Αρχείο | Δεκέμβριος 16, 2016

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΓΑΡΔΕΝΙΑ

Θλιμμένη «Γαρδένια»
που ζεις με την ευαισθησία της ποίησης
μη σε παρασέρνει το άγριο κύμα
στις βραχονησίδες του πέλαγου.
Πιστεύεις ότι έμεινες ολομόναχη
τελευταίο φύλλο του δέντρου
χωρίς τη θαλπωρή του Αντώνιου
δίχως μια καρτούλα στη γλάστρα σου
να γράφει σ’αγαπώ σε Χειμώνες και Καλοκαίρια
και να υπογράφει φαρδιά ,πλατιά.
Να σε χορεύει σαν την άγρια τη βροχή
στις ισημερίες του Φθινοπώρου
σαν το άγριο σπάρτο, στις ισημερίες της Άνοιξης
με το φιλήδονο παραμύθι του έρωτα
με την υπόσχεση της αιώνιας πίστης
κι ας καιροφυλακτεί η Κλεοπάτρα
τον Αντώνιό σου να κλέψει.
Κάποια τραγούδια του Ουρανού
είναι για όλους μας ίδια
όλοι θα νιώσουμε της ερήμου τον κόκκο στο μάτι μας
κάποια φεγγάρια θα μας δακρύσουν πολύ
όταν αποφασίζουν ν’αλλάξουν τη φάση τους.
Ένα δρεπανηφόρο άρμα θα θερίσει
της αυγής μας το γέλιο.
Θλιμμένη γαρδένια
φέτος άργησες να ανθίσεις.
Στα μάτια σου διοχετεύονταν, η καταχνιά κι η αντάρα
κι εγώ που σε ήξερα λιόχαρο τραγούδι της γης,
λιγάκι με τρόμαξες.
Κοιτώντας τα άνθη απ’ τις τσιντόνιες της φίλης σου
κάτι σκόρπια ποιήματα
κάτι καφέδες χυμένους σε τασάκια με στάχτες
έμεινα καρφωμένος στην ισημερία του Μάρτη
στη νύχτα που στάζει ποιήματα απ’τα μάτια σου.
Μοιράζομαι μαζί σου το ποίημα
μ’ένα βαλς σε ποταμόπλοιο του Δούναβη
με τα γαλάζια σου μάτια
μην και τις κλειδωμένες σου αισθήσεις
τις απελευθερώσει ο έρωτας!

Όμως ,θέλω να πω το «Πιστεύω και το Αμήν»
στην καρπογονία μιας νύχτας μαζί σου.
Θέλω να γίνω ο ποιητής του παράτολμου.
Θα περιμένω ένα σου νεύμα
στον παράδεισο της Χερσόνησου
στα Βυζαντινά κειμήλια της «Μεγίστης Λαύρας»
στο λειψό μου το ποίημα.
Ο παράδεισος του Κοράνιου, περιλαμβάνει κύκλους οκτώ
Ο δικός μου έναν ,μονάχα Εσένα!

Θεόδωρος Σαντάς

ΜΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ

Ω,λατρεμένη αυγή
και σμιλεμένα μου χρώματα
που με εξουσιάζετε
πώς να μιλήσω με ποίηση
και να μην πλημμυρίσω
με φως και με Καρυάτιδες;
Πώς να μιλήσω με ποίηση
και να παραβλέψω εκείνη
που κεντάει κάθε μέρα το στίχο
με το τσιγκελάκι της μάνας της;
Μα δε θα μείνω
στο ταξίδι της μέρας
και στον ύμνο του όρθρου
για τις άγιες μορφές της ορθοδοξίας
Θα μετατοπίσω το χθες
μες στο σήμερα
κι όλα μια διαφάνεια θα τα κάνω
ανάμεσα στο ορατό
και στο αόρατο,μια μετακίνηση
στο τραγούδι της έρημου
να απολαύσω μονάχος
τους ιριδισμούς δυο ματιών
της Ανατολής
και τον έρωτα που μου γέννησε
ο στίχος της!

Θεόδωρος Σαντάς

ΗΤΑΝ Η ΑΝΟΙΞΗ Στους είκοσι τέσσερις Μάηδες της ανιψιάς μου Νικολίτσας Πολύζου.

