Αρχείο | Φεβρουάριος 9, 2017

ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

 

 

13102898_1768759653354362_5402517611493727576_n

Πού να μιλήσω
και πού να αφήσω τα λόγια μου
να μη με κάψει η φωτιά;
Όλα άρχισαν
μ’ένα σκούντημα της φιλίας
ύστερα η φιλία έγινε ποίημα
το ποίημα έρωτας
κι ο έρωτας δυο πουλιά
να μιλάν με σιωπή!
Πού να αφήσω τη νύχτα μου
να μη με ξενυχτάει ο καημός;
Σ’ αυτό το γυρογιάλι των θεών
πού να αφήσω
όσα έχω γράψει για εκείνη
να μην τα βλέπουν άνθρωποι
και βασκάνουν τον ίσκιο της;
Υπάρχουν ακόμα
κάτι δακρυσμένα ποιήματα
«Χύτρων και Μαρκορά»
που περιμένουν να τα καλησπερίσει
το άσπρο χαμόγελο
των νεραντζοκόριτσων
την ώρα που ο Αποσπερίτης
χαμηλώνει να φιλήσει
τον Πενταδάκτυλο
κι ένας έρωτας ριζωμένος βαθιά
περιμένει εναγωνίως τη λύτρωση!
Θεόδωρος Σαντάς,Θεσ-νίκη