Αρχείο | Σεπτέμβριος 2016

Μαρίνα Μιχαήλ Χρηστάκη

14457348_1828073770756283_219160734769728373_n

Σεπτέμβρης με πολλή απουσία,
απουσία γαλάζιου γύρω από τα πόδια σου,
απουσία φωτός πάνω στα χείλη σου.
Ψέμα ήταν η θάλασσα; Η σελήνη κι η νύχτα;
Το αλογάκι της Παναγίας άφησέ το να παίζει
με τα ξεχασμένα άσπρα φύκη
στις θαλασσινές σου παντόφλες.
Μας πάει αυτό το πεύκο πάνω από την κλίνη μας
και όλα τα άστρα που μας κοίταζαν.
Πολύ μας πάει αυτό το σπίτι μας,
που μέρα –νύχτα ονειρευόταν.

Μαρίνα Μιχαήλ Χρηστάκη
(Σεπτέμβρης 2015)

Μιχάλης Οικονόμου, Σπίτι που ονειρεύεται. Ύδρα. Ιδιωτική Συλλογή.

Στον ήχο της σιωπής

13096209_1047238142037724_3892490883757682088_n

Στον ήχο της σιωπής
πόσα όνειρα άραγε ταξιδεύουν;
Όνειρα αγάπης που γίνονται ελπίδες..
Ελπίδες που γίνονται όνειρα
kαι ταξιδεύεις μέσα τους..
Χάνεσαι σε εικόνες,αρώματα,χρώματα
προσδοκώντας όλα να βγουν αληθινά..
Όμορφα ταξίδια του νου και της καρδιάς..
Ταξίδια της ψυχής μέσα από τις αλήθειες σου…
μέσα από την ανοιχτή καρδιά σου….
Και το αύριο που πεθύμησες,θά΄ ναι πιο γλυκό….
Γιατί μόνο εσύ το δημιούργησες!!!!
Αλέκα Κροκίδη

ΗΤΑΝ Ο ΕΡΩΤΑΣ

13466073_1787922931438034_6430862886973224546_n

Ήταν ο έρωτας ,γελαστός σαν τον ήλιο
ξανθός σαν το Καλοκαίρι
τρυφερός σαν την Άνοιξη
εύθραυστος σαν το φύλλο του Φθινοπώρου
λευκός σαν της νύφης το πέπλο.
Με κοιτούσαν τα γαλάζια του μάτια
κι έσταζαν στάλα-στάλα τραγούδια του Μάη
δάκρυ της ευτυχίας
πυρετό που πυρώνει το θλιμμένο το σύννεφο.
Κάπως έτσι είπα θα είν’ ο Παράδεισος
κάπως έτσι είν’η αγάπη ατόφια
χωρίς των ζωγράφων τα χρώματα
παρθενική και αμόλυντη
αχειροποίητη σαν της Παναγιάς την εικόνα
ελπίδα της σωτηρίας, κάθαρση της ψυχής
ποίημα που δεν το εξαργυρώνει ο χρόνος .
Κάπως έτσι είπα θα είν’των αγγέλων το πέταγμα
των φτερών τους η προστασία
κάπως έτσι θα είναι το κύμα
με το πρώτο χάδι του ήλιου
να σκιρτάει ο πυρήνας του.
Ήταν η βροχή που έφερνε ευτυχία
που γονιμοποιούσε το στίχο μου
κι έγραφα-έγραφα ατελεύτητα, δίχως να ξέρω γιατί
δίχως να καταλάβω
ότι η πρώτη αχτίδα απ’το φως
ερωτευόταν ό,τι είχα γράψει ως χθες.
Ήταν ο έρωτας
ασύνορος σαν την έρημο,καυτός σαν το λίβα της.
Χίμηξε ως τα έγκατα
τραγούδησε ως την άκρες του κόσμου
κι ύστερα με πήρε στ’απαλά του τα χέρια
με χόρεψε σαν παιδί
και μ’άφησε πάνω στη χλόη του
να ονειρευτώ τον κόσμο
με το πιο γλυκό του χαμόγελο
κι ύστερα έφυγε σαν τον άνεμο
με μια στροφή δεξιά
κι ένα άλμα εμπρός χάθηκε
σαν το φως στα μεσάνυχτα
μα το όνειρο έμεινε, μα το ποίημα ζει
δίχως να απορρίψει το μέτρο του
τον ηδονικό του το στίχο
τραγουδάει ρυθμικά κι ατέρμονα
σαν το πουλί το ελεύθερο
και ξαναβρίσκει το χαμένον του έρωτα!

Θεόδωρος Σαντάς

ΣΑΝΤΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΑΝΤΑ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Γεννήθηκε στην Ηράκλεια της Φθιώτιδας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι Μαθηματικός, παντρεμένος με την Σμαρώ Δημάκου και έχουν τρεις κόρες. Είναι τακτικό μέλος της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών», διετέλεσε πρόεδρος της «Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος» και είναι ιδρυτικό μέλος της «Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης για τον Πολιτισμό ,Αργοναύτες »και μέλος της «Αμφικτιονίας Ελληνισμού».
Το 1997 κάνει την πρώτη εμφάνισή του,με την ποιητική συλλογή «Το ταξίδι του άστρου». Η συλλογή του αυτή είναι μια θρηνητική αφιέρωση στην πρόωρα χαμένη ανιψιά του Νικολέτα Πολύζου, παιδί της αδελφής του. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στο «Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης» με το τραγούδι «Η μικρή Δανάη» σε μουσική του Δημ. Κεχαγιά. Το 1999 εκδίδει την δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Στου Αιγαίου τον Έρωτα» και το 2000 την ποιητική συλλογή «Οκτέτο» με άλλους εφτά ποιητές της Θεσσαλονίκης.
Είναι μέλος του «Σωματείου Στιχουργών Βορείου Ελλάδος»(έτος ιδρύσεως 1998)
Τον Απρίλιο του 2001 το «Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» εκτιμώντας την αρετή και τις προς τα Γράμματα και τις Τέχνες προσφερθείσες υπηρεσίες ,του απονέμει τιμητικό δίπλωμα.
Το 2004 εκδίδει την ποιητική συλλογή «Ό,τι δε σβήνει η βροχή» και το 2006 την ποιητική συλλογή «Ο Έρωτας έχει πάντα Πανσέληνο» που εξαντλήθηκε και το Μάρτιο του 2008 επανεκδόθηκε σε δεύτερη έκδοση, από τις εκδόσεις «Υδρόγειος»
Τιμήθηκε από την «Ακαδημία Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού» και από το Δήμο Χαλκίδας. Τιμήθηκε επανειλημμένα από την «Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών». Το 2001 βραβεύτηκε από την «Ένωση Συγγραφέων Λογοτεχνών Ευρώπης» και το Σεπτέμβριο του 2002 από τον λογοτεχνικό σύλλογο Αγρινίου «Κ. Χατζόπουλος».
Στίχοι του για ήρωες του 1821 και για τον Πόντο, μελοποιήθηκαν από τον πρωτοπρεσβύτερο και μουσικό Θεόδωρο Τσαμπατζίδη και εκδόθηκαν σε CD. με τίτλο:Ελλάδα-Μήτρα ηρώων, Λίκνο της Πίστης και της Λευτεριάς
Βραβεύτηκε το 2006 στο 2 ο Φεστιβάλ ποίησης Θεσσαλονίκης με 2ο βραβείο και το 2008 με 1ο βραβείο, από τη «Μη Κυβερνητική Οργάνωση ,Αργοναύτες» Συνέγραψε τους στίχους για τον Ύμνο του Αποστόλου Παύλου που μελοποίησε ο πρωτοπρεσβύτερος και μουσικός Θεόδωρος Τσαμπατζίδης
Στίχοι του επίσης για κάλαντα μελοποιήθηκαν επίσης από τον πατέρα Θεόδωρο Τσαμπατζίδη και ένα τραγούδι»Χριστούγεννα θα πουν οι ουρανοί» συμμετέχει σε cd με εννιά τραγούδια με τίτλο «Καλανδρική Οκταηχία»
Τα κάλαντα τα τραγουδάει η Νεανική Χορωδία του Ι.Ν ΑΓ.Παντελεήμονος Καλαμαριάς.
Τον Ιούνιο του 2008 «Η Μουσική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος, Τμήμα Πολιτισμού» που προκηρύσσει Παγκόσμιο ποιητικό Διαγωνισμό με θέμα
Περιβάλλον -Φύση-Άνθρωπος και του απονέμει έπαινο για τη συμμετοχή του.
Το 2009 ,στη 2η συνάντηση Μουσικής και Ποίησης, Βόλος 2009 , τιμήθηκε με 1ο ειδικό τιμητικό βραβείο, από του Ωδείο Φουντούλη για το συνολικό έργο του και τη συμβολή του στα γράμματα και τον πολιτισμό. Στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από το μουσικοσυνθέτη και ποιητή Τάκη Λουκαρέα όπως και από το μουσικό και συνθέτη Γιάννη Ιωαννίδη. Πιστεύει πως υπάρχουν και σήμερα εξαιρετικοί νέοι ποιητές ,γι’ αυτό τους στηρίζει, συζητά μαζί τους και γράφει για να τους ενθαρρύνει ,προλόγους για τα βιβλία τους .
Την ίδια χρονιά, «Η Ένωση Συγγραφέων –Λογοτεχνών Ευρώπης» ,για τη Δεκάτη Επέτειο Φεστιβάλ ποιήσεως του απονέμει «Εύσημα Λογοτεχνίας και Πολιτισμού»
Το Καλοκαίρι του 2010 βραβεύεται με 1ο βραβείο από το Δήμο Αρκαδίου, «Χάρκια 2010»σε Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό.
Επίσης με 2ο έπαινο από το «Δήμο Χορτιάτη»Θεσσαλονίκης ,στον 3ο Πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης Δήμου Χορτιάτη, με θέμα «Προσφυγιά»
Τον Ιούνιο του 2010 βραβεύεται από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών στους Δελφούς με το 2ο βραβείο ποίησης, για το ποίημά του «Δεν είμαι η χρυσή βροχή»
Το Νοέμβριο του 2010 παίρνει τιμητική διάκριση για το ποίημά του “Η οργή των νεκρών” με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες Μικρασίας» από την Ένωση Σμυρναίων –Μικρασιατών Βορείου Ελλάδος στον « 1ο Πανελλήνιο διαγωνισμό Ιστορικής Μελέτης και Ποιήσεως»
Στις 5 Δεκεμβρίου του 2010 βραβεύθηκε στην Αθήνα από το φιλολογικό σύλλογο «Παρνασσός» με το 2ο βραβείο για ανέκδοτη ποιητική συλλογή.
(πρώτο δεν υπήρχε)
Στις 6 Σεπτεμβρίου του 2012 σε διαγωνισμό που προκήρυξε ο Δήμος Σκοπέλου στη μνήμη του ποιητή «Καισάριου Δαπόντε» τιμήθηκε με το 2ο βραβείο ποίησης για το ποίημά του «Ανατομία τ’ Ουρανού»
Στον 1ο Τσακιρίδειο ποιητικό διαγωνισμό του Δήμου Διαβατών Θεσσαλονίκης και της «Ένωσης Συγγραφέων Λογοτεχνών Ευρώπης»(2012) τιμήθηκε με «Α΄ Έπαινο»Το Φεβρουάριο του 2014 τιμήθηκε με έπαινο για το ποίημά του «Με την Πολυσημία της Ποίησης» από την Πανελλήνια Ένωση λογοτεχνών
Στη 1 Μαρτίου του 2015 στην Παγκρήτια Ένωση Θεσσαλονίκης,βραβεύεται από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος(ΕΛΒΕ) για την προσφορά του ,ως Πρόεδρος στην ΕΛΒΕ και στην ελληνική Λογοτεχνία .
Συνεχίζει να συμμετέχει σε αξιόλογες ανθολογίες και γράφει στίχους για έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια.Μέσα στο 2016 ένα cd με παραδοσιακή μουσική του Χρήστου Δασκαλόπουλου έχει τον τίτλο,»Μιας Πόλης Μουσικές»που είναι τραγούδι στο εν λόγω cd με στίχους δικούς του.Διαρκώς παρουσιάζει παλαιούς και νέους ποιητές και να γράφει ακατάπαυστα .

