Αρχείο | Δεκέμβριος 10, 2017

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Επιθυμία μου να μελετήσω το κύτταρο
το ρήμα ,το ουσιαστικό
το επίθετο, το κατηγούμενο 
το αντικείμενο…..τους νόμους
της γλώσσας μου
να μιλήσω με γνώση και σύνεση
για της γυναίκας το κάλλος
-σαν Σολομών-
και σαν Δαβίδ να εξαλείψω
τα πάθη μου όλα
«ότι την ανομίαν μου εγώ γιγνώσκω».
Φοβάμαι την άγρια τη βροχή
μην ο πηλός μου βρεθεί
στο Δέλτα του Αξιού ή του Αλιάκμονα!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,7-12-2017

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 10, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Μαρία Βούλγαρη Ήχοι.

12717895_1123050014412005_4771919054802074143_n

Ήχοι παντού.
Σιωπηλοί και θορυβώδεις.
Ήχοι.
Με διέσεις και υφέσεις. 
Με παρεστιγμένα και ολόκληρα.
Ήχοι.
Κι εγώ ξοδεύομαι στον απόηχο.
Στον αποήχο της ψευδαίσθησης ή της παραίσθησης που αναπνέω.
Στο κοίταγμα της ανάγκης που προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω.
Στο κάλεσμα της πανσελήνου που με περιστοιχίζει.
Ταλαντεύομαι στο εδώ και στο εκεί.
Πορεύομαι.
Γεύομαι.
Με πανοπλία την ελπίδα δίνομαι.
Αφήνομαι.
Κι ύστερα αμύνομαι.
Σιωπή.
Θαρρώ ακούει το όνομά της
και κρύβεται.
Κι είναι δυνατή μοναξιά η σιωπή όταν δεν ακούγεται .

Μαρία Βούλγαρη

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 10, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Αγία Κυριακή ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου

24862189_2037984503098541_4652757622828546617_n

Όμορφη και φέτος. Ολόξανθη και ηλιοκαμένη. Ο μπάτης σου στέλνει το διάφανο φύσημα, η όστρια γέρνει πάνω σου τον ίσκιο των γλάρων της αθώας σου θάλασσας. Εδώ το βρεμένο βότσαλο, εκεί οι λευκοί αφροί. Στο βάθος ο γέροντας άνεμος, νότια του σπάρου η πλατιά ουρά. Τις νύχτες το μελί φεγγάρι σου λουσμένο στα νερά.
Τοπική αυτοδιοίκηση, Εξωραϊστικός Σύλλογος, εραστές του ωραίου, φιλόπονοι καταστηματάρχες της ταβέρνας του << Αχινού >> και του << Γρηγόρη >>, φτωχοί ψαράδες, σκυφτοί εργάτες, βασανισμένοι κοντά στα φύκια και στα όστρακα, ανέσυραν από την τσέπη τους και τον τελευταίο όβολό τους και σε προίκισαν με την ομορφιά που αφήνουν τα δειλινά σου χαμόγελα.

Όλα τα παλιά σου τσάβαλα στην καρότσα τα φόρτωσαν και τα πέταξαν. Σ’ έκαναν ν’ αστράφτεις βάζοντας στη θέση τους, τα καινούρια προικιά σου: καθαρή αμμουδιά, ομπρέλες χρωματιστές, κάδους αστραφτερούς, στύλους βαμμένους, ντους με καθαρό νερό που ρέει στα γυμνά κορμιά σαν φλοίσβος από φιλί.
Χαίρονται οι λουόμενοι στην πρώρα των αφρών σου, τα πασπατεμένα με την αρμύρα σου κορμιά τους στην χαρακιά της άμμου σου καταθέτουνε. Στου φύλλου το πράσινο, το καπελάκι της εκκλησίας ασπρίζει, στους ελαιώνες σου η αγριάδα σαλεύει με το μάραθο, στους κήπους σου μια μεγανθής αγράμπελη στεφάνια με λευκούς ανθούς φτιάχνει. Στ’ αγνάντιο σου ράχες δελφινιών, κόκκινες ψαρόβαρκες, φρεσκοβαμμένα καίκια γλιστράνε στην ειρήνη του κόλπου σου. Στην πλώρη τους κορίτσια γυμνά, τρελά από τα παιχνίδια του Ζέφυρου σφυρίζουν την κοχύλα τους.
Και ο ανασασμός της θάλασσάς σου ολονυχτίς και ολημερίς, όλο το καλοκαίρι δε θα σταματάει. Κι όσο δεν θα ‘ρχονται δυνατές μπόρες και κακά χαλάζια στα νερά σου θα χανόμαστε. Άλλοι για αχινούς, άλλοι για πεταλίδες, κάποιοι για φρεσκοπλυμένα χορταράκια. Γλάροι λευκοί, καλλίφωνοι, τραγουδιστές και τενόροι του << ε για μόλα, ε για λέσα >> στους πηχτούς μαστούς των νερών σου θα κρυβόμαστε.
Ύστερα τ’ ανάποδα λάμδα και τα κυματιστά ωμέγα στη ράχη του γαλάζιου πελάγου σου θα διαβάζουμε. Θα παραγγέλνουμε καινούρια σειρά ούζων, το φρέσκο σου γαύρο θα γευόμαστε, τσουρουφλισμένοι από κορμάκια, φίνα και ζεστά, θα τραγουδάμε πρίμο σεκόντο: << Γύρω – γύρω η θάλασσα γυαλί, μα η σκέψη μου έγινε πουλί, λάμπει ο ήλιος τώρα από ψηλά, στο μυαλό μου έρχονται πολλά… >>

Πηγή : http://ellinikoxronografima.blogspot.gr

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 10, 2017, σε Πεζά. Σχολιάστε