Αρχείο | Ιανουάριος 3, 2018

George Pantelis Velkos ΕΣΥ ΧΡΙΣΤΕ

13230289_1769801579916836_8076606549409094653_n

Εσύ Χριστέ από ψηλά
ευλόγησε αυτή τη Γη
Με τ άγιο χέρι
Επούλωσε μας τις πληγές
δίωξε τις μαύρες συμφορές
μ ένα αγερι..

Βροχή κι αγέρι
με τ Άγιο χέρι

Εσύ Χριστέ από ψηλά
κάνε να σβήσουν από μας
Πόλεμοι μίση,
Να βρει κουράγιο ο αδελφός
που ήταν χαμένος και Νεκρός
να αναστήσει..

Βροχή κι αγέρι
με τ Άγιο χέρι

Και εκεί στις χώρες
που πεινούν
δώσε ελπίδα πως θα έρθεις
η Γη ν ανθίσει

Μ ένα αγέρι
με τ Άγιο χέρι
και ν αναστήσει..

George Pantelis Velkos

Κώστας Βασιλάκος Το τάμα

26231755_2049588048604853_2962776516773047994_n

Τα πάθη των ανθρώπων γονυπετώς προσεύχονται
στη σεπτή εικόνα σου.

Τα δάκρυα του κόσμου αναβλύζων μύρο
στο άχραντο σώμα σου.

Εγώ,
μερικά ξεχασμένα όνειρα και λίγα λευκά κρίνα
ταπεινά σού προσφέρω.

Είναι το τάμα μου
Μεγαλόχαρη,
για ανήμπορους και καταφρονεμένους όπου γης.

Πνευματικά δικαιώματα : Κώστας Βασιλάκος
Αθήνα 17/12/2017

ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΝΤΕ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

13151959_1768764166687244_9081888507829908558_n

Πόση ομορφιά αποκαλύπτει ο γιαλός
μ’ένα ύψιλον στα χείλη της άμμου
που την ψηλαφίζει ο όρμος
και τα πεύκα θροΐζουν των τζιτζικιών
το τραγούδι και τις αύρες της θάλασσας.
Είναι αυτές οι στιγμές που το κύτταρο
το παρασέρνει ένα μαύρο κύμα βαθιά
που ακόμα κι ο θάνατος ,είναι ένα ταξίδι
με την πνοή της ελευθερίας.
Κι είναι κι η ποίηση χάρη Θεού
«Οι πέντε εποχές του Κόκκινου»
με την υπέρβαση της καρδιάς
να ψάλλουν τα αγεωγράφητα.
Ποιος έρωτας, μπορεί να’ναι πιο πάνω
απ’το το θαύμα της φύσης
και ποια ομορφιά να παραμείνει
στο χελιδόνι της Άνοιξης
όταν των ανθρώπων τη στίλβη
τη φθίνει η παλίρροια που μετράει
τους χτύπους του χρόνου
και μόνο τα ποιήματα που θ’ αφήσουμε
θα’χουν την αθωότητα που πληγώνεται
απ’τους πυράκανθους ..
Όμως , όπως είπε κι ο ποιητής
«και με τα τόσα βάσανα
πάλι η ζωή γλυκιά’ναι»

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,1-1-2018

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Ιανουάριος 3, 2018, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ.. ΧΩΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΔΕΛΦΕΣ:

26195993_1397818620341681_6193791946507676973_n

Ανεπανάληπτη ομορφιά επάνω από
τις πανάρχαιες στήλες του Παρθενώνα
στέκει η μορφή σας!
Είναι εκεί.. Είσαστε εκεί,εσείς
που απομείνατε να προσμένετε
να ξαναγυρίσουν οι χαμένες σας αδελφές..
Του Δία κόρες της άνοιξης γέννα..
Εσείς που παραμένετε ασάλευτες
να στολίζετε της Ελλάδας την ιστορία
μέσα στους αιωνες!
Κομματια έγιναν τα μάρμαρα σου,
Βάρβαροι κάθε είδους κατάστρεψαν
και έκλεψαν την τόση ομορφιά για
να στολίσουν της Ελλάδας τον ήλιο,
στα σκοτάδια του πνεύματος
και πολιτισμού,της δικής τους χώρας!
Δέν έκλεψαν απλά τ αγάλματα σου
Ελλάδα μου,που ηταν σμιλευμένα
απο χέρια θεών και ημιθέων..
Αλλά έκλεψαν την Ιστορία σου
τον πολιτισμό σου..
Χώρισαν τις αδελφές τις περήφανες..
Και τώρα αυτοί όλοι που κυβερνούν,
αδιαφορούν για όλα, το μόνο
που τους νοιάζει είναι να πάρουν
μερίδιο απο τα τριάντα αργύρια
του ξεπουλήματος!!
Αυτοί όλοι οι δήθεν σωτήρες της χώρας!
Οι άρχοντες της εξουσίας!!
Του Ιούδα και του Εφιάλτη συνέχεια ..

Pantelis Velkos. 2/1/2018

ΜΑΙΡΗ ΗΛΙΑΔΗ Από την ποιητική μου συλλογή: ~ Ταξίδι Στο Ανέσπερο Φως Της Αγάπης ~ ~Γαλάζιο Φως~

26195944_2049093135321011_835203342106414198_n

Μες το γαλάζιο φως
βαδίζουν οι σκιές μας
πάντα πρωτύτερα από μας
μ’αληθινά δικές μας. ..

Μες τα παραπετάσματα
αντίθετα απ’ τους νόμους
που φτιάχνει με τη λογική
ο νούς, θνητούς ανθρώπους…

Μες τους καιρούς του μέλλοντος
φιλτράρεται κι ανθίζει
σε όσους το φως το γαλανό
τον δρόμο τους ορίζει…

Άλλοι το λεν ελπίδας φως
και θάλασσας το χρώμα
σαν γαληνεύει ο ουρανός
και λούλλουδα λευκόχρυσα
ανθίζουνε στο χώμα…

Εγώ το λέω άνεμο
μέσ’ την ψυχή π’ αντριεύει
δεν παρασέρνει μα ψηλά
στα σύννεφα τα γαλανά
υψώνει την ψυχή σου,
στον λογισμό σου σύνεση,
και θάρρος στη ζωή σου…!!!!

{Ποίηση Μary Eliadi Mαίρη Ηλιάδη}{.

ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ …..

13332784_1163795580337448_322661707638183671_n

Μεσάνυχτα,βαθιά σιωπή ..
Στον λογισμό μου
οι στίχοι σου χείμαρρος
άγγιγμα ψυχής
ένα δυνατό φως,στην καρδιά μου …!
Κοντά σου έμαθα
να χτίζω τ´όνειρο
να αναζητώ τη γαλήνη.
Άκου το κύμα
η μουσική απ’τις αύρες
για σένα μιλάει
κι αστράφτει ο δικός μου καημός
στην «Πόλη την Αρχόντισσα !»
Κι όταν μου χαρίζεις μια αγκαλιά
και του πόθου το φύλλο
ανοίγεις διάπλατα
την πνοή σου να νιώθω
εγώ χάνομαι κι αφήνομαι
στων φιλιών σου τον φλοίσβο….!

Soula Maropaki