Αρχείο | 16 Ιανουαρίου, 2019

ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΗ ΠΟΙΗΣΗ

 

13902699_1805181639712163_4203749740373643362_n

Πάντα ένα φως κρυφοκαίει για μένα
κι είσαι εσύ που το στέλνεις
κι είσαι εσύ που με θάλπεις
μ’ένα διάφανο λόγο
που κελαρύζει εντός μου
και ξεδιψάει την ψυχή
των καταπονημένων της γης
σαν ευλογία θεού
που ευωδιάζει τα λείψανα των αγίων
κι αναβλύζει το μύρο.
Κι αν τις νύχτες τρέμουν τα λόγια μου
μην χαθώ στη νοτιά του ανεξήγητου
κι αν τα μεσημέρια ζητώ ένα απάγκιο
να ξεκουράσω το πνεύμα μου
είσαι εσύ που μου δίνεις τα χέρια σου
να ανοίξω τ’άσπρα φτερά
να ζήσω μια ολονυχτία μαζί σου
σαν όνειρο ,σαν πραγματικότητα
σαν ποίηση ανεξάντλητη που επιμένει
να περνάει τις λέξεις απ’την κάθαρση
κι ύστερα να τις πλέξει σε στίχους
Ίδιος πάντα ο δρόμος για μένα
κι η σκέψη στις λέξεις ,στη μουσική
στις εικόνες και στον έρωτα
που με βρίσκει στην ωριμότητα
και με παραδίδει στη χλόη της Άνοιξης
και στη θέλξη* των φεγγαριών

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,15-1-2019

*γοητεία

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις 16 Ιανουαρίου, 2019, σε Ποίηση. 1 σχόλιο