Αρχείο | Μάιος 1, 2017

Σοφία Σκλείδα Sofia Skleida Συγγραφέας Autore H αγαπητική δύναμη της φύσης μας ως πηγή προσφοράς, ευτυχίας και δημιουργίας

18194969_1938943106336015_7703565250410832368_n

Ο άνθρωπος, τέλειος από τη φύση του και προικισμένος με ιδιαίτερα χαρίσματα, αναζητάει διαρκώς νέες προοπτικές και οράματα στη ζωή του, για να μπορέσει να προσαρμοστεί σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Η οικογενειακή, η εκπαιδευτική και η κοινωνική μας ζωή , προσφέρει πολλές τέτοιες ευκαιρίες. Φτάνει να έχουμε υπομονή και διάθεση για να αξιολογήσουμε σωστά τις καταστάσεις, να οργανώσουμε τα δεδομένα της ζωής μας και με βάση την κριτική και διορατική ικανότητά μας και το πνευματικό μας δυναμικό, να πάρουμε τις κατάλληλες αποφάσεις, που θα μας βοηθήσουν στην αυτοκριτική και αυτοαξιολόγηση, αλλά και στην σταδιακή ολοκλήρωση, μέσω διορθωτικών παρεμβάσεων και μηχανισμών συνεχούς αυτοβελτίωσης. Όλα τα προηγούμενα απαιτούν ιδιαίτερα χαρίσματα, όπως υπομονή, επιμονή, διάθεση για συνεργασία, για αναγνώριση λαθών, ανιδιοτέλεια, αλληλεγγύη για το συνάνθρωπο, έλλειψη εγωισμού, ειλικρίνεια, αυτοσεβασμό, θετικό πνεύμα, αισιοδοξία κ.ά. Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά που εμπεριέχει όλα τα προηγούμενα και υπάρχει εν δυνάμει μέσα μας είναι η αγάπη. Αυτή που με πολύ θαυμαστό, σχεδόν μαγικό τρόπο, εμφύσησε ο δημιουργός μέσα μας , αντιγράφοντας τον εαυτό του και τα ψυχικά του χαρίσματα, για να μας κάνει μοναδικούς, ξεχωριστούς…
Στην ιδιαίτερα δύσκολη και μεταβατική περίοδο που διανύουμε είναι εύκολο να χάσουμε την πίστη μας, τόσο στον ίδιο μας τον εαυτό, όσο και στους συνανθρώπους μας, στις αξίες, στα ιδανικά μας, να απομακρυνθούμε επικίνδυνα από την παράδοσή μας, να χάσουμε τον αυτοέλεγχο και τον αυτοσεβασμό μας. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τα παιδιά μας, τα οποία αναζητούν και χρειάζονται στέρεα θεμέλια στη ζωή τους, σε μια ρευστή κοινωνία, που δεν υπόσχεται ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Ας τα εμπνεύσουμε, ας τα βοηθήσουμε να γίνουν καλύτερα, αποδοτικότερα, να αγαπήσουν και να πιστέψουν πρώτα στον εαυτό τους και έπειτα στους άλλους, να ανακαλύψουν το θησαυρό που κρύβουν μέσα τους, τις ιδιαίτερες κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους .Ας τους δείξουμε έμπρακτα την αγάπη μας, με ένα χάδι, μια γλυκιά ματιά, ένα πλούσιο χαμόγελο. Ας τους την προσφέρουμε απλόχερα με σεβασμό στην προσωπικότητά και στη μοναδικότητά τους. Αυτή την αγάπη που:

Μεταμορφώνει, Μεταπλάθει, Αναδημιουργεί, Παραδειγματίζει, Αγγίζει ψυχές, Προτρέπει, Ηρεμεί, Γεμίζει αγκαλιές, Προσφέρει πλούσια και αγνά χαμόγελα, Επουλώνει πληγές, Είναι μεταδοτική, Ανοίγει διαύλους επικοινωνίας, Παραινεί, Δημιουργεί στέρεα μονοπάτια, Γεφυρώνει χάσματα, Ευαισθητοποιεί, Κατευνάζει, Θωρακίζει, Ενισχύει, Οδηγεί στην ψυχική ηρεμία, στην ευτυχία, στον εξευγενισμό και στην ανάταση της ψυχής μας…

