Αρχείο | Φεβρουάριος 6, 2018

ΛΑΜΠΕΙΣ

ec92eab4c26a8e4a80672475acfc0366--woman-art-d-art

Πόσους ήλιους κρύβουν
τα μελένια σου μάτια
και πόσα χρώματα της αυγής 
να μπορώ να σε λέω γιασεμί
και αγιόκλημα;
Κι αν όλα τα λουλούδια
έχουν την αθωότητα των παιδιών
και μια καλημέρα στα χείλη τους
ποιο λουλούδι δικό σου
δεν θα κουβαλούσε την καλοσύνη σου;
Κι αν εγώ δεν πιστέψω
όσα διαβάζω στα μάτια σου
κι αν εγώ δεν μιλήσω
με τους υάκινθους της ψυχής
ποιος θα με πίστευε
όταν όλα σου είναι θαλερά
κι αναστάσιμα;
Κι αύριο πάλι
θα νικήσεις τον χρόνο
μ’ένα χαμόγελο αληθινό
και θα συνεχίζεις να λάμπεις
γλυκιά Νηρηίδα της γης
και θα είσαι ένα ποίημα
αστραφτερό, με το τραγούδι
της Άνοιξης και τον έρωτα
των Καλοκαιριών!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Φεβρουάριος 6, 2018, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ Σ΄ ΑΓΑΠΗΣΑ

27654757_2067270676836590_4405774816024299778_n

Κυπαρισσία Λάρισα Πάργα Καστοριά
Ελλάδα που σ΄αγάπησα με όλα τα χωριά ,
για δες πως τώρα άλλαξε σύννεφα ο καιρός
και οι βροχές εσβήσανε το άγιο σου το φως .

Κι εγώ το δάκρυ έσταξα στην ιερή σου γη
Ελλάδα που σε πόθησα βαθιά μες στην ψυχή.
Μεγάλυνε το βλέμμα σου ν΄ αστράψει η ματιά
κι απ΄ των βωμών τα έγκατα ν΄ ανάψει η φωτιά .

Κομοτηνή Αγόριανη Πάτρα Φιλιατρά
Ελλάδα που σ΄ αγκάλιασα με όλα τα βουνά ,
για δες πως τώρα λύγισαν τα δέντρα τα ψηλά
και οι σκιές σκεπάσανε την Άχραντη θωριά .

Κι εγώ στα χέρια κράτησα το χρέος της ζωής
Ελλάδα που σε γνώρισα μια νύχτα με κερί .
Μεγάλυνε το όνειρο ν΄ ανοίξουμε πανιά
κι απ΄των Θεών τα Άρρητα να ΄ρθει η Λευτεριά !…

Νίκος Δημογκότσης

Μαρία Ταπακτσόγλου Μπούλη – Ποιήτρια Ο ΦΑΡΟΣ

15338811_1870648389832154_6703091094658680884_n

Φάρος στο βράχο πάνω ριζωμένος,
αλμυρισμένος από θαλασσινούς ανέμους,
μοναχικός, παντέρημος και ξεχασμένος,
στα πέλαγα φουρτούνες αγναντεύει.
Γαλήνης φως ξεχύνεται ένα γύρω,
μέσα από σάλαγο και βρυχηθμό κυμάτων,
που αγριεμένα την ακροβραχιά χτυπάνε,
σπρωγμένα από άνεμο Βοριά.
Και κει μακριά, όσο το μάτι φτάνει,
τρικάταρτο σκαρί παγιδευμένο,
αναζητά τη ρότα του να βρει,
από το λαμπρό φως του Φάρου οδηγημένο.
Γλυκιά που είναι η προσμονή
για ένα απάνεμο λιμάνι,
να γαληνέψει του ναύτη τη ψυχή.
Τύχη που έχει όποιος συναντήσει
ένα μοναχικό Φάρο στη Ζωή.
Που με το φως του θα τον οδηγήσει,
τη ρότα του τη μαγική να βρει!

Μαρία Ταπακτσόγλου Μπούλη