Αρχείο | Δεκέμβριος 2017

ΜΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΩΝ

25289319_2040322749531383_7559566658388418173_n

Μια Άνοιξη, ένα χελιδόνι
μια θάλασσα του Αιγαίου
ένα τριαντάφυλλο κι ένας 
απέραντος ουρανός.
Ποιος άλλος;
Τα μάτια που ταξιδεύουν
τα όνειρα των Κενταύρων
και των Σποράδων
του Πηλίου και του Ιάσονα
του Παγασητικού και του Ευβοϊκού
κι όλα εσύ τα κάνεις ποιήματα της χαράς
πίνακες ζωγράφων αγαπημένων
ιστορίες απ’το Αϊβαλί και τη Σμύρνη
Σταχτοπούτες σε παραμύθια
και διηγήματα κι ίσως
κι άλλα πολλά να κρατάς
στην κιβωτό της ψυχής
να τα εμφανίσεις στο αύριο
με ιαχές κάτω από αψίδες θριάμβων
Ένας στίχος, δυο στίχοι,ένα δάκρυ
κι ύστερα η πλημμυρίδα της ποίησης
κι ανοίγει ο δρόμος διάπλατα
για ποιήματα με φεγγάρια
της αστροφεγγιάς του Γενναριού
και του Αυγούστου κι αγάπες λευκές
σαν τις Άγιες νύχτες που «Άγγελοι
μετά ποιμένων δοξολογούσι…»
Λίγα λόγια καρδιάς
με νόημα βαθύ, ένα τάμα
στην Παναγιά την Αχειροποίητο
ένα σ’αγαπώ κι ανάβουν
οι πολυέλαιοι στις εκκλησιές!
Μια φάτνη ,ένας Χριστός
τρεις Μάγοι, λίγο λιβάνι
χρυσάφι και σμύρνα
η Παναγία ,ο Ιωσήφ κι αγαλλιάζει ο Ήλιος
Του Θεού πολυύμνητο φύλο
που πλάστηκες απ’ τα οστά του Αδάμ
όλα απόψε για σένα μιλούν
και για σένα ευωδιάζουν
ακόμη και τούτο το ποίημα
που γράφτηκε στις πέντε
το απόγευμα της Πέμπτης
τον μήνα Δεκέμβριο
την δέκατη τέταρτη μέρα
και σε λίγο θ’αρχίσει
πάλι ν’ ανηφορίζει ο φωτοδότης
αφού κάνει τη στάση του!

Θεόδωρος Σαντάς

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 15, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΔΥΟ ΑΓΑΠΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΨΥΧΗ

 

13466073_1787922931438034_6430862886973224546_n

Γεννήθηκα στον κάμπο της Φθίας
στο αρμυρίκι της Αλαμάνας
στις υπώρειες του Καλλίδρομου 
και της Οίτης,στο αγνάντι της Όθρης
στο κλάμα των ζώων
στων πουλιών τη γιορτή
στον συριγμό των ανέμων
όταν το αγιόκλημα γλυκομιλούσε
στης αυλής μας το φράχτη
και ευωδίαζε η μέρα.
Κοιμήθηκα αγκαλιά
με τα λόγια της μάνας μου
με της ψυχής της την καλοσύνη
με το τραγούδι στα χείλη της
με τον πανάρχαιο λόγο
όπως τον δίδαξε η Σαπφώ
ο Οδυσσέας κι ο Όμηρος
όπως τον τραγούδησε η λύρα
του Ορφέα και του Απόλλωνα
όπως το κελάρυσαν Φαιδριάδες των βράχων.
και τον έτρεξε η αγριελιά
των ποιμένων ,στα ψηλά τα βουνά.
Λάτρεψα του Αισώπου τον μύθο
του παππού μου τον στίχο
κι ότι μου δώρισε ο Θεός
και τα έκανα έρωτα
να μιλήσω με ποίηση
να αφήσω μαργαρίτη το δάκρυ μου
στης αυγής τις δροσοσταλίδες.
Γεννήθηκα στην Ηράκλεια
της Λαμίας
μα η ζωή με απόθεσε στης Σαλονίκης
την Τούμπα!
Έμαθα να ζω με δυο αγάπες, σε μια ψυχή!

