Αρχείο | Ιανουάριος 6, 2017

ΑΓΩΝΙΑ Θεόδωρος Σαντάς

13902699_1805181639712163_4203749740373643362_n

Άκου τη μουσική
πώς γαληνεύει τη θάλασσα
πώς ακουμπάει τα λόγια μου
και τα ντύνει με τρέμουλο
να σου πω σ’αγαπώ
σαν φιγούρα που άγιασε
στις ολονυχτίες της ποίησης
σαν παράδεισος που ξεστράτισε
να σου προσφέρει το μήλο του!
Αγάπη μου είσαι εσύ
που λάμνεις τους όρμους μου
κι εγώ ζωγραφίζω
τις ανθισμένες καμέλιες σου
είσαι εσύ που με κάνεις
Άνοιξη των παιδιών
και τις νύχτες μου τις απαλύνεις με φως
και ξεχνάω τις άπνοιες.
Όλος ο κόσμος, είσαι εσύ!
Μην ξοδεύεις την ομορφιά
να ζηλέψει ο ήλιος μου
μη γυρνάς την ανέμη σφιχτά
δεν αντέχω τον τριγμό της ανάσας
μην τεντώνεις την ασπροκόκκινη κλωστή
στα πικρά μεσημέρια μας!
Δες,για σένα γράφω ποιήματα την αυγή
και καταπίνω των ανθρώπων τη σκόνη
να μη σου λείψει η Πανσέληνος
Δε σου μιλώ
μασώντας της Πυθίας τις δάφνες
δε σου μιλώ με κεριά και μ’αφιόνια
στο όνειρο το δικό μας μένω
στις διαφάνειες που επιλέξαμε
να μην τρίζει το κεραμίδι μας
στην αγωνία μας μένω
να παραμείνουμε έρωτας!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη