Αρχείο | Ιανουάριος 31, 2017

ΕΚΛΟΓΗ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ

16387216_1894892120741114_8103018423885398787_n

(Εξαιρετικώς αφιερωμένο στους ηρωικώς και μαρτυρικώς πεσόντες κατά την
έξοδο του Μεσολογγίου στα 1826)

Μαύρη πείνα τα χει πνίξει
τα βρε όλα η συμφορά
και η μάνα έχει σφίξει
το παιδί στερνή φορά

Έξοδο αποφασίζουν
κλέφτες και οπλαρχηγοί
με το αίμα τους ποτίζουν
την χαροκαμμένη γή

Δές τον Xρήστο τον καψάλη
κι αν γεννiότανε ξανά
την φωτιά θα βαζε πάλι
που χαρίζει λευτεριά

Χάραμα κινούν και πάνε
προδομένοι πολεμούν
οι εχθροί δεν τους νικάνε
και στην γή πια δεν πατούν

Ραίνουν τα κορμιά με βάγια
που ανέλπιδα βαστούν
λευτεριά ζητώντας άγια
να σωθούν ή να χαθούν

Τον ραγιά μην τον λυπάσαι
δεν τoυ πρέπει να σωθεί
ένα μόνο να θυμάσαι
έχει ήδη σκοτωθεί

ΗΡΘΑΝ

Λίγη ντροπή δε σου μεινε και λίγη τσίπα
να περιμένεις τους βαρβάρους να σε σώσουν
την ύπαρξη σου έκρυψες σε τούτη εδώ την τρύπα
ζώντας με μίαν προσμονή,να σε γλιτώσουν

Της ύπαρξης σου διάβηκαν τα τείχη
και συ παιδί αμούστακο, τους άνοιξες να μπούνε
κερκόπορτες βρήκαν πολλές, απ΄την στραβή σου τύχη
κι απ΄τους κακούς λογαριασμούς πολλά κακά θα ρθούνε
Ήρθαν οι βάρβαροι, το δίχως άλλο

μέσα στης πόλης τα στενά περιδιαβαίνουν ήδη
μαζί μ΄αυτούς να, φτάνει έρχεται κακό μεγάλο
κι η μοίρα σε περιγελά ως νάσουνα παιχνίδι

Κι αν κάποιος κάποτε σταθεί στα λίγα λείψανα σου
με απορίαν περισσή πως πέθανες δώ χάμω
με θάρρος που σου έλλειψε και μές τα δάκρυα σου
να πείς πως έχτισα πολλά ονείρατα στην άμμο

ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΟΣ

(Μνήμη ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη)

Άθλιοι πλέον πάψετε
με στόμφο να θρηνείτε
σιχαμερώς και γοερώς
το ψεύδος να υμνείτε

Κατατρεγμός των αξιών
τον τόπο αυτόν βαραίνει
αέναος,άνισος αγών
και το κακό πληθαίνει

Μαύρες σκιές περιγελούν
το φώς και την ελπίδα
το μέρος τούτο οδηγούν
χωρίς μιάν ηλιαχτίδα

Ω μέγα ψεύδος κυβερνάς
ετούτη εδώ την πλάση
η αλήθεια δεν εμπόρεσε
το να σε ξεπεράσει

ΥΠΟΤΑΓΗ

Φτηνά επούλησες την όμορφη ψυχή σου
τα θέλω εζήτησες του κόσμου τούτου
ώς φάσμα τριγυρνά η ύπαρξη σου
να ζητιανεύει τις στιγμές χαμένου πλούτου

Αγάπες,όνειρα τα έθαψες κοντά σου
να κοιμηθούν παντοτινά πριν από σένα
αιώνια ξέρεις πως θα στέκουν μακριά σου
δεν σου ανήκει τίποτε άλλο από το ψέμμα

Στοιβάχτηκες και συ σε μια φωτογραφία
με ψεύτικα χαμόγελα γεμάτη
πλημμυρισμένη από δήθεν ευτυχία
μέσα στου κόσμου του μικρού, την τόση απάτη

