Αρχείο | Οκτώβριος 2016

ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ

13895097_1807893479440979_613343695631540157_n

Μάνα ! ο βασιλικός στον πόρτα μου
πήρε και ευωδιάζει
και η βιγόνια στην αυλή
τα χρώματα αλλάζει .
Μα ΄γω αυτό που καρτερώ
με λούλουδο δεν μοιάζει ,
η πεθυμιά του Έρωτα
μόνον φωτιές διαβάζει .

Μανούλα μου ο Έρωτας
πουκάμισο δεν έχει ,
πάνω στα κάστρα του γυμνός
με μία δάδα τρέχει .
Φωτιές ανάβει στις καρδιές
στα πόδια και στα χέρια
και σαν σμιχτούν οι αγκαλιές
ανάβει και τ΄ αστέρια .

Μάνα ! η θάλασσα γαλήνεψε
και οι ψαράδες πάνε
και τα δελφίνια απ΄τα βαθιά
βγαίνουν και τραγουδάνε .
Μα ΄γω αυτό που καρτερώ
με θάλασσα δεν μοιάζει ,
ειν΄ η αγάπη ασύνορη
κι άλλους Θεούς διατάζει .

Νίκος Δημογκότσης

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΠΟΥ ΓΗΣ!!!!!!

14639772_1846401975590129_5843593737726623140_n

Μια τέτοια ημέρα, σαν αυτή , η Ελλάδα μας έγραψε άλλη μια ηρωϊκή και ένδοξη σελίδα στην Ιστορία της, σ’ αυτή την Ιερή Γη που παντού μοσχοβολάει ο τόπος γιασεμί,θυμάρι,δυόσμο ,μέντα και ρίγανη κι απλώνεται το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας ,. Γεμίζω την ψυχή μου με φως και τις χούφτες μου με δαφνόφυλλα και τα σκορπίζω ,Πατρίδα μου ευλογημένη να πω ευχαριστώ θεέ μου που γεννήθηκα Ελληνίδα και μιλώ την ελληνική,αυτή την ένθεη γλώσσα με την οποία οικοδομήθηκαν οι επιστήμες και διαμορφώθηκε της υφηλίου το πνεύμα με τη διάνοια των δικών σου φιλοσόφων και επιστημόνων!
Soula Maropaki 28/10/16

ΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΠΟΥ ΜΑΤΩΣΕ

13645294_1793511757545818_2104425211950241284_n

Στα χρόνια εκείνα που στο ξεφάντωμα της βροχής το ουράνιο τόξο άνοιγε δρόμους για να διαβούν τα όνειρα και ο ήλιος ξάμωνε τις φτερούγες των πουλιών στο νοτιά…….. οι μενεξέδες χάριζαν το όνομα τους στις πολιτείες . Ήταν τότε που τα άστρα γιόμισαν τον ουρανό , δεν βρίσκανε πια χώρο και γύρεψαν άλλους τόπους να ξαποστάσουν. Κάπως έτσι γινήκανε οι πολιτείες των λουλουδιών , όταν έτρεξαν να τις κατοικήσουν οι ταξιανθίες των αστεριών…………… ..και ανάμεσα τους βλάστησε ένα ολόλευκο άνθος , ρόδο το φώναξαν αμέσως σαν το αντίκρισαν κάποια ξέχωρη αυγή.
Εκείνο μοναχά τον ήλιο θωρούσε , τα χαράματα μάρμαιραν το κορμί του και τα δειλινά τρέχανε να κρύψουν τα χρώματα τους κοντά του. Η νύχτα το προστάτευε , έπλεκε δίχτυα με τα νήματα της Άρκτου να ψαρέψει το φεγγάρι, μη θελήσει να το κόψει και το πάρει μαζί του…………… Τα καλοκαίρια το ζητούσαν για ταίρι τους με την υπόσχεση να το κρατούν πάντα στολισμένο και οι χειμώνες γύρευαν να ζευγαρώσουν μαζί του με αντάλλαγμα να αφήνει ξέσκεπη τη θωριά του ο χιονιάς. Μέσα σε τούτες τις αρχέγονες αγκαλιές των εποχών που περιδιάβαιναν, το ρόδο παρέμενε ολόλευκο, σαν να του έραβε φορεσιές η αγνότητα.
Όμως κάποια μέρα το αντάμωσε το αγιάζι , το πλησίασε έκθαμβο από την περισσή ομορφιά του και στάθηκε δίπλα του να το κοιτά. Μονομιάς σταμάτησε την βοή του και ζήτησε από το ρόδο να μείνει για λίγο κοντά να του σιγοτραγουδά. Ψίθυρος αγγέλου έμοιαζε η φωνή του, μουσική πρωτάκουστη στην πολιτεία. Το ρόδο για πρώτη φορά σταμάτησε να κοιτά τον ήλιο, συγκινήθηκε από το γέρσιμο της μουσικής και το επόμενο πρωί δροσοσταλιές γέμισαν το κορμί του. Το αγιάζι έμεινε κοντά του, και το ρόδο μαγευόταν ακόμα και με τα ακούσματα της βροχής που τα λόγιαζε τραγούδι αστεριών τη νυχτιά. Μα κάποια στιγμή, ο χειμώνας ενοχλήθηκε και σταμάτησε να ξεδιψά τις πολιτείες των λουλουδιών, το αγιάζι θυμήθηκε το σκοπό του, οι ψίθυροι σώπασαν και η ανατριχιαστική φωνή του ήχησε και πάλι μετά από τριάντα μέρες. Τα ρόδο τρόμαξε με το φευγιό του, πόνεσε πολύ , την επόμενη αυγή μάτωσε το κορμί του, έχασε πια τη λευκότητα, έγινε κόκκινο, κάποια φύλλα του έπεσαν στο ματωμένο χώμα και στη θέση τους βγήκαν αγκάθια. Σιμά του, φύτρωσε ένα δέντρο – ροδιά το φώναξαν αμέσως για να θυμίζει το χαμένο ρόδο – που οι καρποί του σκάνε στου φθινοπώρου το γιορτάσι, μέχρι να φανούν όλες οι μενεξεδένιες ψυχές που ματώνουν…………. Ο ήλιος δεν πειράχτηκε, ένοιωσε σαν να κάπνισε στην πλάση τα χρώματα του, φώναξε δυνατά ¨ Πιότερο να αναδεύεται η λευκότητα για να φανούν τα χρώματα μου…….. κόκκινο τριαντάφυλλο της ΑΓΑΠΗΣ ¨

Νεκταρία Παπαθανασάκη ( ΗΛΙΟΚΑΠΝΙΣΜΕΝΑ )

28η Οκτωβρίου, σωτηρίου έτους 2016

13895502_1809711389259188_1468583557639639090_n

 

Ανέτειλε o Κύριος το ΟΧΙ του γένους.
Μνήμες προπατόρων ρέουν στο αίμα
και πλανήθηκε ο νους
στου Οδυσσέα τα μέρη .
Ταλαιπωρημένο κι ανίσχυρο πλέον το σώμα
εις την γηραιά Αλβιώνα
αναζητά τη χαμένη του αίγλη.
Ανήμπορο ήδη
στο βλέμμα του ο νόστος διακαής
και της ψυχής του τα δάκρυα
ρομφαίες κι αγχόνες .
Μακράν κείται ο ποιητής….
από οσμές θυμαριού κι ανθούς λεμονιάς
απ’ του Μυροβλύτη τη χάρη
και την εναλία γη,την Κυπρία
Ξαπλωμένος χαμαί
θρηνεί για τα απολεσθέντα….
Η πένα βαραίνει στο άλγος των λέξεων
Της φρυκτωρίας η λάμψη
δεν ανεφάνη εις τούτον τον τόπο .
Απομακρυσμένος από οικείους και φίλους
θρηνεί κι οδύρεται ο ποιητής…
Δεν αισθάνεται πια
της Παντανάσσης τη χάρη .
Τιμωρία στους προδότες αναζητά
ν’ αποδώσει, να διώξει το μένος
απ΄’ του νου του τα έλυτρα.
Μένος για του ιθύνοντες
που τους Έλληνες έπεμψαν
εις γην αλλοτρίαν
κι έκρυψαν απ’ τη χώρα του
της δικαιοσύνης τον ήλιο
Γιατί οι Ερινύες φυγομαχούν;
Πότε επιτέλους θα τιμωρηθεί
τούτη η ασυγχώρητη ύβρις;
Γιατί μακριά εκδιώχτηκε
απ’ της Τροοδιτίσσης τη χάρη;
Αναπάντητα ερωτήματα και άσκοπα δάκρυα
Κάπως έτσι, στην αχλή του χειμώνα
μες στο σκότος της κάμαρης
μετά του ετέρου ημίσεως αναμένει ο ποιητής
Προσδοκά τη μεγάλη στιγμή
που θα επιστρέψουν ,να προτάξουν το στήθος
τα φοβερά των βράχων αγάλματα
να επέλθει η πολυπόθητη ανάσταση.

Μαρία Σαντά

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΑΛΕΞΙΟΥ «Σ’ ευχαριστώ , Κύριε, που με αξίωσες να ζήσω σε τούτο το γαλαζοπράσινο παράδεισο ,που λέγεται Ελλάδα» ….Είναι στίχοι από το ποίημα «ΩΔΗ» που περιέχεται στο βιβλίο«Μεγαλυνάρια» της ποιήτριας Γ. Αλεξίου.

