Αρχείο | Ιούλιος 15, 2016

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ

13083232_1591829037797512_5772498911295471452_n (1)

Φυλακισμένα μνήματα
ψυχές λευτερωμένες
μέτρησα δεκατρείς φορές
θωριές μαρμαρωμένες

Ποιους να δικάσω Κύπρο μου
χίλιες ντροπές σε ζώνουν
τα κίτρα που μοσχοβολούν
οι εισβολές πληγώνουν
Ποιους να δικάσω Κύπρο μου
τα μνήματά σου αχνίζουν
της Αφροδίτης συ νησί
χίλιες χωσιές βιγλίζουν

Φυλακισμένα μνήματα
θάνατος δε λογιέται»
αγιασμένοι ήρωες
το φως σας δεν πουλιέται

Ποιους να δικάσω Κύπρο μου
χίλιες ντροπές σε ζώνουν
τα κίτρα που μοσχοβολούν
οι εισβολές πληγώνουν
Ποιους να δικάσω Κύπρο μου
τα μνήματά σου αχνίζουν
της Αφροδίτης συ νησί
χίλιες χωσιές βιγλίζουν

Φυλακισμένα μνήματα
το χώμα σας δακρύζω
κι εκεί στ ’απόσκια τ ’αηδονιού
στις Πλάτρες το σκορπίζω

Ποιους να δικάσω Κύπρο μου
χίλιες ντροπές σε ζώνουν
τα κίτρα που μοσχοβολούν
οι εισβολές πληγώνουν
Ποιους να δικάσω Κύπρο μου
τα μνήματά σου αχνίζουν
της Αφροδίτης συ νησί
χίλιες χωσιές βιγλίζουν

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,28-7-2013

Θεσσαλονίκη -Αιγαίο -Αμμόχωστος

13707776_1796204780609849_451433709331383010_n

Στο νησί των λεμονανθών
νεκρή είν’η Αμμόχωστος.
Μόνο οι μνήμες κρατούν
την ομορφιά της νωπή.
Πώς να μιλήσεις για πόλεις φαντάσματα
όταν φιμώνεται η αλήθεια;
Ποιος επιτέλους θα καταργήσει το άδικο;
Δε μιλώ για τον κατακτητή και τον έποικο.
Για οργανισμούς και για συμμαχίες μιλώ
που έχουν κλείσει τα μάτια στην εισβολή
για το σταυρό που κουβαλάν
όσοι πρόλαβαν μέσα απ’τη λαίλαπα
και γλίστρησαν στην ελευθερία
για των νεκρών το λιβάνι μιλώ
που τα σπλάχνα μας τα πυρπόλησε
και γίναμε ξενυχτισμένες σκιές .
Σε σας απευθύνομαι , τιμαριώτες της γης
λίγο πριν την Ανάσταση
και χάνομαι στα μονοπάτια του δάσους
να συναντήσω του Ιούδα το δέντρο
και να ακούσω το θρήνο της Αρσινόης .
Θαμμένα της Κύπρου τα όνειρα
αφήνουν το γόο τους.
Τα πουλιά έχουν σιωπήσει στις Πλάτρες
κι εγώ εκεί, να επιμένω στη διαδρομή
Θεσσαλονίκη –Αιγαίο-Αμμόχωστος
στο «Χριστός Ανέστη» να ξανακουστεί
στην εγκαταλελειμμένη Αμμόχωστο!

Θεόδωρος Σαντάς

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ Ευαγόρας Παλληκαρίδης Ο ΗΡΩΑΣ ΚΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

13710058_1796214643942196_4640503487844411751_n

Αυτόν που δεν τον έσβησε
των φεγγαριών η λήθη
είχε αστροφεγγιά στο νου
το φως είχε αγαπήσει.
Μάτια γαλάζια ουράνια
που είν’ τα μονοπάτια
του αγοριού ο έρωτας
κι ανέμων τα γινάτια.

Ο ήρωας κι ο ποιητής
μ’ένα κλωνάρι δυόσμο
φέρνει την Άνοιξη στη γη
τη λευτεριά στον κόσμο
Με του θανάτου το σχοινί
με το δικό σου αγώνα
της Κύπρου ύμνος έγινες
της Τσάδας Ευαγόρα.

Τώρα εκείνη η ανηφοριά
κι όλα τα μονοπάτια
φυλακισμένα μνήματα
είναι και κενοτάφια.
Γιαλούς θα κλάψουμε πολλούς
έτσι το γράφει η Μοίρα
μα θα τρανώσει η μυρτιά
θ ’απλώσει η ελπίδα.

Θεόδωρος Σαντάς,02/07/2013

Ο ποιητής του Θεόδολου και της Καλομοίρας Στη Μνήμη του Κύπριου ποιητή, Κώστα Μόντη

13620069_1796203267276667_6233871029096385306_n

 

“Είναι φρονιμότερο να σηκώσουμε
εμείς τις κουρτίνες ,πριν τις σηκώσουν οι άνεμοι”
είπε ο ποιητής.
Τώρα κουρτίνες δεν υπάρχουν
τις αφαίρεσε “Η τρίμορφη Εκάτη”.
Μας έστειλε από μακριά
ένα άγριο φως που σκοτώνει ακόμα!
Της ψυχής τις παντιέρες θα υψώσουμε
στου Πενταδάκτυλου τις κορφές
να μιλήσουμε ελληνικά
εμείς απ ‘του Αγίου Ιλαρίωνα την κορφή
κι εσύ απ’την Κερύνεια τ ‘ουρανού
κι ας στάξει το αίμα μας
απ ‘των σταυρωτήδων τη λόγχη.
Το τραγούδι είναι ακόμα βαρύ
στων “φυλακισμένων τα μνήματα”
“κι ας νίπτουν τα χείρας τους οι Πιλάτοι”
στην αγχόνη του Ευαγόρα.
Κι αν ο “Αλκίνοος”με τον “Προσκυνητή” του
δυο ευχές κρατάει και δυο τάματα κρατά
το ίδιο έκανε κι ο “ Μάριος” με τους στίχους σου .
Τραγούδια τους έκανε. Ποια ψυχή δε θα δάκρυζε
για τα παιδιά της πατρίδας σου ,όταν η θηριωδία
τα πέρασε μονομιάς στο αθέατο;
Όμως,δεν περνούν στη λήθη οι ποιητές
δεν τους αποθέτουν στον “Όρμο’ τους οι Αχέροντες
στ’ αναλόγια της ψυχής ,τούς περνούν ποιητή.
Θέλω να σου πω , πολύ μας έλειψαν τα λόγια σου .
“Γιατί ,τόσα Μνημεία στον Άγνωστο Στρατιώτη
κι ούτ’ ένα στον Άγνωστο Άνθρωπο;
Εμείς πού θα βάνουμε τα στεφάνια μας;”

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,8-10-2014

Φωτογραφία : Κερύνια 10 Σεπτ. 1918