Αρχείο | Μάρτιος 14, 2018

ΟΔΟΣ ΑΓΑΠΗΣ,ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

14322580_1822292178001109_6476691953471104199_n

Δεν ήταν η ανέφελη νύχτα
που έστεκε ακίνητη σ’έναν φάρο μικρό
ήταν ο πόθος να μη ξημερώσει ποτέ
μην γλιστρήσει το όνειρο
και πνιγεί μες στον όρμο της Σίβηρης
εκεί που η αλισάχνη δροσίσει την ομορφιά
κι οι Νηρηίδες κρατάν τα στολίδια
να σε κάνουν βασίλισσα.
Δεν θε σε πω Αφροδίτη ή Κασσιόπη
Ανδρομέδα ή Πολυμνία
Μερόπη, Αλκυόνη ή Ταϋγέτη
Εγώ Αγάπη θα σε πω , στην οδό Αγάπης
σε μια πάροδο τούτης της πόλης
που σε συνάντησα την πρώτη φορά
και στο «Νεφέλωμα των Πλειάδων»
θα κλείσω την αγάπη μου όλη
εδώ που έμαθα τι σημαίνει να αγαπάς
ένα μυρωμένο κορίτσι του Μάη
εδώ που οι παπαρούνες ματώνουν αληθινά
και στάζουνε δάκρυα και στεναγμούς
αλλά ο έρωτας επέμενε να καρτερεί
κάθε βράδυ ακριβώς στο μέσον της νύχτας
στου Γαλέριου την Αψίδα
να σου δώσει δυο ασπροκόκκινα
τριαντάφυλλα απ’το φοιτητικό μου υστέρημα!

Θεόδωρος Σαντάς

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ ΤΟΥ FB. Αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, αγαπητοί μου φίλοι. Ως πρόεδρος και ιδρυτής της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που δείχνετε για τις δημοσιεύσεις στα προσωπικά μου προφίλ, στη σελίδα του FB της ΕΕΕΓΑ και στην ιστοσελίδα της ΕΕΕΓΑ, και να σας γνωρίσω τα εξής.

29196419_2087639144799743_5351673553127211008_n

Στις 15/1/2016, συμπληρωθήκαν δύο χρόνια από την ίδρυση αυτού του Πολιτιστικού φορέα, που σύμφωνα με το Καταστατικό, θέσαμε σαν αρχικό στόχο την ιστορική πληροφόρηση, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των Ελλήνων πολιτών, των ομογενών μας και ιδιαίτερα των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Καθώς όμως , η προσπάθεια αυτή θα συνεχίζεται με εντατικότερους ρυθμούς, μεθοδεύονται ενέργειες που θα μας φέρουν σε επαφή με την ομογένεια και την διεθνή κοινότητα. Οι ξένες Επιτροπές που έχουν συσταθεί για την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ, διάφοροι φορείς και οργανώσεις άλλων χωρών, καθώς και προσωπικότητες διεθνούς ακτινοβολίας, που με ψηφίσματα, διαμαρτυρίες και καταγγελίες, πιέζουν τους υπευθύνους του Βρετανικού Μουσείου, θα πληροφορηθούν μέσα από τις δραστηριότητες πως, ενώ από άποψη της Ελληνικής πολιτείας το θέμα πήγαινε να ξεχαστεί, ο Ελληνικός λαός και κυρίως οι νέοι της Ελλάδος, δεν θα πάψουν ποτέ να διεκδικούν την κλεμμένη Πολιτιστική τους κληρονομιά.
Σήμερα που η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ αποτελεί το πιο σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο για την ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, επιβάλλεται η προβολή και η στήριξη της δικής μας προσπάθειας.
Στην εκστρατεία διεθνοποίησης των δραστηριοτήτων της ΕΕΕΓΑ, θα συμβάλουν το ΠΑΝEΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚEΔΟΝΙΑΣ και το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ CΑRLES DARWIN της Αυστραλίας, με τα οποία έχουμε υπογράψει Σύμφωνo Συνεργασίας.
Επιβάλλεται όμως, αγαπητοί μου φίλοι, η προσπάθεια αυτή να πλαισιωθεί από έναν μεγάλο αριθμό ΦΙΛΩΝ της ΕΕΕΓΑ, ώστε να αποτελέσουμε την πιο πολυπληθή και αγωνιστική ομάδα διεθνώς, με θέμα τον πολιτισμό.
Η συμμετοχή σας ως ΦΙΛΟΙ της ΕΕΕΓΑ, με την επιβάρυνση των Δέκα ευρώ και μόνο, χωρίς καμιά άλλη υποχρέωση, θα συμβάλει στην κάλυψη των λειτουργικών μας εξόδων και στην πραγματοποίηση εκδηλώσεων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Μετά από πρόσκληση του CΑRLES DARWIN UNIVERSITY,και του ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ, τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου, στο πλαίσιο της Ελληνικής Πολιτιστικής Εβδομάδας στο DARWIN, που έχει ως θέμα την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ , με καλούν για να πραγματοποιήσω διαλέξεις, εκθεσεις, παρουσιάσεις, στo τοπικό Κοινοβούλιο ,στο Πανεπιστήμιο, σε σχολεία και σε δημόσιους χώρους, κατά την διάρκεια Πολιτιστικών εκδηλώσεων της Ομογένειας…
Ως ΕΕΕΓΑ δεν έχουμε, και ούτε θα ζητήσουμε κρατική επιχορήγηση . Με την δική σας μικρή στήριξη και την συμμετοχή σας ως ΦΙΛΟΙ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ, θα πραγματοποιήσουμε μεγάλο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ και ΕΘΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, διεθνώς!

