Αρχείο | Ιανουάριος 2017

ΕΚΛΟΓΗ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ

16387216_1894892120741114_8103018423885398787_n

(Εξαιρετικώς αφιερωμένο στους ηρωικώς και μαρτυρικώς πεσόντες κατά την
έξοδο του Μεσολογγίου στα 1826)

Μαύρη πείνα τα χει πνίξει
τα βρε όλα η συμφορά
και η μάνα έχει σφίξει
το παιδί στερνή φορά

Έξοδο αποφασίζουν
κλέφτες και οπλαρχηγοί
με το αίμα τους ποτίζουν
την χαροκαμμένη γή

Δές τον Xρήστο τον καψάλη
κι αν γεννiότανε ξανά
την φωτιά θα βαζε πάλι
που χαρίζει λευτεριά

Χάραμα κινούν και πάνε
προδομένοι πολεμούν
οι εχθροί δεν τους νικάνε
και στην γή πια δεν πατούν

Ραίνουν τα κορμιά με βάγια
που ανέλπιδα βαστούν
λευτεριά ζητώντας άγια
να σωθούν ή να χαθούν

Τον ραγιά μην τον λυπάσαι
δεν τoυ πρέπει να σωθεί
ένα μόνο να θυμάσαι
έχει ήδη σκοτωθεί

ΗΡΘΑΝ

Λίγη ντροπή δε σου μεινε και λίγη τσίπα
να περιμένεις τους βαρβάρους να σε σώσουν
την ύπαρξη σου έκρυψες σε τούτη εδώ την τρύπα
ζώντας με μίαν προσμονή,να σε γλιτώσουν

Της ύπαρξης σου διάβηκαν τα τείχη
και συ παιδί αμούστακο, τους άνοιξες να μπούνε
κερκόπορτες βρήκαν πολλές, απ΄την στραβή σου τύχη
κι απ΄τους κακούς λογαριασμούς πολλά κακά θα ρθούνε
Ήρθαν οι βάρβαροι, το δίχως άλλο

μέσα στης πόλης τα στενά περιδιαβαίνουν ήδη
μαζί μ΄αυτούς να, φτάνει έρχεται κακό μεγάλο
κι η μοίρα σε περιγελά ως νάσουνα παιχνίδι

Κι αν κάποιος κάποτε σταθεί στα λίγα λείψανα σου
με απορίαν περισσή πως πέθανες δώ χάμω
με θάρρος που σου έλλειψε και μές τα δάκρυα σου
να πείς πως έχτισα πολλά ονείρατα στην άμμο

ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΟΣ

(Μνήμη ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη)

Άθλιοι πλέον πάψετε
με στόμφο να θρηνείτε
σιχαμερώς και γοερώς
το ψεύδος να υμνείτε

Κατατρεγμός των αξιών
τον τόπο αυτόν βαραίνει
αέναος,άνισος αγών
και το κακό πληθαίνει

Μαύρες σκιές περιγελούν
το φώς και την ελπίδα
το μέρος τούτο οδηγούν
χωρίς μιάν ηλιαχτίδα

Ω μέγα ψεύδος κυβερνάς
ετούτη εδώ την πλάση
η αλήθεια δεν εμπόρεσε
το να σε ξεπεράσει

ΥΠΟΤΑΓΗ

Φτηνά επούλησες την όμορφη ψυχή σου
τα θέλω εζήτησες του κόσμου τούτου
ώς φάσμα τριγυρνά η ύπαρξη σου
να ζητιανεύει τις στιγμές χαμένου πλούτου

Αγάπες,όνειρα τα έθαψες κοντά σου
να κοιμηθούν παντοτινά πριν από σένα
αιώνια ξέρεις πως θα στέκουν μακριά σου
δεν σου ανήκει τίποτε άλλο από το ψέμμα

Στοιβάχτηκες και συ σε μια φωτογραφία
με ψεύτικα χαμόγελα γεμάτη
πλημμυρισμένη από δήθεν ευτυχία
μέσα στου κόσμου του μικρού, την τόση απάτη

