Αρχείο | Δεκέμβριος 2017

ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΑΝΝΑ ΧΟΛΉ

13230289_1769801579916836_8076606549409094653_n

Δε μετανιώνω που ψηλαφίζω
το ακόνι της πέτρας
και ματώνουν τα χέρια μου..
Δε μετανιώσω που ξόδεψα
τόσο φως της ψυχής
τόσον σελασφόρο ήλιο
να ανεβούν στην κορυφή
οι αναξιόπιστοι κι οι ευεργετημένοι .
Πόσο άφεση θεέ μου
μπορώ να μοιράζω ακόμα
πόσο ίλεως στην προδοσία
πόση οικτιρμοσύνη στων
ασπόνδυλων την αχαριστία
πόσο ανοχή στον πυράκανθο
να μου καρφώνει την καλοσύνη
και την ευγένεια πάνω στο σίδερο
που σκουριάζει ο φθόνος..
Στάθηκα στη σιωπή, στην ακύμαντη ώρα
να σπουδάσω και πάλι τον άνθρωπο
μα ο Φρόυντ δεν είμαι ούτε ο Γιούγκ
να»βρω έναν τρόπο ν’απαλλαγώ μια κι έξω
απ’ τις παλινωδίες των ερπετών.
κι έφτιαξα τη δική μου τη σκήτη
μόνος,ενώπος ενπίω..
Ο καθρέφτης μου ποτέ δε με πρόδωσε
κι ας έχει ραγίσει από καιρό
κι έχει χάσει το πρώτο του φέγγος !

Θεόδωρος Σαντάς,17-12–117

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις 17 Δεκεμβρίου, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ

25398752_2041638826066442_4978018980551625361_n

Ποιος ήχος της Αμφιτρίτης*
ξυπνάει τον πόθο της θάλασσας
και το άνθος των νυχτολούλουδων 
με το ατλάζι του έρωτα;
Από ποιες υπόγειες διαδρομές
αντλούνται τα νερά τα διάφανα
και κελαρύζουν στις πέτρες
των ποταμιών και μοσχοβολούν
στις όχθες τους δάφνες
και καθρεφτίζουν την ομορφιά
των νερατζοκόριτσων …
Ω φως, απροσμέτρητο φως,
ατελείωτο φως που απαστράφτεις
το μάρμαρο, μέσα
απ’τις φυλλωσιές των αιώνων
κι αναδύονται μουσικές των
αγγέλων!
Ποιο μειράκιο και ποιος Διόνυσος
φυσάει το μαγικό τον αυλό
και τα αθώα πουλιά ερωτεύονται
και ξυπνούν τον παράδεισο
μ’ έναν ύμνο της γης
γινωμένο απ’τα μυστικά της βροχής
και των Αγίων τα συναξάρια!

*Γυναίκα του Ποσειδώνα

Θεόδωρος Σαντάς,17-12-2017

Φωτογραφία : Ποσειδώνας και Αμφιτρίτη.
Πηγή: Rijksmuseum

Σαπφώ-η δέκατη Μούσα

25398852_2041644476065877_1514774027576169416_n

Θεωρείται η σημαντικότερη λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας. Ο Πλάτωνας την ονομάζει “σοφή” και “δέκατη Μούσα”, ο Ανακρέων “ηδυμελή”, ο Λουκιανός “μελιχρόν αύχημα Λεσβίων” και ο Ιουλιανός και Αντίπατρος “θηλυκό Όμηρο” και “τιμή Λεσβίων γυναικών”, ενώ ο Στράβων “θαυμαστόν τέρας”.
Ο Οράτιος στη δεύτερη ωδή του μας λέει ότι ακόμα και οι νεκροί στον κάτω κόσμο ακούν τα τραγούδια της με θαυμασμό, σε ιερή σιγή.
Για τη ζωή της λίγα πράγματα είναι γνωστά. Είναι πιθανό ότι γεννήθηκε στην Ερεσό της Λέσβου (630-570 π.χ.). Ο φιλόσοφος Μάξιμος ο Τύριος την περιγράφει ως μικρόσωμη και μελαχροινή (“μικρά και μέλαινα”). Πιθανότατα παντρεύτηκε έναν πλούσιο άνδρα από την Άνδρο, τον Κερκύλα, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, που ονομάστηκε Κλείδα. Λόγω πολιτικών ταραχών στην Λέσβο, η Σαπφώ κατέφυγε προσωρινά στη Σικελία. Αργότερα μετά την κατάλυση της τυραννίας, γύρισε στη Μυτιλήνη, συγκέντρωσε γύρω της νεαρές, όμορφες φίλες της από την αριστοκρατία του νησιού και των μικρασιατικών πόλεων, για να τους διδάξει τις τέχνες της μουσικής και της ποίησης.
Ένας μύθος λέει, ότι η Σαπφώ λόγω του ανεκπλήρωτου έρωτά της για τον όμορφο νέο Φάωνα, που την απέρριψε και την εγκατέλειψε έπεσε από τα βράχια της Λευκάδας στη θάλασσα.
Φτιάξε στεφάνια, Δίκα, εσύ
τα τρυφερά βλαστάρια
και κρέμασέ τα στα μαλλιά
με τ’ απαλά σου χέρια
*****
Στις Χάρες τις αθάνατες
αρέσουν τα λουλούδια
Κι όσους στεφάνι δε φορούν
διόλου δεν αγαπάνε
Μετά το θάνατό της, στην πατρίδα της την Λέσβο, έκοψαν νόμισμα με τη μορφή της. Στις Συρακούσες και στην Πέργαμο στήθηκαν αγάλματά της, ενώ στις Συρακούσες κατασκευάστηκε κι ένα κενοτάφιο, σε ανάμνησή της. Σε μεταγενέστερη όμως εποχή, οι Αττικοί κωμωδιογράφοι την δυσφήμησαν για ομοφυλοφιλικές τάσεις. Αφορμή πιθανόν υπήρξε ότι η Σαπφώ εκδήλωνε έντονο συναισθηματισμό προς τις μαθήτριές της. Σύγχρονοί μας μελετητές εκφράζουν αμφιβολία για τα αν πραγματικά είχε ομοφυλοφιλικές τάσεις.

