ΗΤΑΝ Ο ΕΡΩΤΑΣ

13466073_1787922931438034_6430862886973224546_n

Ήταν ο έρωτας ,γελαστός σαν τον ήλιο
ξανθός σαν το Καλοκαίρι
τρυφερός σαν την Άνοιξη
εύθραυστος σαν το φύλλο του Φθινοπώρου
λευκός σαν της νύφης το πέπλο.
Με κοιτούσαν τα γαλάζια του μάτια
κι έσταζαν στάλα-στάλα τραγούδια του Μάη
δάκρυ της ευτυχίας
πυρετό που πυρώνει το θλιμμένο το σύννεφο.
Κάπως έτσι είπα θα είν’ ο Παράδεισος
κάπως έτσι είν’η αγάπη ατόφια
χωρίς των ζωγράφων τα χρώματα
παρθενική και αμόλυντη
αχειροποίητη σαν της Παναγιάς την εικόνα
ελπίδα της σωτηρίας, κάθαρση της ψυχής
ποίημα που δεν το εξαργυρώνει ο χρόνος .
Κάπως έτσι είπα θα είν’των αγγέλων το πέταγμα
των φτερών τους η προστασία
κάπως έτσι θα είναι το κύμα
με το πρώτο χάδι του ήλιου
να σκιρτάει ο πυρήνας του.
Ήταν η βροχή που έφερνε ευτυχία
που γονιμοποιούσε το στίχο μου
κι έγραφα-έγραφα ατελεύτητα, δίχως να ξέρω γιατί
δίχως να καταλάβω
ότι η πρώτη αχτίδα απ’το φως
ερωτευόταν ό,τι είχα γράψει ως χθες.
Ήταν ο έρωτας
ασύνορος σαν την έρημο,καυτός σαν το λίβα της.
Χίμηξε ως τα έγκατα
τραγούδησε ως την άκρες του κόσμου
κι ύστερα με πήρε στ’απαλά του τα χέρια
με χόρεψε σαν παιδί
και μ’άφησε πάνω στη χλόη του
να ονειρευτώ τον κόσμο
με το πιο γλυκό του χαμόγελο
κι ύστερα έφυγε σαν τον άνεμο
με μια στροφή δεξιά
κι ένα άλμα εμπρός χάθηκε
σαν το φως στα μεσάνυχτα
μα το όνειρο έμεινε, μα το ποίημα ζει
δίχως να απορρίψει το μέτρο του
τον ηδονικό του το στίχο
τραγουδάει ρυθμικά κι ατέρμονα
σαν το πουλί το ελεύθερο
και ξαναβρίσκει το χαμένον του έρωτα!

Θεόδωρος Σαντάς

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.