ΕΓΓΡΑΦΗ ως ΦΙΛΟΙ της ΕΕΕΓΑ, Δέκα ευρώ χωρίς άλλη επιβάρυνση.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ www.facebook.com/eeegacropolis
ΈΚΤΑΚΤΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ– ΧΟΡΗΓΙΕΣ… κατά δύναμιν και κατά βούλησιν.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ. Για Εγγραφή Τακτικών Μελών www.eeegacropolis.gr
Στο μενού ΕΓΓΡΑΦΗ

Με φιλικούς χαιρετισμούς
Ο πρόεδρος και ιδρυτής της ΕΕΕΓΑ. Ο δικός σας φίλος
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΦΥΛΑΚΤΟΣ

Επικοινωνία:
Φυλακτός Ευάγγελος Τηλ: 2394052160 Fax: 2394052242 Κιν: 6972 552236
Email: info@eeegacropolis.gr

ΜΙΝΩΣ ΣΩΜΑΡΑΚΗΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ

15338811_1870648389832154_6703091094658680884_n

Τούτος ο Μάρτης μάτια μου δε φέρνει χελιδόνια
δε φέρνει αέρι δροσερό, βροχούλα να μιλάει,
να λέει λόγια του έρωτα, τραγούδια της αγάπης.
Λίβας φυσάει απ’ το Νοτιά καυτός και πυρωμένος
κι η θάλασσα λυσσομανά τα κάτεργα να πνίξει.
Κι ένα παιδί, μικρό παιδί, μονάχο του πηγαίνει,
μονάχο του κι αδάκρυτο κι ο ήλιος το ρωτάει:
Παιδάκι πούθε έρχεσαι κι ευρέθης μοναχό σου,
κι ουδέ μανούλα σε κρατεί απ’ το λιγνό το χέρι,
να μη χαθείς στα δύσβατα και στους μεγάλους δρόμους,
κι ουδέ πατέρας βρίσκεται να στέρξει στο πλευρό σου,
να σε γλυτώσει απ’ του φονιά και του ληστή το βρόχι;
Και το παιδί δε μίλησε κι ο ήλιος εθυμήθη.
Σα χτες ανέτειλεν αλλού στα γκρεμισμένα σπίτια,
στην ερημιά, στο χαλασμό, στην τρέλα, στην ορφάνια,
κι είδε φωτιά και σίδερο κορμιά να καταλυούνε
κι είδε τον έμπορο φονιά το διάφορο να παίρνει
να το μετρά με το χαμό με πίκρες να το θρέφει.
Σκύβει ο ήλιος και φιλεί το έρημο παιδάκι
μαζεύει τις ακτίνες του κι ευθύς τις βασιλεύει.
Κι ως πότε τούτη η Άνοιξη να μη λαλεί τ’ αηδόνι;
κι ως πότε ο κούκος, μάνα μου, δεν έρχεται, δε λέει
τραγούδι της Ανάστασης, να βγει ο λαός στο δρόμο,
να πάρει στα χεράκια του ψωμάκι ζυμωμένο
σε φούρνο που τον άναψε του δίκιου η παραμάνα
να βγω κι εγώ στα τρίστρατα……