Θα ρθώ με πόνο εκεί που ετάφη η ζωή σου
λίγα λουλούδια για να αφήσω νοερά
πάνω στο φέρετρο της προδομένης ύπαρξης σου
που γυαλισμένο με κοιτά θανατερά

ΟΣΟΙ…

Όσοι ανέπνευσαν καθάρια
όσοι σταθήκαν παλλικάρια
τον κόσμο αυτό περιφρονήσαν
όσοι ποτέ δεν τους νικήσαν

Όσοι τον θάνατο αντικρύσαν
μανάδες και παιδιά αφήσαν
να πάν να βρούν την λευτεριά
μ΄αβέβαιη τόση σιγουριά

Όσοι μιλήσαν του αγέρα
και τους εχθρούς έκαναν πέρα
όσοι βραχήκαν στην βροχή
κι όσοι απέθαναν φτωχοί

Όσοι τον κόσμο αυτό γευτήκαν
και στις χαρές του ξεχαστήκαν
όσοι αγάπησαν βαθιά
όσοι παρέμειναν παιδιά

Χρόνο και τόπο όσοι αψηφίσαν
και τους ανθρώπους συγκινήσαν
κάθε στιγμή ζωής ξοδέψαν
τα όνειρα τους όσοι κλέψαν

Όσοι την μέρα τους αδράξαν
πλούτη και φθόνος δεν τους νοιάξαν
όσοι υπήρξαν ζωντανοί
γεμάτοι θεία αναπνοή…

ΑΓΝΩΣΤΟΣ

(Στον άγνωστο στρατιώτη)

Πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια
απ΄του θανάτου σου την μαύρη την γιορτή
σαν να σε τύλιξε μέσα στα χιόνια
αιώνια δόξα μα κι΄απέραντη σιώπη

Την μάνα φίλησες στα χέρια
κι΄είπες θα γύριζες ξανά
μόνο δυό μαύρα περιστέρια
γυρίσαν πίσω και είν΄όλα σκοτεινά

Ποιός να το ξέρει που κοιμάσαι
αν θα κρυώνεις τώρα πιά
τον θάνατο σου αν θυμάσαι
και το πως πέθανες φρικτά

Άγνωστος μένεις μές το μνήμα
μακριά απ’την θάλασσα των ζωντανών
μικρή η ζωή σαν ένα κύμα
που τρεμοπαίζει μεταξύ των αστεριών


Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
Member of Performing Rights Society/London/UK.
(Mob. (+30) 697 247 8143

E. de Lunsac

Ο Νικηφόρος Βυζαντινός (φιλολογικό ψευδώνυμο του Παναγιώτη Χατζηγεωργιάδη),

16406568_1894887630741563_806516718914583671_n

Ο Νικηφόρος Βυζαντινός (φιλολογικό ψευδώνυμο του Παναγιώτη
Χατζηγεωργιάδη),είναι μέλος της ένωσης πνευματικών δημιουργών Αγγλίας,
λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στα 1976 στην Αθήνα και έπειτα
από το πέρας των εγκυκλίων σπουδών του, σπούδασε οικονομικά και
ψυχολογία σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, από τις αρχές του 2000 όμως
ασχολήθηκε με την παραγωγή μουσικής. Ως λογοτέχνης έχει ήδη διακριθεί
επί σειρά ετών στους δελφικούς αγώνες ποίησης που διοργανώνονται από
την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, αλλά και έχει αποσπάσει πολλά πρώτα
και δεύτερα βραβεία από άλλους φιλολογικούς διαγωνισμούς που
πραγματοποιούνται στην χώρα.

ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗ ΠΟΛΗ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Τούτη την πόλη του Κάσσανδρου
τόσο πολύ τη λάτρεψα, που όλα της
τα έκανα ποίηση!
Κι ήταν στιγμές που περιδιαβαίνοντας
το κύμα της στο Θερμαϊκό
δεν άντεχα τόσο παράδεισο
να μεθώ με το όνειρο και να ταξιδεύω με τ’άστρα
όταν η αγάπη με μαγνήτιζε, μα δε μου έλεγε τίποτα
μονάχα κούρνιαζε πλάι μου και ταξιδεύαμε
κι έβαζε μέσα στις φούχτες μου
την ανάσα της και φώναζε μ’όλη της τη φωνή
η αγαπημένη μου, «Σ ’αγαπάω»
κι απλωνόταν τριγύρω ο έρωτας.
Κι ήταν σπάνιες οι φορές που διαταράσσαμε
τη γαλήνη με λόγια σκληρά
τη γλυκιά προσμονή δυο παιδιών
που είχαν επενδύσει στην αθωότητα
και το όνειρο άχνιζε της εφηβείας τον ίουλο
στη μισοβυθισμένη Παναγιά -τη Ρευματοκρατόρισσα –
στα χώματα της Αχειροποίητου.
Δε μας είχε οξειδώσει ακόμη η νοτιά
που μετράει τους ανθρώπους
με δείκτες Dow Jones και χρηματιστήρια.
Ω, Τρισεύγενη πόλη ,ποιος δε σ ’έψαλλε εσένα
ποιος δε σε τραγούδησε την ώρα που χύνεται ο ήλιος
πάνω στη θάλασσα και λαμπυρίζει ο γιαλός
όταν τρίζει απ’το καράβι ο μακαράς
και βγαίνει σεργιάνι
στα λικνίσματα των ανέμων ο γλάρος
στα φύκια που κρατούν στους κρυψώνες τους
ενάλια ζωή και την πολλαπλασιάζουν με ήλιο.
Ποιος δεν ξενύχτησε στ’ ανηφόρια του Επταπυργίου
και στις αύρες της Κρήνης
ποιος πέρασε για λίγο από τούτη την πόλη
και δεν τον αιχμαλώτισε το άρωμα
των νερατζοκόριτσιων
«Κάτω από φώτα κόκκινα κοιμάται η Σαλονίκη.( Ν.Καββαδίας)
κάτω από φως ανέσπερο, της λέω «Σ’αγαπω»
Theodoros Santas

Buon martedì, con una poesia del poeta greco Oreste Alexakis Scultura in terracotta di Arturo Martini trd Alexandra Zambà E NON CHIEDERE PERCHE SONO TRISTE

15966028_1201224889953657_6060726936067554862_n (1)

E’ che dietro il tuo silenzio viaggiano
le carovane
dei dimenticati

E’ che negli occhi tuoi si muovono
ombre di morti
forme amate

E ‘ che somigli ad un viaggio all’infinito
E’ che riveli vie altre

E’ che chiudi le
botole
e nel nuovo miracolo il risveglio

E’ che nella tua luce resto insonne
come se credessi di
esistere ancora

È che ti devo molto cielo
E non ho altro che un po’ di terreno

…………………………………………….

Καλή Τρίτη με ένα εξαιρετικό ποίημα μτφρ Alexandra Zambà

ΟΡΕΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ

ΚΑΙ ΜΗ ΡΩΤΑΣ
ΓΙΑΤΙ ΘΛΙΜΜΕΝΟΣ ΕΙΜΑΙ

Είναι που πίσω απ’ τη σιωπή σου ταξιδεύουν
τα καραβάνια
των λησμονημένων

Είναι που μες στα μάτια σου σαλεύουν
σκιές νεκρών
μορφές αγαπημένων

Είναι που μοιάζεις με ταξίδι στο αχανές
Είναι που δρόμους άλλους φανερώνεις

Είναι που κλείνεις τις
καταπακτές
και στο καινούριο θαύμα ξημερώνεις

Είναι που μες στο φέγγος σου αγρυπνώ
σα να πιστεύω πως
υπάρχω ακόμα

Είναι που σου χρωστώ πολύ ουρανό
Κι εγώ δεν έχω παρά λίγο χώμα

Καλή Τρίτη, με ένα ποίημα του Έλληνα ποιητή ο Ορέστης Αλεξάκης
Πήλινος γλυπτό του αρτούρο μαρτίνι trd Alexandra Zambà