Σ’ΕΝΑ ΝΗΣΙ

Σ’ένα νησί ,σε περιμένει ο ήλιος του
το λευκό που σε κάνει παιδί
κι ένα κύμα γαλάζιο
να σε πηγαίνει ως τον Όμηρο
να σε τραγουδάει το Αιγαίο
και να σε ψάλλει ο ποιητής
«Των νεφών και των κυμάτων
με την αρχαία καρδιά»
Ω ,Οδυσσέα ,πόσο μου έλειψες
να μιλάς για τη γλώσσα μας
κι εγώ να κρεμιέμαι απ΄τα χείλη σου
και να στάζει το δάκρυ μου
την ώρα που η Ελλάδα
δοξάζεται απ’τους ποιητές
και κάποιοι επιμένουν
στο τραγούδι το αλλότριο
να μας μιλούν για πνεύμα
που δε συγχρωτίζεται
με το φως το δικό μας!
Σ’ ένα νησί
σε περιμένουν οι ανεμόμυλοι
ένα ποίημα αστραφτερό σαν εσένα
να σου μιλάει για το ταξίδι σου
με τα χρώματα απ’τα λουλούδια
του κήπου σου !

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσ/νίκη,20-9-2016

Η ΑΡΓΩ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ

Για δες πόσο όμορφη
είν’ η θάλασσα την αυγή
πως ερωτεύεται το αρμυρίκι το κύμα
τα Καλοκαίρια στη Σίβηρη
πως βουτάνε στο κύμα
οι γλάροι και πνίγουν τον πόθο τους .
Κι όπως καθρεφτίζουν
οι όρμοι το σώμα σου
κι όπως λαμπυρίζουν τα μάτια σου
τρελαίνεται ο ήλιος
κι όπως σε φυσάνε οι αύρες
γεννιούνται χιλιάδες
ταξίδια στις βεγγέρες του νου
όπου κρατιέται
η αγάπη αμόλυντη .
Κορίτσι δικό μας
και το δάκρυ σου ακόμα
είναι ένας έρωτας
κι η σιωπή σου ακόμα
είναι ένα ποίημα.
Έμαθες ν ’αγαπάς ό,τι βραχνιάζει
και ξενυχτάει μαζί σου
ό,τι αγγίζει και μουσκεύει τα μάτια σου
ό,τι ξυπνάνε οι μνήμες κι είναι πικρό.
Κι αν σου πω ότι είσαι ένα αγιόκλημα
πάλι εσύ στις νύχτες θα τρέξεις
γιατί φοβάσαι το φως
μη σου πυρπολήσει το όνειρο.
Όμως το όνειρο, είσαι εσύ
τα ταξίδια, εσύ θα τα κάνεις
η Αργώ περιμένει στον όρμο της
οι κωπηλάτες σε κοιτάνε στα μάτια.
Το ταξίδι σου τώρα αρχίζει
οι βράχοι θρυμματίζουν
τις αντιστάσεις τους
διάπλατα να περνάς
οι ορίζοντες στάζουν
τα δικά σου τα χρώματα
στα βότσαλα λιώνει
την πεθυμιά του ο έρωτας.
Είσαι η αρμονία του κόσμου
αν κι εσύ το πιστέψεις !

Σάντας Θεόδωρος

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΕΝΟΥΝ

Όλα κάποτε τελειώνουν
κι ο όμορφος χορός της Σαλώμης
και το ψέμα που καταλήγει στη γύμνια του.
Τα λόγια μας σιγά-σιγά
κι αυτά βουλιάζουν
στη θάλασσα που κουβαλάει
την ιλύ απ’τις πράξεις μας
κι οι μουσικές σβήνουν κι αυτές
χωρίς ανεμώνες και ρόδα
στους εγκαταλελειμμένους αυλόγυρους!
Όμως τα ποιήματα μένουν
κι οι ποιητές κουβαλάν ανάγλυφα
τις στιγμές που απαγγέλλουμε
στα λειμώνες του ήλιου
τα άσπρα ποιήματα
-σαν και τώρα-
με λίγο φαΐ, με λίγο κρασί
και τη φιλία στα μάτια μας!
Η αγάπη της ποίησης ,το βλέπω
γύρω -γύρω απλώνεται
και σαν κύμα φθάνει στα πέλαγα
και χαίρομαι….πολύ χαίρομαι!
Τούτο το ποίημα δεν κουβαλάει
το έρεβος του βυθού
το θρυμματισμένο γυαλί της ζωής
είναι το φως της αγάπης
αληθινό,σαν το δάκρυ που ωρίμασε
στη συνάθροιση της Ηράκλειας
και κράτησε την αχλή του
για πάντα στα μάτια μας!

Θεόδωρος Σαντάς,Ηράκλεια Φθιώτιδας,30-10-2014

Ειρήνη

14364889_1828086537421673_2468673727757145428_n

Όπως τραβά το ποτάμι το δρόμο του,
όπως χτίζει φωλιά το χελδόνι,
όπως η μέρα τη νύχτα διαδέχεται,
όπως η ρίζα στο χώμα ριζώνει,
όπως το δέντρο τ’ αγέρι ερωτεύεται,
όπως το μάτι το φως δεν χορταίνει,
όπως η μάνα ανάσα του σπλάχνου της,
όπως ο ήλιος την πέτρα ζεσταίνει,
έτσι Ειρήνη μου πόρεμα άσκιαστο,
ανεμπόδιστο, λεύτερο, ωραίο,
να ’χεις μέσα στου χρόνου το αέναο,
να ’σαι Ειρήνη μου ευτυχία του κόσμου.
Αμήν.

Αντώνης Σαμιωτάκης

ΠΡΟΔΟΣΙΑ

13083232_1591829037797512_5772498911295471452_n

Ο ήλιος πότισε με αίμα
τα χωράφια με τις αμυγδαλιές .
Στις ανηφοριές
οι νεκροί στριμώχτηκαν
στα σκουριασμένα φέρετρα.
Τη νύχτα οι φωτιές
τύλιξαν τον ουρανό
και τρόμαξαν τ’ αστέρια.
Δάκρυα
γέμισαν οι νερόλακκοι
του πόνου.
Μέσα απ’ τις βελανιδιές
λυπητερά τραγούδια έλεγαν
οι τσαλαπετεινοί,
να τ’ ακούσουν τα παιδιά .
Ω ! Τα όνειρα των αθώων ( καιρό )
την ελπίδα περιμένανε
στα ξερά πηγάδια .
Πέτρες αγάπης
κουβαλούσαν οι επαναστάτες
να χτίσουνε τον κόσμο
κι έγιναν βράχοι θλίψης
με ήττες μπολιασμένοι
και ποιήματα τρελών …

Χριστόφορος Τριάντης

Η αποσκευή

1044415_1826491214247872_5804071466765510398_n

Ακούγονται στον δρόμο έξω φωνές παιδιών που πάνε προς την πόρτα του σχολείου. Σκεπάζονται από τον εκνευριστικό σερνάμενο ήχο που κάνουν οι μικρές (και άμαθες) ρόδες της σχολικής τους τσάντας πάνω στην άσφαλτο. Σαν ταξιδιωτικές βαλίτσες από εκείνες που τις σέρνεις πίσω σου σε αίθουσες αναμονής αεροδρομίων, μια που δεν αντέχεται το βάρος μιας μετοίκησης, έστω και προσωρινής. Κάποτε, πολύ παλαιότερα, το σχολικό φορτίο χωρούσε όμορφα και τακτοποιημένα σε σάκες, σπάνια δερμάτινες, συνήθως πάνινες καρό, που πάλι θύμιζαν βαλίτσες παλιοκαιρισμένες δεμένες με λουρί. Μετά, σε πιο ανάλαφρη εκδοχή, δένονταν τα βιβλία με ελαστικό ιμάντα (προάγγελος του σχολικού σακιδίου) και συχνά ρίχνονταν στην πλάτη, μήπως και με το ανέμελο στυλ ξορκιζόταν η καθημερινή αναγκαστική δουλεία -ήμασταν πολύ νέοι για να εκτιμήσουμε τη διαφορά ανάμεσα στην ανάγκη και στην επιλογή. Έτσι, σκέφτομαι, θυμίζαμε κάποιες άλλες εξορμήσεις ταξιδιωτικές, με σακίδιο στην πλάτη (ενίοτε και με δεμένη τη μικρή σκηνούλα πάνω του), για τα άγονα κυκλαδονήσια.

Εν κατακλείδι, η γνώση είναι φαίνεται ταξιδιώτισσα, γι’ αυτό και η προσομοίωση. Μόνο που αμφιβάλλω αν τα παιδάκια που σήμερα το πρωί παίρνουνε τον δρόμο για το σχολείο έχουν κατ’ ελάχιστο το μυαλό τους σ’ αυτήν την εκδοχή του πράγματος. Κι ας τα ορμηνεύουν οι μανάδες να προσέχουν, έτσι όπως αργότερα θα τα ξεπροβοδίσουν για κάποιο αληθινό ταξίδι.

Διώνη Δημητριάδου
(η εικόνα από το διαδίκτυο)
Πηγή : Με ανοιχτά βιβλία

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΡΑΓΊΖΕΙ

12717895_1123050014412005_4771919054802074143_n

Τώρα οι λέξεις ραγίζουν,
οι ανάσες ποτίζουν,
στη δροσιά τους,
το αίματος.
Και ο κόσμος ξεστράτισε, στο πέρας του αναθέματος.
Η αγάπη λογάτε, και η σκέψη,
βρυχάται στη φωτιά του εν θέματος.
Τα πουλιά φτερουγίζουν
και οι λέξεις ραγίζουν,
στης καρδιάς μας το πέταγμα.
Πως να ζήσεις δίχως ήλιο
στον δεσμών, το κειμήλιο.
Των πληγών τα εκζέματα,
πως να τρέξει το αίμα,
που είναι όλα ποιά ψέμα.
στης ματιάς το αγνάντεμα.
Είναι ο κόσμος ποιά σάπιος,
των μικρών σας θαυμάτων,
στης ζωής την απόλαυση.
Είναι η κόλαση λίγη,
και το ψέμα την πνίγει,
των ανθρώπων το χάρισμα.
Η φωτιά και το ψέμα,
έχουν γίνει ποιά αίμα
μες τους δρόμους μας έπνιξαν.
Έχουν πνίξει, τα πάντα,
γίνανε όλα κουφάρια,
και οι άνθρωποι χάθηκαν.
Είναι όλα στο νήμα
και είναι τώρα το θύμα,
των πολλών, υποσχέσεων.
Είναι όλοι κομπάρσοι,
μπαίνουν σε ένα καζάνι,
που οι ψυχές τώρα φλέγονται.
ΛΙΤΣΑ ΚΎΠΡΑΙΟΥ Π.Π.Κ.
14/07/2015

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Σεπτέμβριος 23, 2016, σε Uncategorized. 1 σχόλιο

Οταν θα ρθεις…

14364895_967063196750561_9034363418869467366_n

Οταν θα ρθεις,
μαζι σου η αγαπη θα γυρισει
και παλι τα πουλια
θα τραγουδουν
τραγουδια αγαπημενα
για σενα και για μενα

Θαρθεις ξανα μαζι
μ ενα αγερι,
της θαλασσας το κυμα
θα σε φερει,
και θ ανεμιζουν τα ξανθα σου
τα μαλια, σαν δυο πουλια
που θελουν να πεταξουν

Οταν θαρθεις,
Θ ανθισουν τα τριανταφυλα
στον κηπο …
Και η καρδια σου
παλι θα χτυπα
στου ερωτα τον ηχο…

Μην φοβηθεις
να μπεις στα ονειρα μου
τωρα εσυ εχεις
καταχτησει την καρδια μου
και εχεις κλεψει της
της ζωης μου τα κλειδια..