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Ας ζήσουμε κι εμείς για λίγο με όνειρο,όπως έζησε την παιδική ζωή της η ποιήτρια και την αποτυπώνει στο ποίημά της
ΑΥΓΙΝΕΣ ΜΕΡΕΣ
Φεύγει η ψυχή μου ,τρέχει….
πισωγυρίζει η φαντασία μου
στις αυγινές μου μέρες.
Εκεί που ξέγνοιαστα πετούσα
που αλαφοπατούσα
………………………………………….
Εκεί στις πλαγιές του Βελουχιού
στους θάμνους τους αγκαθωτούς
ανάμεσα στα φρύγανα, στα λιόπορνα
στου θυμαριού τις αγκαλιές…
Τα πρώτα σκιρτήματα της ποιήτριας ,οι πρώτοι της έρωτες ,για ό,τι πρωτοαντίκρισε, για ό,τι χάιδεψε με τα μάτια και τις αισθήσεις της, ένα κορίτσι που αλαφοπατούσε στο αγαπημένο χωριό της, τη Μερκάδα που είναι σκαρφαλωμένη στο Βελούχι(Τυμφρηστό)
Το «νους υγιής εν σώματι υγιεί»των αρχαίων Ελλήνων, το έκανε πραγματικότητα η Αλεξίου. Έγινε καθηγήτρια Σωματικής αγωγής ,χωρίς όμως να απεμπολήσει την ποίηση, που τη θέλγει, τη μαγεύει και τη ζωογονεί,το τάλαντο με το οποίο την προίκισε ο Θεός.
Δεν άφησε τον ψίθυρο της καρδιάς της να τον σκορπίσουν οι άνεμοι , τον έκανε ποίημα ,τραγούδι ερωτικό, έκσταση, αγωνία ,τον έκανε Ύμνο για την Ελλάδα, για το ξωκκλήσι του χωριού της και της περιοχής της , τον έκανε πόνο για τον πρόωρο θάνατο του πατέρα της με «To τελευταίο μειδίαμα» ,οδύνη και σπαραγμό για το παιδί της που έφυγε πρόωρα .
Το έργο της Αλεξίου μοσχοβολάει Ελλάδα ,με άρωμα απ’τον έλατο του βουνού κι απ’τις αμμουδιές του Ομήρου.
Ας ζήσουμε κι εμείς της ποιήτριας τα
ΕΥΩΔΙΑΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
………………………………
Στα ξέφωτα έπιανες χορό μαζί με τις ξωθιές..
κι οι γρύλοι
περήφανοι του ασημοφέγγαρου εραστές,
ακούραστοι της νύχτας αοιδοί
σου γλυκοτραγουδούσαν..
Ζει την ομορφιά της ποιητικής του Θεού μες στα καταπράσινα δάση, το μυστήριο της νύχτας, το ασήμι του φεγγαριού.Της κρατούν συντροφιά οι ήχοι των γρύλων , οι υλακές απ’ τ’αγρίμι που χάνεται μες στο λόγγο.
Αισθαντική και ευαίσθητη η ποιήτρια μας ,αφουγκράζεται το κάθε τι γύρω της, αγαπάει κι ερωτεύεται κάθε τι που της στέλνει υμνωδία αγάπης και φως.
ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ
Μερκάδα τ’όνομά σου
σκουροπράσινο πετράδι
στολίδι της γης
Εκεί στα σκοτεινά οι νιοι
ερωτεύονται τις νιες
………………………
Συγκινείται με της πατρίδας της το χιλιοτραγουδισμένο ποτάμι ,τον Σπερχειό, και ξετυλίγοντας το νήμα του χρόνου φθάνει ως τη Μυθολογία.
Ας δούμε ένα απόσπασμα από το ποίημα
ΣΤΟ ΣΠΕΡΧΕΙΟ
…………………
Στα γάργαρα νερά σου οι νύμφες
άπλωναν τα αφροδίσια τους κορμιά
κι έλουζαν τα μακριά μαλλιά τους
Στις κρουσταλλιασμένες βάθρες σου
κι εγώ μικρό παιδί κολύμπησα.
……
Όμορφες εμπειρίες για ένα παιδί του χωριού, εμπειρίες που λείπουν απ’τα παιδιά της πόλης που δε βούλιαξαν με γυμνό πόδι στη λάσπη και δεν είδαν πως έρπει το φίδι ή τον σκορπιό τις νύχτες πάνω στους τοίχους.
Πλούσια η ποιήτρια σε εικόνες ,σε φαντασία και έμπνευση.
Και συνεχίζοντας για τον Σπερχειό,διαβάζουμε
Σπέρνεις αφειδώς τα δώρα σου…..
Ακολουθώντας το δρόμο σου
μέχρι στους μυχούς της ερωμένης σου να βρεθείς
στα αστραφτερά νερά του Μαλιακού να χυθείς
Το ξωκκλήσι των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου που βρίσκεται σε μια ραχούλα του Τυμφρηστού, γίνεται ποίημα τρυφερό, γεμάτο παράπονα για την εγκατάλειψη.
…………..
Πέτρινοι είναι οι τοίχοι σου
λευκοί, ασβεστωμένοι
κι ολημερίς τους δέρνει
το χιόνι κι η βροχή
Δεν έχει ψάλτη, ούτε παπά
μόνο ένα σήμαντρο μικρό..
Όλα του Χωριού της η Γεωργία τα θεωρεί δικά της παιδιά ,θέλει να τα χαϊδέψει να τα περιποιηθεί, να γίνει ένα με την ανάσα τους ,να δείξει την αγάπη που κρύβει στα έγκατά της. Μιλάει με πάθος για την Αηλιόβρυση του χωριού της.
ΑΗΛΙΟΒΡΥΣΗ
Η όμορφη και πέτρινη θωριά σου
κατάντησε φιγούρα μαυρισμένη
αχνάρι βιβλικής καταστροφής
Γύρω ένα μαύρο
βαριά η μυρουδιά απ’τα αποκαΐδια
θυμίζει θάνατο.
Αγαπάει τον τόπο που γεννήθηκε. Πάντα θυμάται κάτι απ’τη Μερκάδα, απ’του δάσους το μοσχοβόλημα .
Ένα άλλο έργο της Αλεξίου είναι τα Ηλιοτρόπια, το οποίο εκδόθηκε το 1997 και επανεκδόθηκε το 2000 μεταφρασμένο στην αγγλική από τον κ Πασχάλη .Χριστοδούλου.
Είναι ένα βιβλίο ύμνος στον ήλιο ,στη φύση, όπου ξεχειλίζει η ερωτική διάθεση της ποιήτριας. Πονάει και πικραίνεται η ποιήτρια , όταν βλέπει ότι κάποιοι άμυαλοι όπως λέει κι η ίδια του βάζουν φωτιά κι εκεί που έσφυζε η ζωή ,τώρα η μαυρίλα και τ’ αποκαϊδια .
«Το δάσος που λαχτάριζες
ώσπου να το περάσεις
τώρα να το ξεχάσεις
διαβάτη αποσπερνέ»
όπως μας λέει κι ο Μιλτιάδης Μαλακάσης
Θυμίζουν σεληνιακό τοπίο, γκρίζα κορμιά όπως λέει στο ομώνυμο ποίημά της η ποιήτρια.
ΓΚΡΙΖΑ ΚΟΡΜΙΑ
(3 χρόνια μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της Θάσου)
Οι λόφοι άρχισαν πάλι να ντύνονται
την πράσινη φορεσιά τους.
Ανάμεσα στο πράσινο
νεραϊδόμορφα ξωτικά
παλικάρια νεκρά
κείτονταν τα δέντρα
που τα’γλειψε με λαιμαργία η φωτιά.
Κι ένας πόνος βαθύς για την καστανιά της αυλής της,για τα δένδρα που σβήνουν όρθια .
ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΡΘΙΑ
Στο σπίτι μου μπροστά
πλάι στην αυλόπορτα
στέκεται ολόρθη
μια πεθαμένη από χρόνια καστανιά
Τεράστια ,θαρρείς μαγεμένη φιγούρα
ξεγελά το μάτι του χρόνου
…………….
(Από τα Ηλιοτρόπια)
Η ποιήτριά μας είναι εράστρια όπως λέει κι ίδια του ήλιου.Ο ήλιος ο ζωοδότης, ο ήλιος έρωτας,ο ήλιος χαρά, , ο ήλιος με ηλιογεννήματά του, ο πολυώνυμος ήλιος είναι τα πάντα.
Διαβάζουμε ένα μικρό ποίημά της που είναι και το πρώτο στο βιβλίο αυτό
 
ΕΡΑΣΤΡΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Αιώνια ερωμένη του ήλιου
αφήνομαι στη ζεστή αγκαλιά του
ολημερίς ρουφώ τα χάδια του
με λαιμαργία πίνω τα φιλιά του
ηδονίζομαι με τα ερωτοπαίγνιά του…
ΗΛΙΟΓΕΝΝΗΜΑΤΑ
Η κόρη η Ηλιογέννητη
με πρόσωπο ηλιοειδές
Ηλιοβολεί το Ηλιόγερμα
και το Λυκαυγές
Ο νέος ο Ηλιόμορφος
ο Ηλιοκαμένος
Ηλιοφανής στην όψη
με ηλιοστάλακτες ματιές
μαγεύει τις καρδιές.
Παίζει με τα παράγωγα του ήλιου η Γεωργία .Θέλγεται από τον ήχο των λέξεων και ζει των ερωτά τους ,φαντάζεται αυγές και λιογέρματα,φαντάζεται ηλιοστάλακτες ματιές, νέους ηλιοκαμένους.Τη μαγεύει ο ήλιος. Λούζεται με φως η ποιήτρια ,γι’αυτό τα ποιήματα της μυρίζουν θυμάρι, είναι Ελλάδα ,χωρίς παρεισφρήσεις ξένων επιρροών.
ΩΡΑ ΔΕΙΛΙΝΟΥ
Υμνεί τον Ήλιο και πάλι στο ποίημά της αυτό η Γεωργία
……………….
Αύριο πάλι θ’ ανατείλει λαμπρόθωρος
χρυσοστεφανώνοντας την κορφή του λοφίσκου
ασημώνοντας τα λιόδεντρα
θα γείρει πάλι στον κόρφο της ερωμένης του
της μαγεύτρας θάλασσας πορφυρώνοντάς την.
Κι εγώ πάλι ηλιοβόρα ύπαρξη θα ρουφώ τα είδωλά του
λαμπιόνια ριγμένα στη θάλασσα
δεμένα στη σειρά με τις χρυσόξανθες πλεξούδες του.
Σε δυο στίχους της, στο ίδιο ποίημα ,γράφει η Γεωργία .
Το σύννεφο πορφυρώθηκε
κι ένα κομμάτι ουρανός λίμνη με πορφύραΤέλεια ποιητική εικόνα ,θυμίζει τον αείμνηστο τον Τάκη τον Κανελλόπουλο, που τα έργα του ήταν κινηματογραφικά ποιήματα.
Πιστεύω ότι διαβάζοντας Αλεξίου δεν μπορείς παρά να ερωτευθείς κι εσύ αναγνώστη τον ήλιο, τη φύση ,το κυκλάμινο, το λιόπορνο του χωριού της, της καστανιάς τη φιγούρα, του Κουκούλη το δάσος.
Αν αναλογισθούμε ότι η Γεωργία είναι μητέρα 5 παιδιών και έχει στο ενεργητικό της ένα τόσο πλούσιο έργο, μπορεί κανείς να συμπεράνει τον έρωτά της για την ποίηση ,ν’ αφήνει κατά μέρος τις καθημερινές έγνοιες και τριβές ,να ντύνεται την πορφύρα του ήλιου και να γράφει, να γράφει με την πλούσια πένα της, να περιμένει πότε θα λάμψη η αλήθεια για να τη δει ο ποιητής γυμνή ,χωρίς φτιασιδώματα κι αγκυλώσεις.
Εγώ πιστεύω ή μάλλον είμαι βέβαιος ότι η Γεωργία έχει μείνει κατά βάθος ένα μικρό παιδί του χωριού της ,που τρέχει σαν αγριοκάτσικο στα βουνά και στις ρεματιές του χωριού, ένα σκίρτημα της αυγής που ακούει το γλυκολάλημα του αηδονιού κι αρχίζει να χορεύει σαν νεράιδα του δάσους,εκεί που όλα είναι γιορτή και ουράνιο κάτοπτρο με
ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΚΟΥΒΑΝΤΟΥΛΕΣ
Ένας γλαυκός ερωτιάρης
ζηλιάρης Ουρανός
φυσά μες στ’αδειανά κοχύλια.
Γίνεται η ανάσα μου ηχώ
του φλοίσβου η μπαλάντα
που φτάνει μέχρι την καρδιά.
Χτυπάει το δοξάρι
τρέχει το αίμα γρήγορα
και αναπεταρίζει.
………………….
Ο ήλιος χαμηλώνει
για ν’αποσυρθεί στα βότσαλα
κι η σελήνη η όμορφη
η νυχτοπερπατούσα
να τ’αστροασημώσει.
Πλούσιες ποιητικές εικόνες, ποίηση γεμάτη ασήμια και νυχτοπερπατούσες σελήνες, νύχτες ποιητικές ,ερωτικές, συνεπαρμένες απ’τη σαγήνη των εικόνων,κι όπως λέει κι η ίδια
«Η θάλασσα, μού σιγοτραγουδάει τον έρωτα
κι οι γλάροι με κυκλώνουν
τονίζοντας την πάλευκη ερημιά μου»
και συνεχίζοντας τις
(ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΕΣ)
Χλωμή νεραϊδογέννητη
τρελή ονειροπαρμένη
με το φεγγάρι σεργιανάς
τις ξάστερες βραδιές
στις σμαραγδένιες αμμουδιές
σιγοτραγουδώντας
παρέα με τ’αγέρι
χορεύοντας στ’αφρόκυμα
αγνό μου περιστέρι.
«Ίσια κι ορθή σαν την ψυχή της Ρούμελης» (Ζαχ. Παπαντωνίου), είναι η ποίηση της Αλεξίου, γάργαρο νερό ,αστροφεγγιά τ’ουρανού ,γλυκιά βροχή που ποτίζει το λουλούδι της γλάστρας, τη μοναξιά του ανθρώπου, μια γιορτινή φορεσιά είναι, μια καμπάνα ευφρόσυνη, ένα ηλιοτρόπιο που συνεχώς στριφογυρνάει να ακολουθήσει την πορεία του ήλιου.
Δίχως αγάπη μαραίνεται η Αλεξίου,μα και χωρίς ποίηση δε ζει .
Η Γεωργία αγάπησε τα λουλούδια της φύσης, τα ηλιογεννημένα, τους απόηχους και τα ηλιοτρόπια κι έφτιαξε το ποίημα
ΕΝΑΝ ΥΜΝΟ ΑΝΘΕΩΝ(Ηλιοτρόπια)
Κρίνα, μενεξέδες, γιασεμιά,
ζουμπούλια, νάρκισσοι, πανσέδες,
βιολέτες πολύχρωμες
όλοι της φύσης οι ανθοί
της μάνας γης στολίδια
του παραδείσου όνειρα
…………………
της Άνοιξης μυριόλουστα φιλιά.
Λιβάνι στέλνετε ,θυμίαμα
στον Ύψιστο Δημιουργό.
Ας ξεναγηθούμε και λίγο «ΣΤΑ ΦΎΛΛΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ» που τυπώθηκαν το Φεβρουάριο του 1999 .
Οι υποσχέσεις χελιδόνια που έφυγαν
με τις πρώτες Φθινοπωρινές ψιχάλες.
Τα όνειρα φύλλα χλωμά
στη δίνη του βοριά.
Οι προσδοκίες ,μαραμένες πεταλούδες
θρηνούν τα χαμένα πουλιά..
Η θλιμμένη λαφίνα προσπαθεί να ξεδιψάσει
στην χρυσοπηγή της φαντασίας…
Μελαγχολικοί οι στίχοι, σαν τη μελαγχολία του Φθινοπώρου, όταν τα φεγγάρια του Αυγούστου δεν εμφανίζονται πια κι οι Καλοκαιρινοί έρωτες ,γίνονται κίτρινα χαρτιά στα συρτάρια με μισοτελειωμένα ποιήματα
που πήγαν να βλαστήσουν κι έσβησαν σαν την πνοή του ανέμου.
Την ειμαρμένη μας την καθορίζουν πολλοί παράμετροι, μα έτσι ήταν πάντα κι έτσι θα είναι, μια αλληλουχία χαρμολύπης .
Οι ποιητές πάντα θα ονειρεύονται, με το οξυγόνο της αγάπης,με το γυμνό σπαθί τους θα υποκινούν, θα περιμένουν στο λευκό τους το άτι καβάλα, κι ας έρχονται
ΤΣΑΚΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
Τα χρόνια περνούν
τσακισμένα πουλιά
λουλούδια πρόωρα μαραμένα
στο χώμα πεταμένα
Ζωή μισή
εγκλωβισμένη στη σιωπή
δίχως αγάπης αγκαλιά
ερωτικό χάδι ,φιλί
Λίγο νερό ζητώ να πιω
τα φλογισμένα μου χείλη
για να δροσίσω
μικρό πουλί
χαρούμενα να πεταρίσω.
 