ΜΑΖΙ ΣΟΥ

13873051_1804860529744274_8343794384445353004_n

Μαζί σου
θα μπορούσα να ταξιδέψω
ως στις άκρες του κόσμου
να’ριχθώ μες στο άπειρο
να σκορπίσω στους γαλαξίες
χιλιάδες ποιήματα του καημού
που έχω γράψει για σένα.
Μαζί σου
μπορώ κάθε βράδυ να ξενυχτώ
εσύ να μιλάς κι εγώ να σωπαίνω
να σε κοιτάω στα μάτια
και να μου χαρίζεις τον έρωτα!
Μαζί σου μπορώ να κάνω
όλες τις τρέλες του κόσμου!
Δεν μπορώ πια να το κρύψω.
Είσαι ,ο δικός μου παράδεισος!

Θεόδωρος Σαντάς

Ο ΑΝΕΜΟΣ

15319049_1864312987132361_3847338033601410188_n

Όταν σφυρίζει ο άνεμος
εσύ μην τον μαλώνεις
πες του λογάκια τρυφερά
και μην τον φαρμακώνεις.
Όταν λυγίζει ο άνεμος
τα κρύα κυπαρίσσια
μια ψυχούλα πάει βαθιά
καρσί για τα Ηλύσια.

Όταν ο άνεμος φυσά
στα ρόδα της αυλής σου
θέλει ένα κόκκινο φιλί
με τη μαρμαρυγή σου.
Κι όταν ο άνεμος ρωτά
τι να σου φέρει ακόμα
μια ζωγραφιά σου να του πεις
με κοραλλένιο χρώμα.

Όταν χαϊδεύει ο άνεμος
τ’αστραφτερά μαλλιά σου
αφήνει πέλαγο καημό
πλημμύρα στην καρδιά σου.
Κι όταν θα τρίζει ο άνεμος
τα πέτρινα σκαλιά σου
βγες στο παράθυρο να δεις
θα είναι ο έρωτάς σου.

Θεόδωρος Σαντάς

Natassa Ghalkia

13895196_1803390393224621_3105342756530574688_n

Λίγο πριν από τη Δύση της ενήλικης «εφηβείας» μου μαθαινω να αγαπώ κάθε μου κύτταρο. Να ισορροπώ ανάμεσα στα πρέπει και στα θέλω μου. Να παρατηρώ πίσω από κλειστά παράθυρα και να ακούω πίσω από φραγμένες σιωπές. Δεν έχω πια χρόνο για τα άσχημα αυτού του κόσμου. Η ευτυχία είναι στάση ζωής και προσωπική επιλογή.

Natassa Ghalkia

Αντώνης Σαμιωτάκης Πρωΐ-πρωΐ, κοιτάζοντας τον παρα-κάτω πίνακα (του ;) που ανήρτησε η Κατερίνα Μόφορη, με πήραν οι ζέφυροι….. «Οι χυμοί της ζωής»

16387177_747449105432821_2263005815941865178_n

Ρέουσα…. Πόσο ρέουσα!
Μια υδρία, μια στέρνα, μια κόρη.
Των αγγέλων φωνή, του μελιού το ηδύ,
του τριαντάφυλλου η ευωδιά και το θώρι.
Αυγινή περασιά, βραδινή κερασιά
και της νύχτας τρέμολο αστέρι.
Πώς να βρω ουρανό να τον κάνω δικό
το δροσό, το γλυκό της καρπό,
να την πάρω απ’ το χέρι…;
Τι βαθιά μουσική! Ποια πουλιά, ποιο βιολί
αναδεύουν το αιθέριο σώμα,
ποιό αψέντι αψύ, ποιο κεράσι ηδύ,
στο γλυκό της το στόμα!
Οι χυμοί της ζωής, η ζωή της ζωής,
η γυναίκα, η θεά, των αισθήσεων η μούσα…..
…Κι οι μοιραίοι… εμείς -σε πατώ, με πατείς-,
που χωρίς την, η ζωή μας απούσα….