Θεόδωρος Σαντάς , Θεσσαλονίκη ,12-12-2017

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 13, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία

14322580_1822292178001109_6476691953471104199_n

κι αναρωτιέμαι μήπως κάψει 
ένα κομμάτι της καρδιάς μου
με τα πορφυρά του χρώματα…
Είναι οι στιγμές που ένα άγγιγμα
Ψυχής, σε μεθά από χαρά!! !
Ταπακτσόγλου – Μπούλη Μαρία

Άρωμα από κρίνα θαλασσινά που ευωδιάζουν την ψυχή μου οι Στίχοι Σου Ποιήτρια !
Ευχαριστώ από καρδιάς !
Soula Maropaki

ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΝΑΣ ΜΠΟΥΛΕΚΟΥ

24232628_10212956893871046_3034898867625369798_n

Καλησπέρα σας,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους σας και τον καθένα ξεχωριστά και ιδιαίτερα τους μικρούς μας φίλους και φίλες που ήρθαν σήμερα κοντά μας.

Η Λαχανόκαρδη είναι μια ιστορία αγάπης και προσφοράς όπου το καλό στο τέλος νικάει πάντα το κακό. Η πηγή της έμπνευσης μου ήταν η γέννηση της πρώτης εγγονής στην οικογένεια μας, η Μαρία μας. Ένα υπέροχο και γλυκό πλάσμα που μας έδωσε απλόχερα χαρά και πλημμύρισε με φως τις ζωές μας, δίνοντας μας ελπίδα για το αύριο που έρχεται…
Όλοι μας μικροί και μεγάλοι έχοντας υπάρξει παιδιά, έχουμε αφεθεί στη μαγεία της φανταστικής αφήγησης λίγο πριν αποκοιμηθούμε. Είτε μέσα από τη γλυκιά χροιά της μαμάς που μας ταξίδευε σε έναν άλλο κόσμο παραμυθένιο γεμάτο με ατέλειωτα και αστείρευτα όνειρα. Είτε μέσα από την ζεστή φωνή της γιαγιάς που αποτελεί ένα ιερό σύμβολο σεβασμού και αγάπης για κάθε οικογένεια.
Κανένας μας από εμάς τους μεγάλους στα χρόνια της νιότης και της αθωότητας μας, πιστεύω δεν βαρέθηκε ούτε για μια στιγμή, δεν μαρτύρησε το χιλιοειπωμένο τέλος, δεν έχασε το ενδιαφέρον του ακούγοντας ξανά και ξανά την ίδια ιστορία. Πάντα κάτι καινούριο ερχόταν να αγκαλιάσει τη μνήμη μας.
Άλλοτε έχουμε κλάψει, έχουμε συγκινηθεί, έχουμε θυμώσει, έχουμε φοβηθεί, αλλά κυρίως έχουμε μαγευτεί και γοητευτεί με τις ιστορίες και τις περιπέτειες των ηρώων τους. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές φορές επιστρέφουμε σε αυτά και τα διαβάζουμε ξανά και ξανά, δίνοντας όμως κάθε φορά μία άλλη, νέα ερμηνεία, ανάλογα με το πώς είμαστε και πως νιώθουμε εκείνη τη στιγμή. Και σήμερα μεγάλοι πιά καθώς είμαστε, αλήθεια τα λαχταράμε και τα προσμένουμε ακόμα να αγγίξουν τις καρδιές μας, θυμίζοντας μας νοσταλγικά εκείνα τα χρόνια γεμάτα όμορφες εικόνες και αναμνήσεις.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναφερθούμε αφενός στην λογοτεχνική αξία των παραμυθιών και αφετέρου στη συμβολή τους στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Γενιές ολόκληρες γαλουχήθηκαν και διαπαιδαγωγήθηκαν και συνεχίζουν με αυτόν τον μοναδικό τρόπο μαθαίνοντας να κατανοούν τον κόσμο γύρω τους, να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις βρίσκοντας λύσεις με την σωστή και κατάλληλη καθοδήγηση γονέα και εκπαιδευτικού, ενώ ταυτόχρονα μπορούν να ικανοποιούν το αίσθημα δικαιοσύνης προβάλλοντας τα οφέλη της ηθικής συμπεριφοράς.