Χωρίς αγάπη όπως λέει κι η ποιήτρια δεν μπορεί να πεταρίσει χαρούμενα η ζωή,γίνεται μισή. Χωρίς του έρωτα το φιλί, γίνεται βραχνάς ,θάνατος ,σιωπή.
ΛΕΥΚΗ ΣΙΩΠΗ
Με περίμενες ,ώριμο στάχυ
να λυγίσω στον κόρφο σου
να προσκυνήσω τα μέλη σου.
Μ’έριξες στο αλώνι σου
και μ’ αλώνισες
Τίναξες την ανθισμένη αμυγδαλιά μου
ξεφύλλισες την Άνοιξή μου
μάδησες τη λευκή μαργαρίτα μου.
…………………
Πέταξε το περιστέρι μακριά.
Λευκή σιωπή
γκρίζα ερημιά..
Μα ήρθε καιρός να φύγω
να γιάνω τις πληγές μου
να στεγνώσω τα δάκρυά μου..
Τέλειο ποίημα .Δεν έχω να προσθέσω τίποτα .Μένω κι εγώ στη σιωπή μου, να θαυμάσω το στίχο ,να δακρύσω μαζί του!
Πόσες φορές όλοι μας δε νιώσαμε έτσι, αλλά δεν είχαμε του λόγου τη δύναμη, τον οίστρο του ποιητή ,να περιγράψουμε τόσο δυνατά το ερωτικό μας συναίσθημα.
Σου παραγγέλνω ήλιε μου
για κάνε μου τη χάρη.
Στήσου μεσούρανα λαμπρός
κράτα τη μέρα ,όσο μπορείς,
σκιάξε τη νύχτα
μη βγουν απόψε τ’άστρα
και το χλωμό φεγγάρι.
Σαν τα καράβια είν’ οι αγαπημένοι που σηκώνουν τις άγκυρες να παν σε άλλο λιμάνι όταν μας εγκαταλείπουν γιατί η ζωή τους κάνει πανιά και μας αφήνει τα κρόσσια τ’ανέμου.
Και συνεχίζει η Αλεξίου
ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ
Τυφλώθηκες απ’το φως του
Πίστεψες τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του.
Χρύσωσες τα όνειρά σου με κάλπικο χρυσό
που με την πρώτη πύρινη φλόγα
φόβου θανατερού
έρευσε ως καυτός ποταμός
από οξειδωμένο σίδερο στις φλέβες σου
Εδώ μου θύμισε η Αλεξίου ,τους σπαραχτικούς στίχους της Πολυδούρη .
«Και να η αγάπη μ’ένα αστραφτερό
δρεπάνι με σιμώνει
κι αφού μου θέρισε ό,τι δροσερό
μ’ άφησε πάλι μόνη.»
ΣΤΙΓΜΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ
..Οι λέξεις ξέφτισαν
το ίδιο και τα συναισθήματα.
Τα δάκρυα ξεπλένουν τις πληγές
Το μοιρολόι του κομπολογιού
πλαταίνει τη σιωπή μου..
Πλαταίνει η σιωπή κι η ποιήτρια με τους στίχους βγάζει τα εσώψυχά της στο φως, να νιώσουν κι οι άλλοι την οδύνη τής εγκατάλειψης, όταν αργοσβήνει το όνειρο της αγάπης,.
Τρέχοντας πίσω από άτυχους έρωτες ,πόσες φορές δε βουλιάξαμε στα λασπόνερα.
Όσο βίαια η σάρκα σου συμπιέζεται
τόσο το πνεύμα σου απελευθερώνεται
λέει «ΣΤΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΑ ΔΑΚΡΥΑ» η Αλεξίου
Αυτό κάνει και η ποιήτριά μας, μέσα από τη βιαιότητα προσπαθεί ν’απευθερώσει το πνεύμα της,μέχρι να ‘ρθει μια μέρα που θα φέξει αλλιώτικα ,κι ένας έρωτας φρέσκος, ανανεωμένος ,υγιής ,θα ξαναδώσει τα πρωτινά του φτερά ,η καρδιά μας να κάνει ένα κραχ ,και να διώξει τ’ απόστημα της πληγής. Όλοι το ξέρουμε.
«Η αγάπη είναι ένα αντιστύλι, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα»
ΣΤΙΓΜΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ
Το ξέρω..
Κι αν φύγω, δε θα ψάξεις ποτέ να με βρεις
Κι αν λείψω, δε θα χύσεις ούτε ένα δάκρυ.
…………
Δεν πειράζει ,εγώ θα σου στέλνω πάντα
έναν ήλιο να σου χαμογελά
Αυτή είναι η Αλεξίου, ένας ήλιος πάντα να σου χαμογελά , ένα κυκλάμινο αγάπης κι ας ξέρει όπως λέει κι ο Μπρεχτ.
«Το κομμένο σχοινί, πάλι κόμπο μπορείς να το δέσεις
κρατάει πάλι, όμως είναι κομμένο.»
ΓΛΥΚΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ
Θα σε περιμένω ….
βυθισμένη στους στίχους κάποιου τραγουδιού
τυλιγμένη στο ρυθμό κάποιας μελωδίας.
Πάντα ο ποιητής αναζητάει το τέλειο, πάντα ονειρεύεται και στου έρωτα ξαποσταίνει το φως, αλλιώς πώς θα ήταν ποιητής. Η ποίηση είναι μια διαρκής αναζήτηση του Θεού, λέει ο Γ,Θέμελης.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ
Κοιτώ τον ήλιο
που μόλις γεννιέται
στην αγκαλιά της ροδοδάχτυλης Ηώς
……………
Καλημερίζω τη ζωή
κι αγκαλιάζω τις ηλιαχτίδες
στο χοροστάσι της φύσης.
Χαμογελώ κι αναφωνώ
Καλημέρα Ζωή
Αυτό είναι το τελευταίο ποίημα από το βιβλίο ΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ
Λυτρωτικό ποίημα, η καταλύτρα η Άνοιξη ήρθε, η ζωή ξαναβρήκε το γέλιο της, η γλάστρα μοσχοβόλησε στο μπαλκόνι της.Πετάει η πέρδικα στο βουνό ,κρατάει τον πρώτο παλμό της και συνθέτει και πάλι κάτω απ΄το σεληνόφως τους πίνακες της ζωής,τα τραγούδια του έρωτα, την αθάνατη ποίηση, με τη δικιά της λύρα
Φίλοι και φίλες που μας τιμάτε με την παρουσία σας απόψε ,εδώ , αυτή είναι εν ολίγοις η ποιήτρια Γεωργία Αλεξίου. Για να τη γνωρίσουμε σε βάθος, πρέπει να σκύψουμε με προσοχή και αγάπη για μήνες, στο πολυποίκιλο έργο της.
Εγώ σας μίλησα όσο πιο σύντομα μπόρεσα ,για τρία έργα της.
Τα υπόλοιπα έργα της ποιήτριας έχουν παρουσιασθεί παλαιότερα από άλλους λογοτέχνες όπως π.χ., από τον πρώην Πρόεδρο της ΕΛΒΕ κύριο Δ.Α.Κύρου .
Την ποίηση της Αλεξίου θα τη νιώσουν πιο καλά αυτοί που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε ορεινά χωριά της σε Ελλάδας και έχουν τις ανάλογες εμπειρίες. Μα πάνω απ’όλα η ποίηση θέλει ομορφιά και ευαισθησία .Η ζωή έχει το εργαστήρι της ,φοράς τη δικιά σου φυλλωσιά κι αρχίζεις το θρόισμα να γίνει ο κόσμος γιορτή .
Χαρείτε τη ζωή διαβάζοντας και γράφοντας ποίηση αν έχετε αυτή τη χάρη,
,όπως τη χαίρονται οι υμνωδοί του έρωτα, όπως απαράμιλλα την ύμνησε η Αλεξίου, με «ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΣΗΣ»
Και πάνω απ’όλα Κρατήστε το ρήμα ,το ουσιαστικό το επίθετο,το επίρρημα/τη γραφή μας με πάθος,την Ελλάδα στο είναι σας.
Τούτοι οι καιροί ,πολύ μας λιγόστεψαν κι απειλεί να μας καταπιεί το Αιγαίο Κι ως λέει κι ο ποιητής του
«Μα παν ,μας φέρνουν πίσω,μπρος/μας τρώνε και το λίγο βιος «
Θεόδωρος Σαντάς 22-2-2002
τροποποιήθηκε στις 5-10-2016

ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ Η ΔΑΔΑ

13055482_1762622590634735_5333601648264932069_n

Σήμερα εικοσιοκτώ,
μια μέρα αποφράδα,
ανάψαμε…θεριέψαμε ,
της λευτεριάς την δάδα…

ένας λαός ηρωικός,
πούμαθε να παλεύει,
βγήκε στης Πίνδου τα βουνά,
το δίκιο του γυρεύει…..

με όπλο μόνο τη ψυχή,
και την παλληκαριά τους,
οι έλληνες παλαίψανε,
πήραν τη λευτεριά τους…..

πετάξανε στη θάλασσα,
δίχως να το σκεφτούνε,
του Μουσολίνι τον στρατό,
και στον ντουνιά μιλούνε,

για ένα τσούρμο ξέντυτους,
άοπλους στρατιώτες,
που ήταν όμως στη ψυχή,
μεγάλοι πατριώτες…..

ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

Λαέ μου!

14590491_10205621037484216_4065472366280007057_n

Ανθείς,
στα ξώστηθα των αιώνων
πολυμήχανη πλεύση σ’ αρχαγγέλων φτερά,
στην κατ’ αποκοπή διαιώνιση του είδους
πολύτιμος σπόρος, αντίδοτο στο χαμό.
Ξενυχτάς,
στο αξεπέραστο πεζογράφημα του χρόνου
φτιάχνοντας χαρακτήρες και πρόσωπα,
πα στο πισωπάτημα τ’ ανθρώπου,
στο τραγούδι που στις νότες του ανέτειλε.
Διημερεύεις,
στο ξαστέρωμα του ορίζοντα
που κερνά συμπάθεια το τόξο τ’ ανέμου,
στις λέξεις των στίχων που κρέμονται
λησμονημένες πυγολαμπίδες στον ουρανό.
Επιστατείς,
στα ερείσματα της μέρας
σαν μεσόστρατα συναντούν το λυτρωμό,
στα επικουρικά χειροκροτήματα της άνοιξης
που γεμίζουν μυγδολούλουδα
τα παρτέρια του νου.
Ξεδιπλώνεις
τη νοήμονα γλώσσα των δακρύων,
την υψικάμινο που καις τη σωρό του ψεύδους,
το ευέλικτο τροπάριο της γλώσσας
σαν μελίρρυτο θωπεύει τα πάθη μας.
Μεγαλόκαρδο γίνεσαι ποίημα,
μαντατοφόρος καλών στης μπόρας το ξέσπασμα,
φοίνικας γίνεσαι ζερβά- δεξά
στ’ ασκέρι του κόσμου,
σινιάλο σε μαντήλι λευκόσυρτο που χορεύει
στης νίκης τ’ αλώνι, Λαέ μου!

Φωτεινή  Γεωργαντάκη  Ψυχογιού

28/10/2016

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!!!