Αντώνης Σαμιωτάκης

Despoina Kaitatzi Xoulioumi Υπέροχη ποίηση της αγαπητής φίλης Βασιλικής Ράπτη Vassiliki Rapti ΗΛΙΟΚΑΜΕΝΟΙ

12509316_1029993087065308_2195477455671825316_n

Φορώντας
μόνο
ένα απέριττο
λευκό
πουκάμισο
παίζουμε
κρυφτό
στο
ποιητικό
ενδιαίτημα
μιας άγνωστης
κοιλάδας
κρίνων και ρόδων.

Ηλιοκαμένοι
από επιθυμία
αιχμάλωτοι
της έμπνευσης με
τα κορμιά μας
υπομονετικά
χαραγμένα από ουλές
τεκμήρια
έλξης
δόνησης
του απροσδιόριστου
χώρου
του κρυφτού.
Ανέκδοτο

«μιας άγνωστης κοιλάδας κρίνων και ρόδων…», Χωριό 2015

Donne in poesia-Γυναίκες στη ποίηση μτφρ στα ελληνικά Alexandra Zambà Alejandra Ziebrecht poeta, docente di letteratura e promotrice culturale. Nata a Concepción, Chile, nel 1959. Fondatrice di círcoli letterari nelle città di Talcahuano e Concepción; redattrice della rivista «Casa de la Juventud». Nel 1999 fondò il Centro Culturale “Miguel Hernández” e nel 2000 la «Casa del Escritor de Chile». ecco una sua poesia: Entre nos: Tra di noi

16195660_1208318739244272_5487188407763936326_n

Chi ha detto che non valeva la pena
prolungare i giorni bui dell’autunno
le orme sulle foglie
e versi come grandine
Il pane umido
la tua bocca impetuosa
i tuoi denti carnivori
Il mondo
cade ai tuoi piedi.

Chi ha detto che non valeva la pena
morire
dopo aver visto l’autunno
impadronirsi delle case
e sistemarsi sotto i letti
Le mie colline piangono lacrime di fango
ci appartiamo per poter
scampare a questo autunno
così incupito
Solo la follia della mia mano
sul tuo ventre
è una breve estate
una pioggerella tra due bufere.

Alejandra Ziebrecht (Χιλή 1957-)
Ποιήτρια, ιδρυτής Εταιρείας Λογοτεχνών, εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών… σας μεταφράζω απο τα ιταλικά ένα ποίημα της:
…………………………… …………………………
Entre nos – Μεταξύ μας

Ποιός είπε ότι δεν άξιζε τον κόπο
η παράταση των σκοτειτών ημερών του φθινοπώρου
τα βήματα στα φύλλα
και οι στίχοι σαν χαλάζι
το υγρό ψωμί
το στόμα σου το λαίμαργο
τα σαρκοφάγα δόντια σου
Η οικουμένη
πέφτει στα πόδια σου.

Ποιός είπε ότι δεν άξιζε τον κόπο
ο θάνατος
μετά που γνώρισες το φθινόπωρο
που έχτισες σπίτια
κρύφτηκες κάτω απο κρεβάτια
Κλάμα οι λόφοι μου δάκρυα λάσπης
παραμερίζουμε
για να ξεφύγουμε αυτό το φθινόπωρο
τόσο σκοτεινό
Μόνο η τρέλα του χεριού μου
στη κοιλιά σου
είνα μιά σταλιά καλοκαίρι
ψιλόβροχο μεταξύ δύο καταιγίδων.

Ντον σε poesia-Γυναίκες στην ποίηση βασικά ελληνική Alexandra Zambà

Αλεχάντρα ziebrecht

Ποιητής, καθηγητής της λογοτεχνίας και της πολιτιστικής προώθησης. Γεννήθηκε στο κονσέψιον, Χιλή, το 1959., ιδρυτή της λογοτεχνικής círcoli στην πόλη του talcahuano και concepción · Αρχισυντάκτης του περιοδικού » Casa de la χουβεντούδ «. το 1999 ίδρυσε το πολιτιστικό κέντρο » Miguel hernández » Και το 2000, το «Casa del Escritor de Χιλή».