Αρχείο | Οκτώβριος 21, 2016

Αιχμάλωτη κι ελεύθερη δίπλα σου

14518637_10154074485596701_1206775251_n

Βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις γεννούν τα μάτια σου…

γκρίζο φόντο το βελούδο σου

σε μια απέραντη όψη φαντασμαγορικών αντιθέσεων

στενό το πέρασμα

κι οι κινήσεις μου αλλότριες ανήκω εκεί

που δεν ανήκει κανείς…

σε τριάντα τρία δευτερόλεπτα στην Τροία της ξυπόλυτης

ανάγκης μου παραδίνομαι…

κι όποιο χέρι απλώσει να μου δώσει το χέρι του

συγγνώμη θα ζητήσω…

δε χωράω σε άδειες τσέπες…

δάμασα τα χρόνια που χόρεψαν δίπλα μου

κι εσύ αγάπη μου περίλαμπρη έμαθες να αφουγκράζεσαι όσα

επιθυμούσα;

ανάσα μου αιθέρια,

εγώ πάντα θα σε νοιάζομαι…

γιατί πριν από το σπέρμα της ήβης σε αγκάλιαζα

και αγαλίαζε η ψυχή…

πριν από το είναι μου

σε άγγιζε η ουσία των όλων…

σε κάθε στιγμή που γεννιόμουν

σε κάθε στοργή που συλλάβιζαν τα χείλη μου τα φωνήεντα του έρωτα

σ’όλα εσύ εκεί

μέσα μου,

γύρω μου,

ανάμεσα…

επιδέξια κι ανείπωτα

αιχμάλωτη κι ελεύθερη δίπλα σου.

Μαρία Βούλγαρη

Θυμήσου!

14650593_10205656456449599_3054469205218915722_n

Ο εαυτός μου ναυαγός σε κουπαστή
μου λέει……
αγναντεύω τα πελάγη της ζωής σου
και μεσοπέλαγα ο χτύπος της καρδιάς
σήμα κινδύνου στέλνει λέγοντας θυμήσου…
θυμήσου γέλια παιδικά σε καλντερίμια
κι όνειρα πάνω σε πολύχρωμα κιλίμια
τώρα που αρμενίζεις με πανιά σχισμένα
και με καΐκια που ‘ναι πολυκαιρισμένα
κι αφού το «τώρα» δεν ταιριάζει στο σκαρί σου
θυμήσου…
Θυμήσου χάδια μες στην άμμο βουτηγμένα
τ’ ασπρόρουχά σου στα χαλίκια απλωμένα
ο ήλιος ήταν φαροφύλακας δικός σου
κι η ξενιτειά ο μεγαλύτερος εχθρός σου
Κι αφού το «τώρα» δεν γιατρεύει το κορμί σου
θυμήσου….
Το παρελθόν μου στη θάλασσα μπουκάλι
μου λέει….
δες με αράζω στη μοναχική ακτή σου
μήπως και βρεις τη χαμένη θύμησή σου
σαν δεις σημείωμα να λέει μέσα…
Θυμήσου….
Αφού και συ πήγες εκεί που πάνε όλοι
όσοι δεν έχουν στη ζωή αραξοβόλι
τώρα που βγήκα εγώ να σε περιμαζέψω
κι απ’ τα ναυάγια της ζωής να σε ξεμπλέξω
κι αφού το «τότε» θα σου σώσει τη ζωή σου…

Θυμήσου…

Marw  Vianaki