Αρχείο | Μάρτιος 22, 2018

ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ Μότο Ζηλεύω την αθωότητα των περιστεριών και την ανιδιοτέλεια της βροχής (Δημ Φαρμάκης ,Ενοχοπληξία, από το βιβλίο του , «Θραύσματα»)

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Σε γύρεψα στην ασπροκόκκινη
κλωστή της ανέμης, στην αυγή
των παιδιών
που μοιράζουν την αθωότητα
με το χαμόγελο των αμαρυλλίδων
και την καλημέρα του ήλιου!
Σε γύρεψα στου χειμώνα τις νύχτες
όταν ο άνεμος περνούσε στη θύελλα
κι εσύ στην πρώτη φορά ,να μιλήσεις
με ποίηση.
Κι όταν τα θραύσματα απ’τις λέξεις σου
με σημάδεψαν, έγινε ο κόσμος πορφύρα
να περάσουμε οι δυο μας
στην αγάπη των κοχυλιών
και στο θρόισμα των πεύκων
την ημέρα της ποίησης!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,21-3-2018

ΔΕΟΣ

14222184_1822100761353584_2346048958830345681_n

Πόσες λέξεις ακόμα να ψάξω
και σε ποιο όνειρο ν’ανατρέξω
να μιλήσω με την εγκαυστική της καρδιάς
μ’ένα κύμα γαλάζιο,σ’ένα ταξίδι πρωτόγνωρο
να γνωρίσω τα πορθμεία της γης
να’βρω κάτι σπάνιο για σένα
να θυμάσαι ότι η ποίηση
σε περνάει απευθείας στο άπειρο.
Κι εκείνο το γέλιο σου
το στιλπνό και το απαστράπτον
που σε κάνει να λάμπεις
σαν φως ιλαρό ,να ευωδιάζεις
σαν μύρο Αγίου, να στέκεσαι ακίνητη
και όλα σου να είναι ένα δέος
σαν τις Καρυάτιδες στο Ερέχθειο
σαν νύχτα λευκή της Αγίας Πετρούπολης
που η ομορφιά και το θαύμα της
εξαϋλώνουν τον άνθρωπο!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,21-3-2018

Μαρία Συμεών Ένα ποιήημά μου, αφιερωμένο στους Ποιητές… της Γης … για την Ημέρα της Ποίησης. «ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΑ»

29468123_2091369297760061_847729628293365760_n

Τριαντάφυλλο …
Ένα ποίημα..
ζει..
πάνω μου…
πορφυρογέννητο στάζει,..
βάφει το μελάνι των ιδεών…
Πένα και αστραπή…
στον χείμαρο τούτης της μέθης..
Ω… είναι η στιγμή.
Το γάργαρο νερό, που ξεδιψά η ζωή μου…
Είναι η στιγμή… τυλιγμένη σ’ έναν κόκκο αστερόσκονης… μέσα στο σύμπαν…
Σ’ ένα ποίημα…
χαϊδεύω την πεθυμιά …του νου..
Λάμψη…
Ποιος είναι εκεί;
Μια λάμψη…
Η πυγολαμπίδα του οίστρου…

Μαρία Συμεών 21/3/2018

ΕΠΙΚΛΗΣΗ για την ημέρα Ποίησης

Calliope_by_Joseph_Fagnani

Μάνα του Ορφέα

Βοήθησε
κείνους που στα υπόγεια της ψυχής στίχους υφαίνουν
Που χουν στα μάτια σύννεφα
και στην ψυχή λουλούδια
Γκέμια απ’ αλόγατα του νου
αέναα κρατούνε
και η καρδιά λικνίζεται στη μουσική της ρίμας
Στα πέλαγα να μη χαθούν που ανοίγονται μπροστά τους
Να στέκονται σε Ανατολές
και να κεντούν ποιήματα

21 ΜΑΡΤΗ 2016

.Δώρα Μεταλληνού

Πίνακας  Calliope by Joseph Fagnani

ΑΝΟΙΞΗ

29386952_10213641841392391_7453737067883540617_n

Περνάει κι από δω η Περσεφόνη
ψιθύρισε ένα πλανεμένο ονειρο στο χελιδόνι
Κι εκείνο ψαλίδισε το χρόνο να περάσει
πως δε λαθεύει και στην ώρα της θα φτάσει;
Πως βρίσκουν σπόρο τα δάκρυα των σύννεφων ;
Τι κι αν προπορεύτηκαν στρατιές μαρτύρων;
Τι κι αν οι αχρείοι της γης μάτωσαν το χώμα;
Εκείνο λίπασμα έγινε .
Ο σπόρος θεριεύει ακόμα και στην πέτρα
Πάνδημη υποδοχή ετοίμασαν οι κήποι της καρδιάς
κι ο Ερωτας ξεσκούριασε τα βέλη του.
Σε κάθε ανάσα του άλικες παπαρούνες έβαψαν μάγουλα
Τόσος χειμώνας πως χώρεσε στις καρδιές;
Θεά εσύ ,των χρωμάτων και της γονιμότητας,
της βλάστησης και της Ανάστασης,
Διώξε το Χειμώνα!
Στείλε τα ματωμένα όνειρα να ξεπλυθούν στο κύμα
να απαμβλυθούν οι γρατζουνιές
να ξεχειμωνιάσει η λύπη
στα χειμαδιά μιας ατέρμονης Άνοιξης
Γέννησε ήλιους τετραξανθη μέρα
Αγίνωτη, ματωμένη,πικραμένη
μα …Άνοιξη!
Έαρ έλα! φωνάζει κι ο Ποιητής.
κι εκείνο υπακούει….
Δωρα Μεταλληνού
»Αλληγορία της Άνοιξης» Μποτιτσέλλι