Αρχείο | Μάρτιος 12, 2017

ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Πόσο άπειρο μετράει ο ουρανός
όταν οι φίλοι ξοδεύουν
όλη τους την αγάπη για σένα.
Πόση αλήθεια
όταν με τρεις λέξεις
-μια αντωνυμία,ένα ρήμα
και ένα επίρρημα-
όλα σου περνούν
στον παράδεισο;
Αν μπορούσα
“Ουράνιο τόξο”να φτιάξω
να γιατρέψω τις πληγές
των ανθρώπων
κι ένα τραγούδι στο αμπρί
των ανέμων
για τον καημό των πουλιών.
Αν μπορούσα κάθε αυγή
να ανθίζω υάκινθους
στο πρεβάζι σου
μ’ένα στόμα θα σου λέγαμε
καλημέρα,γλυκιά μας !
Κορίτσι καλοσυνάτο μη μένεις
στο αγκάθι των ασπαλάθων.
Δες πόση ομορφιά απλώνεται
γύρω σου
και πως λαμπυρίζει το κύμα
το πράσινο φύκι του
πριν μας καλησπερίσει
ο Αποσπερίτης
και πες ένα Δόξα Σοι!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,6-3-2017

8 Marzo 2017 Poete-Ποιήτριες Halina Poswiatowska (Polonia 1935-1967) trd Alexandra Zambà

17265119_1914537292109930_5784647564863781804_n

sempre se voglio vivere grido
quando la vita mi abbandona
mi afferro ad essa
dico – vita
non andartene ancora
la sua calda mano nella mia mano
la mia bocca al suo orecchio
sussurro
vita
– come se la vita fosse un amante
che vuole andar via –
mi aggrappo al suo collo
grido
morirò se andrai via
…………………………………….
όταν επιθυμώ τη ζωή πάντα φωνάζω
όταν η ζωή με εγκαταλείπει
αρπάζομαι απάνω της
λέω- ζωή
μην απομακρύνεσαι ακόμα
το ζεστό της χέρι στο χέρι μου
το στόμα μου στο αυτί της
ψιθυρίζω
ζωή
-σαν που να´ταν η ζωή ο ερωμένος
που θέλει να φύγει-
αρπάζομαι απο το λαιμό της
φωνάζω
θα πεθάνω αν με αφήσεις

μτφρ Alexandra Zambà

Poete- Ποιήτριες La Grecia, una barca di Poesia antica e solida dove le Poete sono salite a pieno diritto.Χλόη Κουτσουμπέλη Chloe Koutsoumpeli ( Salonicco 1962 – ), è il connubio della voce d’infanzia innocente e palpitante e la profonda voce erotica di donna che si guarda consapevole. Lei è la conferma quanto l’eros sgorga dai nostri primi anni di vita. Il suo è talento autentico che vola alto e traina figure femminili tragiche, mostra tutte le dolorose pieghe della psicologia femminile. La sua poesia nella percezione e scrittura si alza eccezionale, matura e drammatica e pur tuttavia presenza giocosa, di tenerezza frammista di dolore per la vita che passa senza senso. Traduco per voi il poema EDIPO

17309527_1914538015443191_2537455010451873118_n

I
Mi vuoi bene? Le chiese.
Le sue palpebre pesanti
serrate dopo l’orgasmo.
Si è girata dalla sua parte,
rigida e immobile
come fosse impietrita nel tempo.
(nel frattempo la sabbia scivolava nella clessidra)

II
Vorrei sapere, le chiede.
Come le donne assorbono
Come si amano nello specchio ramato
E dopo si allontanano conchiglie.

III
Vorrei sapere
Come l’amato
può essere figlio e amante
Padre, re
ceco oracolo
Gonfia asola di corda
passi col bastone
straniero che si è dimenticato l’enigma.
IV

Vorrei sapere
Se le donne sono figlie di Chimera
con una nave galleggiare nei loro occhi lontani
Oppure di Echidna che si avvolge
per offendere?

V
Vorrei sapere se tu sapessi
Che anche tu fossi un frammento
figlia illegittima di Laio
Quando il re ti posò nel deserto
per distinguere gli autentici Labdaco
visto che solo loro conoscono il segreto.

