Αρχείο | Δεκέμβριος 2017

Χρόνια Πολλά !!! Καλή Χρονιά !!!! Soula Maropaki

26001304_2045765915653733_8613442111480173239_n

Αγαπημένοι μου, φίλες, φίλοι ! Εύχομαι σε όλους και στον κάθε ένα ξεχωριστά Χρόνια Πολλά !!! Ευτυχισμένο το 2018 !!!

Ας είναι το ΝΕΟ ΕΤΟΣ γεμάτο με μεγάλες, μικρές, κρυστάλλινες στιγμές, γεμάτες Ευτυχία και Λάμψη, Αγάπη και Ειρήνη …!!!
Χρόνια Πολλά !!! Καλή Χρονιά !!!!
Soula Maropaki

https://youtu.be/1G3Eknht5Gg

ΓΑΛΗΝΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΡΗΜΑ

13406861_1779917842238543_4166833603460500991_n

θέλω να σου μιλήσω ,όσο γίνεται απλά
για όσα ξόδεψα στους ανέμους
και τα’σβησε η βροχή
μια νύχτα που ο Ηρώδης ο Μέγας
είχε αποφασίσει να δολοφονήσει
στο πρώτο του βήμα το φως..
Θέλω να ‘σου πω για το γέλιο
τη λάμψη ,όταν το ροδίζει ο ήλιος
και γίνεσαι άλικο τριαντάφυλλο
όνειρο να το ζωγραφίσουν
με τον στίχο οι ποιητές
όταν γίνεσαι το γαληνεμένο ρήμα
να μπορώ να αγγίζω τις λέξεις σου
και μ’ένα άλμα μικρό
να περνάω στους Γαλαξίες
να μπορώ να εξουσιάζω τον θάνατο
να σε κάνω αιώνια
χωρίς να γηράσκει το σώμα
κι η ψυχή σου να΄ναι
πάντα το χελιδόνι της Άνοιξης
με των πεταλούδων το χνούδι
να μπορώ να σε λέω εφαπτομένη
της δικής μου καμπύλης
στο σημείο που αγγίζω το ακρότατο
κι εσύ την παραλληλία
προς των τετμημένων τον άξονα
να μην προεξέχει το ΕΓΩ μου!

θ.Σαντάς

ΚΙ ΑΝ ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

15747676_1880146072215719_333087002719170925_n

Κι αν αύριο είναι χειρότερα
κι αν αύριο μας κρύψουν τον ήλιο
εμείς μάθαμε να κρατάμε 
τις ψυχές μας πιο ψηλά απ’το σύννεφο
γιατί είμαστε Έλληνες
Κι αν αύριο το τραγούδι μας
μετέωρο θα’ναι
ένα σπέρμα της Άνοιξης
αρκεί να ξανανθίσει ο τόπος
Στο ψιθύρισμα της ελπίδας
δεν καταργείς τους Θεούς
κουβαλάς την ψυχή την αγέρωχη
τη δική σου ,του γείτονα
του γνωστού και του άγνωστου
σταυροφόροι για μια Ελλάδα
καλύτερη, για ένα κόσμο
ανθρώπινο.
Το 2018 σαν μια σταγόνα βροχής
με λίγα λόγια απλά
ας μας πει την αλήθεια
Έχουμε ανάγκη το φως!
Καλή χρονιά φίλοι μου
όλοι μαζί με ομόνοια και αγάπη
θα ιχνογραφήσουμε τους ορίζοντες
να πορευτούμε καλύτερα!

Θεόδωρος Σαντάς ,31-12-2017

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ …Χ..Ρ..Ο..Ν..Ι..Α….Π..Ο..Λ..Λ..Α στους εορτάζοντες και μη. .. Ο.Μ.Α.Δ.Ι.Κ.Η προσευχή στη μεγάλη πλατεία του κόσμου για το νέον έτος 2018….Π…Ρ…Ο…Σ…Ε…Υ…Χ…Η..!!!..

