Αρχείο | Μάρτιος 10, 2017

Βροχή

17201130_1913349265562066_7162119872600860625_n

Πέφτουν οι στάλες
πάνω στο γείσο
σαν πιτσικάτο
σ’ αρχαίο βιολί

μες την παλάμη
υγρός θησαυρός μου
κυλά η βροχούλα
η εαρινή.

Ξεπλένει το ψέμα
διαλύει την πλήξη
αδειάζει το σύννεφο
ποτίζει τις ρίζες.

Με χρώματα θαύματα
μας στεφανώνει
βάφοντας άυλες
αιθέρων αψίδες.

Μαριάννα Παπουτσοπούλου . Παιδικά τραγούδια, ανεκδ

με μια ακουαρέλα της Φανής Αϊνατζή

Evaggelos Peppas Η ΕΥΤΥΧΙΑ.

17202887_10203048176242138_1253917884659985947_n

Τα καλύτερα αγαθά της ζωής είναι πολύ κοντά σου. Αυτά είναι:
– Η αναπνοή στα ρουθούνια σου
– Το φως στα μάτια σου
– Τα άνθη στο δρόμο σου
– Οι αγαθοεργίες στα χέρια σου.
Μη ψάχνεις, λοιπόν, και μην στεναχωριέσαι για τα αστέρια που βρίσκονται τόσο μακριά σου.
«Η ευτυχία μοιάζει με την πεταλούδα, όταν την κυνηγάς ποτέ δε τη φτάνεις…μα αν ήρεμα καθίσεις…μπορεί να έρθει και να σταθεί επάνω σου…»Χόθορν Ναθάνιελ
Την ευτυχία δεν την φέρνουν εκείνα που θα επιθυμούσες να έχεις, αλλά η ικανοποίηση για εκείνα που ήδη έχεις.
Ενα από τα κατορθώματα του διαβόλου είναι να αποσπά τη σκέψη μας με το παρελθόν και το μέλλον τόσο, ώστε να μη μένει χώρος να ζούμε το παρόν.
Η χαρά είναι κάτι, που όσο προσπαθείς να το δίνεις στους άλλους, τόσο περισσότερο το απολαμβάνεις ο ίδιος.
Η ευτυχία! Πόθος πανανθρώπινος. Κι η ελπίδα κρυφή.
Που υπάρχει όμως η ευτυχία;
Ο Λεϊβνίτιος (Λάϊπνιτς) έλεγε:
«Ευτυχισμένη ζωή δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο ευτυχισμένες στιγμές».
Ο Ντοστογιέφσκι έγραφε:
«Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία αλλά στο κυνήγι της. Η ευτυχία δεν είναι ένας σταθμός στον οποίο φθάνεις.
Είναι ο τρόπος με τον οποίο ταξιδεύεις».
Η χριστιανική πίστη διακηρύσσει:
«Εκείνο, που συντελεί στην ευτυχία του ανθρώπου δεν είναι κάτι,
αλλά Κάποιος!….

Κώστας Καρούσος ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ–΄΄Αισθήτα γαλαξιακή΄΄.ποίημά μου-στον Ηλία Παπακωνσταντίνου για το βιβλίο του΄΄Πρόσθεσε Αφαιρώντας΄΄ π.ά.ν.τ.α …μ.ε…τ.η.ν…α.γ.ά.π.η…μ.ο.υ..!!!!

15825750_1880347412195585_4273369816104694831_n

Αισθήτα γαλαξιακή της ψυχής,
ανοχύρωτη κόρη της άλωσης,
σαν άχρονη ταύτιση της προσέγγισης,
δόσμου τη χάρη ν΄ακούω τις άλλες φωνές !!

Τον ήχο της ανάπτυξης του βλαστού,
τον ήχο της ακοής του βλαστού,
τον βλαστό που γονιμοποιεί τη λέξη,
τον βλαστό που ασπροζυγιάζεται στην ομίχλη !!

Τον ήχο της ομίχλης που αποσύρεται,
τον ήχο της ομίχλης που αναβλασταίνει
το τεχνοτύμπανο φως της συντέλειας,
τις κυκλάμινες περιπτύξεις του όρθρου !!

Τον ήχο της διαίσθησης του Χρόνου,
τον σεισμικό αρμό της εποχής μου,
που διευρύνει το συναίσθημα κι΄ύστερα
σαν τον αχό της μέρας ακουμπάει στη λέξη !!

Από το βιβλίο μου ΕΛΠΙΖΩ ΣΤΟΝ ΑΕΙΦΘΟΓΓΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ
εκδ.ΔΡΟΜΩΝ-Αθήνα Μάιος 2015 [ σελ.49 ]……

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΥΓΟΛΑΜΠΊΔΕΣ

13179214_1768750533355274_8278511649430963497_n

Ποιο κύμα με φέρνει κοντά σου
και ποια κάστρα με κλείνουν απέξω
όταν ο ουρανός μου μιλάει
συνέχεια για σένα κι εγώ τα λόγια του
τα κάνω ποιήματα
και ρήματα του γιαλού
να ξοδεύω την πίκρα μου
όταν δεν μπορώ να αγγίξω τα λόγια σου
μ’ένα φιλί που θα μιλάει με σιωπή
και θα στάζει άλικο τριαντάφυλλο;
Ποια ξαστεριά χωράει
τον καημό τον δικό μας
χωρίς να δακρύζει τη νύχτα
και ποιος άνεμος δε ξεστρατίζει
να σου αφήσει τις αύρες της ποίησης
να χλοΐζουν τα καλοκαίρια σου;
Με ποια ανέμη γυρίζει η κλωστή μας
κι είν’η Μοίρα ένας ήλιος
να στεφανώσει τον έρωτα
μ’όσα ρήματα μπορεί μια ψυχή
να γράψει τον δικό της «Ερωτικό”!
Ανταπόδοση της αγάπης
οι δικές μας πυγολαμπίδες
θα περιμένουν την ισημερία του Μάρτη
να περάσουν στην Άνοιξη
στη δική τους Ανάσταση!

Θεόδωρος Σαντάς,10-3-2017

ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

 

13902699_1805181639712163_4203749740373643362_n

Ομορφιά της γυναίκας
πώς να διαγράψω
τον όψιμο έρωτα
που γεννήθηκε μια αίθρια νύχτα
τη μέρα που σε γιόρταζε
η ανθρωπότητα
κι ο Μάρτης σε υμνούσε
την όγδοη μέρα του;
Άφησέ με να σου μιλήσω
μ’ένα ποίημα του Καλοκαιριού.
που έχω γράψει για σένα
όταν σκόνταψες πάνω μου
και με πυρπόλησε ο έρωτας
κι άνθισαν και πάλι οι υάκινθοι.
Σου μιλώ μ’ έναν ουρανό
που καταυγάζει όλα τα μέσα μου
μ’ένα ρήμα ανεμπόδιστο
και περνώ στις έγνοιες του κόσμου
να υπερασπισθώ την ελευθερία του
να ερωτεύεται σαν παιδί
με ομορφιά και με αθωότητα!
Σου μιλώ
με τη γλώσσα των ποιητών
και τα χρώματα των παιδιών
με το πρώτο φιλί τους
και δυο λέξεις το ήλιου!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη