Αρχείο | Οκτώβριος 20, 2016

ΟΜΟΡΦΙΑ,ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ

13230289_1769801579916836_8076606549409094653_n

Κορίτσι που επαναστατείς
και ζητάς υπογραφές
απ’ της Αφροδίτης τον γιο
άκουσε τις ώριμες φωνές
που έζησαν την πυρκαγιά
στα ξανθιά Καλοκαίρια
κι έμειναν στην ευδαιμονία
των ασημένιων πανσέληνων.
Το ξέρω,με την πρώτη βροχή
θα αναζητήσεις τη νοτισμένη
αγκαλιά των χρυσάνθεμων
μα ο αποβροχάρης ο άνεμος
κανένα κοχύλι σου
δε θα λυπηθεί πάνω στην άμμο.
Είναι καιρός να μυρίσεις την άψινθο
στην κόμη του Απόλλωνα
και με το φως του να περάσεις
σε ό,τι σου στέρησε ο λυγμός
στο νησί του Οδυσσέα
χωρίς να πονέσεις και να καείς
και σε μια αίθρια νύχτα
οι Νύμφες κι οι Χάριτες
με τον ψίθυρο των ανέμων
και τις αύρες των πόθων
να σε ονομάσουν αγάπη
ομορφιά,γυναίκα και έρωτα!

Θεόδωρος Σαντάς,17-10-2016

Παύλος Παυλίδης

14717170_1840239596206367_305237419844397856_n

Κόκκος άμμου σε μια κλεψύδρα.

Αδειάζει ο χρόνος…

Ακίνητος τον κοιτάω,

φυγάς που πιάστηκε στα πράσα.

Ασφυκτιώ, δεν είμαι και ο μόνος…

Πράγματα σημαντικά, ασήμαντα γινήκαν,

σε μια στιγμή…

Γέλιο και δάκρυ δεν τα ξεχωρίζω πια.

Είναι ασθενείς οι μνήμες του κορμιού μου.

Ταπεινός προσκυνητής, που έχασε τον δρόμο,

προσεύχομαι ευλαβικά.

Την λύτρωση γυρεύω.

Γρατζουνάω την κιθάρα του χρόνου.

Φάλτσα μου φαίνεται πως παίζω.

Μα μόνο εγώ με ακούω…

Παύλος Παυλίδης 29/09/2016

Πηγή : ΕΜΒΛΗΜΑ

Μαριανθη Πλειωνη

14680552_1840210012875992_1110394849773525753_n

Βράδυ με πανσέληνο σε μια όμορφη εκδήλωση αφιερωμένη στον ποιητή Γιώργο Σεφέρη,πραγματοποιήθηκε και η απονομή βραβείων κι επαίνων του 16ου λογοτεχνικού διαγωνισμού της ΕΤΕΠ Κερατσινίου. Με μεγάλη χαρά παρέλαβα το Γ΄βραβείο για το διήγημά μου «ένα κοφίνι γεμάτο τζιτζίκια» και συναντήθηκα με φίλους διαδικτυακούς παλιούς και νέους! Συγχαρητήρια στους διοργανωτές ενός πραγματικά έγκριτου διαγωνισμού,για την οργάνωση και την προσφορά τους στην πολιτιστική ζωή του τόπου!
Μαριανθη Πλειωνη .

Ποίημα Βραβευμένο στο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Πολιτιστικού Συλλόγου Associazione Culturale ed Artistica, L@ Nuov@ Musa@, XV Edizione, Δεκέμβριος 2015, Aprilia, Ιταλία Θεά

14563588_1840243756205951_5844723198175369734_n

Σε σένα αρχόντισσα του νου
Τη διαλεκτή
Που γεφυρώνεις του κόσμου τις καρδιές
Που ξεγελάς τον ήλιο να μη δύσει
για να προσφέρεις μια ουράνια αγκαλιά
Που αφήνεσαι στον πόνο
με σύνεση
Αστραφτερούς ορίζοντες έχεις και διαφεντεύεις
Το δάκρυ σου γίνεται της γης μας η ανάσα
Τα χέρια σου βράχοι σταθεροί
Σύννεφα σκορπάς σε κάθε πέρασμά σου…