ΜΙΝΩΣ ΣΩΜΑΡΑΚΗΣ

Κώστας Καρούσος 27 Φεβρουαρίου 2016 · Αθήνα, Attica · ΘΑΥΡΗΣ ??—σονέτο–αφιερωμένο στη γύμνια της εποχής

28276615_2068148926796458_4971009458662921397_n

Ερούφαε Πραξιτέλη δυόσμο η γη
της χάρης του μαρμάρου τη λευκότη
κι είχε αναζήσει δώθε η ωραιότη
όσο ποτέ με θεία προσταγή.

Ως μάρμαρο σ΄ερμήμευε τρανή
θεόπρεπην ιδέα να δεις τη νιότη,
αναδυομένη η τέχνη σου θεότη
πως ήθελες και νάχε ηλιοφανεί !

Την ακονίσημην οπλίσου σμίλη
κι έλ΄απ΄τον Άδη,ως ήσουνα τρανός,
την γήινη ξέθαρα περνώντας πύλη,

θαυρής καλοεμφανίσημη γραμμή
ακρίβειας πρότυπης, τ΄ωραίο καθώς
η τέχνη σου μαντεύει στον Ερμή ??

Το σονέττο ΄΄ΘΑΥΡΗΣ΄΄γράφτηκε στον Αστακό Αιτωλ/νίας
το 1972 !!!!! π.ό.σ.ο ..ε.π.ί.κ.α.ι.ρ.ο..ε.ί.ν.α.ι..σ.ή.μ.ε.ρ.α !!!

Ομιλία μου στην ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ 10/2/2018 ………Μ.α.ρ.ί.α.. Τ.α.π.α.κ.τ.σ.ό.γ.λ.ο.υ–Μ.π.ο.ύ.λ.η «Νοσταλγοί της Εδέμ» και «Ιχνηλασίες ονείρων» Εκδ. Εχέδωρος, Θεσ/νίκη 2016 και Θεσ/νίκη 2017

29244294_2087635108133480_4675198641885937664_n

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι, φίλες και φίλοι,
σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.
Γράφει η ποιήτρια στο ποίημά της «Ικεσία» (σελ.21):
«Χάνομαι στα μονοπάτια τα λησμονημένα
σε μέρη αχαρτογράφητα και μυστικά.
Δάκρυα καυτά στα μάτια μου αναβλύζουν,
είναι η πίκρα της ψυχής μου που ξεχειλά».
Άμεσα η δημιουργός καθορίζει την προσωπική της πορεία σε μια ποιητική και ανθρώπινη Ικεσία, με πρωταρχικό στόχο την ανάδειξη των δικών της προτεραιοτήτων, στα κοινωνικά μας πράγματα. Η ποίησή της δημιουργεί ένα φωτεινό ορόσημο ψυχικής ανάτασης, αμεσότητας, πηγαιότητας και στοχαστικής –ιδιαίτερα– επάρκειας, που συγκινεί ο ρυθμός, η αναζήτηση, το βίωμα και το αισθαντικό στοιχείο του στίχου, που συχνά-πυκνά πλησιάζει και αξιολογεί μια προσωπικότητα, δομημένη και εκφρασμένη στην πολλαπλότητα της ευαισθησίας του κοινωνικού της χώρου.
Το θεματικό της στοιχείο, που κυριαρχεί στο έργο της, ως θεμέλιος λίθος της συνολικής της δημιουργίας, είναι το υφέρπον υπαρξιακό, που συντονίζεται με τα κοινωνικά πράγματα, και χαρτογραφεί άλλοτε με θρησκευτικότητα, άλλοτε με προσευχητική, ενορατική, ψυχική διαστολή, άλλοτε κυνηγώντας, στις διαπροσωπικές της σχέσεις, την ανθρώπινη χαρτογράφηση του ατόμου, σ’ ένα παζλ αγωνίας, ενδιαφέροντος, ερωτικής ανησυχίας ή εσωτερικής γαλήνης, αποβλέποντας «στη συλλογική μνήμη του κόσμου».
Ο εκλεκτός Αλέκος Δαφνομήλης επισημαίνει: «Οι στίχοι της χαρακτηρίζονται από την εμβρίθεια του στοχασμού και τη θερμότητα του ανησυχούντος ατόμου και μαζί με τον σωστό χειρισμό της γλώσσας, που είναι απαλλαγμένη από ρητορισμούς και φέρνει την προσωπική της σφραγίδα, χωρίς δουλικές μιμήσεις, μας προσφέρει στίχους καλοδουλεμένους δομικά, ρυθμικά και μετρικά, αφήνοντας την ψυχή να ενοράται».
Στο ποίημα που ακολουθεί αυτοβιογραφείται, σε μια μοναδική –για κάθε δημιουργό– στιγμή ζωής, που γεύτηκε (στην ιχνηλασία του ονείρου και στις μυστικές απογειώσεις της ψυχής της), αυτές τις κρύφιες παρορμήσεις, αντιστάσεις, δισταγμούς, σιωπές, και προορισμός, ο «αμείλικτος και γήινος χρόνος» να μας καθορίζει και να μας εμπεριέχει. Γράφει:
Ιχνηλάτης των κρυφών μου ονείρων

