Αρχείο | Φεβρουάριος 16, 2017

ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ ΑΠΟΒΑΔΟ

16730274_1902953066601686_7646821641300869804_n

Παραμυθένιο τ´απόβραδο
στo δαντελωτό, μυρωμένο
ακρογιάλι, που μοσχοβολάει
Κυκλάδες.
Γεμάτο από άμμο και φως
εδώ που τα αρμυρίκια κρύβουν
στα αραχνοΰφαντα κλαδιά τους
θροΐσματα από ελπίδες και πόθους .
Το τρυφερό μουρμουρητό τους
ψίθυρος απαλός, αναπάντεχο
χάδι,του έρωτα, της ζωής
του ονείρου, με συντροφεύουν
αυτό το ζεστό καλοκαιρινό
δειλινό !
Κι η αγάπη είναι
ολόκληρος ο κόσμος μου
ακόμα και όταν όλα γύρω μου
καταρρέουν.
Δε ρωτάει, έρχεται, δείχνει
φεύγει ….

Soula Maropaki

Το εικαστικό από το χρονολόγιο Rosario Morello

ΗΡΘΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

13902699_1805181639712163_4203749740373643362_n

Ήρθες στη ζωή μου
όταν είχα ανάγκη το φως
και την Άνοιξη των ερωτευμένων
να περάσω στον έρωτα
των πιο ωραίων ματιών.
Τώρα τα όνειρά μου έχουν
τα Καλοκαίρια στο βλέμμα σου
και μου τα παραδίδεις εσύ.
Ποια ταξίδια να σκεφθώ
για την Αμοργό μου
αν στο πλάι μου ,δεν είσαι εσύ;
Κι αν οι θεές της ομορφιάς
στα Κύθηρα αναδύονται
και στις πέτρες της Πάφου
εσύ στην προσμονή μου αναδύθηκες .
Με κοίταξες ,σε κοίταξα
και το θαύμα ,ήσουν εσύ!
Τι άλλο να πω
και πώς να σε απεικονίσω
αγαπημένη μου;
Ποιητής και ζωγράφος θα γίνω
να αντιφεγγίσω το φέγγος σου
στην αιωνιότητα.
Κι αν σου πω
ότι τώρα όλες οι μέρες
έχουν το δικό σου χαμόγελο
ψέματα δε θα πω.
Κι αν σου πω ότι όλα τα πουλιά
τραγουδάνε για σένα
πάλι ψέματα δε θα πω.
Και σαν άνθρωπος με τα πάθη
και τις αδυναμίες μου όλες
θα τολμήσω εντέλει
με την αιδημοσύνη του Αποσπερίτη
να πω.
Θεέ μου συγχώρησέ με
που τούτο τον ύμνο
θα τον πω στην αγαπημένη μου
για τον παράδεισο της αγάπης της!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,12-2-2017

Εικαστικό από το χρονολόγιο Rosario Morello

Evaggelos Peppas

16641039_10202955148396500_2580515324766835259_n

Είναι ιδιαίτερη χαρά για μας,
το Σάββατο 18/2 στην εκπομπή μας
«Σαν από Πάντα» να συνταξιδεύσουμε
με τον ιδιαίτερο κι αγαπητό ποιητή κ. Σπυρος Σ. Βουτσινάς
Στην αναπνοή του eternal-radio.net
όπως πάντα… στις 20.00.
Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνει.
Τιμή μας.

Οι μικρές θλίψεις
(Ι)Τα πορτρέτα

ΟΙ ζωγράφοι τις αγαπούν.
Αναγνωρίζουν τα χνάρια των των λαθών
ως χάρη και αύρα ευγένειας
στα πρόσωπα των πορτρέτων τους.
Στολίζουν τα βλέμματα μ’ ειλικρίνεια
και νοτίζουν τα μάτια με ανεπαίσθητη
και εκφραστική υγρασία.

Αυτές δανείζουν το ρόδισμα
στη λεπτή επιδερμίδα των κοριτσιών.
Αυτές δανείζουν την θερμοκρασία
στα μάγουλα των εφήβων,
αυτές και το διαρκές χλώμισμα,
όταν ακουμπούν στον κορμό της σημύδας,
περιμένοντας, με ψύχραιμη λύπη και
μετρούν ως αιώνες τα λεπτά της ώρας.

Τα άτολμα παρηγορούν… όνειρα,
ντύνουν τις ντροπαλές γύμνιες
των αληθειών της αγρύπνιας τους,
καλμάρουν τις σπαρακτικές μεταμέλειες
χαρίζοντας ένα νανούρισμα βροχής στον τσίγκο
σφραγίζοντας με γαλήνη τον ύπνο τους.

Τελικά οι μικρές θλίψεις ωραία βγαίνουν
στην ιστορία των πορτρέτων αυτών
που τις έχουν και υπάρχουν.
Σ.Βουτσινάς.

πίνακας Dimitris Kondilis
{o καλύτερος προσωπογράφος…}

ΕΛΛΑΔΑ : ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ

16508964_1854444311497959_3929867903474662498_n

Πως ξεχασθήκαμε βουβοί
και το όνειρο εχάθη ,
σαν παγωμένη Κυριακή
σε χιονισμένο Μάρτη .

Πως γείραμε σαν το κλαρί
κι ο ύπνος μας επάρθη ,
σ΄ ενός ανέμου την πνοή
χωρίς να στάξει δάκρυ …

Ελλάδα : όνειρο γυμνό
στο άδειο προσκεφάλι ,
πως το θωρείς και στο χορό
φορείς κουρέλια πάλι .

Πως μες στο βήμα το παλιό
το νέο σου μπερδεύεις
και με το βλέμμα σου θολό
το αίμα σου ξοδεύεις …

Ελλάδα : ήρθε ο καιρός
μαζί με το Λαό σου ,
κάθε ξένος κι < εδικός >
να νιώσει τον παλμό σου !

Να νιώσει πως οι ήρωες
πάντα αναγεννιούνται ,
Γιωργήδες και Θεόδωροι
ξανά πως πολεμούνε…

Νίκος Δημογκότσης