Η Σαπφώ έγραψε ερωτικά ποιήματα, ύμνους στους θεούς και επιθαλάμια (τραγούδια του γάμου). Η ποίησή της δονείται από αυθορμητισμό και έντονα αισθήματα. Αρκετοί από τους στίχους της μαρτυρούν έντονο ερωτισμό και λυρισμό. Από τα ποιήματά της, που συνέλεξαν οι Αλεξανδρινοί και δημοσίευσαν σε βιβλία, τα πιο διάσημα ήταν οι Ύμνοι και τα Επιθαλάμια. Ίσως κανένας άλλος λογοτέχνης δεν μπορεί να συγκριθεί με τη Σαπφώ στην ομορφιά της σκέψης, στον μελωδικό της στίχο και στην ένταση των αισθημάτων της. Εκτός από μικρά αποσπάσματα, έχουν διασωθεί ολόκληρα μόνο ένας Ύμνος στην Αφροδίτη («Ποικιλόθρον’ αθάνατ’ Αφροδίτα»), η Ωδή «Ότωι τις έραται» και ένα αναφερόμενο στο μύθο της Ηούς (Αυγής) και του Τιθωνού, που ανακαλύφθηκε από αποκατάσταση παπύρου της Οξυρρύγχου και εκδόθηκε το 2005. Αυτά υπάρχουν μεταφρασμένα στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Γρήγορα η ώρα πέρασε, μεσάνυχτα κοντεύουν,
πάει το φεγγάρι πάει κι η Πούλια
βασιλέψανε-και μόνο εγώ κείτομαι δω μονάχη
κι έρημη ο Έρωτας που βάσανα μοιράζει
ο Έρωτας που παραμύθια πλάθει
μου άρπαξε την ψυχή μου και την
τράνταξε ίδια καθώς αγέρας από τα βουνά
χυμάει μέσα στους δρυς φυσομανώντας.
Καθώς τον έβδομο αιώνα μ.Χ. τα ποιήματα της Σαπφούς εξακολουθούσαν ακόμη να διαβάζονται στην Αίγυπτο και αργότερα στην εποχή των Κομνηνών η Πατριαρχική Σχολή περιελάμβανε στην ύλη της ποιητές όπως η Σαπφώ και ο Πίνδαρος, μάλλον δεν υπήρξε κάποια επίσημη επιβολή λογοκρισίας από την Χριστιανική Εκκλησία. Είναι όμως πιθανό, πολλά από τα έργα της να χάθηκαν λόγω της μη αντιγραφής τους, εξαιτίας της χαμηλής ζήτησης που ίσως είχαν μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού και στα πλαίσια μιας πιο αυστηρής άποψης για την ηθική. Ο επίσης Μυτιληνιός σύγχρονος ποιητής Οδυσσέας Ελύτης την περιέγραψε σαν μια «μακρινή εξαδέλφη» του με την οποία μεγάλωσαν παίζοντας «στους ίδιους κήπους, γύρω από τις ίδιες ροδιές, πάνω απ’ τις ίδιες στέρνες» και της αφιέρωσε ένα από τα μικρά του έψιλον. Το 1986 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα ο δίσκος «Σαπφώ» σε μουσική του Σπύρου Βλασσόπουλου και παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου, με μελοποιήσεις 12 ποιημάτων της Σαπφούς σε μετάφραση του Σωτήρη Κακίση, και ερμηνεία της Αλέκας Κανελλίδου.
Ο αστεροειδής 80 Σαπφώ, που ανακαλύφθηκε το 1864, πήρε το όνομά του από τη λυρική αυτή ποιήτρια.

Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη,
σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.
Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα,
δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.
*****
Κι από το γάλα πιο λευκή,
απ’ το νερό πιο δροσερή,
κι από το πέπλο το λεπτό πιο απαλή.
Από το ρόδο πιο αγνή,
απ’ το χρυσάφι πιο ακριβή,
κι από τη λύρα πιο γλυκειά, πιο μουσική.
*****
Πάει καιρός που κάποτε σ’ αγάπησα, Ατθίδα,
μα τότε μου ‘μοιαζες μικρό κι αθώο κοριτσάκι.
Συ που μαγεύεις τους θνητούς, παιδί της Αφροδίτης,
απ’ όλα το καλύτερο εσύ ‘σαι το αστέρι.
*****
«Τέτοιο πλάσμα ευαίσθητο και θαρρετό συνάμα δεν μας παρουσιάζει συχνά η ζωή. Ένα μικροκαμωμένο, βαθυμελάχρινο κορίτσι, ένα “μαυροτσούκαλο”, όπως θα λέγαμε σήμερα, που, ωστόσο, έδειξε ότι είναι σε θέση να υποτάξει ένα τριαντάφυλλο, να ερμηνεύσει ένα κύμα ή ένα αηδόνι και να πει “σ’ αγαπώ” για να συγκινηθεί η υφήλιος»

Πηγή : http://anapolisi.blogspot.gr

ΜΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΩΝ

25289319_2040322749531383_7559566658388418173_n

Μια Άνοιξη, ένα χελιδόνι
μια θάλασσα του Αιγαίου
ένα τριαντάφυλλο κι ένας 
απέραντος ουρανός.
Ποιος άλλος;
Τα μάτια που ταξιδεύουν
τα όνειρα των Κενταύρων
και των Σποράδων
του Πηλίου και του Ιάσονα
του Παγασητικού και του Ευβοϊκού
κι όλα εσύ τα κάνεις ποιήματα της χαράς
πίνακες ζωγράφων αγαπημένων
ιστορίες απ’το Αϊβαλί και τη Σμύρνη
Σταχτοπούτες σε παραμύθια
και διηγήματα κι ίσως
κι άλλα πολλά να κρατάς
στην κιβωτό της ψυχής
να τα εμφανίσεις στο αύριο
με ιαχές κάτω από αψίδες θριάμβων
Ένας στίχος, δυο στίχοι,ένα δάκρυ
κι ύστερα η πλημμυρίδα της ποίησης
κι ανοίγει ο δρόμος διάπλατα
για ποιήματα με φεγγάρια
της αστροφεγγιάς του Γενναριού
και του Αυγούστου κι αγάπες λευκές
σαν τις Άγιες νύχτες που “Άγγελοι
μετά ποιμένων δοξολογούσι…»
Λίγα λόγια καρδιάς
με νόημα βαθύ, ένα τάμα
στην Παναγιά την Αχειροποίητο
ένα σ’αγαπώ κι ανάβουν
οι πολυέλαιοι στις εκκλησιές!
Μια φάτνη ,ένας Χριστός
τρεις Μάγοι, λίγο λιβάνι
χρυσάφι και σμύρνα
η Παναγία ,ο Ιωσήφ κι αγαλλιάζει ο Ήλιος
Του Θεού πολυύμνητο φύλο
που πλάστηκες απ’ τα οστά του Αδάμ
όλα απόψε για σένα μιλούν
και για σένα ευωδιάζουν
ακόμη και τούτο το ποίημα
που γράφτηκε στις πέντε
το απόγευμα της Πέμπτης
τον μήνα Δεκέμβριο
την δέκατη τέταρτη μέρα
και σε λίγο θ’αρχίσει
πάλι ν’ ανηφορίζει ο φωτοδότης
αφού κάνει τη στάση του!

Θεόδωρος Σαντάς

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις 15 Δεκεμβρίου, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΔΥΟ ΑΓΑΠΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΨΥΧΗ

 

13466073_1787922931438034_6430862886973224546_n

Γεννήθηκα στον κάμπο της Φθίας
στο αρμυρίκι της Αλαμάνας
στις υπώρειες του Καλλίδρομου 
και της Οίτης,στο αγνάντι της Όθρης
στο κλάμα των ζώων
στων πουλιών τη γιορτή
στον συριγμό των ανέμων
όταν το αγιόκλημα γλυκομιλούσε
στης αυλής μας το φράχτη
και ευωδίαζε η μέρα.
Κοιμήθηκα αγκαλιά
με τα λόγια της μάνας μου
με της ψυχής της την καλοσύνη
με το τραγούδι στα χείλη της
με τον πανάρχαιο λόγο
όπως τον δίδαξε η Σαπφώ
ο Οδυσσέας κι ο Όμηρος
όπως τον τραγούδησε η λύρα
του Ορφέα και του Απόλλωνα
όπως το κελάρυσαν Φαιδριάδες των βράχων.
και τον έτρεξε η αγριελιά
των ποιμένων ,στα ψηλά τα βουνά.
Λάτρεψα του Αισώπου τον μύθο
του παππού μου τον στίχο
κι ότι μου δώρισε ο Θεός
και τα έκανα έρωτα
να μιλήσω με ποίηση
να αφήσω μαργαρίτη το δάκρυ μου
στης αυγής τις δροσοσταλίδες.
Γεννήθηκα στην Ηράκλεια
της Λαμίας
μα η ζωή με απόθεσε στης Σαλονίκης
την Τούμπα!
Έμαθα να ζω με δυο αγάπες, σε μια ψυχή!

Θεόδωρος Σαντάς , Θεσσαλονίκη ,12-12-2017

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις 13 Δεκεμβρίου, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία

14322580_1822292178001109_6476691953471104199_n

κι αναρωτιέμαι μήπως κάψει 
ένα κομμάτι της καρδιάς μου
με τα πορφυρά του χρώματα…
Είναι οι στιγμές που ένα άγγιγμα
Ψυχής, σε μεθά από χαρά!! !
Ταπακτσόγλου – Μπούλη Μαρία

Άρωμα από κρίνα θαλασσινά που ευωδιάζουν την ψυχή μου οι Στίχοι Σου Ποιήτρια !
Ευχαριστώ από καρδιάς !
Soula Maropaki

ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΝΑΣ ΜΠΟΥΛΕΚΟΥ

24232628_10212956893871046_3034898867625369798_n

Καλησπέρα σας,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους σας και τον καθένα ξεχωριστά και ιδιαίτερα τους μικρούς μας φίλους και φίλες που ήρθαν σήμερα κοντά μας.

Η Λαχανόκαρδη είναι μια ιστορία αγάπης και προσφοράς όπου το καλό στο τέλος νικάει πάντα το κακό. Η πηγή της έμπνευσης μου ήταν η γέννηση της πρώτης εγγονής στην οικογένεια μας, η Μαρία μας. Ένα υπέροχο και γλυκό πλάσμα που μας έδωσε απλόχερα χαρά και πλημμύρισε με φως τις ζωές μας, δίνοντας μας ελπίδα για το αύριο που έρχεται…
Όλοι μας μικροί και μεγάλοι έχοντας υπάρξει παιδιά, έχουμε αφεθεί στη μαγεία της φανταστικής αφήγησης λίγο πριν αποκοιμηθούμε. Είτε μέσα από τη γλυκιά χροιά της μαμάς που μας ταξίδευε σε έναν άλλο κόσμο παραμυθένιο γεμάτο με ατέλειωτα και αστείρευτα όνειρα. Είτε μέσα από την ζεστή φωνή της γιαγιάς που αποτελεί ένα ιερό σύμβολο σεβασμού και αγάπης για κάθε οικογένεια.
Κανένας μας από εμάς τους μεγάλους στα χρόνια της νιότης και της αθωότητας μας, πιστεύω δεν βαρέθηκε ούτε για μια στιγμή, δεν μαρτύρησε το χιλιοειπωμένο τέλος, δεν έχασε το ενδιαφέρον του ακούγοντας ξανά και ξανά την ίδια ιστορία. Πάντα κάτι καινούριο ερχόταν να αγκαλιάσει τη μνήμη μας.
Άλλοτε έχουμε κλάψει, έχουμε συγκινηθεί, έχουμε θυμώσει, έχουμε φοβηθεί, αλλά κυρίως έχουμε μαγευτεί και γοητευτεί με τις ιστορίες και τις περιπέτειες των ηρώων τους. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές φορές επιστρέφουμε σε αυτά και τα διαβάζουμε ξανά και ξανά, δίνοντας όμως κάθε φορά μία άλλη, νέα ερμηνεία, ανάλογα με το πώς είμαστε και πως νιώθουμε εκείνη τη στιγμή. Και σήμερα μεγάλοι πιά καθώς είμαστε, αλήθεια τα λαχταράμε και τα προσμένουμε ακόμα να αγγίξουν τις καρδιές μας, θυμίζοντας μας νοσταλγικά εκείνα τα χρόνια γεμάτα όμορφες εικόνες και αναμνήσεις.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναφερθούμε αφενός στην λογοτεχνική αξία των παραμυθιών και αφετέρου στη συμβολή τους στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Γενιές ολόκληρες γαλουχήθηκαν και διαπαιδαγωγήθηκαν και συνεχίζουν με αυτόν τον μοναδικό τρόπο μαθαίνοντας να κατανοούν τον κόσμο γύρω τους, να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις βρίσκοντας λύσεις με την σωστή και κατάλληλη καθοδήγηση γονέα και εκπαιδευτικού, ενώ ταυτόχρονα μπορούν να ικανοποιούν το αίσθημα δικαιοσύνης προβάλλοντας τα οφέλη της ηθικής συμπεριφοράς.
Μέσα από το μαγικό κόσμο των παραμυθιών, τα παιδιά μας έχουν την ευκαιρία να εκφραστούν με το λόγο αλλά και με το σώμα τους, να εξωτερικεύσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, να αναδείξουν δεξιότητες και ταλέντα, να διατυπώσουν τις όποιες ανησυχίες τους και ταυτόχρονα να καλλιεργήσουν την αλληλεγγύη, και τον σεβασμό στον «Άλλον» μέσω της εν συναίσθησής με έναν τρόπο φυσικό που θα δομήσει την υπόσταση τους και θα τους δώσει αξίες και σταθερές στη ζωή τους, κάνοντας τους αύριο πολίτες με φωνή και συνείδηση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Αντιδήμαρχο Ωρωπού κ. Δημήτριο Βελτανιώτη για τον εγκάρδιο χαιρετισμό του καθώς και για την φιλοξενία του στην σημερινή μου εκδήλωση στο κοινοτικό κατάστημα Καπανδριτίου και να του ευχηθώ καλή δύναμη στο ιδιαίτερα σημαντικό έργο που έχει αναλάβει στο Δήμο Ωρωπού και το οποίο επιτελεί με υψηλό αίσθημα καθήκοντος και ευθύνης απέναντι στους συμπολίτες μας μέσα από την ενεργή του δράση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Κοινότητας Καπανδριτίου κ. Μιχάλη Ντάση για τον χαιρετισμό του και την σημερινή του παρουσία και να του ευχηθώ κάθε επιτυχία στο έργο που έχει αναλάβει στην περιοχή μας μέσα από διάφορες ομαδικές δράσεις και εκδηλώσεις με στόχο πάντα την ευημερία των συμπολιτών μας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Γιώργο Μαντά Πρόεδρο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Ωρωπού & Οικονομολόγο που με τίμησε με την σημερινή του παρουσία καθώς και να του ευχηθώ καλή συνέχεια και καλή δύναμη στο δύσκολο έργο που έχει αναλάβει, έχοντας πραγματικά ένα νευραλγικό πόστο με κύριο μέλημα να φροντίζει και να μεριμνεί για κάθε ανάγκη που προκύπτει στα σχολεία της περιοχής μας, προσπαθώντας να εξασφαλίσει την ευημερία των παιδιών μας στους σχολικούς χώρους και πάντα με το υψηλό αίσθημα χρέους που τον διακατέχει ως υπεύθυνο άνθρωπο και πολίτη.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον τ. Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και σημερινό Αντιπρόεδρο κ. Νίκο Ταβουλάρη για την πολύτιμη βοήθεια του και την αμέριστη υποστήριξη του στο πρόσωπο μου, ο οποίος με στηρίζει σε κάθε μου βήμα και να του ευχηθώ καλή δύναμη στο διοικητικό του έργο και κάθε επιτυχία στο αξιόλογο συγγραφικό του έργο!
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Φιλόλογο και Συγγραφέα κα. Ελένη Χριστοφοράτου για την εξαιρετική και άρτια λογοτεχνική της προσέγγιση. Και να της ευχηθώ κάθε επιτυχία τόσο στο λογοτεχνικό στερέωμα όσο και στο σημαντικό έργο που έχει αναλάβει από το βήμα του εκπαιδευτικού προσφέροντας στα παιδιά μας την πολύτιμη γνώση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ και τον κ. Γιάννη Κοτσαφτόπουλο καθώς και τον κ. Γιάννη Μαλλή για την καλλιτεχνική επιμέλεια του βιβλίου μου.
Σας ευχαριστώ όλους σας από καρδιάς που ήσασταν κοντά μου και με τιμήσατε με την παρουσία σας, σε αυτή την τόσο ξεχωριστή εκδήλωση για μένα και την οικογένεια μου και να σας ευχηθώ ολόψυχα Καλές Γιορτές να έχετε με υγεία και χαρά!
ΠΗΓΗ   https://polydendrinews.blogspot.com/2017/12/blog-post_100.html?spref=fb