Τομή κάθετη
στα μυστικά περάσματα του είναι μου.
Εγγραφή σε μαγική κασέτα
των υπογείων ρευμάτων που με παρασύρουν
έξω από κάθε ταυτότητα.
Κομμάτι ελάχιστο
στη συμπαντική ολότητα.
Φτερό που ανεμοδέρνει
στου βιορυθμού μου το γοργό ρυθμό.
Φτερό που με παρασέρνει
σ’ αβύσσου βάθη να χαθώ.
Δος μου ένα παγκόσμιο όνομα,
αγέννητο στους γήινους χρόνους
και πάψε πια να με καλείς Μαρία.
Προσπαθώ ν’ αντισταθώ
στις φωνές τις εσωτερικές,
τις διαισθητικές μου παρορμήσεις.
Γιατί θα τρέξω να σε βρω,
μέσα σε χρόνους περασμένους
θ’ αφήσω να παρασυρθώ.
Ιχνηλάτης των κρυφών μου ονείρων.

Προσωπικά εκτιμώ, ότι ανοίγει νέους δίαυλους προσωπικής και δημιουργικής επάρκειας στο λογοτεχνικό μας χώρο, με σφρίγος και σθένος ψυχής.
Μεστωμένη ποίηση, με τα θέλγητρα της ζωής, που ενσαρκώθηκαν πλέον, στο γόνιμο έδαφος της επικοινωνίας και της οικογένειας, με άμεσο και κατανυκτικό τρόπο έκφρασης και αποτύπωσης ψυχικών και συναισθηματικών καταστάσεων, που βιώθηκαν και ανέτειλαν με ποιητικές και μηνυματοφόρες νότες. Η νοσταλγία πέρασε από στενωπούς και διόδους αποκρυστάλλωσης και ωριμασμένης εμπειρίας. Ο στίχος αποκτά οντότητα, περιεκτικότητα, συμπερασματικό στοχασμό, ειλικρινή και στοργική κατάθεση ψυχής. Η στοργή, η ελπίδα, η ευχή, το ξεπροβόδισμα, αποκτούν νόημα και περιεχόμενο, μέσω της ανθρώπινης παρουσίας. Οι αλήθειες της ζωής είναι τα συχνά ερωτήματα της καθημερινότητας που καλείσαι ν’ απαντήσεις και να διερευνήσεις με την ηθελημένη σου πρακτική –πλέον– στη ζωή. Π.χ. σελ. 47 «Νοσταλγοί της Εδέμ»: «…άνοιξαν βαθιά εντός μου // κανάλια φωτεινά σε κόσμους μυστικούς. // Τότε είδα τη γη να πάλλεται // σε φως λευκό λουσμένη». Αυτή η σχέση της ανάτασης και της φανερωμένης αγάπης, γαλουχεί και οδηγεί στην προσωπική θυσία, στη λύτρωση και στην ώριμη και απέραντη πλημμυρίδα της ελεύθερης έκφρασης.
Αυτή την εσωτερικότητα, διανθισμένη με πλούσιο λυρισμό, με τακτές απογειώσεις καρδιάς και ψυχής, ακολουθεί και στο 2ο βιβλίο της «Ιχνηλάτες Ονείρων». Σε μια σημαδιακή καμπή της ζωής της, –γράφει η ποιήτρια Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη– αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή και να προχωρήσει στην έκδοση των ποιημάτων της. Εθελόντρια στη ζωή, με υπευθυνότητα έναντι στην καθημερινότητα, αφιερώνει και τις δυο συλλογές στα παιδιά της και στα παιδιά όλου του κόσμου.