Θα ρθώ με πόνο εκεί που ετάφη η ζωή σου
λίγα λουλούδια για να αφήσω νοερά
πάνω στο φέρετρο της προδομένης ύπαρξης σου
που γυαλισμένο με κοιτά θανατερά

ΟΣΟΙ…

Όσοι ανέπνευσαν καθάρια
όσοι σταθήκαν παλλικάρια
τον κόσμο αυτό περιφρονήσαν
όσοι ποτέ δεν τους νικήσαν

Όσοι τον θάνατο αντικρύσαν
μανάδες και παιδιά αφήσαν
να πάν να βρούν την λευτεριά
μ΄αβέβαιη τόση σιγουριά

Όσοι μιλήσαν του αγέρα
και τους εχθρούς έκαναν πέρα
όσοι βραχήκαν στην βροχή
κι όσοι απέθαναν φτωχοί

Όσοι τον κόσμο αυτό γευτήκαν
και στις χαρές του ξεχαστήκαν
όσοι αγάπησαν βαθιά
όσοι παρέμειναν παιδιά

Χρόνο και τόπο όσοι αψηφίσαν
και τους ανθρώπους συγκινήσαν
κάθε στιγμή ζωής ξοδέψαν
τα όνειρα τους όσοι κλέψαν

Όσοι την μέρα τους αδράξαν
πλούτη και φθόνος δεν τους νοιάξαν
όσοι υπήρξαν ζωντανοί
γεμάτοι θεία αναπνοή…

ΑΓΝΩΣΤΟΣ

(Στον άγνωστο στρατιώτη)

Πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια
απ΄του θανάτου σου την μαύρη την γιορτή
σαν να σε τύλιξε μέσα στα χιόνια
αιώνια δόξα μα κι΄απέραντη σιώπη

Την μάνα φίλησες στα χέρια
κι΄είπες θα γύριζες ξανά
μόνο δυό μαύρα περιστέρια
γυρίσαν πίσω και είν΄όλα σκοτεινά

Ποιός να το ξέρει που κοιμάσαι
αν θα κρυώνεις τώρα πιά
τον θάνατο σου αν θυμάσαι
και το πως πέθανες φρικτά

Άγνωστος μένεις μές το μνήμα
μακριά απ’την θάλασσα των ζωντανών
μικρή η ζωή σαν ένα κύμα
που τρεμοπαίζει μεταξύ των αστεριών


Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
Member of Performing Rights Society/London/UK.
(Mob. (+30) 697 247 8143

E. de Lunsac

Ο Νικηφόρος Βυζαντινός (φιλολογικό ψευδώνυμο του Παναγιώτη Χατζηγεωργιάδη),

16406568_1894887630741563_806516718914583671_n

Ο Νικηφόρος Βυζαντινός (φιλολογικό ψευδώνυμο του Παναγιώτη
Χατζηγεωργιάδη),είναι μέλος της ένωσης πνευματικών δημιουργών Αγγλίας,
λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στα 1976 στην Αθήνα και έπειτα
από το πέρας των εγκυκλίων σπουδών του, σπούδασε οικονομικά και
ψυχολογία σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, από τις αρχές του 2000 όμως
ασχολήθηκε με την παραγωγή μουσικής. Ως λογοτέχνης έχει ήδη διακριθεί
επί σειρά ετών στους δελφικούς αγώνες ποίησης που διοργανώνονται από
την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, αλλά και έχει αποσπάσει πολλά πρώτα
και δεύτερα βραβεία από άλλους φιλολογικούς διαγωνισμούς που
πραγματοποιούνται στην χώρα.

ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗ ΠΟΛΗ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Τούτη την πόλη του Κάσσανδρου
τόσο πολύ τη λάτρεψα, που όλα της
τα έκανα ποίηση!
Κι ήταν στιγμές που περιδιαβαίνοντας
το κύμα της στο Θερμαϊκό
δεν άντεχα τόσο παράδεισο
να μεθώ με το όνειρο και να ταξιδεύω με τ’άστρα
όταν η αγάπη με μαγνήτιζε, μα δε μου έλεγε τίποτα
μονάχα κούρνιαζε πλάι μου και ταξιδεύαμε
κι έβαζε μέσα στις φούχτες μου
την ανάσα της και φώναζε μ’όλη της τη φωνή
η αγαπημένη μου, «Σ ’αγαπάω»
κι απλωνόταν τριγύρω ο έρωτας.
Κι ήταν σπάνιες οι φορές που διαταράσσαμε
τη γαλήνη με λόγια σκληρά
τη γλυκιά προσμονή δυο παιδιών
που είχαν επενδύσει στην αθωότητα
και το όνειρο άχνιζε της εφηβείας τον ίουλο
στη μισοβυθισμένη Παναγιά -τη Ρευματοκρατόρισσα –
στα χώματα της Αχειροποίητου.
Δε μας είχε οξειδώσει ακόμη η νοτιά
που μετράει τους ανθρώπους
με δείκτες Dow Jones και χρηματιστήρια.
Ω, Τρισεύγενη πόλη ,ποιος δε σ ’έψαλλε εσένα
ποιος δε σε τραγούδησε την ώρα που χύνεται ο ήλιος
πάνω στη θάλασσα και λαμπυρίζει ο γιαλός
όταν τρίζει απ’το καράβι ο μακαράς
και βγαίνει σεργιάνι
στα λικνίσματα των ανέμων ο γλάρος
στα φύκια που κρατούν στους κρυψώνες τους
ενάλια ζωή και την πολλαπλασιάζουν με ήλιο.
Ποιος δεν ξενύχτησε στ’ ανηφόρια του Επταπυργίου
και στις αύρες της Κρήνης
ποιος πέρασε για λίγο από τούτη την πόλη
και δεν τον αιχμαλώτισε το άρωμα
των νερατζοκόριτσιων
«Κάτω από φώτα κόκκινα κοιμάται η Σαλονίκη.( Ν.Καββαδίας)
κάτω από φως ανέσπερο, της λέω «Σ’αγαπω»
Theodoros Santas

Buon martedì, con una poesia del poeta greco Oreste Alexakis Scultura in terracotta di Arturo Martini trd Alexandra Zambà E NON CHIEDERE PERCHE SONO TRISTE

15966028_1201224889953657_6060726936067554862_n (1)

E’ che dietro il tuo silenzio viaggiano
le carovane
dei dimenticati

E’ che negli occhi tuoi si muovono
ombre di morti
forme amate

E ‘ che somigli ad un viaggio all’infinito
E’ che riveli vie altre

E’ che chiudi le
botole
e nel nuovo miracolo il risveglio

E’ che nella tua luce resto insonne
come se credessi di
esistere ancora

È che ti devo molto cielo
E non ho altro che un po’ di terreno

…………………………………………….

Καλή Τρίτη με ένα εξαιρετικό ποίημα μτφρ Alexandra Zambà

ΟΡΕΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ

ΚΑΙ ΜΗ ΡΩΤΑΣ
ΓΙΑΤΙ ΘΛΙΜΜΕΝΟΣ ΕΙΜΑΙ

Είναι που πίσω απ’ τη σιωπή σου ταξιδεύουν
τα καραβάνια
των λησμονημένων

Είναι που μες στα μάτια σου σαλεύουν
σκιές νεκρών
μορφές αγαπημένων

Είναι που μοιάζεις με ταξίδι στο αχανές
Είναι που δρόμους άλλους φανερώνεις

Είναι που κλείνεις τις
καταπακτές
και στο καινούριο θαύμα ξημερώνεις

Είναι που μες στο φέγγος σου αγρυπνώ
σα να πιστεύω πως
υπάρχω ακόμα

Είναι που σου χρωστώ πολύ ουρανό
Κι εγώ δεν έχω παρά λίγο χώμα

Καλή Τρίτη, με ένα ποίημα του Έλληνα ποιητή ο Ορέστης Αλεξάκης
Πήλινος γλυπτό του αρτούρο μαρτίνι trd Alexandra Zambà