Traduzione

Dea

A Lei signora della mente
Prescelta
Che unisce i cuori di tutto il mondo
Che inganna il sole per non tramontare
Per offrire un abbraccio celeste
Che si lascia nel dolore
Con saggezza
Orizzonti Scintillanti ha da custodire
La Sua lacrima diventa il respiro della nostra terra
Le Sue mani rocce stabili
Nuvole sparge in ogni Suo percorso

Πηγη : Σοφία Σκλείδα Sofia Skeida Συγγραφέας Autove

ΑΝΟΙΞΗ

13315538_1777512895812371_3920314114161817633_n

Μην περιμένεις να’ρθει η Άνοιξη το Μάρτη
Μην ξεγελιέσαι ,έχεις Άνοιξες πολλές ,
Μέσα στα μάτια των παιδιών θα βρεις το χάρτη ,
Εκεί ,στις τόσο άδολες ,ατόφιες αγκαλιές !

Είσαι η Άνοιξη ,μα είσαι και χειμώνας ,
Αν θα «κρυώσεις» ,είν ‘ δική σου η επιλογή .
Έχε στο βλέμμα σου τα πέταλα ανεμώνας
Που με περίσσιο θράσος ,το κρύο αγνοεί .

Μη σε σκοτίζουν των «αδιάφορων « οι γνώμες ,
γίνε το χέρι που θα πλύνει την πληγή.
Καν ‘τη ζωή σου αλλιώτικη και παίξε ,
Βγαλ’το παιδί που κρύβεις στην ψυχή .

Άστο να παίξει ,να γελάσει ,να ματώσει ,
Διόλου να μη νιώσεις ενοχή .
Είναι η «προίκα» σου ,η κρυμμένη στο σεντούκι ,
που σου ζητάει χρόνια τώρα για να βγει .

Φοράω στην ψυχή μου το λευκό φουστάνι .
Εκείνο ,που μου ‘βαζαν την Κυριακή .
Και στροβιλίζομαι στα βλέμματα αθώων
Το ξέρω ,ήρθε η ώρα για γιορτή !

Πέννυ Μουρελάτου ( 6 -4-2016 )

Αλέκα Κροκιδη

14222184_1822100761353584_2346048958830345681_n

Και αν τα βήματά σου σε έφεραν κοντά στην καρδιά μου όταν πια είχα κουραστεί να σε περιμένω…..Και αν άπλωσες το χέρι σου,όταν ήμουν έτοιμη να πέσω και με κράτησες σφιχτά….Και αν μου ψιθύρισες λόγια όμορφα που ζέσταναν τη ψυχή μου,όταν ζούσα στο κρύο της σιωπής μου…..Και αν με κοίταξες με τα μάτια της ψυχής σου και μαζί σου αντίκρυσα το φως της ψυχής μου….Τότε ξέρω πως ήρθες για μένα….
Υ.Γ. Αφιερωμένο στους ανθρώπους της καρδιάς μου και στα όμορφα που συνεχίζω να ελπίζω και να ονειρεύομαι
Αλέκα Κροκιδη

Σ´ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΜΑΓΙΚΟ

12717895_1123050014412005_4771919054802074143_n

Εδώ, στην άκρη της θάλασσας
αφήνομαι στ´ όνειρο, να γεμίσει
με φως η ψυχή μου και προσπαθώ
να νιώσω την ανάσα σου, να ακούω
τη σιωπή σου …
Η μελωδία των κυμάτων, η μαγική ανάσα
των ανέμων αυτοί οι θόρυβοι είναι,
στ’ αλήθεια, μια απέραντη σιωπή …..
Κι εγώ ακολουθώ ρυθμό της θάλασσας
και δεν υπάρχει τίποτα άλλο….!
Μόνο εσύ, εγώ και το γαλάζιο ..!
Για λίγες στιγμές δίχως να το καταλάβω
νιώθω να πετώ στα ουράνια ……
σ’ ένα κόσμο μαγικό !
Soula Maropaki