Αρχείο | Δεκέμβριος 23, 2017

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ,ΔΟΞΑΣΑΤΕ.

25552192_2044351155795209_2898261334111160953_n

Μόνο ν’ ακούσεις έναν Χριστουγεννιάτικο ύμνο
μόνο να ιδείς την καλοσύνη του δέντρου
να σου γνέφει στη μπαλκονόπορτα 
μια καμπανούλα της πίστης
σ’ ένα μετόχι να σημαίνει Χριστούγεννα
κι ο Χριστός, ξαναγεννιέται στη φάτνη του
κι ο Γάσπαρ ,ο Μελχιώρ κι ο Βαλτάσαρ
οδηγούμενοι απ’της Ανατολής τον Αστέρα
με ταπείνωση θ’ αποθέσουν
«τη σμύρνα τους,τον χρυσό και τον λίβανο»
στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Μόνο ν’ ακούσεις τις Καμπάνες στον Άθω
κι ευφραίνεται η νύχτα
και δονούνται οι ραγισμένες καρδιές
και θεραπεύονται οι ποιητές
κι ας κουβαλούσαν τον τρόμο
τυπωμένο στα μάτια τους
στο παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας
στα μετόχια της Γρηγορίου
το χλωμό τραγούδι της λύρας τους
να βάζουν οι όσιοι το πετραχήλι επάνω τους
κι ο Χριστός τον ουρανό της αγάπης .

Μόνο ν’ ακούσεις ένα τραγούδι αγάπης
«Αimez vous les uns les autres»
τα φωτάκια ν’ αναβοσβήνουν
πρασινοκόκκινα στο μπαλκόνι σου
τη Μάνα του κόσμου να θηλάζει το Φως
και τότε θα νιώσεις κι εσύ
τη θαλπωρή του παράδεισου
κορίτσι του Ανέμου, Αγόρι της θύελλας
τι σημαίνει αστροφώτιστη αλήθεια
τι σημαίνει να βρίσκεσαι
μόνος στο κάτωχρο φύλλο σου
όταν η νύχτα ξεδιπλώνει σκιές
τότε θα αισθανθείς κι εσύ
την ανάγκη της Ποίησης
θα δεις πως ερωτεύονται οι ποιητές
στων Χριστουγέννων τη φάτνη
την ποίηση των Θεών
και κλίνουν στον Υπερούσιο το γόνυ τους .

Οι ουρανοί πάντα θ’ αγάλλονται
τη νύχτα των Χριστουγέννων
όσο κι αν ο Μέγας Ηρώδης
θα διατάξει να θανατώσουν τα βρέφη
όσο κι αν ο ηδονικός χορός της Σαλώμης
υπόσχεται τ’ αποτρόπαιο έγκλημα
κι η εντολοδόχος της μάνας
απαιτεί του Ιωάννη «την κεφαλήν ,επί πίνακι»
Μόνο να δεις κάτι μινιατούρες φωτάκια
πως καταργούν την ερημιά των ανθρώπων
και θα βαδίσεις κι εσύ σαν τους μάγους
τους ατέλειωτους δρόμους
ν’ αντικρίσεις της δικαιοσύνης τον Ήλιο
τους ποιμένες μετά των αγγέλων
να δοξολογούν τον Απρόσιτο.
Καλά Χριστούγεννα! Καλά Χριστούγεννα!
«Χριστός γεννάται ,δοξάσατε»
«Και επί γης ειρήνη»
Θεόδωρος Σαντάς

Φωτογραφία : Vladimir Borovikovsky, Η Γέννηση του Χριστού. 1790.

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 23, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΦΩΣ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Αναζητούμε το όνειρο
στο κενό των διαλειμμάτων
το θαύμα στο ανέφικτο.
Έτσι είναι η ποίηση
καταυγάζει το σύννεφο
που κατατρώει το φως
κι η ζωή την αλήθεια….
Πόσο πικρή είν’η αλήθεια
δίχως τα άλφα της
δίχως το η στην τρίτη του θέση
στην καμπούρα του να σηκώνει
της αλήθειας το βάρος!
Ποια ομορφιά μπορεί
να αντέξει στις κλεψύδρες το χρόνου !
Μόνο της ψυχής η πνοή
που δεν την αγγίζουμε
ούτε στο όνειρο .
Κι αν στο δάκρυ σου βρεις
έναν λόγο καλό
κράτησέ τον για στίχο
και τη φωνή του ,για το
στο στήθος του έρωτα
πριν επιστρέψουν δριμύτεροι
οι άνεμοι!

Θεόδωρος Σαντάς,23-12-2017