Μέσα από το μαγικό κόσμο των παραμυθιών, τα παιδιά μας έχουν την ευκαιρία να εκφραστούν με το λόγο αλλά και με το σώμα τους, να εξωτερικεύσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, να αναδείξουν δεξιότητες και ταλέντα, να διατυπώσουν τις όποιες ανησυχίες τους και ταυτόχρονα να καλλιεργήσουν την αλληλεγγύη, και τον σεβασμό στον «Άλλον» μέσω της εν συναίσθησής με έναν τρόπο φυσικό που θα δομήσει την υπόσταση τους και θα τους δώσει αξίες και σταθερές στη ζωή τους, κάνοντας τους αύριο πολίτες με φωνή και συνείδηση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Αντιδήμαρχο Ωρωπού κ. Δημήτριο Βελτανιώτη για τον εγκάρδιο χαιρετισμό του καθώς και για την φιλοξενία του στην σημερινή μου εκδήλωση στο κοινοτικό κατάστημα Καπανδριτίου και να του ευχηθώ καλή δύναμη στο ιδιαίτερα σημαντικό έργο που έχει αναλάβει στο Δήμο Ωρωπού και το οποίο επιτελεί με υψηλό αίσθημα καθήκοντος και ευθύνης απέναντι στους συμπολίτες μας μέσα από την ενεργή του δράση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Κοινότητας Καπανδριτίου κ. Μιχάλη Ντάση για τον χαιρετισμό του και την σημερινή του παρουσία και να του ευχηθώ κάθε επιτυχία στο έργο που έχει αναλάβει στην περιοχή μας μέσα από διάφορες ομαδικές δράσεις και εκδηλώσεις με στόχο πάντα την ευημερία των συμπολιτών μας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Γιώργο Μαντά Πρόεδρο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Ωρωπού & Οικονομολόγο που με τίμησε με την σημερινή του παρουσία καθώς και να του ευχηθώ καλή συνέχεια και καλή δύναμη στο δύσκολο έργο που έχει αναλάβει, έχοντας πραγματικά ένα νευραλγικό πόστο με κύριο μέλημα να φροντίζει και να μεριμνεί για κάθε ανάγκη που προκύπτει στα σχολεία της περιοχής μας, προσπαθώντας να εξασφαλίσει την ευημερία των παιδιών μας στους σχολικούς χώρους και πάντα με το υψηλό αίσθημα χρέους που τον διακατέχει ως υπεύθυνο άνθρωπο και πολίτη.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον τ. Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και σημερινό Αντιπρόεδρο κ. Νίκο Ταβουλάρη για την πολύτιμη βοήθεια του και την αμέριστη υποστήριξη του στο πρόσωπο μου, ο οποίος με στηρίζει σε κάθε μου βήμα και να του ευχηθώ καλή δύναμη στο διοικητικό του έργο και κάθε επιτυχία στο αξιόλογο συγγραφικό του έργο!
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Φιλόλογο και Συγγραφέα κα. Ελένη Χριστοφοράτου για την εξαιρετική και άρτια λογοτεχνική της προσέγγιση. Και να της ευχηθώ κάθε επιτυχία τόσο στο λογοτεχνικό στερέωμα όσο και στο σημαντικό έργο που έχει αναλάβει από το βήμα του εκπαιδευτικού προσφέροντας στα παιδιά μας την πολύτιμη γνώση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ και τον κ. Γιάννη Κοτσαφτόπουλο καθώς και τον κ. Γιάννη Μαλλή για την καλλιτεχνική επιμέλεια του βιβλίου μου.
Σας ευχαριστώ όλους σας από καρδιάς που ήσασταν κοντά μου και με τιμήσατε με την παρουσία σας, σε αυτή την τόσο ξεχωριστή εκδήλωση για μένα και την οικογένεια μου και να σας ευχηθώ ολόψυχα Καλές Γιορτές να έχετε με υγεία και χαρά!
ΠΗΓΗ   https://polydendrinews.blogspot.com/2017/12/blog-post_100.html?spref=fb

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ «Η ΛΑΧΑΝΟΚΑΡΔΗ» Της Μίνας Μπουλέκου “Ένα αλλιώτικο παραμύθι”

25353595_10213032002108705_2846615514114954272_n

Κάποιες φορές οι συνισταμένες του χώρου και του χρόνου συναντώνται αρμονικά σ’ ένα μαγικό χωρόχρονο, πέρα από αυτόν που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας και πλάθουν μιαν άλλη ονειρική πραγματικότητα, που μόνον μερικοί προικισμένοι άνθρωποι με ιδιαίτερες ευαισθησίες και απέραντη αγάπη στην ψυχή τους μπορούν να την αντιληφθούν και να την μεταφέρουν στον ορατό κόσμο.

Μια τέτοια πραγματικότητα από μια ονειρική χώρα του παραμυθιού συνέλαβε η ευαίσθητη ψυχή της συγγραφέως Μίνας Μπουλέκου και μας την παρουσίασε στο νέο της παραμυθοβιβλίο με τον χαρακτηριστικό όσο κι ευρηματικό τίτλο «Η Λαχανόκαρδη», στην αίθουσα εκδηλώσεων του κοινοτικού καταστήματος Καπανδριτίου, παρουσία πολλών μεγάλων και μικρών φίλων της συγγραφέως αλλά και του καλού παιδικού βιβλίου, την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Αντιπρόεδρος της «Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών» συγγραφέας κ. Νίκος Ταβουλάρης, ο οποίος αφού καλωσόρισε τους παρισταμένους και αναφέρθηκε ακροθιγώς στο νόημα της εκδήλωσης, έδωσε το λόγο στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης για να απευθύνουν χαιρετισμό.

Πρώτος χαιρέτισε την εκδήλωση ο Αντιδήμαρχος Ωρωπού κ. Δημήτριος Βελτανιώτης, ο οποίος καλωσόρισε μικρούς και μεγάλους και τόνισε τη σημασία της ανάδειξης της συγγραφέως ειδικά αλλά και γενικότερα των ανθρώπων του πνεύματος της περιοχής.

Στη συνέχεια απηύθυνε χαιρετισμό ο κ. Μιχάλης Ντάσης, Πρόεδρος της Κοινότητας Καπανδριτίου καλωσορίζοντας με τη σειρά του, τους παριστάμενους και κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο μήνυμα που ήθελε η συγγραφέας να περάσει στα παιδιά μέσα από το βιβλίο της καθώς και στην νέα δανειστική βιβλιοθήκη που θα ανοίξει στο Κοινοτικό Κατάστημα για το κοινό το προσεχές διάστημα.

Τους χαιρετισμούς έκλεισε ο κ. Γιώργος Μαντάς, Πρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Ωρωπού & Οικονομολόγος καλωσορίζοντας με την σειρά του τους παριστάμενους και κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο πρόσωπο της συγγραφέως καθώς και στο λογοτεχνικό της έργο.

Ακολούθησε η ομιλία της κ. Ελένης Χριστοφοράτου (Φιλολόγος-Συγγραφέας) η οποία ανέλυσε λογοτεχνικά με άρτιο τρόπο το βιβλίο της Μίνας Μπουλέκου.

Το λόγο έλαβε κατόπιν ο κ. Νίκος Ταβουλάρης ο οποίος αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην αγάπη της συγγραφέως για τα παιδιά καθώς και για την πηγή της έμπνευσης της και τι την ώθησε να δοκιμάσει το παραμύθι ως λογοτεχνικό είδος. Εν συνεχεία έκανε μια σύντομη αναφορά στην λογοτεχνική της πορεία.

Την εκδήλωση έκλεισε η συγγραφέας Μίνα Μπουλέκου, η οποία στον επίλογο της αναφέρθηκε ως επί το πλείστον στη λογοτεχνική αξία των παραμυθιών και πως αυτά διαπλάθουν τα παιδιά μας.

Ακολούθησε συζήτηση του κοινού με τη συγγραφέα και υπογραφές του βιβλίου της.

Πηγή Χρονολόγιο Mina Boulekou

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία Ιχνηλάτες Ονείρων Η Ποιητική συλλογή είναι αφιερωμένη στα παιδιά όλου του κόσμου! Ποίημα από την ενότητα της συλλογής [ Ήριννα ] Στους δρόμους του κόσμου