Η οργή των νεκρών

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Ονειρεύομαι σε απέραντους δρόμους
κι ακούω τη μουσική των πατρίδων του Πόντου
κι όλο βυθίζομαι στον ήχο της λύρας του
κι όλο τραβάω βαθιά, στα λαγγεμένα βουνά
στα ψηλά και τα όμορφα
στο «Αμάραντο ρόδο» της «Σουμελά».
Πού ν’ αποθέσω τον άφατο πόνο
του κυνηγημένου ελληνισμού ;
Κάθε σπίτι και μια πλειάδα νεκρών
από μαχαίρι ή βόλι του Οθωμανού
τόσο, που ντύθηκε μαύρο σύννεφο.
Ψάχνω ένα κύμα να κλάψω
ένα τραγούδι της λήθης ,λίγη μακροθυμία του ορίζοντα
ό,τι απόμεινε απ ’την ελπίδα και δεν έγινε θάνατος.
Γίναν οι μνήμες μου άληκτες και το τραγούδι πληγή.
«Πάρθεν ο Πόντος ,πάρθεν η Ρωμανία».
Βαδίζω τυφλά ,σαν τους «Μύριους»
κι όλο ένα αίμα ,απλώνει στον ίσκιο μου.
κι όλο βουλιάζω μερόνυχτα ,στην «Αλμυρή μου την έρημο»
να φτάσω επιτέλους στα νερά του Σαγγάριου
κι άντε να βρεις Ξενοφώντα
να αντικρίσεις τη δική σου τη θάλασσα.
Στη μεγάλη ιδέα ,κάμποσοι ανάξιοι στάθηκαν
κάποιοι κουράστηκαν ,οι ηγήτορες δεν πρόβλεψαν
των συμμάχων την αλλαξοπιστία
το σύμφωνο της ρωσικο- ουκρανο- τουρκικής φιλίας.
Κι ήρθε η ρήξη κι ο χαλασμός
η λαίλαπα της καταστροφής.
Κι άρχισε η ατέρμονη αρρυθμία του ελληνισμού
το κυνηγημένο κοπάδι να τρέχει σαν θύελλα
να πιαστεί απ’το τίποτα.
Όλα αυτομόλησαν ,όταν έλειψε η φρόνηση
όταν το αξιόμαχο το κατέλυσε
το άκαμπτο Εγώ των ταγών.
Μας έμεινε η παρηγορία του Μύθου
του Μαρμαρωμένου βασιλιά τα τραγούδια
η Κόκκινη μηλιά του «Πατροκοσμά».
Μας έμεινε η άγρια πληρωμή του καιρού
το κύκνειο άσμα της Βασιλεύουσας
το «Εάλω η πόλις»
το Υπερμάχω της «Νέας Ιερουσαλήμ».
Σ’ αυτή την όμορφη πόλη, σ’ αυτό το στολίδι του κόσμου
-σ ’αυτό των θαυμάτων το θαύμα ,στην Αγία του Θεού Σοφία-
έμεινε η αιώνια δόξα
και σε μας έμειναν, μόνο τα δάκρυα
«το πάλι με χρόνους με καιρούς».
Κρεμάστηκαν οι δικέφαλοι
στα λάβαρα της ορθοδοξίας και μετώκησαν
στη μητέρα Πατρίδα
Μας έμεινε η γενοκτονία
χιλιάδων Ελλήνων και Αρμενίων
η οιμωγή της Μικράς Ασίας και ο θρήνος της «Πόλης»
Μας έμειναν οι τάφοι στα «τάγματα εργασίας»
χωρίς σταυρό, με κάτι πέτρες
σηματωρούς των κεκοιμημένων.
Είπα κι εγώ ένα τρισάγιο να κάνω
μα πού ιερέα να βρω, έναν ύμνο να ψάλλει
ένα κεράκι ν’ ανάψω , ν ’αλαφρύνει ο ύπνος τους;
Ένα επίγραμμα ,σαν Σιμωνίδης θα χαράξω
πάνω στον τύμβο τους
μνημοσύνη στη μνήμη τους, το σεβασμό μου ν’ αφήσω.
Επιστρέφει πιο δυνατός ο στίχος του ποιητή.
«Την οργή των νεκρών να φοβάστε».
Ψάχνω μια άδεια εκκλησιά
μοναχός μου να ψάλλω τα «Χαίρε» .
Μόνο αγκάθια των θάμνων, στα ερείπια βρίσκω
και πληγωμένες εικόνες
κάτω από πέτρες και χώματα.
Αχ, είναι κι εκείνη η Πέργαμος
η μαγεμένη Πέργαμος
με βιβλιοθήκες, μ’ Ασκληπιεία και θέατρα .
«Πέργαμε ,αχ ωραία Πέργαμε
φεύγαμε και για σένα κλαίγαμε».
Θέλω να λησμονήσω ,μα δεν μπορώ.
Θα μείνω λίγο ακόμα
στους ορίζοντες
στους «Επτά παίδες, εν Εφέσω»
-όσο είναι καιρός-.
τι «αύριο η ζωή μας, κάνει πανιά».
Βλέπω των φονιάδων τα άλογα
την αποχαλίνωση των άτακτων του Κεμάλ
Σέρνουν το Χρυσόστομο ακέφαλο
στους δρόμους της Σμύρνης
με δίχως μάτια και αυτιά, με κομμένα τα χέρια.
Πορφύρα η θάλασσα , από αίμα αθώων αμάχων
στην παραλία του «Και».
Μαίνεται η φωτιά του Σεπτέμβρη
κι όλο ξεχύνεται ο αλαλαγμός
με βωμολοχίες και αναθεματισμούς
για των ελλήνων το γένος.
Ποιο όνειρο του ελληνισμού μπορεί
να βλαστήσει τώρα πάνω στ’ αποκαΐδια
όταν εγκαταλείπεται απ’ όλους;
Ό,τι ωραίο οικοδόμησε η Ρωμιοσύνη
στη διαδρομή των αιώνων
το αποκαθήλωσε ο Οθωμανός.
«Τόση αίγλη, τόσα ονόματα ευκλεή» .
Τα αποδεκατισμένα πουλιά της Ιωνίας
πήραν μαζί τους -ό,τι πρόλαβαν-και βγήκαν αντίκρυ
στα πολυδάκρυτα δέντρα της Χίου
στους ελαιώνες της Λέσβου
στους αμπελώνες της Σάμου
Άλλους τους προσάραξε η θάλασσα
πιο μακριά, στη Σαλονίκη , στον Πειραιά
στην Αλεξαντρούπολη, στην Πάτρα, στο Βόλο.
Τους έλειψαν οι Άγιοι της Καππαδοκίας
κι « οι υπόγειες πολιτείες » της .
Τους έλειψαν τα βήματα του ζεϊμπέκικου
η μαγεία του Βόσπορου, ο έρωτας του αντικριστού
«της Σμύρνης οι μάγισσες» το παραμύθι και τ’ όνειρο.
Τους έλειψαν της Λωξάντρας τα ντολμαδάκια.
Έφευγαν ,κι νους τους ήταν πάντα εκεί
κι άχνιζε το παράπονο τα ποιήματα
των αιώνων που άφηναν πίσω.
Άλλους τους θέρισε η μαλάρια του κάμπου
κι άλλους η φτώχεια κι η πείνα
μα πιότερο το μαχαίρι του λόγου.
Τουρκομερίτες και Τουρκόσπορους
τους βάπτισε ο ντόπιος κι η άγνοια .
Τέτοιες στιγμές η μικροψυχία κυλιέται στο βούρκο
σε περιμένει η προδοσία
κονταίνει η φρόνηση.
Αλί, στον ανήμπορο και στον άστεγο.
Ποιος βολεμένος νοιάζεται, για την οδύνη του άλλου;
Μόνο ο χρόνος, θα κάνει τις πληγές μας
να μη φαίνονται ανοικτές
να ξαναβρούν την Άνοιξη οι καρδιές.
Πού νά’ βρεις τώρα οραματιστή
όλα έχουν περάσει ,στο χθες.
Κι όμως κι αν ακόμη ,πολλά μας πληγώνουν
στην οδύνη δεν πρέπει να μείνουμε.
Είναι ανάγκη να ξεφύγουμε, να μεθύσουμε
μ’ ελπίδα και τραγούδια του ήλιου
να τραβήξουμε μπρος ,να χορέψουμε πάνω στο κύμα
σαν καημός των Ελλήνων, σαν φωτιά του Ρωμιού
σαν ρυθμός απ’τα σπλάχνα μας.
«Βάρα νταγερέ, βάρα νταγερέ
σαν το κύμα να χορέψω, σαν φωτιά μωρέ».
Μητέρα Ελλάδα
αυτός ο κόσμος ο μικρός ,ο μέγας
σε πλούτισε με την τέχνη του και τη γνώση
τον πολιτισμό και τα γράμματα.
Αυτός ο κόσμος, σου στάθηκε ευλογία.
Να τον μακαρίζεις αιώνια!
Μητέρα Πατρίδα
νιώθω περήφανος ,γιατί μόνο σ’ εμάς
ανήκει ο κόσμος του Ομήρου» ,γιατί ως είπε κι ο ποιητής
«Ό,τι είναι ο νους κι η καρδιά για τον άνθρωπο
είναι για την οικουμένη, η Ελλάδα»(Γιόχαν Γκαίτε)
και ως θα πρόσθετε κι ο «Αλεξανδρινός» μας ποιητής
«και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ως τους Ινδούς.»
Κλείνω τα μάτια ,να ζήσω το μεγαλείο σου Ελλάδα
μες στο φως ,να ’βρω περισσότερο φως.
Ο πιο μεγάλος μου έρωτας
των Δελφών ο Ηνίοχος κι οι ακρογιαλιές του Ομήρου
και η πιο τρανή μου αγάπη
οι Καρυάτιδες κι η Αφροδίτη της Μήλου
για Οθωμανούς θα μιλούμε τώρα ;
Θεσσαλονίκη 23-2-2010
Θεόδωρος Σαντάς. Μαθηματικός, ποιητής ,τηλ6945935125 email.com

Sandi Nikolareas

13962668_1807892122774448_6764733347589422162_n

Με αφορμή την επέτειο της εθνικής μας εορτής σας παραθέτω ενα μικρό αποσπασμα απο το βιβλιο μου που δείχνει την φρικη του πολεμου. Ευχομαι ποτέ πόλεμος ξανα και να θυμόμαστε πάντα αυτούς τους ήρωες που χάρη τους ζούμε ελεύθεροι τώρα!
OSCAR WILDE
ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΙΚΗ,σε λιγο κοντα σας)
kεφάλαιο 77ο
‘’ Κάπου στο βόρειο μέτωπο ‘’