Pantelis Velkos 19/9/2016

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΑΝΤΑ

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Γεννήθηκε στην Ηράκλεια της Φθιώτιδας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι Μαθηματικός, παντρεμένος με την Σμαρώ Δημάκου και έχουν τρεις κόρες. Είναι τακτικό μέλος της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών», διετέλεσε πρόεδρος της «Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος» και είναι ιδρυτικό μέλος της «Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης για τον Πολιτισμό ,Αργοναύτες »και μέλος της «Αμφικτιονίας Ελληνισμού».
Το 1997 κάνει την πρώτη εμφάνισή του,με την ποιητική συλλογή «Το ταξίδι του άστρου». Η συλλογή του αυτή είναι μια θρηνητική αφιέρωση στην πρόωρα χαμένη ανιψιά του Νικολέτα Πολύζου, παιδί της αδελφής του. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στο «Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης» με το τραγούδι «Η μικρή Δανάη» σε μουσική του Δημ. Κεχαγιά. Το 1999 εκδίδει την δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Στου Αιγαίου τον Έρωτα» και το 2000 την ποιητική συλλογή «Οκτέτο» με άλλους εφτά ποιητές της Θεσσαλονίκης.
Είναι μέλος του «Σωματείου Στιχουργών Βορείου Ελλάδος»(έτος ιδρύσεως 1998)
Τον Απρίλιο του 2001 το «Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» εκτιμώντας την αρετή και τις προς τα Γράμματα και τις Τέχνες προσφερθείσες υπηρεσίες ,του απονέμει τιμητικό δίπλωμα.
Το 2004 εκδίδει την ποιητική συλλογή «Ό,τι δε σβήνει η βροχή» και το 2006 την ποιητική συλλογή «Ο Έρωτας έχει πάντα Πανσέληνο» που εξαντλήθηκε και το Μάρτιο του 2008 επανεκδόθηκε σε δεύτερη έκδοση, από τις εκδόσεις «Υδρόγειος»
Τιμήθηκε από την «Ακαδημία Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού» και από το Δήμο Χαλκίδας. Τιμήθηκε επανειλημμένα από την «Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών». Το 2001 βραβεύτηκε από την «Ένωση Συγγραφέων Λογοτεχνών Ευρώπης» και το Σεπτέμβριο του 2002 από τον λογοτεχνικό σύλλογο Αγρινίου «Κ. Χατζόπουλος».
Στίχοι του για ήρωες του 1821 και για τον Πόντο, μελοποιήθηκαν από τον πρωτοπρεσβύτερο και μουσικό Θεόδωρο Τσαμπατζίδη και εκδόθηκαν σε CD. με τίτλο:Ελλάδα-Μήτρα ηρώων, Λίκνο της Πίστης και της Λευτεριάς
Βραβεύτηκε το 2006 στο 2 ο Φεστιβάλ ποίησης Θεσσαλονίκης με 2ο βραβείο και το 2008 με 1ο βραβείο, από τη «Μη Κυβερνητική Οργάνωση ,Αργοναύτες» Συνέγραψε τους στίχους για τον Ύμνο του Αποστόλου Παύλου που μελοποίησε ο πρωτοπρεσβύτερος και μουσικός Θεόδωρος Τσαμπατζίδης
Στίχοι του επίσης για κάλαντα μελοποιήθηκαν επίσης από τον πατέρα Θεόδωρο Τσαμπατζίδη και ένα τραγούδι»Χριστούγεννα θα πουν οι ουρανοί» συμμετέχει σε cd με εννιά τραγούδια με τίτλο «Καλανδρική Οκταηχία»
Τα κάλαντα τα τραγουδάει η Νεανική Χορωδία του Ι.Ν ΑΓ.Παντελεήμονος Καλαμαριάς.