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ «Η ΛΑΧΑΝΟΚΑΡΔΗ» Της Μίνας Μπουλέκου “Ένα αλλιώτικο παραμύθι”

25353595_10213032002108705_2846615514114954272_n

Κάποιες φορές οι συνισταμένες του χώρου και του χρόνου συναντώνται αρμονικά σ’ ένα μαγικό χωρόχρονο, πέρα από αυτόν που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας και πλάθουν μιαν άλλη ονειρική πραγματικότητα, που μόνον μερικοί προικισμένοι άνθρωποι με ιδιαίτερες ευαισθησίες και απέραντη αγάπη στην ψυχή τους μπορούν να την αντιληφθούν και να την μεταφέρουν στον ορατό κόσμο.

Μια τέτοια πραγματικότητα από μια ονειρική χώρα του παραμυθιού συνέλαβε η ευαίσθητη ψυχή της συγγραφέως Μίνας Μπουλέκου και μας την παρουσίασε στο νέο της παραμυθοβιβλίο με τον χαρακτηριστικό όσο κι ευρηματικό τίτλο «Η Λαχανόκαρδη», στην αίθουσα εκδηλώσεων του κοινοτικού καταστήματος Καπανδριτίου, παρουσία πολλών μεγάλων και μικρών φίλων της συγγραφέως αλλά και του καλού παιδικού βιβλίου, την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Αντιπρόεδρος της «Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών» συγγραφέας κ. Νίκος Ταβουλάρης, ο οποίος αφού καλωσόρισε τους παρισταμένους και αναφέρθηκε ακροθιγώς στο νόημα της εκδήλωσης, έδωσε το λόγο στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης για να απευθύνουν χαιρετισμό.

Πρώτος χαιρέτισε την εκδήλωση ο Αντιδήμαρχος Ωρωπού κ. Δημήτριος Βελτανιώτης, ο οποίος καλωσόρισε μικρούς και μεγάλους και τόνισε τη σημασία της ανάδειξης της συγγραφέως ειδικά αλλά και γενικότερα των ανθρώπων του πνεύματος της περιοχής.

Στη συνέχεια απηύθυνε χαιρετισμό ο κ. Μιχάλης Ντάσης, Πρόεδρος της Κοινότητας Καπανδριτίου καλωσορίζοντας με τη σειρά του, τους παριστάμενους και κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο μήνυμα που ήθελε η συγγραφέας να περάσει στα παιδιά μέσα από το βιβλίο της καθώς και στην νέα δανειστική βιβλιοθήκη που θα ανοίξει στο Κοινοτικό Κατάστημα για το κοινό το προσεχές διάστημα.

Τους χαιρετισμούς έκλεισε ο κ. Γιώργος Μαντάς, Πρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Ωρωπού & Οικονομολόγος καλωσορίζοντας με την σειρά του τους παριστάμενους και κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο πρόσωπο της συγγραφέως καθώς και στο λογοτεχνικό της έργο.

Ακολούθησε η ομιλία της κ. Ελένης Χριστοφοράτου (Φιλολόγος-Συγγραφέας) η οποία ανέλυσε λογοτεχνικά με άρτιο τρόπο το βιβλίο της Μίνας Μπουλέκου.

Το λόγο έλαβε κατόπιν ο κ. Νίκος Ταβουλάρης ο οποίος αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην αγάπη της συγγραφέως για τα παιδιά καθώς και για την πηγή της έμπνευσης της και τι την ώθησε να δοκιμάσει το παραμύθι ως λογοτεχνικό είδος. Εν συνεχεία έκανε μια σύντομη αναφορά στην λογοτεχνική της πορεία.

Την εκδήλωση έκλεισε η συγγραφέας Μίνα Μπουλέκου, η οποία στον επίλογο της αναφέρθηκε ως επί το πλείστον στη λογοτεχνική αξία των παραμυθιών και πως αυτά διαπλάθουν τα παιδιά μας.