15492137_1873229919574001_4690246697377924141_n

Ήταν η Άνοιξη.
Δε με γελούσαν τα μάτια μου.
Ήταν ο έρωτας με το χαμόγελο του Απρίλη
με το φιλί της Ανάστασης.
Ήταν τα τριαντάφυλλα στο μπαλκόνι της
η ανεμώνη ανθισμένη νωρίς.
Ήταν η πλαγιά του ασφόδελου
στο αλώνι της μέλισσας, όταν έτρεχε ολόλιγνη
κι οι ανταύγειες του δειλινού στα ριχτά της μαλλιά
ζωγράφιζαν την πεθυμιά του Απόλλωνα.
Πάντα εκείνη ερχόταν, πριν απ’την Άνοιξη
και πάντα η Άνοιξη ερχόταν για εκείνη.
Πάντα το τραγούδι το χελιδόνι της τ’ άρχιζε
και πάντα εκείνη, τραγουδούσε στο χελιδόνι της.
Έμεινε στους εικοσιτέσσερις Μάηδες
ένα αγιόκλημα ξαπλωμένο στο φράχτη της
ένα κρινάκι του κάμπου
κίτρινο όνειρο για τους ποιητές.
Έμεινε ένας ήχος του αηδονιού
στις ρεματιές του Καλλίδρομου
μια τρίλια των Μελισσίων, σε μουσική τ’ουρανού.
Έκλεινε τη λάμψη του ήλιου στα μάτια της
και κοιμόταν με το τραγούδι του ήλιου
κι ευαγγελιζόταν τον Αρχάγγελο
να της προσφέρει τον κρίνο, να ροδίσει το πέπλο της.
Ώσπου μια νύχτα την ερωτεύθηκε
η ημισέληνος της Εκάτης
και ταξίδεψε, λίγο πριν απ’την Άνοιξη.
Άνοιξε διάπλατα τα λευκά τα φτερά της
ανάλαφρη σαν πεταλούδα
κρατώντας έναν κλώνο απ’της μυγδαλιάς την πνοή
κι άφησε πίσω τις παρτιτούρες της
να συνεχίσουν τη «Σονάτα απ’το Σεληνόφως της».
Έφυγε Σάββατο, λίγο πριν απ’την Άνοιξη
αιώνια Άνοιξη!

Θεσσαλονίκη ,21 Μαρτίου 2007.
Θεόδωρος Σαντάς. Μαθηματικός, ποιητής.

Vaso Pappa

15439776_1873228399574153_7793692507725199660_n

Ευτυχία είναι να βλέπω νόημα στη ζωή
Και συνεχίζω να πιστεύω στην καλοσύνη,
Ερωτευμένος είναι να βελτιώσει τον κόσμο
Κάντε τον κόσμο προς το καλύτερο
Για σένα
https://www.youtube.com/watch?v=C-KxEaeSA_s

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΓΑΛΑΝΟΥ Alexandra Galanou ΠΗΝΕΛΟΠΕΣ

15542185_1873288099568183_917392277676143377_n

Οι Πηνελόπες
πέταξαν τους αργαλειούς στη θάλασσα.
Δεν υφαίνουν πια
ούτε κεντούν τα βράδια.
Κατεβαίνουν στον κήπο από το παράθυρο.
Ανοίγουν την καγκελόπορτα,
προχωρούν στην παραλία.
Κάθονται σε μπαράκια σκοτεινά,
ανοιγοκλείνουν τα μάτια και χαμογελούν
ενώ οι ναύτες τραγουδούν το «Μαραμπού».

Οι μνηστήρες, απ’ ό,τι λένε, βαρέθηκαν
τα γλέντια κι έφυγαν.
Όσο για τον Οδυσσέα,
αυτός ακόμη ταξιδεύει.