Σοφία Σκλείδα

Madame Monet and Her Son, by Claude Monet. 1875

ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

13102898_1768759653354362_5402517611493727576_n

Τώρα το ξέρω,εσύ είσαι το ποίημα
κι εγώ η επωδός , από το τραγούδι σου
που έχει ανάγκη τους στίχους σου
να πάει ένα βήμα πιο πέρα.
Εσύ είσαι ο Ανοιξιάτικος ήλιος
κι εγώ η αυγή της αλκυονίδας
που αναζητάει τα χρώματα
στους ιριδισμούς των ιβίσκων.
Εσύ είσαι ο παράδεισος
κι εγώ η παράκληση του απόσπερου
στους λόφους των προφητών
μ’ένα άσπρο κεράκι στο χέρι
να τον γιατρέψει το χάδι σου !
Εσύ είσαι ο έρωτας
κι εγώ το μουντό το παράπονο
στα φυλλώματα των πουλιών!
Τώρα το ξέρω
το ποίημα,ο ήλιος ,ο έρωτας κι ο παράδεισος
είσαι εσύ.
Χάρισέ μου το φιλί της αγάπης
κι εγώ θα σου χαρίσω
την “Ανάσταση της Πρωτομαγιάς”

Θεοδωρος Σαντάς,

ΟΛΑ ΘΑ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΗ

13902699_1805181639712163_4203749740373643362_n

Αύριο όλα της αυγής
θα μιλούν με τον Μάη
κι εσύ κορίτσι της αντηλιάς
μ’ένα στεφάνι των λουλουδιών
θα περπατάς μες στον κάμπο
και θα σε ονομάσουμε έρωτα!
Ομορφιά των θεών
μην απλώνεις άλλη παλίρροια
τόσο έρωτα δεν αντέχω
και φοβάμαι να συνεχίσω να μιλώ
φιλντισένια για σένα.
Πώς να κρατήσω
έναν ήλιο στα χέρια μου
τόση μαρμαρυγή απ’τα νιάτα της
όταν οι αισθήσεις μου παραλύουν
και μένω ενεός
μπρος στο θαύμα της Καρυάτιδας
που αποφάσισε να επιστρέψει
και πάλι στο Ερέχθειο
κι άφησε μες στη νύχτα
την οπτασία της
να μπορώ να της γράφω ποιήματα!

Θεόδωρος Σαντάς,30-4-2017

‎Ilias Papakonstantinou‎ προς Πρόσθεσε – Αφαιρώντας / Μικροί θεοί – Μεγάλοι Άνθρωποι ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 / 5 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

18194931_1449014485180814_726245040977284973_n

Πρώτο βραβείο στο φεστιβαλ ποίησης της Θεσσαλονίκης. 2013

ΑΔΙΚΟ-ΔΙΚΑΙΟ

Ετούτη η ζυγαριά θρέφει άνισα στόματα.
Εκείνο με τα χαλασμένα δόντια κλειδώνει αλήθειες
το άλλο με τη χθεσινή φθορίωση
πλάθει τη νέα ρητορική της άδικης δικαιοσύνης
των εξωτερικών σταυρών της λάμψης,της αναλαμπής
που κείτεται στην αιχμαλωσία.
Αυτά τα σπασμένα νοήματα μεσιάζουν τον πόνο
ζητούν μια ψύχα δίκιο,ατρύγητη
και η συγχορδία των φλεβών
θα πιάσει χαμηλό κυματισμό και αφρό περίσσιο…
Βλέπω αγέλαστο χαμόγελο
και στάλες θανάτου στην κοσμοθεωρία
της ένοχης επίπεδης περιόδου.
Ε, εσείς απροσάρμοστα χαμηλά σκαλοπάτια
η δικαιοσύνη πολλές φορές δε σας θωρεί
και όμως είναι η μητρική σας σκέψη
και η γωνιά του κόπου σας.
Εκεί κόβεται το αίμα σε γλωσσικές
αναχαιτήσεις και φωτοσυνθέσεις στο ζύγι.
Αυτή ξέρει πως την ποθείτε
με πλυμένο λόγο κι ατόφια δράμια.
Εσείς χωρίς αυτή δεν ζείτε
γιατί, εσείς είστε η δικαιοσύνη!

ΗΛΙΑΣ Δ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