ο καμβάς

14095788_1816776015219392_1707778032389437724_n

Ήσουν απέναντί μου, τόσο όμορφη!
Εγώ σε στόλιζα στο φεγγαρόφωτο…

Κένταγα ευχές στα μαλλιά σου,
για να γεμίζει με χρυσάφι ο κόσμος μου.

Άπλωνα την μικρή και την μεγάλη άρκτο στo
πρόσωπό σου,
για να κρέμονται τα μάτια μου.

Και τις μέρες, φύτευα ήλιους στο χαμόγελό
σου,
για να μη μένω άδειος από την παρουσία σου.

Βραδιάζει,
Ξημερώνει, να είσαι πάντα εκεί σαν
αριστούργημα του Μοντιλιάνι.

Τώρα κοιτάζω στον καμβά τις σκιές,
τα ξεπλυμένα χρώματα.
Πόσο τέλεια ζωγραφίζει η καρδιά!
Πόσο παράταιρες πινελιές τραβάει η ζωή!…

Ποιητική συλλογή » Ανεξαιρέτως »
Κώστας Βασιλάκος
18 Αυγούστου 2016
Πίνακας : Αμεντέο Μοντιλιάνι

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.