Παρενθέσεις και εισαγωγικά, 2016

Alexandra Zamba «Κρασί χαράς»

15590635_1873288106234849_1249828529188572226_n

 

H Αλεξάνδρα Ζαμπά είναι μία εξαιρετική παρουσία στο χώρο των γραμμάτων .Ποιήτρια και θεατρική συγγραφέας ,γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από Ελληνίδα μητέρα και Κύπριο πατέρα .Έζησε στην Κύπρο μέχρι την αποφοίτησή της από τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση . Στη συνέχεια μετέβη στην Ιταλία όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο «La Sapienza» της Ρώμης . Από τότε ζει και εργάζεται στην Ιταλία . Έχει ασχοληθεί με την παραγωγή κινηματογραφικών και τηλεοπτικών εκπομπών .Είναι επίσης πρόεδρος του συλλόγου Κυπρίων Ιταλίας «ΝΗΜΑ» .Το «Αιωρείται το βλέμμα» είναι η πρώτη ποιητική της συλλογή , με ποιήματα που γράφτηκαν στα Ιταλικά από το 2002 ως το 2009 , και μεταφράστηκαν έπειτα στα Ελληνικά . Η ποίησή της ,πραγματικά ώριμη , είναι αισθαντική και ιμπρεσιονιστική , αισιόδοξη , γεμάτη από χρώματα και κινήσεις .Αποπνέει μία φωτεινή εικόνα της ζωής και της φύσης . Δημοσιεύω το ποίημα » Κρασί χαράς «.

Κρασί χαράς

υπάρχουν αισθήματα φίλε μου
που οχυρώνουν το βλέμμα
τρεμουλιάσματα πυγολαμπίδων
χτυπούν από χαρά

Και τα βλέφαρα
πρόσεξες μήπως φίλε μου
πως μισοκλείνουν μεθυσμένα
παραδίδονται στο κρασί της χαράς!

Πηγή Ταξίδι στην ποίηση

Προσευχή Της Alexandra Galanou

13731733_1795812597315734_5779183152404956217_n

 

Μέσα στο φωτεινό γκρίζο
της πρώτης του φθινοπώρου που έρχεται
προσεύχομαι για βροχή.
Είναι οι παλάμες μου ανοιχτές,
Περιμένω.
Ξαφνικά θυμάμαι
τις γεμάτες χώμα υδρορροές
και τρέχω να προλάβω.
«Παρενθέσεις και εισαγωγικά», εκδόσεις Μελάνι, 2016

Alexandra Zamba ΑΙΩΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ (2015) ΔΩΔΕΚΑ ΛΟΞΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

15541124_1873256626237997_8610781882593724118_n

1

Αιωρείται το βλέμμα αιώνια αναζητά

και τα χρώματα

– δεν αρκούν οι καμπυλωτές γραμμές –

η ταχύτητα των καταβροχθισμένων σκέψεων
λάμψη μες τη σκότη

κατάμαυρη ενός κόσμου παλιού
και πριν ακόμη

3

Βέργα κυματιστή
φάνηκες όπως κάθε πρωί

Οπισθοχωρούσες με ελαφριά κίνηση
προσπαθούσες μακριά τα φύλλα να σαρώσεις
με το βλέμμα μακριά το τελευταίο τρεμουλιαστό φως

– ξαφνικά, φάνηκε το διαγώνιο σου άλμα ανάμεσα στις σκιές –

και γελούσες, γελούσες, ψήλωνες τα χέρια κροτάλιζες τα δάχτυλα,
και οι καρποί, ο αυχένας, τα μπράτσα ανοικτά καλούσαν

Στα στεγνά μάτια κάρφωνες απομονωμένη την ανοιξιάτικη ανάμνηση
– ασταθής φωτεινή ανάμνηση ξέγνοιαστων κίτρινων [σπάρτων –

7

Ήταν ακόμα βράδυ

το κεφάλι άπλωνε σε χαρμάνι ονείρων
το στόμα – πέρα απ’ το πέπλο –
ποθούσε

τ’ αβέβαια έγκατα
τη τσακισμένη καρέκλα που ανάμενε
ρωτούσε

για τα κόκκινα σιροπάτα κεράσια
κρεμασμένα χωρίς ουρανό
σειρά στα ράφια

ενώ τα χέρια
ψηλάφιζαν το σκοτάδι
σε αργό και αβέβαιο ρυθμό

9

Στο φεγγάρι τις είδα
νομίζω –

να τριγυρνούν καθώς απομακρύνονταν
να πληγώνουν καθώς γελούσαν
– νομίζω –
έτρεχαν σε σειρά αχαλίνωτες και
στο απειλητικό διάβα τους έμεναν τα δέντρα

μόνα περιγράμματα με τρεμουλιαστά φύλλα
και τρυφερό σάλεμα ταξίδευαν
– ξαναφέρνοντας –
στα νεανικά μάτια της άνοιξης
αυτό που για πάντα κυλά εν αγνοία

Ήταν, νομίζω, αυτές ήταν
– ή μόνο φύλλα –
πολυσήμαντου πιστού φλοιού;

11

Άκου
μείνε στους παλμούς μου
– μελωδίες αρρυθμίες αναμνήσεις –
ραμμένες στο λευκό και απαλό δέρμα
των ρευστών μου ονείρων
χαμένων στις λίγες στιγμές της ζωής
μη δικής σου δικής μου…

Ο ΧΑΜΟΣ

1.

