Αρχείο | Δεκέμβριος 22, 2016

ΜΕΡΕΣ ΑΓΑΠΗΣ

15230589_1866173190279674_2921529269595009214_n

Μέρες αγάπης,μέρες γιορτών
μέρες γαλήνιες,μέρες
των Χριστουγέννων
να μοιράζεσαι τη χαρά
και να αποδιώχνεις τον πόνο
μέρες που ξαναγυρνάς
στην πρώτη σου αθωότητα
να νιώσεις παιδί.
Μέρες ανάρτυτες
για ίαμβους και ανάπαιστους
να συγχρωτισθείς με την ποιητική
των Θεών και τις συγχορδίες των άστρων.
Λες καλημέρα
και αγαλλιάζει ο ήλιος
λες καλησπέρα
και δέεται ο Αποσπερίτης
κι ερωτεύεται η νύχτα
το άστρο των Χριστουγέννων.
και δοξολογούν το βρέφος οι άγγελοι.
Γράφεις έναν ύμνο
και τον ψάλλεις μονάχος
να μη σε ακούν
και να μη σε βλέπουν οι γύρω!
Η ποίηση λειτουργεί
στο αντιφέγγισμα της καρδιάς
με ταπείνωση κι ανιδιοτέλεια
και κατευνασμό των παθών
με αγάπη στους ανοικτίρμονες
και χωρίς κύμβαλα αλαλάζοντα!
Στο άναρθρο ουσιαστικό
η ποίηση προσθέτει
το οριστικό του το άρθρο
και την επωδό των αγγέλων!
«Χριστός γεννάται ,δοξάσατε.
Καλά Χριστούγεννα,καλά Χριστούγεννα»»

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσ/νίκη,21-12-2016

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ Στον φίλο μου ,Γιώργο Μπουρμπουτέλη

13245427_1770955236468137_4446060212333415437_n

Περνάει ο καιρός
κι όταν όλα καταλαγιάσουν
και πάρουν μια απόσταση
και δεις τι έμειναν
στης ψυχής την κλεψύδρα
κάνεις μια σύντομη απογραφή
και λες,Θεέ μου σ’ευχαριστώ
που κρατιέμαι ολόρθος ακόμα
που υπάρχει μια στέρεη
φιλία από χρόνια
και κρατάει τη ζωή μας
με Πρωτομαγιές και με Καλοκαίρια
μ’ευσυγκίνητο δάκρυ
και τραγούδι της ευτυχίας!
Ευτυχώς που υπάρχει ακόμα
ένας φίλος που διαβάζει
κι εμβαθύνει στην ποίησή μου
και τη στέλνει παντού
ένας Μπουρμπουτέλης αυθεντικός
απ’τα μέρη του Έβρου
που μιλάει και τρίζει ακόμα ο αγέρας
κι ανταμώνουμε και μιλάμε από καρδιάς
κι όλα όσα ζήσαμε ,ένα τα κάνουμε
σε τούτη την άγια πόλη
που μας έγινε έρωτας!
Κι αν αυτό δεν είναι παράδεισος
τότε ποιο είναι;

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσ/νίκη,22-12-2016

ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ

13327590_1778462095717451_3818952153440885891_n

Στην αλυσίδα της ζωής άνθρωπε
κάθε κρίκος είναι σπουδαίος και πολύτιμος

όπως όλα τα έμψυχα κι άψυχα – έλλογα κι άλογα
έχουν νόημα γι αυτή καθαυτή την ύπαρξη
γης και σύμπαντος κόσμου από τη γέννησή του
που στη σύγχρονη ιστορία σου δεν σέβεσαι

όπως δεν σέβεσαι τον εαυτό σου και το συνάνθρωπο

και δεν τολμάς -χρόνια τώρα- να κοιτάξεις
την άπληστη ψυχή σου κατ’ ευθείαν στα μάτια –

τι θα κάνεις ώσπου να έρθει το τέλος σου αθεόφοβε;

© Λάμπρος Ηλίας

Μαρία Σκουρολιάκου

15219557_1866159666947693_4324158580120571565_n

Μνήμες περασμένες χάντρες
βότσαλα που μαζεύαμε
στου χρόνου το συρτάρι.
Μυρωδιά γαρίφαλου,
το σιρόπι των ωρών δίπλα στο τζάκι.
Το σώμα νόμισμα με όψεις δυό,
η μια του φύλακα άγγελου
στη στέγη των ονείρων.
Το καλοκαίρι που έστρωσε τζιτζίκια
το άχ που σκόνταψε στους θάμνους
Τα όχι και τα μη που παίζανε κρυφτό
μες τα περάσματα του Αύγουστου.
Τώρα ο άγριος καιρός
κάθεται στο αύριο των βράχων.

Κράτα της άνοιξης τα φυλαχτά,
του έρωτα το θερινό ηλιοστάσιο,
τις αγιασμένες αγκαλιές που γέννησες
και μη φοβάσαι.
Ο χειμώνας θάναι γιορτή

Μαρία Σκουρολιάκου
»ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΛΟΓΟΣ»

Despoina Κaitazi-Xoulioumi

13731733_1795812597315734_5779183152404956217_n

πατρίδα μου η αγάπη
το χώμα των δακρύων μας
αρχαίες λέξεις οι λέξεις μου
λέξεις που μου φανέρωσαν τον κόσμο
ψίθυροι ακατάληπτοι στο μοιρολόι της μάνας
τόποι που μ’ έδεσαν στις κόγχες τους
εδραιωμένοι μέσα μου μ’ ορίζουν
πατρίδα μου ο ήλιος
η βροχή τα δέντρα τα βουνά
ρίζες βαθιές αρχέγονες
το χώμα που πατάω στέρεα
το χώμα που θα με χωνέψει
πατρίδα μου ο κόσμος
πατρίδα μου η αγάπη
Despoina Κaitazi-Xoulioumi

«πατρίδα μου ο ήλιος…», Χωριό, Άνοιξη 2016

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΩΡΟ

15241393_1864312590465734_7239054457557393560_n

Σας έχω μιαν αγάπη δώρο για τα Χριστούγεννα,
ζεσταμένη με το χρυσό φως του ήλιου
ποτισμένη με το γλυκό χυμό του μανταρινιού
νανουρισμένη με τα βελάσματα των μικρών αρνιών
που συντρόφεψαν τη φάτνη του Χριστού μας.

Οι ανάσες τους μικρές πηγές ζωής
ζεστάνανε το θείο βρέφος μ’ ένα δώρο
χωρίς φανταχτερό περιτύλιγμα
και κόκκινη κορδέλα.
Κι οι απλοί άνθρωποι, οι βοσκοί
με το καλοσυνάτο χαμόγελο
φέραν την αγάπη τους για γεννητούρια
στη μάνα του Χριστού
χωρίς στημένο ραντεβού για την επίσκεψη.

Σας έχω για δώρο,
μιαν αγάπη απλή κι άδολη
κρυμμένη στις φούχτες του μικρού Χριστού
που γεννήθηκε στη φάτνη των αλόγων
έτσι αθόρυβα
όπως ταιριάζει στον Άνθρωπο.
Pola Vakirli

Από την ποιητική μου συλλογή ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΙ ΑΡΩΜΑΤΑ εκδ. Βεργίνα 2016

ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ

12871485_1777522179144776_6954717547835420916_n

πίσω στα χρόνια
όπου κι αν κοιτάξω ένα φως σωπαίνει
πάνω στων ονείρων μου τα φτερά
όπου κι αν στρέψω την ματιά
ένα φως μακραίνει…
τώρα στα γηρατειά
ένας χειμώνας η ζωή μου
βαρυφορτωμένος χιόνια….
ω, μίλα μου για την άνοιξη ψυχή μου
πες μου πως θα ξανάλθουν τα χελιδόνια….
ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ

πες μου αν θα ξανάλθουν τα χελιδόνια