για την ηθική.Μιλούν…μιλούν…Και τα λόγια τους φτάνουν στα αυτιά –των ανθρώπων με αξίες–υβριστικά,βγαλμένα απ’του Ιούδα τα χείλη.Το δηλητήριο της ψυχής τους το κρύβουν καλά πίσω από χαμόγελα,προσπαθώντας έτσι να βγάλουν αρετές που δεν έχουν.Λουλουδάκια και καρδούλες περιπαίζουν στις ασπόνδυλες φιλίες τους,γεμίζοντας τα κενά του άθλιου χαρακτήρα που κουβαλούν.Δε μπορούν να κοιτάξουν το πρόσωπο σου,τα μάτια σου,δε μπορούν ν’ακούσουν αυτά που βγαίνουν απ’την καρδιά σου φοβούμενοι μη βρεθούν στης αλήθειας σου το δρόμο.
Ανθρωπάκια που μιλούν πίσω από την πλάτη σου,που δανείζονται άλλοι την φωνή τους έχοντας στόχο την αποκαθήλωση της αδιαφορίας σου,και των αξιών σου.Νέφος κυριεύει τα μάτια τους.Το νέφος της έπαρσης που δύσκολα αφήνει να δεις τους γνήσιους, τους αληθινούς ανθρώπους.Βάρος είναι γι αυτούς,που δε μπορούν να το σηκώσουν,γιατί ότι έχουν πάνω τους,είναι τόσο ελαφρύ…
Μυαλά ρυτιδωμένα είναι,κι ας μιλούν για το γήρας των άλλων.Ασχήμια αποτρόπαια,που γεννά η ελεεινή συμπεριφορά τους.
Θέλεις να σου πω κι άλλα; Να συνεχίσω;—

—Έλα πιο κοντά καλή μου.Άγγιξε με….Ίσως με βρεις λίγο παγωμένο,μα η δική μου καρδιά είναι μεγάλη,και τόσο ζεστή όσο δεν φαντάζεσαι.Κοίταξέ με…Και άκου!
Της δυσωδίας που φτάνει όχι στα ρουθούνια σου,αλλά στην καρδιά σου,εσύ της έδωσες χώρο και χρόνο να κρυφτεί εκεί.Μη ντρέπεσαι γι αυτό. Όχι,όχι μη ντρέπεσαι. Της λογικής ο άνεμος σαν φυσήξει, θα σ’απαλλάξει από τα περιττώματα ,που κάποτε θεώρησες πως είναι θησαυρός.Απομακρύνσου από αυτά λοιπόν αν δεν το έχεις ήδη κάνει,και σφράγισε την πόρτα της καλοσύνης σου. Σφράγισε την τόσο καλά,ώστε να μπορείς μόνο εσύ να την ανοίξεις, όταν εσύ, το θελήσεις.—

—Ευχαρ…—

—Σσσ….Δε θέλω να μου πεις ευχαριστώ, και άλλα τέτοια…Στολίσου. Να καμαρώσω, την ομορφιά σου θέλω!—

—Πάλι θα φύγω από κοντά σου ανακουφισμένη.Μόνο εσένα εμπιστεύομαι,εσένα που τα βλέπεις όλα,μα τίποτα δε μαρτυράς.Ξέρεις καλά πως,της Θείας δίκης το χέρι μόνο,μπορεί να ψαλιδίσει τις γλώσσες τους.

ΛΕΝΑ ΦΑΤΟΥΡΟΥ
ΑΠΟ ΤΑ <ΑΝΩΝΥΜΑ>

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.