Η Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη ακολουθεί πιστά το δρόμο των αναστοχασμών και της συχνής επαναφοράς της στην παιδική αθωότητα, στους πρωτόγνωρους χτύπους της καρδιάς του νέου, όταν ανθίζουν οι παιδικές ψυχές στο μυστηριακό κάλεσμα της φύσης, όταν πρωτοεκφέρονται οι μεθυστικές λέξεις της καρδιάς και η φύση αγκαλιάζει –ως άλλη μάνα στοργική– το θείο μεγάλωμα μιας νέας προσωπικότητας. Γράφει (σελ. 61):
«Ηρινα… του δειλινού βλεφάρισμα // μυσταγωγίας κάλεσμα
Ηρινα, μηνύματα πουλιών // που κελαηδούν τον ερχομό της Άνοιξης
Ελαφίνα αλαφροπάτητη… αμβροσία και νέκταρ θεϊκό».
Και μέσα από το παιδικό, ποιητικό ξάφνασμα της ζωής, η ποιήτρια αυτο-γεννιέται, σαν παιδί, σε μια μόνιμη αναπαράσταση ρόλων, παγιδευμένη αισιόδοξα και διστακτική ή διακριτικά εξομολογητική, θα μας πει στην «Επώαση» (σελ. 34):
«Το κέλυφος μου κρύβει τον ορίζοντα…
Ορμάει η εικόνα του έξω κόσμου… μέσα στο λευκό μου κέλυφος
…αφουγκράζομαι // τις εσωτερικές φωνές μου // Ακρόαση χωρίς παράσιτα,
επαφή χωρίς διαχωριστικό… κουρνιάζω στη σιωπή //
γλιστρώντας μέσα σε όνειρα»
Ο συγγραφέας Γιώργος Πολυράκης, στον πρόλογο του βιβλίου υπογραμμίζει: «Είχα την αίσθηση ότι με κάθε ποίημα, η ποιήτρια ξεγύμνωνε την ψυχή της. Είχα την αίσθηση πως μέσα από κάθε ποίημα έβλεπα τη ζωή της από την αρχή ως το τώρα… Μιαν αλήθεια για τη ζωή που δεν λιγοστεύει το διάστημα και δεν αργοπορεί το χρόνο.΄΄ Προσωπικά εκτιμώ, ότι μ’ αυτό το απαλό και ψυχικό – ποιητικό θρόισμα, υψώνεται σιωπηλά, ως δημιουργός, σ’ ένα κόσμο χωρίς όρια, σύνορα και διαχωρισμούς, απόλυτα πιστή στις ενορατικές της συνιστώσες, με την αυθορμησία της ζωής που εμπεριέχει το βίωμα, και κάθε «πρωτόγνωρο σκίρτημα στον κόσμο της αλήθειας».
Έτσι μπορεί, ως άτομο που κινείται, ζει, ταξιδεύει, οραματίζεται –αισθητοποιώντας το καθημερινό γεγονός– να μας πει:
«Πέταξε και νιώσε // την απόλυτη ελευθερία να υπάρχεις
μέσα στη συμπαντική ολότητα… Ζήσε την ύστατη στιγμή,
την Αλήθεια σου, τη μόνη Αλήθεια!»
Και στο ποίημά της «Μαγική προσευχή», ολοκληρώνει αυτή την παιδική μέθεξη της ψυχής, γράφοντας:
«Πρωτόφαντες αχτίνες χρυσωμένες
στεφανώνουν τις αλυσίδες των ανθρώπων
που προχωρούν με βιάση στα καινούργια μονοπάτια,
που οδηγούν στο ίδιο κέντρο // αυτό που όλους μας ενώνει!»
Η ποιήτρια, γεμάτη συγχώρεση, κατανόηση, επιείκεια , οδεύει με ειρηνική λαμπερότητα τα γήινα και ισορροπεί στο καθημερινό καθρέφτισμα της ζωής, άλλοτε με λυγμό και άλλοτε με χαμόγελο, όλη τη ζωτική περιπλάνηση της ζωής.
