Una poesia -Ένα ποίημα dall’antologia -POESIE DI FRONTIERA- edizione La Vita Felice scritta nell’ambito del laboratorio di Alexandra Zambà «Poesia e Ombre»: 34α. LA MADRE SCONOSCIUTA

15894906_1190965600979586_8138221624409931466_n

Ogni giorno la capisco di meno
Mi chiedo cosa non va e mi guarda storto
ed é nervosa e grida e non la capisco.
Cosa in fondo non mi dice
cosa nasconde, com’è lei
e come le altre mamme

Cerca forse il mio affetto
forse non lo trova
con la morte di mio padre, forse
le manca lui, forse qualcosa,
forse cerca me, oppure un altro
diverso da me

dopo anni insieme, non lo comprendo
…………………………………………………….
Απο το εργαστήριο μου «Ποίηση και Σκιές»
δημοσιεύω ένα ποίημα που έγραψα μαζί με τους χρήστες του Κέντρου Ημερήσιας Ψυχικής Υγείας, στη Ρώμη. Bρίσκεται στην Ανθολογία «ΜΕΘΟΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ» εκ. LVF, μτφρ ΑΖ

34
Η ΜΗΤΕΡΑ Η ΑΓΝΩΡΗ
Κάθε μέρα που περνά τη γνωρίζω και λιγότερο.
Αναρωτιεμαι τι δεν πάει και με κοιτάζει στραβά
και είναι νευρική και στριγγλίζει, δεν τη καταλαβαίνω.
Κατά βαθος τι δέν μου λέει
τι μου κρύβει, πώς είναι αυτή
και πώς οι μητέρες οι άλλες

Ίσως ζητά την αγάπη μου
ίσως δεν τη βρίσκει
μετά το θάνατο του πατέρα μου, ίσως
της λείπει εκείνος, ίσως κάτι άλλο
ίσως γυρεύει εμένα, ή κάποιον άλλον
διαφορετικόν απο εμένα

μετά απο τόσα χρόνια μαζί, δεν την καταλαβαίνω

Foto: lo studio di A.Giacometti

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

3 σχόλια στο Una poesia -Ένα ποίημα dall’antologia -POESIE DI FRONTIERA- edizione La Vita Felice scritta nell’ambito del laboratorio di Alexandra Zambà «Poesia e Ombre»: 34α. LA MADRE SCONOSCIUTA

  1. Αγαπημένη μου Αλεξάνδρα ! Ίσως οι λέξεις όταν αφήνονται σε απροστάτευτα πελάγη.Αδύναμες να κυβερνώνται από ανέμους…..Μέσα από την πένα οι λέξεις παίρνουν δύναμη,γίνονται πολυσήμαντες. Μετουσιώνονται σε έναν ονειρικό κόσμο γεμάτο ευαισθησία , αγάπη , αγνότητα.Σε ευχαριστώ από καρδιάς !!!

  2. Ευχαριστώ για την ανάρτηση αγαπημένη Σούλα!
    Ξεκίνησα το εργαστήριο με μεθόδους που μιλούν μια παγκόσμια γλώσσα, πλησιάζοντας σε αλλους πολιτισμούς, μια έκκληση στη φαντασία και την δημιουργικότητα μια διαδρομή στις λέξεις που γίνονται σκέψεις, λέξεις κλειδιά αναδυόμενες από συζητήσεις της ομάδας.
    Όντως για να ζεις ολοκληρωτικά τη ζωή είναι απαραίτητη, όπως το ψωμί, η γοητεία του γλωσσικού παιχνιδιού και της φωνητικής έκφρασης της ποίησης.
    Η ποίηση έχει την ίδια λειτουργία ενός ονείρου που πραγματοποιείται όπου κάθε λέξη ασκεί στις λέξεις συνεχόμενα μια δύναμη ακαταμάχητης έλξης. «Επωάζοντας το όνειρο είναι σαν να ανοίγεις τις πόρτες του Θεού», είπε ο Ασκληπιός.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.