26114223_2047786595451665_5908018080665216498_n

Κύριε της Αγάπης,της Ειρήνης και του Ελέους !!
…. της Αμβροσίας και της Αμαλθείας το κέρας !!
…. της πάνδηλης ομορφιάς των αρχαίων !!
Κύριε των απόδημων ψυχών η επάνοδος !!
…. της ευτραφούς τηλεθέασης η Ώρα !!
…. της άσπιλης καταβρόχθισης η συντέλεια !!
Κύριε των χρηστών ηθών το ουράνιο ποτάμι !!
…. των ευτελών εισπράξεων η οδύνη !!
…. της επέλασης και της ανοχύρωτης πόλης !!
Κύριε της προσφυγιάς το αμάραντο άνθος !!
…. της Οδυσσειακής οδοιπορίας των Ελλήνων !!
…. της ισχνής ανθρωπότητας το πανέρι !!
Κύριε της άχρονης προπαιδείας η γνώση !!
…. της μηλοκάρυδης φτώχιας το εύρος !!
…. της Απαντοχής, της Ευχής και της Λήθης !!
Κύριε των ανέραστων εραστών η ακολουθία !!
…. το σθεναρό των αδυνάτων εγκόλπιο !!
…. της φθαρτής εξουσίας η λύτρωση !!
Κύριε των εξαπτέρυγων ιαχών η σεμνότης !!
…. της απόσταξης των ψυχών η Ελπίδα !!
Δέξου τη μαχητική ακροβασία της ποίησης !!
Εισάκουσον-Κύριε-τη λιγόφθογγη προσευχή μας !!
Πεντασχιλλίωσε τα ψίχουλα της αγάπης σου !!

..Χ.ρ.ό.ν.ι.α… π.ο.λ.λ.ά.. με..υγεία-αισιοδοξία και δημιουργία…
Με πολύ αγάπη και ΥΠΟΜΟΝΗ !! Κ.Καρούσος 30/12/2016

Η φωτογραφία είναι από το χρονολόγιο Μαρία Σκουρολιάκου .

Ποίημα του Προέδρου της Αμφικτιονίας Ελληνισμού, Δημητρίου Μπουκόνη ,από το βιβλίο του «Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΣ ΑΓΝΟΙΑ» ΓΕΜΑΤΟΙ ΣΤΕΡΙΣΗ

17523566_1922510807979245_4299751763741660801_n

Φτιαγμένοι απ´του Δημιουργού τη βούληση 
μέσα στην αιωνιότητα
δε μείναμε ποτέ μας ίδιοι

Παντού μικραίνουν οι φωνές μας
τα σώθηκα μας ματώνει
η αφανέρωτη παρουσία
ντυμένη με την άθλια ηχομόνωση .

Μας στέρησαν τη δύναμη οι καιροί
για να ομορφαίναμε τη μια στιγμή
με την άλλη
για να αισθανόμασταν
αυτάρκεις και δυνατοί

Μα έμεις πάντα θα ποθούμε
ένα κόσμο για δικαιοσύνη
Αρετή και αλήθεια
να προσφέρει στο σκοτάδι φως
τη μεγάλη είδηση .

Δημήτριος Μπουκόνης

Kostas Kapelouzos Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ…

1480548_10208055020127266_4884205262067024891_n

Η λευτεριά δεν έρχεται απέξω
μα μόνο στου μυαλού
τις ρίζες αν φυτρώσει,
θα βγουν θεόρατες ψυχές
τον ξεπεσμό σου
να προφτάσουνε Πατρίδα.
Στης μοίρας τον τροχό σε σπρώχνουν
ξένοι αφέντες, μα και ντόπιοι,
-όλοι οχτροί σου, για να σε σκοτώσουν.
Μα η ψυχή, πάντα νικάει το σώμα,
είναι η πυροστιά, είναι η φλόγα
που θ’ αναλαμπίσει μες στα σκοτάδια
των καιρών, κι ένας πεισματάρης
Προμηθέας
θα ξεπροβάλει για να σου θυμίσει
πως μόνο τον αγώνα είναι
που φοβούνται οι « Θεοί ».

ΝΙΚΟΣ ΤΑΒΟΥΛΑΡΗΣ » Ανέστιοι «

ΝΙΚΟΣ-ΤΑΒΟΥΛΑΡΗΣ2-360x240

Xόρεψε ο πουνέντες αγκαλιά με τα κορφοβούνια.

Πνίγηκαν τα μάτια μας στη θάλασσα των νεφών.

