Τι κι αν…

13895196_1803390393224621_3105342756530574688_n

Με το σώμα της νοσταλγίας σου αγκαλιάζομαι
καθώς έρχεσαι σαν το κατακάθι του μυαλού
σκέψη παλιά ακονισμένης μνήμης στην ψυχή…

Τι κι αν η ζωή έβγαλε τα παιδικά της ρούχα;
Γυμνοί καθώς απομείναμε μέσα στις μέρες
και λάμνουν τα κορμιά μας στις απουσίες τους
φτάνει εκείνος ο ανασασμός του πρώτου ονείρου
με το άκοπο φωτεινό του φιλί καινούργια υπόσχεση
που λιώνει στα χείλη σου αγαπημένες σιωπές…

Κι αυτό το τοπίο της εγκατάλειψης, θα με ρωτήσεις,
τι είναι; Τίποτα θα σου πω. Τίποτα πια δε μας ανήκει…
άλλο απ’ την ελπίδα να ξαναχτίσουμε τα όνειρα μας!

Γιατί αυτό το τοπίο…
δεν είναι παρά η άρνηση της ψυχής μας στο μέλλον!
Σπύρος Ποταμίτης .

/** * The template for displaying Comments. * * The area of the page that contains both current comments * and the comment form. The actual display of comments is * handled by a callback to bouquet_comment() which is * located in the functions.php file. * * @package Bouquet */ if ( post_password_required() ) return; ?>

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.