Τον Ιούνιο του 2008 «Η Μουσική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος, Τμήμα Πολιτισμού» που προκηρύσσει Παγκόσμιο ποιητικό Διαγωνισμό με θέμα
Περιβάλλον -Φύση-Άνθρωπος και του απονέμει έπαινο για τη συμμετοχή του.
Το 2009 ,στη 2η συνάντηση Μουσικής και Ποίησης, Βόλος 2009 , τιμήθηκε με 1ο ειδικό τιμητικό βραβείο, από του Ωδείο Φουντούλη για το συνολικό έργο του και τη συμβολή του στα γράμματα και τον πολιτισμό. Στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από το μουσικοσυνθέτη και ποιητή Τάκη Λουκαρέα όπως και από το μουσικό και συνθέτη Γιάννη Ιωαννίδη. Πιστεύει πως υπάρχουν και σήμερα εξαιρετικοί νέοι ποιητές ,γι’ αυτό τους στηρίζει, συζητά μαζί τους και γράφει για να τους ενθαρρύνει ,προλόγους για τα βιβλία τους .
Την ίδια χρονιά, «Η Ένωση Συγγραφέων –Λογοτεχνών Ευρώπης» ,για τη Δεκάτη Επέτειο Φεστιβάλ ποιήσεως του απονέμει «Εύσημα Λογοτεχνίας και Πολιτισμού»
Το Καλοκαίρι του 2010 βραβεύεται με 1ο βραβείο από το Δήμο Αρκαδίου, «Χάρκια 2010»σε Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό.
Επίσης με 2ο έπαινο από το «Δήμο Χορτιάτη»Θεσσαλονίκης ,στον 3ο Πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης Δήμου Χορτιάτη, με θέμα «Προσφυγιά»
Τον Ιούνιο του 2010 βραβεύεται από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών στους Δελφούς με το 2ο βραβείο ποίησης, για το ποίημά του «Δεν είμαι η χρυσή βροχή»
Το Νοέμβριο του 2010 παίρνει τιμητική διάκριση για το ποίημά του “Η οργή των νεκρών” με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες Μικρασίας» από την Ένωση Σμυρναίων –Μικρασιατών Βορείου Ελλάδος στον « 1ο Πανελλήνιο διαγωνισμό Ιστορικής Μελέτης και Ποιήσεως»
Στις 5 Δεκεμβρίου του 2010 βραβεύθηκε στην Αθήνα από το φιλολογικό σύλλογο «Παρνασσός» με το 2ο βραβείο για ανέκδοτη ποιητική συλλογή.
(πρώτο δεν υπήρχε)
Στις 6 Σεπτεμβρίου του 2012 σε διαγωνισμό που προκήρυξε ο Δήμος Σκοπέλου στη μνήμη του ποιητή «Καισάριου Δαπόντε» τιμήθηκε με το 2ο βραβείο ποίησης για το ποίημά του «Ανατομία τ’ Ουρανού»
Στον 1ο Τσακιρίδειο ποιητικό διαγωνισμό του Δήμου Διαβατών Θεσσαλονίκης και της «Ένωσης Συγγραφέων Λογοτεχνών Ευρώπης»(2012) τιμήθηκε με «Α΄ Έπαινο»Το Φεβρουάριο του 2014 τιμήθηκε με έπαινο για το ποίημά του «Με την Πολυσημία της Ποίησης» από την Πανελλήνια Ένωση λογοτεχνών
Στη 1 Μαρτίου του 2015 στην Παγκρήτια Ένωση Θεσσαλονίκης,βραβεύεται από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος(ΕΛΒΕ) για την προσφορά του ,ως Πρόεδρος στην ΕΛΒΕ και στην ελληνική Λογοτεχνία .
Συνεχίζει να συμμετέχει σε αξιόλογες ανθολογίες και γράφει στίχους για έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια.Μέσα στο 2016 ένα cd με παραδοσιακή μουσική του Χρήστου Δασκαλόπουλου έχει τον τίτλο,»Μιας Πόλης Μουσικές»που είναι τραγούδι στο εν λόγω cd με στίχους δικούς του.Διαρκώς παρουσιάζει παλαιούς και νέους ποιητές και να γράφει ακατάπαυστα .