Δεν σ’ έδιωξα

είχες όμως τις αμφιβολίες σου
κρυμμένες ανάμεσα στα χείλη
κλεισμένες στο κρυφό χαμόγελο
των ξανθιών σου μπούκλων

Εκείνη την ατέρμονη βραδιά
με το κεφάλι χαμηλωμένο να μετράς βήματα
το νεανικό σου δέρμα ούρλιαζε στη ζωή

– η επίσκεψη δεν ήταν για σένα –
το παιχνίδι δεν είχε ακόμη τελειώσει…

3.

Πάντα η ίδια σάλπιγγα
από γη σε ουρανό σέρνεται παράπονο

και το κυματιστό βήμα νεανικών γοφών
και η ποδιά κρεμασμένη έξω
με Απρίλη και Μάη μαζί

κυματίζουν με τα σύννεφα
υψωμένα στον πάσαλο

4.

Με κοίταξες στα μάτια
έκρυψα βιαστικά τα χέρια κόκκινα από ντροπή
και κάτω τα μαλλιά πετούσαν

5.
… η ώρα έτρεχε χωρίς περιθώρια

η θάλασσα στο βάθος ψιθύριζε
τα αφρικάνικα πανιά έφευγαν σε μακρινά ταξίδια

Εμείς, μαζεμένοι στο θωράκιο
μπροστά σ’ ατέλειωτο ουρανό τονίζαμε τη ζωή
και η γη άκουγε κρυμμένη στην άκρη του κόσμου

Εκκρεμείς κοιτούσαμε αργά
και κύματα τα ανακατεμένα μαλλιά
ρύθμιζαν ελαφρά λυτά φτερουγίσματα

Τα κορμιά τεντώνονταν στο διάχυτο αδύναμο φως
τα βλέμματα τότε γλυστρώντας ξάπλωναν
και ήταν Σάββατο…

8.

Στον άσκοπο χρόνο προχωρείς άγνωστη
δίχως αγάπη μαγνήτη, νευρώδης διαφανής,

κρυμμένη στο δέρμα
εσύ
ατέλειωτη απεριόριστη γή των επιθυμιών
αρπάζεις τα είδωλα και τα ξεγυμνώνεις

10.

Αριάδνη,

λαβύρινθος
κλειδί και πόρτα εσύ
τόσον αποφασιστική όσον εύθραυστη
και διαφορούμενη στες κινήσεις
πρόβλημα εσύ
και λύση

ΜΙΑ ΝΤΟΥΖΙΝΑ ΑΠΟ ΑΧΤΕΝΙΣΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

1.

νησί

καθρέφτης ζωής ξελογιασμένης
σε στιλπνό βράχο σπαράζει-πεταγμένο
περιορισμένη γραμμή παλλόμενη
σ’ ένα κλειστό άπειρο εγκαταλελειμμένο

νησί

4.

εγκυμονούν

αφηρημένο φως – σε χαραμάδα πλώρης –
αιώνια στιγμή μονάχη και ακίνητη

– βιαστικά εγκαταλελειμμένου καραβιού –
αντανακλάται σε σταχυού σπυρί

εγκυμονούν

7.

μια διαρροή

σιδερένιας κατάβασης
χείλη αναποφάσιστα
ήρεμης
θάλασσας ψίθυρος

επίχρισμα
κεχριμπαρένιας δροσιάς
κεκλιμένη στέγη
και
μια διαρροή

8.

αγάπη

κόκκινη στις φλέβες κρυμμένη
και τσόφλι αυγού
–σε αναμονή πλεούμενου –

χέρια αλευρωμένα
κολλούν τα μάτια

μισοκλείνουν
ευτυχισμένο υγρό βλέμμα
–νύχια ρόδινα –

χλωμή ανάμνηση
μελλοντικής αφήγησης

αγάπη

11.

