Αρχείο | 23 Ιανουαρίου, 2019

ΣΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ

50334246_2314007908829531_527870649117442048_n

Μπροστά ο κόλπος με τους μαυρισμένους
υφάλους του και τη γαλάζια του θάλασσα
τη ρηχή,τη γαλήνια και στο βάθος τα χιονισμένα 
βουνά ,τα χιονόδοξα ως λέει κι ποιητής
συμπληρώνουν τη μαγεία τη ποιητικής
του Θεού.
Νησί μοσχομύριστο, μου λείπεις πολύ, μου
λείπει η δόξα σου,του Ξυλούρη η φωνή ,η
«Ασκητική»* των ανθρώπων και των αγίων,
η γραφή της Φαιστού, τα Βενετσιάνικα
κάστρα.
Πετώ με τα φτερά των αητών ,με του
Πετρίτη** το βλέμμα, να δω
πώς ένα νησί το χωρίζεις στα τέσσερα , πώς
ένα Χ-Ρ-Η*** καταλήγει στο Λα***…. .
Μες στους δρόμους σου ,μονοπάτι εγώ να σε
βρίσκω εκεί που πορεύονται οι λεβέντες
της λευτεριάς, εκεί που ο χορός συμπαρασύρει σε
μέθη τα άστρα, εκεί που ιστορία με παραπέμπει
στα πρώτα σου βήματα.
Ποίηση της πατρίδας μου, πώς μπορεί να μη
σε ψάλλω με στίχους ;
Η καρδιά μου πλημμύρισε, με Αιγαίο και
Κρήτη κι απ’το θαύμα του Μίνωα.! Η καρδιά μου
πλημμύρισε με Ελλάδα κι ελληνισμό,
απ’όλα τα μήκη και πλάτη.
Η καρδιά μου πλημμύρισε με μια φωτογραφία
που μου’στειλαν και αυτή κρατούσε
κλειδωμένα τα λόγια της ,να τα ξεκλειδώσει
μια Τρίτη του Γενάρη η ποίηση με τα δικά της
κλειδιά.
Θεόδωρος Σαντάς, Θεσσαλονίκη,Τρίτη 22-1-2019

*Η Ασκητική είναι βιβλίο του Έλληνα συγγραφέα, Νίκου Καζαντζάκη, με στοχαστικό περιεχόμενο. Η συγγραφή του ξεκίνησε το 1922 και τελείωσε το 1923, αλλά εκδόθηκε το 1927, από το αθηναϊκό περιοδικό Αναγέννηση. Στο έργο υπήρξαν διάφορες αναθεωρήσεις έως και το 1945, οπότε και εμφανίζεται ολοκληρωμένο. Πλέον, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καζαντζάκη. Το βιβλίο αυτό θεωρείται ως ένα από τα δημοφιλέστερα του Έλληνα συγγραφέα, με πολλές μεταφράσεις και στο εξωτερικό.
**είδος αητού
***Νομός Χανίων, Ρεθύμνου ,Ηρακλείου και Λα-σηθίου

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις 23 Ιανουαρίου, 2019, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΜΑΤΑΙΑ Της Χρύσας Καράγκου

15400444_1867239200173073_6172065824163388734_n

Σκαλίζοντας τον χρόνο
μόνα τα αποφθέγματα μείναν
να μου αναρριπίζουν τη σκέψη
σαν όρνια πεινασμένα.
Λες και τα σωθικά μου σάπισαν
λες κι άδειασαν τα λόγια
στο παραπέτασμα του αιώνα.
Λες κι ό,τι έγινε
μάταιος πόνος
σεντόνι μεξεδί
σε νεκρικό κρεβάτι.

ΧΡΥΣΑ ΚΑΡΑΓΚΟΥ,Χαλκίδα,22/01/2019

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις 23 Ιανουαρίου, 2019, σε Ποίηση. 1 σχόλιο