Στο στήθος μας ανθίζουν κοπάδια αστερολούλουδα.

Βυθιζόμαστε ηδονικά στο πράσινο τ’ ανέμου!

Τα πουλιά διάβηκαν μακριά με τα όνειρά μας,

γιορντάνι απαντοχής στο ράμφος τους, ο αγέρας σπαρταράει.

Αγκομαχάει το πράσινο στου ύπνου τα καμένα.

Στις λίμνες των ματιών σου μυριάδες ηλιαχτίδες τραγουδάνε!

Γίνε του άνεμου πανί, για να ορτσάρει ο ήλιος,

με δοξαριές φωτιάς-πνοής,

του σύμπαντος ν’ ανάψει τα καντήλια,

να λειώσουν στα ουράνια τα σήμαντρα του Πλάστη.

Σε σιντεφένιο δειλινό, σε λιογερμένο βράδυ,

μπρατσέρα χιλιοφτέρουγη κι ο νους, αποτρελάθει !

Δίνει μπαρούτι στα βουνά, φωτιά στ’ ανεμοβρόχι.

Στης λησμονιάς το πέλαγος

χλομάδα απ’ άσπρο σύννεφο, που αλαργοταξιδεύει.

Κι ο ουρανός χαμήλωσε να ξαποστάσουν τ’ άστρα!

Το δειλινό μας έγνεψε πεντάρφανος σπουργίτης.

Απόβραδο αντάμωσε η μπόρα με την αστραπή.

 Ήρθε η νυχτιά και χόρτασε με γέλιο και με κλάμα.

Το βράδυ στάθηκε στην πόρτα μας Θεός να ξαποστάσει!

Μες στη θολή, ανέλπιδη βροχή της σιωπηλής εσπέρας,

ποθήσαμε τα αιμάτινα φτερά της λευτεριάς μας.

Συναστεριές λαμνοκοπούν στον ουρανό τ’ αστέρια

κι εμείς ζητάμε αλαργινό πέλαγος μ’ ανεμώνες …

Ανέστιοι στην αστραπή, στο γέλιο και στο κλάμα

και στου σπουργίτη τον καημό κουφοί και αλαζόνες,

πίσω από θύρες σφαλιστές, δειλοί παλικαράδες.

ΝΙΚΟΣ ΤΑΒΟΥΛΑΡΗΣ

Από την Ποιητική Συλλογή «ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ» – Αθήνα 2007

ΠΗΓΗ http://homouniversalisgr.blogspot.gr

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΜΕ ΠΟΙΗΣΗ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Πόσο φως,απ’της ψυχής μας το άσπρο πουλί
και πόση πορφύρα των δειλινών
απολαμβάνει η ποίηση
όταν σμίγει ο ουρανός με τη γη
κι ακουμπάνε στη θάλασσα
να φυσήξουν τα μαϊστράλια
ν’ ανταμώσουν τον ποιητή της Ελευθερίας….
Γυναίκα της Κορυφού και των Ιονίων
ποιες πεταλούδες μπορούν
να πετάξουν τη νύχτα
και ποιες νυχτερίδες τη μέρα…
Όλα εν σοφία των Ουρανών
εν ρητώ και αρρήτω λόγω….
Όλα υπακούουν στη νομοτέλεια
κι όλα υποτάσσονται στης Φάτνης
τον Υπερούσιο ,ψάλλουν τα Χερουβείμ
και εμείς τα δικά μας τα κάλαντα
του πεπερασμένου και του διακριτού!

Θεόδωρος Σαντάς,27-12-2017

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 27, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

26001304_2045765915653733_8613442111480173239_n

Όλα ολόλευκα ,όλα
η σιωπή και το δέος στο θαύμα
κι η αγάπη πιο λευκή και αμόλυντη
σαν των πεταλούδων το πέταγμα
σαν το λεύκωμα της ψυχής
που ερωτεύεται όλον τον κόσμο
και γράφει ποιήματα της ομορφιάς
και του όνειρου, αναρριπίζοντας
ό,τι πιο ακριβό κουβαλάει η ψυχή μας
απ’τα παιδικά μας χρόνια!
Όλα τελικά είναι ποίηση
αν μπορείς να βλέπεις τον ήλιο
ν’αναδύεται μέσα απ’τη θάλασσα
και να σε πλημμυρίζουν οι ήχοι των αηδονιών.
Ακόμα και μια απλή καρτούλα με ευχές
που γράφεις δυο λέξεις καρδιάς
κι ας έχουν και λάθη κι ας είν’και ασύντακτες!
Όλα ,τούτες τις άγιες μέρες τα διευθετεί
στην αρμονική τους σειρά
«η Αγάπη του Άστρου των Χριστουγέννων
και των Όλων ο Ποιητής»