πιο ψηλά εσύ

εμφανίζεσαι στη τυφλή
αντανάκλαση της είδησης

– ξεχειλισμένο πρωινό εσύ –

κρεμασμένο στο παράθυρο
απλώνεις το χέρι έξω
ακόμα

πιο ψηλά εσύ

ΟΙ ΑΝΑΜΟΝΕΣ

2.

Η φωνή μου αντιλαλεί στους πνεύμονες
κατά μήκος παραστάτων πόνου ρέει

σε φωνάζω, ψυχή μου, πού είσαι;
Μάης είναι πρωινή ομίχλη θαμπώνει και βρέχει
το παράθυρο σου, καρδιά μου, έχει σπασμένο τογυώΙ
μούδιασμα στα δέντρα

η ξύλινη σκάλα σέρνεται στον τοίχο ταλαντεύεται

φτωχικό είν’ το λεξικό χωρίς λεπτές αποχρώσεις
χρειάζομαι μια λέξη, ψυχή μου, να διαπερνά την ελληνική

μια από κείνες που κρέμονται από τα δοκάρια και αναμένουν
απ’ τον κεντρικό γάντζο, καρδιά μου, λικνιζόμενη αναμένει
τον δικό σου, ψυχή μου, δύσκολο γυρισμό

5.

Η θάλασσα ήταν Ιόνιο

Οι ουρανοί καλεσμένοι σε συγκέντρωση
άλλαζαν τα γκρίζα τότε σε μπλε,
η θάλασσα ήταν Ιόνιο

‘Όλα γύρω ένα κατσάρωμα γλυκού ψωμιού
– άπλωναν τον αέρα οι γλάροι –

Απορροφημένος στη πλώρη εσύ πρόσβλεπες στο νησί
το πρόσωπο σου απλωνόταν όλο στην θάλασσα του τότε
και
τα ονειροπαρμένα μάτια έκλεβαν φωτός παιχνίδισμα
το φως του τότε

8.

Η απουσία

Έρημος επίφοβος η απουσία
ξύνει τον ορίζοντα ψύχρα αστρική
σβήνει στον ουρανό πλήθος σκιές, πόνο

Το αίμα στη σιωπή χύνεται αλμυρό και
φύκι μπλεγμένο η φωνή αντιλαλεί απουσίες
ψιλόλιχνη μένει ακίνητη πιεσμένη σε κλουβί

Ξενιτεμένη στην άκρη του κόσμου η απουσία
θρηνεί άφωνη ακατανόητες κουβέντες

Προχωρεί απομονωμένη λέξη σε γλωσσάριο

13.

Κρασί χαράς

υπάρχουν αισθήματα φίλε μου
που οχυρώνουν το βλέμμα
τρεμουλιάσματα πυγολαμπίδων
χτυπούν από χαρά

Και τα βλέφαρα
πρόσεξες μήπως φίλε μου
πως μισοκλείνουν μεθυσμένα
παραδίδονται στο κρασί της χαράς!

15.

Μεταξύ χωματένιων λέξεων
μια νυχτερινή φωνή
θρηνεί τη ζωή

Επιμένει στα σφραγισμένα τζάμια
Ανοίγω το παράθυρο μου
η αυλή πέφτει πληγωμένη
ψυλαφίζει δίχως απάντηση

Πηγή Ταξίδι στην Ποίηση

Επιτυχής η εκδήλωση Συνεργασίας Αλληλεγγύης-Προώθησης Πολιτιστικών Προγραμμάτων του ΕΠΟΚ και του ΝΗΜΑ

15492550_1873260176237642_9208431962634674887_n

Σε μια κατάμεστη, από εκλεκτό ακροατήριο, αίθουσα στο ‘’Σπίτι της Κύπρου’’, στις 22 Νοεμβρίου 2016 υπεγράφη Πρωτόκολλο Συνεργασίας Αλληλεγγύης και Προώθησης Πολιτιστικών Προγραμμάτων μεταξύ του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδος ( ΕΠΟΚ ) εκ μέρους του οποίου υπέγραψαν όλα τα μέλη του Δ.Σ .και του Συνδέσμου Κυπρίων Ιταλίας ‘’ΝΗΜΑ’’ εκ μέρους του οποίου υπέγραψε η Πρόεδρος Κα Ζαμπά Αλεξάνδρα.