VI
Non mi guardare con tanta indifferenza
Con il tuo classicheggiante naso
Con piante di piedi e pettorali da leone
E coda da serpente
Donna.
Tu non sei dall’inizio il mio destino
Il mio destino congelato
Non l’unica mia speranza, ecco.

VII
Infine quale era la domanda?
Chi la impone
Chi è colui che sempre risponde?

VIII
Lotto per risolverti
Trovare il tuo codice
In questo labirinto
Che tu chiami corpo.

IX
Offrimi un’altra storia
Chiamami Efesto, Teseo, Prometeo
Anche Ercole
Imponimi delle fatiche
Non stare a mettere in fila parole
Che in fondo nascondono l’abisso.

X
Dunque perché mi costringi?
Cosa c’è di tanto unico che solo tu conosca?
Quale antico segreto si sviluppa
nel corpo?
In quale mistero mi conduco
senza occhi?
Sfinge, ora lo so.
Quel che tu cerchi
è l’unica cosa che possiedo.

μτφρ/ trd Alexandra Zambà
………………………………… ……………………..
Η Ελλάδα, Κιβωτό Ποίησης, όπου οι γυναίκες διεσφάλησαν ένα χώρο μοναδικό και σέρνουν τον χορό τους με άπειρες δίπλες και χρωματισμούς. Σ´αυτό το πανόραμα της Νεοελληνικής Ποίησης η ποιήτρια Χλόη Κουτσουμπέλη (Θεσαλλονίκη 1962- ) ξέρει ν´αντλίει απο την αθώα παιδική ευαισθησία το παιχνιδιάρικο ψιθυριστό παιχνίδι και τη βαθιά ερωτική φωνή. Καθόλου παράξενο εφόσον η ερωτική συμπεριφορά έχει βαθιές ρίζες στα παιδικά μας χρόνια. Το δικό της είναι μεγάλο ποιητικό ταλέντο το οποίο πετάει ανεμπόδιστα, παρασύρει γυναικείες τραγικές φιγούρες, αναδεικνύοντας κρυμμένες πλευρές του γυναικείου ψυχισμού . Το εξαιρετικό ποίειν της γυναικείας αντίληψης και γραφής της Χλόης, είναι μια υπόθεση πολύ σοβαρή. Δραμματική και παιχνιδιάρα η Χλόη είναι παρουσία τρυφερότητας και σπαραγμός για τη δίχως νόημα ζωής. Μεταφράζω για το ιταλικό κοινό το

ΟΙΔΙΠΟΔΑΣ
Ι
Μ’ αγαπάς; την ρώτησε.
Τα βλέφαρά της βαριά
αμπαρωμένα μετά τον οργασμό.
Γύρισε προς το μέρος του,
άκαμπτη και ακίνητη
θαρρείς και πέτρωσε στον χρόνο.
(στο μεταξύ η άμμος κυλούσε στην κλεψύδρα)

ΙΙ
Θέλω να μάθω, την ρωτάει.
Πώς οι γυναίκες απορροφούν
Πώς αγαπιούνται σε χάλκινο καθρέφτη
Κι ύστερα αποσύρονται κοχύλια.

ΙΙΙ
Θέλω να μάθω
πως ο αγαπημένος
μπορεί να είναι γιός και εραστής
πατέρας, βασιλιάς
τυφλός χρησμός
πρησμένη θηλιά
βήματα με μπαστούνι
ξένος που ξέχασε το αίνιγμα.

IV
Θέλω να μάθω
Αν οι γυναίκες είναι κόρες της Χίμαιρας
με ένα καράβι να πλέει στα μακρινά τους μάτια
Ή της Έχιδνας που κουλουριάζεται
για να επιτεθεί;

V
Θέλω να μάθω αν ήξερες
Αν ήσουν κι εσύ κομμάτι
νόθα κόρη του Λάιου
που ο βασιλιάς σε τοποθέτησε στην έρημο
για να ξεχωρίζεις τους γνήσιους Λαβδακίδες
μια και μόνον αυτοί θα γνώριζαν το μυστικό.

VI
Μην με κοιτάς έτσι απαθής
Με την κλασσική σου μύτη
Με πέλματα και στήθη λιονταριού
Και ουρά ερπετού
Γυναίκα.
Δεν είσαι συ από πάντα η μοίρα μου
Το πεπρωμένο μου που πάγωσε
Η μόνη ελπίδα να.

VII
Και τελικά πια ήταν η ερώτηση;
Ποιος την υποβάλλει
ποιος είναι αυτός που πάντα απαντά;

VIII
Παλεύω να σε λύσω
Να βρω τον κώδικα σου
στον λαβύρινθο αυτό
που εσύ ονομάζεις σώμα.

ΙΧ
Δώσε μου μία άλλη ιστορία
Ονόμασε με Ήφαιστο, Θησέα, Προμηθέα
Έστω Ηρακλή
Ανάθεσέ μου άθλους
Μην μου αραδιάζεις λέξεις
Που από κάτω κρύβουν άβυσσο.

Χ
Τι σφίγγεις λοιπόν;
Τί είναι αυτό που μόνον συ κατέχεις;
Ποιο αρχαίο μυστικό εκτυλίσσεται
μέσα στο κορμί;
Σε ποιο μυστήριο οδηγούμαι
χωρίς μάτια;
Σφίγγα το ξέρω τώρα.
Αυτό που εσύ ζητάς
είναι το μόνο που έχω.

(δημοσιευμένο στο περιοδικό Ποιητική)

Άνθισαν ζωές

17103352_1914539712109688_8731839047013085044_n

Ήταν κι εκείνα
τα δίστροπα καλοκαίρια
που φυσούσαν θυμωμένους αγέρηδες,
ήταν κι οι ανώριμες πλάτες των χρόνων
που λεηλατούσαν ψυχές,
κι αυτές οι αδίστακτες θύμησες
που πετούσαν αντίθετα
στης θέλησης το ανάστημα
ξεματώνοντας τις πληγές
Δύσκολες εποχές για όνειρα.
Μια ντάνα άσταλτα γράμματα κόντρα
στη βιάση του καιρού,
κόντρα στη βροχή των δακρύων.
Σαν τι να καρτερούσε ο νους
σαν τι της καρδιάς τα ροδόφυφυλλα;
Μεθυσμένη μας ήρθε η Άνοιξη.
Ανέπνεε δροσιές, εξέπνεε ζάλη
και χρώματα.
Στον περίπατό του το φεγγάρι
μοίραζε ακριβοδίκαια τη χαρμολύπη.
Παραπαίοντας έσβηνε η νύχτα.
Αρμαθιές κυλούσαν τα ακτιδόφτερα
απ’ τις σπηλιές του ήλιου.
Χρυσαφένιο έβαφαν τον κόσμο.
Μιλούσαν οι δρόμοι,
τα πάρκα, οι άνθρωποι.
Άνθισαν ζωές στο χαμόγελό τους.

Φωτεινή Γεωργαντάκη Ψυχογυιού .

ΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑ…ΩΣ ΜΗΤΕΡΑ…ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ… Ήταν Σεπτέμβριος 2000… Ήταν ένα ξέσπασμα χαράς σε κάτι που έμαθα… Ήταν τα δάκρυα που άστραψαν στο έντονο φως του καθρέφτη και με ξάφνιασε η λάμψη τους… Ήταν οι λέξεις και οι φράσεις που πλημμύρισαν το νου μου… Ήταν ένας ύμνος… ΔΑΚΡΥΑ ΧΑΡΑΣ

17156046_1914544068775919_2048676035290015789_n

Δάκρυα γλυκά αστέρια μου
διαμάντια της καρδιάς μου
πηγή μου ανεξάντλητη
νεροσμιλεύτρα γη μου

Δάκρυα χαράς αφέντες μου
αστραφτερά πετράδια
καθοδηγήτρα αγάπη μου
φωτοκεντήτρα κόρη

Δάκρυα εσείς χαράξατε
του δρόμου μου την ρότα
εσείς και τα ποτίζατε
της άκρης τα παρτέρια

Λούλουδα που στολίσατε
κάθε στροφή του δρόμου
ανθάκια που φυτρώσατε
σε κάθε βράχου άκρη

Δάκρυα που σκιάσατε πλατιά
τον πυρωμένο ήλιο
συστάδες που φυλάξατε
ζωή μες τον χειμώνα

Δάκρυα δαντέλες κεντητές
σε γάμου πανηγύρια
δάκρυα κεράσματα γιορτής
σ’ ανθρώπινα μυστήρια

Εσείς καλημερίζετε
την ομορφιά της μέρας
με όνειρα με βήματα
με φωτοπαιχνιδίσματα!

Anna Kasapi