Θεόδωρος Σαντάς.25-12-2017

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ,ΔΟΞΑΣΑΤΕ.

25552192_2044351155795209_2898261334111160953_n

Μόνο ν’ ακούσεις έναν Χριστουγεννιάτικο ύμνο
μόνο να ιδείς την καλοσύνη του δέντρου
να σου γνέφει στη μπαλκονόπορτα 
μια καμπανούλα της πίστης
σ’ ένα μετόχι να σημαίνει Χριστούγεννα
κι ο Χριστός, ξαναγεννιέται στη φάτνη του
κι ο Γάσπαρ ,ο Μελχιώρ κι ο Βαλτάσαρ
οδηγούμενοι απ’της Ανατολής τον Αστέρα
με ταπείνωση θ’ αποθέσουν
«τη σμύρνα τους,τον χρυσό και τον λίβανο»
στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Μόνο ν’ ακούσεις τις Καμπάνες στον Άθω
κι ευφραίνεται η νύχτα
και δονούνται οι ραγισμένες καρδιές
και θεραπεύονται οι ποιητές
κι ας κουβαλούσαν τον τρόμο
τυπωμένο στα μάτια τους
στο παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας
στα μετόχια της Γρηγορίου
το χλωμό τραγούδι της λύρας τους
να βάζουν οι όσιοι το πετραχήλι επάνω τους
κι ο Χριστός τον ουρανό της αγάπης .

Μόνο ν’ ακούσεις ένα τραγούδι αγάπης
«Αimez vous les uns les autres»
τα φωτάκια ν’ αναβοσβήνουν
πρασινοκόκκινα στο μπαλκόνι σου
τη Μάνα του κόσμου να θηλάζει το Φως
και τότε θα νιώσεις κι εσύ
τη θαλπωρή του παράδεισου
κορίτσι του Ανέμου, Αγόρι της θύελλας
τι σημαίνει αστροφώτιστη αλήθεια
τι σημαίνει να βρίσκεσαι
μόνος στο κάτωχρο φύλλο σου
όταν η νύχτα ξεδιπλώνει σκιές
τότε θα αισθανθείς κι εσύ
την ανάγκη της Ποίησης
θα δεις πως ερωτεύονται οι ποιητές
στων Χριστουγέννων τη φάτνη
την ποίηση των Θεών
και κλίνουν στον Υπερούσιο το γόνυ τους .

Οι ουρανοί πάντα θ’ αγάλλονται
τη νύχτα των Χριστουγέννων
όσο κι αν ο Μέγας Ηρώδης
θα διατάξει να θανατώσουν τα βρέφη
όσο κι αν ο ηδονικός χορός της Σαλώμης
υπόσχεται τ’ αποτρόπαιο έγκλημα
κι η εντολοδόχος της μάνας
απαιτεί του Ιωάννη «την κεφαλήν ,επί πίνακι»
Μόνο να δεις κάτι μινιατούρες φωτάκια
πως καταργούν την ερημιά των ανθρώπων
και θα βαδίσεις κι εσύ σαν τους μάγους
τους ατέλειωτους δρόμους
ν’ αντικρίσεις της δικαιοσύνης τον Ήλιο
τους ποιμένες μετά των αγγέλων
να δοξολογούν τον Απρόσιτο.
Καλά Χριστούγεννα! Καλά Χριστούγεννα!
«Χριστός γεννάται ,δοξάσατε»
«Και επί γης ειρήνη»
Θεόδωρος Σαντάς

Φωτογραφία : Vladimir Borovikovsky, Η Γέννηση του Χριστού. 1790.

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Δεκέμβριος 23, 2017, σε Ποίηση. 1 σχόλιο