Ακολούθησε συζήτηση του κοινού με τη συγγραφέα και υπογραφές του βιβλίου της.

Πηγή Χρονολόγιο Mina Boulekou

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία Ιχνηλάτες Ονείρων Η Ποιητική συλλογή είναι αφιερωμένη στα παιδιά όλου του κόσμου! Ποίημα από την ενότητα της συλλογής [ Ήριννα ] Στους δρόμους του κόσμου

24993249_2038491939714464_4154495827043894007_n

Έχω χαθεί στους δρόμους του κόσμου.
Ψάχνω να βρω τα κλεμμένα χαμόγελα
από τα χείλη των παιδιών.
Τα είδα στοιβαγμένα, ματωμένα,
σε μια παντέρημη γωνιά.
Δάκρυσα και τα δάκρυα καυτά
χάραξαν μονοπάτια στα πέτρινα μάγουλα μου.
Άνοιξα λευκά φτερά και πέταξα,
άγγισα τους φίλους μου τ’αστέρια,
τους ψιθύρισα τα πικρά παράπονα μου.
Μ’ έλουσαν μ’ασημένια βροχή,
μ’ έκλεισαν στο κλίβανο των καθαρμών
κι έτσι εξαγνισμένη, μ’ έστειλαν πίσω στη γη
με το καθαρό τους μήνυμα,
να ηχεί καμπάνα στ’ αυτιά μου.
Δώστε πίσω τα χαμόγελα στα παιδιά.
Δώστε πίσω τα όνειρα τους
και τους χαμένους ορίζοντες.
Αφήστε τα στην αθωότητα τους
να πλάσουν ένα καινούργιο κόσμο αγγελικό,
όπως αυτά μονάχα ξέρουν.
Ακολουθώντας τη γνώση την απόκρυφη,
που έχουν κρυμμένη,
βαθειά μες την καρδιά τους.

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις 11 Δεκεμβρίου, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία

24991109_2038480539715604_9118730294611086760_n

Ταπακτσόγλου-Μπούλη ΜαρίαΓεννήθηκε, μεγάλωσε, σπούδασε, παντρεύτηκε, έγινε μητέρα και γιαγιά στη μαγική πόλη της Θεσσαλονίκης.

Περπάτησε στη ζωή της σε αχαρτογράφητες γειτονιές και χάθηκε. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις. Με πολλή αγάπη, τον ελεύθερο χρόνο της τον διέθεσε στον εθελοντισμό, γιατί πάντα πίστευε ότι η ψυχή ξεκουράζεται όταν το εγώ γίνεται εμείς. Για χρόνια ήταν υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων στο «Σπίτι της Ευρώπης» και ασχολήθηκε με οργάνωση διεθνών συνεδρίων και συναφών εκδηλώσεων. Κάποτε βρήκε την έξοδο του λαβύρινθου στον οποίο περιπλανήθηκε σ΄ όλη της τη ζωή.

Γύρισε στην πηγή της, την Ποίηση. Αυτή που αγάπησε από παιδί, όταν έγραφε τα πρώτα της ποιήματα όλα της τα χρόνια. Απλώς θεωρούσε τα ποιήματά της κομμάτια της ψυχής της και τα κρατούσε ερμητικά κλειστά στα συρτάρια της. Κάποτε θέλησε να εμφανίσει τα ποιήματά της.

Έτσι, αποφάσισε να συμμετάσχει στον παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό που οργάνωσε η Αμφικτυονία Ελληνισμού και πήρε το βραβείο «Ἀμφικτύων Φιλοκλῆς». Η συλλογή αυτή εκδόθηκε χάρη στην ενθάρρυνση και προτροπή αγαπημένων της φίλων, ποιητών και ζωγράφων.

Είναι μέλος της Αμφικτυονίας Ελληνισμού και της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος.

Βιβλία : Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία , Νοσταλγοί της Εδέμ

Πηγή : https://exedoros.gr/ταπακτσόγλου-μπούλη-μαρία/