Ο ήλιος κόντευε στην δύση του, κι όμως η εντύπωση που είχες ήταν σαν αυτή μιας θολής νύχτας με ομίχλης, όπως αυτές που συναντά κανείς χειμώνα έξω στους βάλτους της Ραβέννας. Ο καπνός απ’ την μπαρούτι και την σκόνη του κοκκινοχώματος που είχε σηκωθεί και καλύψει τα πάντα από το σκάσιμο των οβίδων έκανε βαριά την αναπνοή, σχεδόν αδύνατη.
Οι μόνοι διάλογοι που ακούγονταν στα χαρακώματα ήταν αυτοί του ξερού βήχα. Τα στόματα ξερνούσαν ζεστό αίμα απ’ τα λαρύγγια και οι φαντάροι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να κόβουν τα μανίκια τους και να τα δένουν βρεγμένα γύρω από την μύτη τους
Τα μάτια τους δακρυσμένα, πρησμένα από τα χημικά και οι περισσότεροι με κατεβασμένο το κράνος μέχρι κάτω από το σαγόνι τους, να κλαίνε χωρίς να τους βλέπουν οι πιο γενναίοι, σκυμμένοι και αυτοί στα γόνατά τους περιμένοντας με τα ντουφέκια όρθια ανάμεσα στα σκέλια σαν τον άλλοτε περήφανο αντρισμό τους.
Δεν έφτανε ο θόρυβος το κρύο και το σκοτάδι, ήρθε απρόσκλητη και η βροχή. Η λάσπη κολλούσε τα’ άρβυλα στο χώμα και το ανάχωμα στην κορυφή του σκάμματος έλιωνε σαν το κερί γλιστρώντας στο εσωτερικό βάφοντας τα όλα κόκκινα, πιο σκούρα και από το αίμα.
Οι νεκροί και ακρωτηριασμένοι ήταν αμέτρητοι, τόσοι που δεν μπορούσε πια κανείς να περπατήσει τον στενό χωμάτινο διάδρομο χωρίς να αναγκαστεί να πατήσει πάνω τους. Τα λασπόνερα κόντευαν να τους καλύψουν εξ’ ολοκλήρου, ο λοχίας Thomas Faithful φώναξε σε έναν φαντάρο να αφαιρέσει τις αλυσίδες με τις ταυτότητες των πεσόντων και να του τις παραδώσει.
Ο στρατιώτης με πολύ δυσκολία τις συγκέντρωσε και τις τοποθέτησε στις παλάμες του λοχία του, ήταν περισσότερες από τριάντα, τα νεύρα της πλάτης του τεντώθηκαν, μια αναγούλα ανέβηκε στον λαιμό του, τραβήχτηκε λίγο πιο εκεί και έκανε εμετό.
Τόλμησε να διαβάσει δύο-τρείς απ’ αυτές, δεν συνέχισε, άνοιξε το κουμπί μιας από τις δερμάτινες τσέπες που ήταν περασμένες στην ζώνη του και τις τοποθέτησε μέσα. Τα δόντια του άρχισαν να τρέμουνε, έφερε το δεξί του χέρι μπροστά από το πρόσωπο του να κρύψει τον πανικό του, έπρεπε να φροντίσει να μην καταρρεύσουν οι υπόλοιποι.
Πλησίασε δύο από τους στρατιώτες του, με δυσκολία στο σκοτάδι μπορούσε κανείς να τους αναγνωρίσει, κι όμως εκείνος ήξερε τα πόστα του καθενός, τα πρόσωπά τους ήταν βαμμένα με φούμο, το μόνο που ξεχώριζε στην νύχτα ήταν οι κάτασπροι βολβοί των ματιών τους.
Βρισκόντουσαν καθηλωμένοι απ’ τα όπλα του εχθρού στην ίδια θέση τις τελευταίες τρείς μέρες, τα τρόφιμα κόντευαν να σωθούν και το νερό μύριζε πετρέλαιο γιατί τα μπιτόνια μεταφοράς σπάνιζαν και τα ίδια χρησίμευαν σε όλες τις ανάγκες. Λίγες μπάρες σοκολάτας κάπως ξελόγιαζαν την πείνα τους, μα και αυτές ήταν ελάχιστες.
-‘’Μπράουν, Χόλλαντ! ‘’ακούστηκε βαριά η φωνή του λοχία.
-‘’Διατάξτε! ‘’του απάντησαν σκυμμένοι, βρεγμένοι ως το κόκαλο κάνοντας τον στρατιωτικό χαιρετισμό, δεν τολμούσαν να σηκωθούν όρθιοι, οι σφαίρες σφύριζαν πάνω από τα κεφάλια τους.
-‘’Πάρτε άλλους δυο στρατιώτες και υψώστε το ανάχωμα, θα γλιστρήσει μέσα και τότε είναι που χαθήκαμε! Πέστε του Τζέινσον να σας φέρει τσουβάλια και φτυάρια από το τέρμα, ελευθερώστε και τον διάδρομο από τα πτώματα. ‘’
-‘’Πως κύριε λοχία? Δεν μπορούμε να τους θάψουμε, αν βγούμε έξω θα μας λιανίσουν. ‘’
-‘’Χτίστε τους μαζί με τα τσουβάλια στην άκρη… ‘’είπε και τους έδειξε με το δάχτυλο την κορυφή του σκάμματος, ‘’δυστυχώς δεν έχουμε άλλη επιλογή. ‘’
Η κατάσταση ήταν δύσκολη και διαρκώς χειροτέρευε, οι Γερμανοί σφυροκοπούσαν τις θέσης τους, μπορούσε κανείς να ακούσει καθαρά τους περίεργους θορύβους από τις σφαίρες που τρυπούσαν τα τσουβάλια. Ο μόνος λόγος που δεν είχαν ακόμα «παρθεί» ήταν το ισχυρό πολυβολείο τους που βρισκόταν σχεδόν είκοσι μέτρα μπροστά τους στα δεξιά του χαρακώματος. Αυτό καθυστερούσε τον χαμό τους και βέβαια το σκοτάδι, δεν είχαν όμως πολύ ώρα στην διάθεσή τους, κάτι έπρεπε να κάνουν πριν να ξημερώσει.
Ο Φέηθφουλ μάζεψε κοντά του όσους ήταν ακόμα ζωντανοί, δεν ήταν πια περισσότεροι από οχτώ-εννέα συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού του. Τους χτύπησε την πλάτη και τα κράνη χαϊδευτικά προσπαθώντας να τους σηκώσει το ηθικό. Ξαφνικά τα πυρά του εχθρού σίγησαν, ήταν περιττό μέσα στην νύχτα να ξοδεύονται πυρομαχικά.
Τότε, σε τακτά χρονικά διαστήματα του ενός περίπου λεπτού ακουγότανε το ιδιότροπο σφύριγμα, αυτό των φωτοβολίδων των Γερμανών και ύστερα η λάμψη και μετά άλλη και άλλη και άλλη.
-‘’Πρέπει να βρούμε τρόπο να κάνουμε ασφαλή οπισθοχώρηση, δεν θα αντέξουμε το πρωί! Είναι σπατάλη ζωής να φυλάξουμε πια την θέση μας, ο στρατός μας είναι αδύνατο να πλησιάσει για να μας βοηθήσει… πρέπει να εκμεταλλευθούμε τις λίγες ώρες που διαθέτουμε πριν το ξημέρωμα. ‘’
Ένα σύρσιμο στις λάσπες ακούστηκε πάνω από τα κεφάλια τους, ο φρουρός φώναξε:
-‘’Αλτ τι συ? ‘’ο λοχίας σταμάτησε τα όσα τους έλεγε και με ένα νεύμα τους διέταξε να σηκώσουν τα όπλα τους.
-‘’Πληγωμένη φτερούγα! ‘’ακούστηκε το σύνθημα, ήταν οι δύο από τους τέσσερις πολυβολητές, οι άλλοι προφανώς είχαν χαθεί.
-‘’Αναφέρατε! ‘’
-‘’Conrad and Davis down sir, το οπλοπολυβόλο έχει υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, έπρεπε να εγκαταλείψουμε… ‘’
-‘’Καλώς! ‘’ τους απάντησε, με δυσκολία χώρεσε στην δερμάτινη τσέπη τις υπόλοιπες δύο ταυτότητες. Στην είδηση του χαμένου οπλοπολυβόλου όλοι τρόμαξαν, κανείς δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη, ο λοχίας έχασε την αυτοκυριαρχία του, έσκυψε και αφού πήρε μια πέτρα την πέταξε με όλη την δύναμη που διέθετε προς το μέρος των Γερμανών φωνάζοντας: ‘’Go to hell you fucking bastards! ‘’ επανέλαβε τρείς φορές σηκώνοντας τον τόπο με τις φωνές του που ακούγονταν σαν μεγάφωνο μέσα στην ησυχία της νύχτας.
Ο Χόλλαντ και ο Μπράουν τον άρπαξαν και τον κάθισαν χάμω, ο ένας του έκλεισε και το στόμα να μην φωνάζει, την ίδια στιγμή μια σφαίρα τρύπησε ένα τσουβάλι ακριβώς πάνω από τα κεφάλια τους.
-‘’ Συγνώμη αν σας έθεσα σε κίνδυνο… ‘’
-‘’Μην ζητάτε συγνώμη κύριε. ‘’ψιθύρισε ο Μπράουν.
-‘’Αντιπερισπασμό! Χρειαζόμαστε έναν αντιπερισπασμό για να καταφέρουμε επιτυχώς την οπισθοχώρησή μας, οι φωτοβολίδες δεν θα μας το επιτρέψουν, αλλιώς είμαστε παγιδευμένοι. Δεν μπορώ να ζητήσω εθελοντές, έχουμε μείνει άλλωστε πολύ λίγοι.
Ακούστε τι θα κάνουμε, θα συρθώ μόνος στο πολυβολείο και θα προσπαθήσω να στήσω ένα από τα φορητά μυδραλιοβόλα μας. Όταν η φωτοβολίδα θα αρχίσει να σβήνει και πριν προλάβουν να ενεργοποιήσουν άλλη εσείς θα συρθείτε προς τα παρακείμενα καλάμια. ‘’
-‘’ Είναι αυτοκτονία κύριε! Δεν θα τα καταφέρετε, κάποιος πρέπει να σας κρατάει την δεσμίδα με τις σφαίρες, αλλιώς θα μπλοκάρει το όπλο… θα έρθω μαζί σας! ‘’ προθυμοποιήθηκε ο νεαρός, τα δόντια του έλαμψαν μέσα στο σκοτάδι.
Ο λοχίας αγκάλιασε το γενναίο παιδί και αφού του χτύπησε περήφανος την πλάτη είπε: -‘’ Θα τα καταφέρω μόνος, εσύ οδήγησε τους στρατιώτες στα καλάμια. ‘’
-‘’ Όχι ! ‘’επέμεινε ο Κύριλλος, ‘’μαζί σας είναι η θέση μου, βάλτε τον Μπράουν υπεύθυνο της οπισθοχώρησης… αν είναι να πεθάνω σήμερα τουλάχιστον μαζί σας δεν θα φοβάμαι! ‘’
-‘’Στρατιώτες! Ακούσατε? Ο Μπράουν είναι επικεφαλής! ‘’
Ένας-ένας στριμώχθηκαν στο χαράκωμα να αποχαιρετήσουν τον λοχία και τον νεαρό τους σύντροφο, τα λόγια τους ήταν μετρημένα, δεν υπήρχε κανείς που να μην λύγησε και να μην έκλαψε.
Ο λοχίας Φέηθφουλ έβγαλε ένα μπλοκάκι και ένα μολύβι από μια τσέπη του στήθους και έγραψε δυο αράδες, ύστερα έκοψε το χαρτάκι το δίπλωσε και το έδωσε στο Μπράουν λέγοντας του: -‘’Ταχυδρόμησε το στην οικογένεια μου… ‘’ο στρατιώτης κούνησε καταφατικά το κεφάλι, ο λοχίας γύρισε προς το μέρος του Κύριλλου προτάσσοντας του το μολύβι.
-‘’Χόλλαντ! Θέλεις να γράψεις? Έχουμε ακόμα δυο λεπτά.‘’
-‘’Όχι κύριε! Δεν με περιμένει κανείς… ‘’
-‘’Δεν έχεις οικογένεια? ‘’
-‘’Μόνο ένα αδερφό, είναι πρόσφατα παντρεμένος. ‘’
-‘’Γράψε του. ‘’
-‘’Δεν θα το αντέξει, είναι πολύ ευαίσθητος, αν είναι να συμβεί τίποτα ας έχει μόνο ένα γράμμα να ανοίξει. ‘’
-‘’Κορίτσι? ‘’
-‘’Όχι κύριε! ‘’
-‘’Αν είναι να σωθούμε Χόλλαντ θα σε παντρέψω με την αδερφή μου, τέτοιοι γαμπροί αρμόζουνε στα κορίτσια! ‘’δώσανε τα χέρια, μια φωτοβολίδα έκανε το δαχτυλίδι στο χέρι του νεαρού να λαμπυρίσει, ο λοχίας που δεν είχε ακόμα ελευθερώσει το χέρι του από την χειραψία το πρόσεξε και το έφερε κάτω από τα μάτια του. Ο νεαρός δεν περίμενε την ερώτηση…
-‘’Ήταν του πατέρα μου κύριε! ‘’
-‘’Ήταν? ‘’
-‘’Ναι! έχει πεθάνει χρόνια τώρα. ‘’
-‘’Αν ζούσε θα ήταν περήφανος για σένα! ‘’τον τράβηξε απότομα στην αγκαλιά του και τον φίλησε σταυρωτά, ‘’Πάμε? ‘’του ψιθύρισε στο αυτί…
-‘’Πάμε κύριε! ‘’αναφώνησε ο Κύριλλος, σύρθηκαν μέσα στις λάσπες προς το καταστρεμμένο πολυβολείο.

-‘’Λυπάμαι! ‘’ πρόφερε σιγανά ο αξιωματικός παραδίδοντας στο κατώφλι της πόρτας το τηλεγράφημα από το υπουργείο πολέμου, ‘’θέλαμε μόνο να ξέρετε πως πέθανε στην κυριολεξία σαν ήρωας, θα διαβάσετε λεπτομέρειες στην αναφορά ενός συντρόφου από το μέτωπο… ‘’
Ο Βίβιαν είχε μείνει άφωνος και αποσβολωμένος, κάτι πήγε να πει μα τραύλισε, ο αξιωματικός μόλις και πρόλαβε να τον κρατήσει όρθιο την τελευταία στιγμή πριν σωριαστεί. Με πολύ προσπάθεια τον οδήγησε στο χολ όπου και τον κάθισε σε μια καρέκλα που σχεδόν δεν φαινόταν από τα παλτό που ήταν ακουμπισμένα πάνω της.
-‘’Νο-Νο-Νο! ‘’επαναλάμβανε ρυθμικά, χαμένος στο κενό, το τηλεγράφημα έπεσε από τα χέρια του, ο αξιωματικός έσκυψε το σήκωσε και το άφησε στο μάρμαρο μιας κομό με καθρέφτη δίπλα ακριβώς από την σκεπασμένη καρέκλα, ύστερα άνοιξε τον χαρτοφύλακα του και έβγαλε από μέσα μια σημαία που ήταν τριγωνικά διπλωμένη κατά τον στρατιωτικό τρόπο, καθώς και έναν μεγάλο φάκελο αναφοράς. Τα ακούμπησε ευλαβικά στα γόνατα του Βίβιαν.
-‘’Τον σκέπασε! ‘’
-‘’Καταλαβαίνω! ‘’
-‘’Στον φάκελο θα βρείτε την αναφορά του στρατιώτη και κάθε πληροφορία σχετικά με τα της ταφής του νεκρού…ξέρετε ο αποθανόν ανήκει στην πατρίδα, θα ανεγερθεί μνημείο για τους πεσόντες! ‘’
-‘’Ναι! ‘’του απάντησε ξερά, ‘’έτσι γίνεται πάντα… ‘’
-‘’Και πάλι τα συλλυπητήρια μου! ‘’χαιρέτησε στρατιωτικά και αποχώρησε.
Ο χρόνος είχε παγώσει, οι στιγμές έφευγαν και εκείνος έμενε καθισμένος εκεί στο μικρό χολ της εισόδου, τρέμοντας να ανοίξει το τηλεγράφημα, σαν να μην είχε ακούσει τις ειδήσεις. Δάκρυα δεν κύλησαν στα μαγουλά του, τουλάχιστον όχι ακόμα, ένοιωθε πως ήταν και ο ίδιος πεθαμένος, ένοιωθε σαν να μην μπορούσε να ανασάνει και η πραγματικότητα ήταν πως δεν μπορούσε.
Μάζεψε όλο το θάρρος που διέθετε και αποφάσισε τελικά να ανοίξει τον μεγάλο φάκελο, καθώς έβγαζε από μέσα τα χαρτιά της αναφοράς κάτι γλίστρησε και έπεσε κουδουνίζοντας στο μωσαϊκό της εισόδου. Έσκυψε και το σήκωσε… ήταν το «αρσενικό» δαχτυλίδι του πατέρα του, αυτό που φορούσε ο αδερφός του, το αίτιο κάθε δυστυχίας, το φόρεσε μηχανικά στο «ελεύθερο» δεξί του χέρι, αυτή την φορά δεν μπόρεσε να κρατήσει τα δάκρυα του που κύλισαν στα παγωμένα του μάγουλα.
Προσπάθησε να θυμηθεί τον πατέρα του να τα φοράει, του ήταν αδύνατο, ήταν κάτι το πολύ μακρινό. Κατέρρευσε στο πάτωμα τσαλακώνοντας τα έγγραφα που βρίσκονταν ανάμεσα στα πόδια του, τα έπιασε και τα έκανε κουβάρι πετώντας τα στην συνέχεια στον τοίχο απέναντι, εκείνος τον ειρωνεύτηκε και του τα έστειλε πίσω ξανά στην αγκαλιά του.
Τα ξεδίπλωσε ισιώνοντας τα πάνω στους μηρούς του, οι κινήσεις των χεριών του τόνισαν την ομορφιά των δαχτυλιδιών, δεν του πέρασε απαρατήρητο, τέντωσε τα χέρια του και τα κοίταξε… είχαν περάσει σχεδόν δεκαπέντε χρόνια που δεν είχανε φορεθεί μαζί.
Η αναφορά άρχιζε κάπως έτσι:
Πήτερ Μπράουν στρατιώτης τρίτου σώματος πεζικού…

Santdi Nikoiareas

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION ( USA) 815 Naudain Avenue. Claymont, Delaware 19703 U.S.A www.professors-PhDs.com. Mail: IHAHellas@gmail.com . October 19, 2016 Προς

img_7432

Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο
Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αλέξη Τσίπρα
κ. Πάνο Καμμένο, Πρόεδρο των ΑΝΕΛ, του κόμματος της συγκυβέρνησης
Τον Υπουργό Παιδείας κ. Νίκο Φίλη
κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Αρχηγούς όλων των Πολιτικών Kομμάτων
Όλα τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων
Την Ακαδημία Αθηνών
Την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδας
Τα Ελληνικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα
Τις Ελληνικές Φιλολογικές Ενώσεις (Εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων, Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων).
Τις εκπαιδευτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΟΙΕΛΕ.
Τους εκπροσώπους της πνευματικής ζωής της χώρας

Οι υπογράφοντες Έλληνες Πανεπιστημιακοί Καθηγητές και άλλοι πνευματικοί άνθρωποι με κατάπληξη, απογοήτευση και οδύνη παρακολουθούμε τη διαρκή υποβάθμιση της κλασικής παιδείας στο γυμνάσιο και λύκειο της Ελλάδας, την οποία συστηματικά και εμπρόθετα προωθεί το Υπουργείο Παιδείας.

Μετά την πρωτοφανή κατάργηση στα λύκεια της διδασκαλίας του Επιταφίου που ο Θουκυδίδης αποδίδει στον Περικλή, δηλαδή ενός κειμένου το οποίο προσφυώς έχει χαρακτηριστεί «Ο διθύραμβος της δημοκρατίας», καταφέρονται τώρα στο γυμνάσιο καίρια πλήγματα κατά της κλασικής παιδείας:

1. Με την αφαίρεση από κάθε τάξη μιας εβδομαδιαίας ώρας διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών.
2. Με την τοποθέτηση του μαθήματος εκτός των προαγωγικών και των απολυτηρίων εξετάσεων στο γυμνάσιο – ένα μέτρο που καθιστά τα Αρχαία Ελληνικά στην κυριολεξία «παρία» του ωρολογίου προγράμματος και προοιωνίζεται τη μελλοντική τυπική, πλέον, κατάργησή τους ως διδασκόμενου μαθήματος.

Είναι στ’ αλήθεια τραγικό να αναγνωρίζουν ομόφωνα οι ξένοι την τεράστια συμβολή της κλασικής παιδείας στη διαμόρφωση του πολιτισμού της Δύσης και την ίδια στιγμή να μεθοδεύεται ο οριστικός ενταφιασμός της παιδείας αυτής στην ίδια τη γενέθλια χώρα της! Με κίνδυνο, λοιπόν, να υποχρεωθούμε στην επανάληψη κοινοτοπικών αλλά αδιαφιλονίκητων αληθειών, ας μας επιτραπεί να επισημάνουμε τα εξής.

Στα αρχαία ελληνικά κείμενα διατυπώνονται κατά τρόπο καίριο και σαφή τα μεγάλα ανθρώπινα προβλήματα και συλλαμβάνονται οι αξίες που κατοχυρώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όποιος «ζυμώνεται» με την αρχαία γραμματεία, στην οποία παρακολουθούμε τη σταδιακή επικράτηση και κυριαρχία του λόγου έναντι του μύθου, τείνει να αντιμετωπίζει άφοβα την αλήθεια, συγκινείται από τις εκφάνσεις του ωραίου, εθίζεται στην τήρηση του μέτρου, ασκείται στην αυτογνωσία και τον αυτοσεβασμό, μυείται στην απορία και την έρευνα και ενστερνίζεται το ιδεώδες της ελευθερίας. Αν οι διανοούμενοι και οι φιλόσοφοι σε διεθνές επίπεδο ξεκινούν από την αρχαία γραμματεία και επιστρέφουν διαρκώς σ’ αυτήν για να ανανεώσουν τις πηγές της έμπνευσής τους, αυτό συμβαίνει, γιατί η συγκεκριμένη γραμματεία αποτελεί πρώτης τάξεως αγωγή σκέψης και ήθους. Αυτά όλα βέβαια ισχύουν κατά μείζονα λόγο για τον Έλληνα μαθητή και σπουδαστή, του οποίου η εθνική συνείδηση και η πολιτιστική ιδιοπροσωπία συνδέονται άρρηκτα με τη ζωντανή και δημιουργική επικοινωνία με το γραμματειακό πλούτο του ελληνικού παρελθόντος και ειδικότερα της Αρχαίας Ελλάδας.

Οι αρχαιοελληνικές, όμως, ιδέες και αξίες συνυφαίνονται άμεσα με την αρχαία ελληνική γλώσσα, μέσω της οποίας έχουν συλληφθεί και διατυπωθεί. Η εξοικείωση του Έλληνα μαθητή με την αρχαία ελληνική γλώσσα είναι πολλαπλά ευεργετική, γιατί:

1. Συμβάλλει στη «μετά λόγου γνώσεως» εκμάθηση και χρήση της Νέας Ελληνικής (Δημοτικής).
2. Προστατεύει από την εισβολή στη Νέα Ελληνική ξενόφερτων όρων και νεολογισμών.
3. Ελαχιστοποιεί τις περιπτώσεις κακοποίησης της μητρικής γλώσσας.
4. Καταπολεμά την τάση για εκφραστική προχειρότητα και γλωσσική ασυδοσία. Και το πιο σημαντικό,
5. Καθιστά δυνατή την εξοικείωση με τις παλαιότερες μορφές της γλώσσας μας, ώστε να επιτευχθεί η επικοινωνία με τη διαχρονική γραμματειακή παραγωγή της Ελλάδας.

Με αυτά τα δεδομένα, απευθύνουμε έκκληση στην πολιτική και την πνευματική ηγεσία της χώρας να μεριμνήσει για την ουσιαστική αναβάθμιση και ενίσχυση των κλασικών σπουδών στην ελληνική Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Η Αρχαία Ελληνική γλώσσα είναι το έδαφος στο οποίο ή Νέα Ελληνική ριζώνει και ανθοφορεί και όχι ο αντίπαλος της Νέας Ελληνικής. Καλούμε επομένως και τις Ελληνίδες και τους Έλληνες φιλολόγους να βάλουν με τον εαυτό τους και με την παιδεία του τόπου ένα ιστορικό στοίχημα: επιστρατεύοντας το πάθος, τον ενθουσιασμό, την έμπνευση, την ευρηματικότητα, το ταλέντο και το μεράκι που διαθέτουν, να εισαγάγουν αλλαγές στην διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών με σκοπό να εμπνεύσουν στους μαθητές τους την αγάπη και το σεβασμό για το μάθημα, συμβάλλοντας έτσι στην παιδευτική ανάκαμψη και την πολιτιστική αναγέννηση της χώρας.

Οφείλουμε, επί τέλους να συνειδητοποιήσουμε ότι σε μια χώρα με υπογεννητικότητα, οξύτατη οικονομική κρίση, μαζική μετανάστευση νέων επιστημόνων στο εξωτερικό και εισροή χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, η μεθοδευμένη αποκοπή των Ελλήνων μαθητών από την αρχαία ελληνική γλώσσα είναι για την παιδεία του τόπου ένα είδος πολιτιστικής γενοκτονίας, που μακροπρόθεσμα θέτει σε κίνδυνο την ίδια την εθνική επιβίωση του ελληνισμού. Αντίθετα, αν για την πολλαπλά χειμαζόμενη Ελλάδα ο τουρισμός θεωρείται η «βαριά βιομηχανία» της, η ζωντανή σύνδεση των Ελλήνων μαθητών με την αρχαία ελληνική γλώσσα, καθώς και με τον αξιακό και το νοηματικό πλούτο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αποτελεί την ιδανικότερη αμυντική θωράκιση του ελληνισμού και μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις για πολιτιστική και εθνική αναγέννηση της χώρας.

Ας πάψουμε να πριονίζουμε εμείς οι ίδιοι το πολιτιστικό κλαδί στο οποίο ακουμπάμε ως έθνος.

Οι καιροί δεν επιτρέπουν να «παίζομεν εν ου παικτοίς».

Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του και ας εκπληρώσει το χρέος του.

Οι υπογράφοντες: (ΠΗΓΗ: www.professors-PhDs.com/ )

1.- Τάρταρης Χρίστος, Διδάκτωρ Παιδαγωγικής, Member of New York Academy of Sciences, and , Member of Societa di Storia Patria per la Puglia sez. Di Tricase. ΕΛΛΑΣ

2.- Αρωνιάδου-Anderjaska Βασιλική, Ph.D. Διδάκτωρ Νευροεπιστημών, Μέρυλαντ, ΗΠΑ

3.- Ρήγος Ευάγγελος, Master Mariner, Pace University, BBA, New York – ΕΛΛΑΣ

5.- Ιωάννου Πέτρος, Καθηγητής, Διευθυντής Κέντρου Μεταφορών Προηγμένης Τεχνολογίας, Πανεπιστήμιο Νότιας Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, Η.Π.Α.

6.- Ιωάννης Ν. Χατζόπουλος, MSCE, PhD Ομότιbμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Τ. καθηγητής Πανεπιστημίου CSUF, USA, Πύργοι Θερμής, Μυτιλήνη, 81100 ΕΛΛΑΣ

7.- Παπαδόπουλος Θ. Νικόλαος Ομ. Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ. ΕΛΛΑΣ

8.- Σίνη Μάρθα Docent at the Walters Art Museum Baltimore, Maryland U.S.A.