24993249_2038491939714464_4154495827043894007_n

Έχω χαθεί στους δρόμους του κόσμου.
Ψάχνω να βρω τα κλεμμένα χαμόγελα
από τα χείλη των παιδιών.
Τα είδα στοιβαγμένα, ματωμένα,
σε μια παντέρημη γωνιά.
Δάκρυσα και τα δάκρυα καυτά
χάραξαν μονοπάτια στα πέτρινα μάγουλα μου.
Άνοιξα λευκά φτερά και πέταξα,
άγγισα τους φίλους μου τ’αστέρια,
τους ψιθύρισα τα πικρά παράπονα μου.
Μ’ έλουσαν μ’ασημένια βροχή,
μ’ έκλεισαν στο κλίβανο των καθαρμών
κι έτσι εξαγνισμένη, μ’ έστειλαν πίσω στη γη
με το καθαρό τους μήνυμα,
να ηχεί καμπάνα στ’ αυτιά μου.
Δώστε πίσω τα χαμόγελα στα παιδιά.
Δώστε πίσω τα όνειρα τους
και τους χαμένους ορίζοντες.
Αφήστε τα στην αθωότητα τους
να πλάσουν ένα καινούργιο κόσμο αγγελικό,
όπως αυτά μονάχα ξέρουν.
Ακολουθώντας τη γνώση την απόκρυφη,
που έχουν κρυμμένη,
βαθειά μες την καρδιά τους.

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 11, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία

24991109_2038480539715604_9118730294611086760_n

Ταπακτσόγλου-Μπούλη ΜαρίαΓεννήθηκε, μεγάλωσε, σπούδασε, παντρεύτηκε, έγινε μητέρα και γιαγιά στη μαγική πόλη της Θεσσαλονίκης.

Περπάτησε στη ζωή της σε αχαρτογράφητες γειτονιές και χάθηκε. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις. Με πολλή αγάπη, τον ελεύθερο χρόνο της τον διέθεσε στον εθελοντισμό, γιατί πάντα πίστευε ότι η ψυχή ξεκουράζεται όταν το εγώ γίνεται εμείς. Για χρόνια ήταν υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων στο «Σπίτι της Ευρώπης» και ασχολήθηκε με οργάνωση διεθνών συνεδρίων και συναφών εκδηλώσεων. Κάποτε βρήκε την έξοδο του λαβύρινθου στον οποίο περιπλανήθηκε σ΄ όλη της τη ζωή.

Γύρισε στην πηγή της, την Ποίηση. Αυτή που αγάπησε από παιδί, όταν έγραφε τα πρώτα της ποιήματα όλα της τα χρόνια. Απλώς θεωρούσε τα ποιήματά της κομμάτια της ψυχής της και τα κρατούσε ερμητικά κλειστά στα συρτάρια της. Κάποτε θέλησε να εμφανίσει τα ποιήματά της.

Έτσι, αποφάσισε να συμμετάσχει στον παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό που οργάνωσε η Αμφικτυονία Ελληνισμού και πήρε το βραβείο «Ἀμφικτύων Φιλοκλῆς». Η συλλογή αυτή εκδόθηκε χάρη στην ενθάρρυνση και προτροπή αγαπημένων της φίλων, ποιητών και ζωγράφων.

Είναι μέλος της Αμφικτυονίας Ελληνισμού και της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος.

Βιβλία : Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μαρία , Νοσταλγοί της Εδέμ

Πηγή : https://exedoros.gr/ταπακτσόγλου-μπούλη-μαρία/

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Επιθυμία μου να μελετήσω το κύτταρο
το ρήμα ,το ουσιαστικό
το επίθετο, το κατηγούμενο 
το αντικείμενο…..τους νόμους
της γλώσσας μου
να μιλήσω με γνώση και σύνεση
για της γυναίκας το κάλλος
-σαν Σολομών-
και σαν Δαβίδ να εξαλείψω
τα πάθη μου όλα
«ότι την ανομίαν μου εγώ γιγνώσκω».
Φοβάμαι την άγρια τη βροχή
μην ο πηλός μου βρεθεί
στο Δέλτα του Αξιού ή του Αλιάκμονα!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,7-12-2017

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 10, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Μαρία Βούλγαρη Ήχοι.

12717895_1123050014412005_4771919054802074143_n

Ήχοι παντού.
Σιωπηλοί και θορυβώδεις.
Ήχοι.
Με διέσεις και υφέσεις. 
Με παρεστιγμένα και ολόκληρα.
Ήχοι.
Κι εγώ ξοδεύομαι στον απόηχο.
Στον αποήχο της ψευδαίσθησης ή της παραίσθησης που αναπνέω.
Στο κοίταγμα της ανάγκης που προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω.
Στο κάλεσμα της πανσελήνου που με περιστοιχίζει.
Ταλαντεύομαι στο εδώ και στο εκεί.
Πορεύομαι.
Γεύομαι.
Με πανοπλία την ελπίδα δίνομαι.
Αφήνομαι.
Κι ύστερα αμύνομαι.
Σιωπή.
Θαρρώ ακούει το όνομά της
και κρύβεται.
Κι είναι δυνατή μοναξιά η σιωπή όταν δεν ακούγεται .

