Αρχείο | Μάρτιος 21, 2018

ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ

13230289_1769801579916836_8076606549409094653_n

Εμείς, οι ονειροπόλοι ποιητές
οι ακόμη ελπίζοντες την ειρήνη επί γης
και του ανθρώπου την ευδοκία ζωής
τόσο, που η βίωση Παραδείσια να μοιάζει,
άλλοτε πηγαίναμε ως ταπεινοί προσκυνητές
στο Άγιο Πνεύμα που μονάζει στ’ ουρανού τις εσχατιές
και άλλοτε πρωτοπόροι ιχνηλάτες
σε μονοπάτια που άλλοι δεν φτάνουν ποτές.
Και προχωρούσαμε ακούραστοι ερευνητές
αναζητώντας την πηγή που ζωοφόρο ύδωρ σταλάζει.
Μα τώρα που βγήκαμε σε στράτες
όπου βλέπουμε τον κόσμο να σπαράζει
βιώνοντας ημέρες φοβερές
κάτω από το μαστίγιο που κρατούν ζωής στυγνοί «δραγάτες»
και σείοντάς το με θάνατο απειλούν, η πορεία μας αλλάζει.
Κι αντί να είμαστε πλέον ουρανό-διαβάτες,
στη γη περπατάμε παρηγοριά κομίζοντες,
μες από την γραφή μας, από καρδιάς συμβουλές.
-Συν- Άνθρωπε, αφυπνίσου.
Διώξε τις σκέψεις τις αρνητικές.
Ψάξε τον σπινθήρα εντός σου κι ενθαρρύνσου.
Ήλθε ο καιρός για μεγάλες αλλαγές
κι ανταποκρίσου στην πρόκληση κι εσύ.
Βέβαια, η δουλειά είναι πολλή που πρέπει να γίνει
σ’ έναν κόσμο που πληγωμένος αιμορραγεί,
ο στόχος για να επιτευχθεί και να επικρατήσει αδελφοσύνη.
Για αυτό, όπου κι αν είσαι, βιάσου.
Και ξηλώνοντας από το «χειροτέχνημά» σου
του «εγώ» σου την αυταπάτη
και τα πλανερά της «Νύχτας» παραμύθια,
ξεκίνησε την ύφανσή του από την αρχή
με τα όνειρα που είχες σαν παιδί.
Και τότε, άνοιξε την καρδιά σου
για να μπορείς να νοιώσεις πώς μόνο με την Αγάπη,
το Φως και την Αλήθεια
η Ζωή προς το κάλλιστο αλλάζει!
Κι αν τ’ αποδεχθείς, τότε, σ’ όλη σου την διαδρομή
τίποτε να μην σε τρομάζει.
Άναψε τον δαυλό της ψυχής
από την Αιώνια Φλόγα την Συμπαντική
και βαδίζοντας απαλά, γίνε η Αγάπη ο ίδιος εσύ.
Όταν μιλάς όμως για αυτή,
άσκοπα λόγια η γλώσσα σου να μην πει.
Οι λέξεις έχουν δύναμη περισσή.
Χρησιμοποίησέ τις σοφά και με προσοχή,
για να μιλάς όπως ο Θεός.
Και ο λόγος σου να εκπέμπει Φως
σαν φάρος σ’ έναν κόσμο σκοτεινιασμένο.
Κι όταν σε πράξη Αγάπης μορφώνεται αληθώς
Ελπίδα προσφέροντας και παρηγοριά
σε κάθε συν-άνθρωπο καταφρονεμένο,
τότε, αγαλλίασε νοιώθοντας την μέγιστη χαρά
με το έργο της ψυχής σου ολοκληρωμένο….
Κι εμείς οι ποιητές, με θαυμασμό θα σε κοιτούμε
και ως ΑΝΘΡΩΠΟ καλόν και αγαθόν θα σε υμνούμε.
ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