Στη συνέχεια έγινε η παρουσίαση του βιβλίου της εξαίρετης καθηγήτριας – Φιλολόγου και Γενικής Γραμματέως του ΕΠΟΚ Κας Ελένης Καραγιάννη- Βαρνάβα με τίτλο «Σμιλεύοντας τις Μνήμες». Για το Βιβλίο μίλησαν η Κα Παππά Μηλέα, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Μουσείου Αρτου που εξέδωσε το Βιβλίο και η οποία τόνισε τη σημασία της Λειτουργίας και της Προσφοράς του Λαογραφικού Μουσείου και την αξία της προσπάθειας συγγραφής ενός Βιβλίου σχετικά με το Λαικό μας Πολιτισμό και στη συνέχεια ανέγνωσε χαιρετισμό του Προέδρου του Διαγραστικού Αγροτικού Μουσείου Βαρνάβα Κου Πέτρου Κατσίκη.

Στη συνέχεια, η Συγγραφέας – Φιλόλογος Ελένη Καραγιάννη Βαρνάβα μίλησε για την έρευνα που πραγματοποίησε για τη συγγραφή του Βιβλίου και τη σημασία ενός Βιβλίου Τοπικής Ιστορίας και Λαογραφίας στα πλαίσια της Εθνικής και Παγκόσμιας Ιστορίας. Ενώ τόνισε την ανάγκη να στηριχτούμε στην Πολιτιστική μας κληρονομιά για να επιβιώσουμε όχι μόνο οικονομικά αλλά και Εθνικά, όπως ένα δεντρί πουδεν μπορεί να ανθίσει αν δεν έχει ρίζες. Στη συνέχεια η Κα Ζαμπά Αλεξάνδρα Πρόεδρος του Συνδέσμου Κυπρίων Ιταλίας ‘’ΝΗΜΑ’ ανέλυσε τη σημασία της άυλης Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς και το ρόλο του Βιβλίου στη διατήρησής της, σχολιάζοντας σχετικά αποσπάσματα. Χαιρετισμό απηύθυνε εκ μέρους του Προέδρου του ΕΠΟΚ Κου Ηρακλή Ζαχαριάδη που απουσίαζε στο εξωτερικό ο Κος Κυριακού Κώστας Αντιπρόεδρος και Ταμίας του ΕΠΟΚ. Την εκδήλωση πλαισίωσε καλλιτεχνικά με την Παιδική χορωδία του ο εξαίρετος Μουσικοσυνθέτης και Μαέστρος Γιώργος Βενετσάνος.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Κα Παναγίδου Μαρία Μορφωτική Ακόλουθος της Κυπριακής Πρεσβείας, ο Κος Σφαέλλος Παναγιώτης εκπρόσωπος του κόμματος του Κου Λεβέντη,ο Καθηγητής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Κος Βοσκός Αντρέας, ο Στρατηγός εν Αποστρατεία Γεώργιος Κουκούλης, η Γυμνασιάρχης Κα Χριστοδουλίδου Χρυσούλα, εκπρόσωποι της ΕΚΕ ο Κος Αγαθοκλέους Χρυσόστομος, η Κα Πουλημενάκου Τζούλια Ταμίας της ΠΕΛ, πολλοί Λογοτέχνες όπως ο κύριος Γιώργος Καζάζης η Κα Ολγα Κανελλοπούλου Ντινοπούλου, η Υψήφωνος Ιφιγένεια Ιωάννου, ο γνωστός Δημοσιογράφος Κος Πάνος Σόμπολος, δημοσιογράφοι της τοπικής Κοινωνίας του Δήμου Ωρωπού η Κα Λία Πιτσώλη , ο κύριος Τσακάλης Δημήτρης καθώς και τοπικοί παράγοντες του Δήμου Ωρωπού ο Κος Ντάσης Μιχάλης, η Κα Διαμάντω Παπανικολάου,η Κα Παπαϊωάννου Ελευθερία η Κα Μπάρδη Βούλα Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου ‘’Μπέσα’’ και πλήθος φίλων της Τέχνης και του Πολιτισμού.

Πηγή :
Ελληνικός Πολιτιστικός Όμιλος Κυπρίων Ελλάδος (Ε.Π.Ο.Κ.)