Μαρία Βούλγαρη

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 10, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

Αγία Κυριακή ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου

24862189_2037984503098541_4652757622828546617_n

Όμορφη και φέτος. Ολόξανθη και ηλιοκαμένη. Ο μπάτης σου στέλνει το διάφανο φύσημα, η όστρια γέρνει πάνω σου τον ίσκιο των γλάρων της αθώας σου θάλασσας. Εδώ το βρεμένο βότσαλο, εκεί οι λευκοί αφροί. Στο βάθος ο γέροντας άνεμος, νότια του σπάρου η πλατιά ουρά. Τις νύχτες το μελί φεγγάρι σου λουσμένο στα νερά.
Τοπική αυτοδιοίκηση, Εξωραϊστικός Σύλλογος, εραστές του ωραίου, φιλόπονοι καταστηματάρχες της ταβέρνας του << Αχινού >> και του << Γρηγόρη >>, φτωχοί ψαράδες, σκυφτοί εργάτες, βασανισμένοι κοντά στα φύκια και στα όστρακα, ανέσυραν από την τσέπη τους και τον τελευταίο όβολό τους και σε προίκισαν με την ομορφιά που αφήνουν τα δειλινά σου χαμόγελα.

Όλα τα παλιά σου τσάβαλα στην καρότσα τα φόρτωσαν και τα πέταξαν. Σ’ έκαναν ν’ αστράφτεις βάζοντας στη θέση τους, τα καινούρια προικιά σου: καθαρή αμμουδιά, ομπρέλες χρωματιστές, κάδους αστραφτερούς, στύλους βαμμένους, ντους με καθαρό νερό που ρέει στα γυμνά κορμιά σαν φλοίσβος από φιλί.
Χαίρονται οι λουόμενοι στην πρώρα των αφρών σου, τα πασπατεμένα με την αρμύρα σου κορμιά τους στην χαρακιά της άμμου σου καταθέτουνε. Στου φύλλου το πράσινο, το καπελάκι της εκκλησίας ασπρίζει, στους ελαιώνες σου η αγριάδα σαλεύει με το μάραθο, στους κήπους σου μια μεγανθής αγράμπελη στεφάνια με λευκούς ανθούς φτιάχνει. Στ’ αγνάντιο σου ράχες δελφινιών, κόκκινες ψαρόβαρκες, φρεσκοβαμμένα καίκια γλιστράνε στην ειρήνη του κόλπου σου. Στην πλώρη τους κορίτσια γυμνά, τρελά από τα παιχνίδια του Ζέφυρου σφυρίζουν την κοχύλα τους.
Και ο ανασασμός της θάλασσάς σου ολονυχτίς και ολημερίς, όλο το καλοκαίρι δε θα σταματάει. Κι όσο δεν θα ‘ρχονται δυνατές μπόρες και κακά χαλάζια στα νερά σου θα χανόμαστε. Άλλοι για αχινούς, άλλοι για πεταλίδες, κάποιοι για φρεσκοπλυμένα χορταράκια. Γλάροι λευκοί, καλλίφωνοι, τραγουδιστές και τενόροι του << ε για μόλα, ε για λέσα >> στους πηχτούς μαστούς των νερών σου θα κρυβόμαστε.
Ύστερα τ’ ανάποδα λάμδα και τα κυματιστά ωμέγα στη ράχη του γαλάζιου πελάγου σου θα διαβάζουμε. Θα παραγγέλνουμε καινούρια σειρά ούζων, το φρέσκο σου γαύρο θα γευόμαστε, τσουρουφλισμένοι από κορμάκια, φίνα και ζεστά, θα τραγουδάμε πρίμο σεκόντο: << Γύρω – γύρω η θάλασσα γυαλί, μα η σκέψη μου έγινε πουλί, λάμπει ο ήλιος τώρα από ψηλά, στο μυαλό μου έρχονται πολλά… >>

Πηγή : http://ellinikoxronografima.blogspot.gr

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 10, 2017, σε Πεζά. Σχολιάστε