Ο πρώην υπουργός Πάνος Μποκοβός, της γράφει: «Σας ενδιαφέρει ο άνθρωπος, ο εσωτερικός του κόσμος, το περιβάλλον, η οικουμενικότητα, τα παγκόσμια προβλήματα, το παρόν και το μέλλον του μεμονωμένου ατόμου».
Η Ζήτα Καλογιάννη, μέλος της Ε.Ε.Λ. γράφει: «Στίχοι που κυλούν τραγουδώντας σαν ρυάκι γάργαρης βρυσομάνας, που προτρέπει να το απολαύσεις χωρίς χορτασμό».
Και ο πολύ γνωστός και αγαπητός μας Μιχάλης Σταφυλάς: «τα μύχια της ψυχής της μετουσιώθηκαν σε ποίηση… μ’ ένα γνήσιο πνευματικό προσανατολισμό… όπως βγαίνουν από τα πλούσια αποθέματα ενός γνήσιου ταλέντου. Η μεταγραφή των ψυχικών διαθέσεων συνυφασμένων με μια αυτάρκεια σκέψης είναι τα χαρακτηριστικά της ποιότητας».
Όλο το ποιητικό της γίγνεσθαι οδοιπορεί, με τις εξαίρετες εικαστικές δημιουργίες (πίνακες, λάδι, ακουαρέλες, ακρυλικά) και παντρεύεται μοναδικά με τις τετραχρωμίες των πινάκων και ο ποιητικός της λόγος!
Εκλεκτοί φίλοι, φίλες λογοτέχνες
Το ιδιότυπο της σημερινής παρουσίασης έγκειται στον ποιητικό λόγο, που βγήκε στο φως μεταχρονικά, αφού τον διαπέρασε πολλές φορές το οικουμενικό στοιχείο της φύσης, της ενόρασης και των ανθρωπίνων.
Η ποιήτρια βρίσκεται συχνά-πυκνά σ’ ένα ποιητικό διάλογο, δοκιμασμένης οδοιπορίας, ξορκίζοντας φόβους κι ανασφάλειες, ανοίγοντας με συνέπεια και ειλικρίνεια τα δικά της φτερά στη ζωή. Η έκφραση, ο λυρισμός, το στοιχείο της ενόρασης, της υπαρξιακής της υπόστασης, η μορφή της αγάπης, το ζωντάνεμα της μικρότητάς μας, η απαντοχή και το κάλεσμα της λεύτερης χαράς που φέρνει η γνώση της ζωής, η προσευχόμενη ψυχή και η λαχτάρα της αλήθειας που καλείσαι να φέρεις στη ζωή, με τόλμη στο βίωμα, στη μνήμη και στ’ όνειρο, κάνει την ποίηση της Μαρίας Ταπακτσόγλου-Μπούλη, μια πολύ ζωντανή ιχνηλασία και αναγνωριστική πλοήγηση στα δρώμενα της ζωής.
Ας κλείσουμε με τους ελπιδοφόρους στίχους της:
«Μίλησέ μου για τις κρυφές σκέψεις σου
Νιώσε το ενεργειακό μου πεδίο // να ενώνεται με το δικό σου
Βγες γυμνή μόνο με την ψυχή σου // στο σύθαμπο του δειλινού.
Άνοιξε τα κρυμμένα σου φτερά // και πέτα!»
Ευχόμαστε -από καρδιάς-στη Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη-υγεία-δημιουργία-χαρά
και αισιοδοξία στη ζωή-και κάθε καλό στο ποιητικό της έργο!!!!
Σας ευχαριστώ
Κώστας Καρούσος πρόεδρος Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών
δοκ/φος–κριτ.λογ.εικαστικός Αθήνα–Ε.Ε.Λ.