9.- Moschovakis Κ. Α.,, M.D., Ph.D. Professor of Physiology University of Crete
Group Leader, Computational Neuroscience Group, Institute of Applied and Computational Mathematics FORTH Ομ. Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ. ΕΛΛΑΣ

10.-Οικονομίδης Σπύρος Διδάκτωρ Διοικητικών Επιστημών Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, USA

11.- Alexandraki Despina, Biology Department, University of Crete, ΕΛΛΑΣ

12.- Kakavas Maria

13.- Balopoulos Victor, Ph.D. Associate Professor Department of Civil Engineering
School of Engineering, Democritus University of Thrace Campus, Xanthi, 67100, GREECE

14.- Gatzoulis Nina, Professor Humanities, Classics and Italian University of New Hampshire USA

15.- Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία, Πρ.Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΕΛΛΑΣ.

16.- Ανδρεάτος Αντώνης, Δρ Πληροφορικής, Καθηγητής, Σχολή Ικάρων, ΕΛΛΑΣ.

17.- Leventouri Theodora, PhD., Professor of Physics Director, Medical Physics Program
Director, Center for Biomedical and Materials Physics Florida Atlantic University Boca Raton, FL 33431, USA

18.- Παντελής Δημήτριος, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ

19.- Poularikas Alexander, Ph.DProfessor Emeritus University of Alabama, Huntsville
Huntsville Alabama, USA

20.- Ιεραπετρίτης Δημήτρης, Δρ. Γεωγραφίας, ΕΛΛΑΣ

21.- Vardulakis Antonis I.G., Prof. Senior Member IEEEDepartment of MathematicsAristotle University of Thessaloniki GREECE

22.- Χολέβας Κωνσταντίνος , Πολιτικός Επιστήμων, Γλυφάδα, ΕΛΛΑΣ

23.- Φούφα Ελενη Εμμ., Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας και Κινηματογράφου SUNY ERE
Buffalo NY – USA

24.- Κυριακού Γεώργιος, Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. ΕΛΛΑΣ

25.- Triantafillou Georgia, Ph.D. Professor of Mathematics Temple University, USA

26.- Γιαννόπουλος Παναγιώτης, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών, 265 04 Πάτρα – ΕΛΛΑΣ

27.- Dokos Socrates, PhD Associate Professor, Graduate School of Biomedical Engineerin UNSW AUSTRALIA UNSW SYDNEY NSW 2052 AUSTRALIA

28.- Νικολαΐδης Τάσος, Ομότιμος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

29.- Halamandaris Pantelis, Professor Emeritus Brandon University, Canada

30.- Kοζυράκης Κ., Επικ.Καθηγητής Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

31.- Φυτρολάκης Νικόλαος, , Ομότιμος καθηγητής Ε.Μ.Π. ΕΛΛΑΣ

32.- ΑργυρόπουλοςΓιάννης, PhD, AT&T Labs Διευθυντικό στέλεχος τεχνικού προσωπικού. USA

33.- ΟkosAnthony, MD,Clinical Assistant Professor of Medicine,University of Washington Medical CenterSeattle, WAUSA

34.- Γρυσπολάκης Ιωακείμ, Ομότιμος καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης, GREECE

35.- Bougas Ioannis, PhD, Director of Statistical Consulting Bell (Ret.) Montreal, CANADA

36.- Ρήγα Αλεξανδρος, Καθηγητής Δ.Π.Θ., GREECE

37.- Vlachos Dimitrios, PhD ., Assistant Professor,Department of Physics,University of Ioannina,Hellas

38.- Σίδερης Κοσμάς Κ. Αναπλ. καθηγητής Τμήματος Πολ. Μηχανικών Δ.Π.Θ.GREECE

39.- Tsoka Gregory N., Prof. of Exploration Geophysics Laboratory of Exploration GeophysicsAristotle University of Thessaloniki 54124 Thessaloniki, Greece

40.- Ves Sotirios, PhD., Professor Physics Department Aristotle University of Thessaloniki
541 24 Thessaloniki, GREECE

41.- Κουρούμαλης H., Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Παν. Κρήτης, GREECE

42.- Μπακάλης Ναούμ, PhD. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, GREECE

43.- Moraitis Nikolaos L., . Ph.D. International Relations, Comparative Politics, U.S. Foreign Policy. University of California, USA

44.- Evangeliou Christos C., Professor of Philosophy, Towson University, USA

45.-Χαμζάς Χριστόδουλος, Καθηγητής, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης –ΕΛΛΑΣ

46.- Αθανασούλης Γεράσιμος, Καθηγητής ΕΜΠΣχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΛΛΑΣ

47.- ΚΑΜΑΡΑΤΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, PhD.( τ. Καθηγητής του Παν/μίου Ιωαννίνων, υπηρετήσας και σε Παν/μια – Κέντρα Ερευνών των ΗΠΑ, του Καναδά και της Ευρώπης). ΕΛΛΑΣ

48.- Βασιλειάδης Δαμιανός, Δημοδιδάσκαλος, συγγραφέας, ΕΛΛΑΣ

49.- Κουμάκης Λεωνίδας, Νομικός, Συγγραφέας, ΕΛΛΑΣ.

50.- Μπαλόγλου Γεώργος , PhD, Θεσσαλονίκη πρώην αναπληρωτής καθηγητής πολιτειακού πανεπιστημίου Νέας Υόρκης USA

51.- Thomais Kakouli-Duarte, PhD Research Leader EnviroCORE | Lecturer in Biosciences
Department of Science and Health Institute of Technology Carlow Kilkenny Road, Carlow
IRELAND

52.- Χουλιαρά Ελένη, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ΕΛΛΑΣ

53.- Παύλος Γεώργιος, Αναπλ. Καθηγ. Τμ. Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, Πολυτεχνική Σχολή, Δημοκρίτειο Πανεπιστημίο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

54.- Vallianatos Evaggelos, Ph.D., former professor, author of several books, historian, Claremont, CA, USA

55.- Παπαγιάννης Γρηγόριος, αναπληρωτής καθηγητής της Βυζαντινής Φιλολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ

56.- Ὑψηλάντη Μαρία, Ἐπίκουρος Καθηγήτρια Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας
Πανεπιστήμιο Κύπρου Τμῆμα Κλασσικῶν Σπουδῶν καὶ Φιλοσοφίας , Λευκωσία, ΚΥΠΡΟΣ

57.- Michopoulos Aristotle, Ph.D Professor & Greek Studies Chair Hellenic College, Brookline, MA USA

58.-. Magliveras Spyros S., , Ph.D. Professor Mathematical Sciences Dept. and Assoc. Director Center for Cryptology and Info. Security Florida Atlantic University Boca Raton, FL. U.S.A.

59.- Anagnostopoulos Stavros A., Professor Emeritus, University of Patras Chief Editor, Earthquakes and Structures 26500, Patras, GREECE.

60.- Arkas Evangelos, PhD London, UK.

61.- ΜΠΑΡΔΗΣ NIKOLAOS , ΙΑΤΡΟΣ, MD, ΑΘΗΝΑ, ΕΛΛΑΣ

62.- Katsifis Spiros, PhD Professor and Chair, Biology University of Bridgeport, Brtidgeport CT, USA

63.- Noutsis Konstantinos, MD ex-Director Evangelismos Hospital, GREECE

64.- Fountzoulas Costas G., School of Engineering, Widener University, Philadelphia, USA

65.- Αντιναύαρχος Χρανιώτης Γεώργιος Π. ΠΝ (εα), Vice Admiral Georgios P. Chraniotis HN (ret)Ιδρυτής και Πρόεδρος, Founder and PresidentPatron of the Wall Painting & Iconography Diploma, Liturgical Arts Programme, The Prince’s School of Traditional Arts, Κέντρο Νεοκλασσικής Γλυπτικής ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΛΑΚΗΣ, The Nikos Sofialakis Center of Neoclassical Sculpture, ΕΛΛΑΣ

66.- Hatzichronoglou Lena, PhD., Prof. of Classics and Modern Greek. Prof. Of Humanities at Macomb Community College ; Founder and President of Hellenic Visions. USA

67.- Karagiannidis Iordanis, Associate Professor, Division of Digestive Diseases David Geffen School of Medicine, UCLA, USA

68.- Δρ. Δημούτσος Ι. Ανδρέας Ph.D Παραγωγικότητας, ΕΛΛΑΣ

69.-. Yfantis E.A., Ph.D. Professor of Computer Science, USA

70.- Σαραντίδης Απόστολος Κανδιανού, Δάσκαλος στην Καβάλα και Πολιτικός Επιστήμονας ΕΛΛΑΣ

71.- Πελεκάνος Νίκος, Καθηγητής Τμήμα Επιστήμης & Τεχνολογίας Υλικών Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

72.- Βαρβούνης Γεώργιος, Ph.D. Καθηγητής Οργανικής Χημείας, Τμήματος Χημείας, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Ελλάς.

73.- Πετράκης Λεωνίδας, PhD, Chairman of Department of Applied Science and Senior Scientist (Retired), Brookhaven NationaL Laboratory, USA.

74.- Κατσέτος, Χρίστος Δ., Καθηγητής Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Drexel, Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ

75.- Μπάτης Γεώργιος. Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

76.- Γεώργιος Τσαπαρλής, Ph.D., FRSC, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ΕΛΛΑΣ

77.· Zahariadis Nikolaos, Professor of International Studies, Rhodes College, USA.

78.- Παπαθανασίου Μαρω Κ., Ομότιμος Καθηγήτρια, Τμήμα Μαθηματικών ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

79.- Καμέας Αχιλλέας, Αναπληρωτής Καθηγητής, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, ΕΛΛΑΣ

80.- Zolotas Argyrios PhD., Reader, University of Lincoln, United Kingdom Deputy Director of Research, School of Engineering UK

81.- Μπλύτας Γεωργιος, PhD, Διδάκτωρ Φυσικοχημείας, Συγγραφεύς, Τέξας, ΗΠΑ

82.- Κυριακού Αναστασία, Φυτοπαθολόγος, ΕΛΛΑΣ

83.- Αναστασοπούλου Ιωάννα , Καθηγήτρια ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

84.- Lazarides Georgios Emeritus Professor, Aristotle U. of Thessaloniki, ΕΛΛΑΣ

85.- Καπιδάκης Σαράντος, Καθηγητής Σχολή Επιστήμης της Πληροφορίας και Πληροφορικής
Ιόνιο Πανεπιστήμιο, ΕΛΛΑΣ

86.- Papadopoulos Kyriakos, Professor of Chemical & Biomolecular EngineeringTulane UniversityNew Orleans -USA

87.- Συγκλητή Πελίδου, Επίκ. Καθ. Νευρολογίας Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων , Ελλάδα

88.-Κατσιμάνης Κυριάκος, Docteur d’Etat ές Lettres (Paris-Sorbonne) Επ. Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επιτ. Σύμβουλος-Τ. Αντιπρόεδρος του Παιδ.. Ινστιτούτου-ΕΛΛΑΣ

89.- Κανελλόπουλος Νικόλαος, Αναπληρωτής Πρόεδρος Ιονίου Πανεπιστήμιου. Καθηγητής Εφαρμογών Πληροφορικής. Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας, ΕΛΛΑΣ

90.- Poularikas Αlexander, Ph.D. Professor Emeritus, Author, University of Alabama, USA

91.- Παπαμαρινόπουλος Σταύρος Π. , τ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

92.- Economou Eleftherios , Emeritus Professor, University of Crete, HELLAS

93.- Ηλίας Σταμπολιάδης, Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

94.- Vassiliou Y., Emeritus Professor, Director ICCS – National Technical University of Athens, GREECE

95.- Καλογεράς Αθανάσιος, Κύριος Ερευνητής, Ερευνητικό Κέντρο ΑΘΗΝΑ-ΕΛΛΑΣ

96.- Δεριζιώτης Δημήτρης Ι. Ομ. Καθηγητής του ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

97.- Κανάρης Τσίγκανος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ

98.- Sakkas Lazaros, MD, DM, PhD(UK), FRCP(UK)Professor of Medicine and Rheumatology
University of Thessaly,ΕΛΛΑΣ

99.- Synodinou Clairy

100.- Υποναύαρχος ε.α. Σωτήριος Γεωργιάδης Π.Ν., Διπλωματούχος Ναυπηγός του Royal Naval College, Greenwich, London, England – ΕΛΛΑΣ

101.- ΠαπαθεοδώρουΓιώργος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

102.- Μανιάς Στέφανος, Καθηγητής Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου-ΕΛΛΑΣ

103.- Γρουμπός Πέτρος Π. , Καθηγητής Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ

104.- Τζάνος Κώστας, Δρ Πυρηνικής Τεχνολογίας, USA

105.- Μήτσης Μιχάλης Χ., Αναπληρωτής Καθηγητής Χειρουργικής – Μεταμοσχεύσεων
Ιατρικό Τμήμα, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

106.- Κοσμάς Κ. Σίδερης, Αναπλ. καθηγητής Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ΔΠΘ, ΕΛΛΑΣ

107.- Nikolakopoulos Konstantinos, PhD, Prof., Orthodoxe Theologie, Universität München, GERMANY

108.- Kotsakis Evangelos, PhD, Electronic and Electrical Engineering, Joint Research Center of the European Commission, ITALY

109.- Stergianopoulos Panagiotis, , Economist Prof.(Ret.) Connecticut State University, USA

110.- Vice Admiral Georgios P. Chraniotis HN (ret) Founder and President Patron of the Wall Painting & Iconography Diploma, Liturgical Arts Program, The Prince’s School of Traditional Arts,ΕΛΛΑΣ

111.- Παπακώστας Στέφανος, Μ.Β.Α (University of Texas at El Paso), Πρώην καθηγητής των αμερικανικών κολλεγίων, Southeastern College, Deree College, University of Indianapolis (Athens Campus) ΕΛΛΑΣ

112.- Politis Dimitris, Distinguished Professor of MathematicsUniversity of California, San Diego USA

113.- Alexandrakis George C., Distinguished Professor Emeritus, University of Miami, USA

114.- Yiacoumettis Andreas, Prof. ESPRAS President President UEMS Section Plast. Rec. & Aesth. Surgery USA

115.- Κλάδη Μαριάνθη, πρώην επίκουρη καθηγήτρια, Πάντειο πανεπιστήμιο, ΕΛΛΑΣ

116.- Tryphonopoulos Demetrios P., Dean, Faculty of Arts & of Graduate StudiesProfessor, Department of English and Creative Writing, Brandon UniversityAdjunct Professor, Department of English and Creative Writing, University of New BrunswickEditorial Collective, Paideuma: Modern and Contemporary Poetry and Poetics Secretary, Ezra Pound SocietyBrandon University, USA

117.- Kodogianidis Nikolaos, PhD, Former professor of Mathematics Electrical Engineer
Fred Wilson & Associates Jacksonville, FL. USA

118.- Φουντόπουλος Παναγιώτης, Δρ Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π., ΕΛΛΑΣ

119.- Σπυρονικόλας Χοϊδάς, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

120.- Τσίρκα Άννα, Παιδοκαρδιολόγος, Επίκεντρο. Καθ. Παιδιατρικής Ιατρική Σχολή
Πανεπιστήμιο Tufts, USA

121.- Christodoulou Niki, PhD, Associate Professor of Curriculum and Instruction
DEPARTMENT OF ADVANCED STUDIES AND INNOVATION, COLLEGE OF EDUCATIONAugusta University, USA

122.- Yiacoumettis Andreas, PhD., ESPRAS President President UEMS Section Plast. Rec. & Aesth. Surgery HELLAS

123.- Αγγελομάτη-Τσουγκαράκη Ελένη, Ομότιμη Καθηγήτρια Ιονίου Πανεπιστημίου, ΕΛΛΑΣ

124.- Tsatsanifos Christ, PhD., Tunnel Expert QIRP Department QATAR

125.- Petros Ethel Petrou, PhD Professor, Chair-Physics Dept. Erie Community College-South Campus Orchard Park, 14127, NY, USA

126.- Αθανασούλης Γεράσιμος, Καθηγητής ΕΜΠΣχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών, ΕΛΛΑΣ

127.- ΚατσιφαράκηςΚώστας, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, ΑΠΘ ΕΛΛΑΣ

128.- ΠαληόςΛεωνίδας, ΚαθηγητήςΤμήμα Μηχανικών Η/Υ και ΠληροφορικήςΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

129.- Καρανικόλας Παύλος, Επίκουρος ΚαθηγητήςΓεωπονικό Πανεπιστήμιο ΑθηνώνΤμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης, ΕΛΛΑΣ

130.- Κουρούμαλης Ηλίας, Ομότιμος Καθηγητής ΓαστρεντερολογίαςΙατρικής Σχολής aΠαν. Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

131.- Χριστοφόρου Ευάγγελος Β. Καθηγητής ΕΜΠ Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, ΕΛΛΑΣ

132.-Κραββαριτης Δ. Ομ. Καθηγητης ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

133.- Κωνσταντόπουλος Ιωάννης Β. Ομότιμος Καθηγητής Universite Libre de Bruxelles
πρώην Καθηγητής Σ.Ν.Δοκίμων, ΕΛΛΑΣ

134.- Κατσούφης Ηλίας Κωνστ. Ομότ. Καθηγ. Ε.Μ.Πολυτεχνείου, ΕΛΛΑΣ

135.- Panos Niarchos, Indiana University, [Ret. H.R. Administrator] USA

136.- Δεληγιάννης Ιγνάτιος, Καθηγητής Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης ΕΛΛΑΣ

137.- Patitsas Tom A. J., PhD,Professor Emeritus, PhysicsLaurentian University
Sudbury, ON, CANADA

138.- Spyridakis Stylianos V., PhD, Professor of Ancient History University of California, Davis USA

139.- Αναστάσιος Μπούντης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Αντεπιστέλλον Μέλος Ακαδημίας Αθηνών Μέλος Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (Salzburg), ΕΛΛΑΣ

140.- Παπαϊωάννου Γεώργιος, επίκ. καθηγητής, Τμήμα Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας και Μουσειολογίας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Κέρκυρα, Ελλάδα

141.- Ξανθάκη-Καραμάνου Γεωργία, Ομότ. Καθηγήτρια Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Πρόεδρος Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων, Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κλασσικών Σπουδών (F.I.E.C.) ΕΛΛΑΣ

142.- ΤζαμπίραςΓ. Καθ. ΕΜΠ Σχολή Ναυπηγών Μηχ. Μηχ. ΕΛΛΑΣ

143.- Deligiannis Konstantinos, GE Healthcare General Manager SouthEastern Europe

144.- Μαγκλιβέρας Σπύρος, Professor, Mathematical Sciences& Assoc. Director CCISFlorida Atlantic University,USA

145.- Talelli Olympia, Professor, Univ. National and Kapodistrian Univ. of Athens, ΕΛΛΑΣ

146.- Στουρνάρας Γεώργιος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών,Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, ΕΛΛΑΣ

147.- Μαρσέλος Μάριος-Αθανάσιος, MD, PhD, Ομότιμος Καθηγητής Φαρμακολογίας, Ιατρικό Τμήμα Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

148.- Λευτάκη Μαρία Αλεξ. πρώην Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

149.- Kontos John, Emeritus of Univ. of AthensΕΛΛΑΣ

150.- Καρκαμπούνας Σπυρίδωνος, Phd., Αναπληρωτής Καθηγητής Φυσιολογίας Εργαστήριο Πειραματικής Φυσιολογίας, Μονάδα Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ΕΛΛΑΣ

151.- Sangvinatsos Andonios, Economist, Pacific Investment Company, Newport Beach, CA USA.

152.- Tzika A. ,Aria, Ph.DDirector of the NMR Surgical LaboratoryDepartment of SurgeryMassachusetts General Hospitaland Shriners Burns InstituteHarvard Medical School, USA

153.- Savaki Helen, Professor, Medical Faculty, University of Crete HELLAS

154.- Angelopoulos Nikiforos V., Professor of Psychiatry, Medical School, University of Thessaly, HELLAS

155.- Βουδριάς Ευάγγελος, Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ

156.- Γρηγόρης Παπαγιώτης, Πολιτικός Μηχανικός Πανεπιστήμιο Michigan USA Πτυχειο Ανωτ. Πολιτικου Μηχανικού, ΕΛΛΑΣ

157.- Bountis Anastasios (Tassos), Professor, Corresponding Member of Academy of Athens Member of European Academy of Sciences and Arts Department of Mathematics
University of Patras ΕΛΛΑΣ

158.- Αλμπούρα Ευστρατία, MScPsy, Developmental Licensed Psychologist, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

159.- Αρταβάνης Μάνθος, Πρ. Πρόεδρος και CEO της AIG Life στην Τσεχία και Βουλγαρία, Πρόεδρος του Ιδρύματος για την Αναπτυξη της Ελληνοκινεζικής Φιλίας, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

160.- Κουτσούκος Πέτρος, Καθηγητής Τμήματος Χημικών Μηχανικών Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

161.- Μέρμηγκας Ελευθέριος, (τ.) Καθηγητής, State University of New York at Buffalo, Η.Π.Α.

162.- Benos Nikos, PhD, Assistant Professor, Department of Economics, University of Ioannina, University Campus,ΕΛΛΑΣ

163.- Kornilaki Ekaterini, PhD, Associate Professor in Developmental Psychology, University of Crete, Department of Preschool Education, Gallos Campus Rethymnon Crete, GREECE

164.- Strataridaki Anna, Associate Professor of Ancient History Faculty of Education University of Crete, GREECE

165.- Αλεβίζος Γιάννης , Καθηγητής φυσικής στο 7ο Λύκειο Αθηνων, ΕΛΛΑΣ

166.- Athanassiadou Aglaia, Professor Emeritus, University of Patras Medical School HELLAS

167.- Kalliopi (Popy) A. Roubelakis-Angelakis, M.S., Ph.D., Professor of Plant Physiology & Biotechnology ex President & Secretary General of FESPB Department of Biolog Heraklion HELLAS

168. Δημήτριος Παντελής, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

169.-Gatzoulis Vassilios (Bill) President of Hellenic Society PAIDEIA of New Hampshire USA

170.- Γκίνης Στέλιος ( Ph.D ) ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΟΣ Ομότιμος καθηγητής ΕΛΛΑΣ

171.- Papadopoulos A. P. (Tom) r. Senior Research Scientist, and Adjunct Professor (Guelph, Laval)Windsor, Ontario, CANADA

172.- Τσουγκαράκης Δημήτριος, , Ομότιμος Καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου, πρώην Πρύτανης ΕΛΛΑΣ

173.- Tsiotas Georgios K., Assist. Professor in Quantitative Methods, Department of Economics,University of Crete, Panepistimioupolis Gallou, 74100, Rethymnon-HELLAS

174.- Rozos Dimitrios, r. Associate Professor of NTU HELAS

175.-ΠανοσκάλτσηςΒασίλης Π., M.S., M.A., Ph.D.University of California at Berkeley
ΚαθηγητήςΠολυτεχνική ΣχολήΔΠΘ – HELLAS

176.- Καλδή Μιράντα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Διεύθυνσης Χορωδίας Μέλος Συμβουλίου Ιδρύματος ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ–ΕΛΛΑΣ

177.- Κωνσταντή Μαρία, Καθηγήτρια Φαρμακολογίας,Τμήμα ΙατρικήςΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων – ΕΛΛΑΣ

178.- Μελακοπίδης Κώστας τ. Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Κύπρου – ΚΥΠΡΟΣ

179.- Αντωνοπούλου- Χαραλαμποπούλου Ευγενία, Επ. Καθηγήτρια ΕΚΠΑ– ΕΛΛΑΣ

180.- Κουτσελίνη Μαίρη, Πανεπιστήμιο Κύπρου – ΚΥΠΡΟΣ

181.- Βογιατζής Αλέξανδρος Β. Βογιατζής Καθηγητής – ΕΛΛΑΣ

182.- Πδαράκος Ευάγγελος, Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης – ΕΛΛΑΣ

183.- Louis Euripidis N. PhD., Associate ProfessorDepartment of Information and Communication Systems EngineeringUniversity of the Aegean – HELLAS

184.- Νατςιός Δημήτρης Νατσιόςδάσκαλος-θεολόγοςΚιλκίς – ΕΛΛΑΣ

185.- Κώστας Μελακοπίδης, τ. Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Κύπρου ΚΥΠΡΟΣ

186.- Konstantinos Korosis Associate Professor of SociologyFaculty of EducationUniversity of Crete – ΕΛΛΑΣ

187.-Konstantinos Korosis Associate Professor of Sociology
Faculty of EducationUniversity of Crete– ΕΛΛΑΣ
188.- Κοσμάς Κ. Σίδερης Αναπλ. καθηγητής Τμ. Πολιτικών Μηχανικών ΔΠΘ – ΕΛΛΑΣ

189.- Κρήτης Σπύρος Κ. Κρήτας, PhD Αναπλ. καθηγ Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων Κτηνιατρικής ΑΠΘ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης–ΕΛΛΑΣ

190.-.Μοσχονάς Ν.Γ., Ιστορικός, ομότιμος Διευθυντής Ερευνών, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Αθήνα) – ΕΛΛΑΣ

191.- Karayanni Despina, MBA, Ph.D. in Marketing Associate Professor of Marketing Department of Business AdministrationSchool of Business University of Patras, ΕΛΛΑΣ