Αρχείο | Ιούνιος 19, 2016

~Αγκάθινο Στεφάνι~

13332784_1163795580337448_322661707638183671_n

Αγκάθινο εγίνη το στεφάνι
απ’ τα νεκρά τα αποξηραμένα
ρόδα…που πάντα παραμένουνε..εκεί !
να τρυπάνε την καρδιά των όμορφων στιγμών…
Κοφτερές λεπίδες
ψεύτικες σπασμένες
του ονείρου βλεφαρίδες…
πουλιά παραμυθένια ,μυθικά
σε μέρη μακρινά ουτοπικά…
Αν τα μπουμπούκια άφησες
να μαραθούν…
πρωτού στο φως τα
πέταλα τους να ξανοίξουν..
Τώρα αργά…
Κι ώρα περασμένη..
Τώρα σκοτάδι..
κι η σελήνη…Μέσα στο λήθαργο
χλωμή …εξαντλημένη…
Μαίρη Ηλιάδη

Εφηβεια

13418955_903266829796865_7757273080660485138_n

Ερχεσαι και φευγεις,
σαν αγγελος μεσα στην νυχτα,
οπως η ευωδια απο το νυχτολουλουδο
που οταν βραδιαζει αφηνει
το στιγμα του στον αγερα και μας μεθαει…
Σκορπας μια τετοια θεσπεσια μυρωδια
που ακομη και η ανοιξη σε ζηλευει….
Πριγκιπισσα της Νυχτας,
στο σκοταδι ζεις ….
Εκει σεργιανας εκει ερωτευεσαι…
Μα μολις ερχεται η αυγη
με τις πρωτες ακτιδες του ηλιου
τρεχεις να κρυφτεις…
Κρυβεσαι μεσα στους μαγικους καθρεφτες…
Στα ονειρα των Νεων,εκει υπαρχεις…
Τρυγας απ τα νειατα παρθενικους ερωτες…
Ρουφας με τα χειλη σου ολη την πρωϊνη
εκρηση της εφηβειας…
Προκαλεις το τρεμουλιασμα στο κορμι
που γεννα η πρωτη αγαπη…
Το πρωτο ερωτικο σκιρτημα…
……………………….
Τωρα καθομαι Θεατης και παρακολουθω
τα ερωτικα σου παιγχνιδισματα….
Οι ρολοι εχουν μοιραστει στις
Νεες εποχες…
Νεοι ηθοποιοι πρωταγωνιστουν
στο εργο που εσυ σκηνοθετεις και γραφεις..
Σε κοιταζω… δεν εχεις αλαξει σε τιποτα ..
Η ιδια ευωδια γυρω σου….
Η ιδια λαμψη στα ματια σου…
Το ιδιο ταξιδι μεσα στα νεανικα στηθεια…
…………………………….
Τωρα πια ομως εγω δεν συμετεχω….
Τωρα πια ομως εγω εχω αλαξει….

Pantelis Velkos 17/6 /2016

Fotografia: Guinto Arzentini..

Η ΚΑΡΔΙΑ – ΘΕΛΕΙ ….!

13435491_1785641671666160_6729584661573256527_n

Όνειρο το ξημέρωμα την άγια ώρα
που προβάλει ο ήλιος !
Η καρδιά, θέλει αγάπη, θέλει χρώματα. … !
Θέλει γαλήνη,ήλιο και ένα καταγάλανο
ουρανό!
Soula Maropaki 19/6/16

ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΠΟΙΗΤΗ

13427922_1785764491653878_1330140571322039065_n

Ποιητή της πατρίδας μου
σε είδα ξημερώματα
πάνω στων στεναγμών μου τη θάλασσα
όμορφο σαν Απόλλωνα
με τη λύρα στο χέρι
και το κύμα του Αιγαίου
στα νησιά των Κυκλάδων
με το γλαυκό τ’ ουρανού
και το φύκι γατζωμένο επάνω σου
χωρίς να βουλιάζεις
την ώρα που ανατέλλει ο Ήλιος!
Η ποίησή σου βάλσαμο
και φως στην ψυχη μου
κι η αγάπη σου,το βασίλειό Σου!
Με τους στίχους ανεβαίνω
τη σκάλα της φαντασίας του νου
να κόψω ένα άλικο ρόδο .
Σκέψεις, συναισθήματα
τα μεταμορφώνεις σε ποίηση
κι όλους μας μαγεύεις
όταν τα αγγίξει
η μαγεία των Στίχων Σου !

Soula Maropaki

Μαζί σου!

13220986_1770440699852924_4445930572146116123_n

Μαζί σου, μπορώ να περπατώ
σε πελάγη που στέργουν τα όνειρα,
στα φεγγάρια τα αγέννητα,
στους βοριάδες που κοιμούνται
στου χρόνου τη μήτρα.
Μαζί σου, μπορώ να βαδίζω
σ’ ακρογιάλια αφύλαχτα,
στων φυκιών την αγρύπνια,
στις κορφάδες των δέντρων.
Μαζί σου, μπορώ ν’ αγναντεύω
τ’ αδέσποτα κύματα,
τα νερά στ’ ουρανού τα ποτάμια,
το σκαρί που πλέει σε άγραφη ρότα.
Μόνος… σπαθί θερίζει τις φλέβες,
αστραψιά ματώνει τα στήθια
λυγμός συντροφεύει τ’ απρόσμενα.
Ήλιου μαχαίρι σβήνει το χνάρι μου.
δεν αντέχεται ο πόνος.
Σε παρθένα ταξίδια του νου,
ταξιδεύω… μαζί σου!

Φωτεινή Γεωργαντάκη Ψυχογιού
16/6/2016

Ποιητ. Συλλ. — Με τα μάτια του Έρωτα — 2015

ΣTA IXNH TOY ΠOIHTH Στον ποιητή Ηλία Παπακωνσταντίνου που τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο, στους ποιητικούς αγώνες των Δελφών, στις 9 Ιουνίου του 2013

13325480_1776704965893164_6086453981796042558_n

Το όνειρο το φτιάχνεις εσύ ποιητή
στους αλάξευτους βράχους των Πελασγών
των Αιολών και των Δωριέων
με θυμάρι και ρίγανη
μ’ένα τσαμπί μοσχάτο
στις πέτρες που κράτησαν
αιώνες στα σπλάχνα τους τ ’άρωμα
απ’το χυμένο κρασί του Διόνυσου
στα κεντημένα πλάγια του «Κόρφυς».
Ποιητή της Δεσφίνας, το ξέρω.
τις Άνοιξες και τα Καλοκαίρια
και τι δε ζωγράφισες με λατρεία;
Πόσα μισοτελειωμένα ποιήματα δεν άνθισαν
πάνω στο στήθος σου
την ώρα που τ’ Αυγουστιάτικα φεγγάρια
χαμήλωναν να σου πούνε το πόθο τους
κι είχαν θάλασσες τον καημό;
Μάτωσες όταν ξάπλωσες
πάνω στο ακόνι της πέτρας
κι είδες αποτυπωμένα τα σημάδια του μέλλοντος
στις κορυφογραμμές του Παρνασσού
και της Γκιώνας
κι είδες να σε κυκλώνουν οι Μούσες
την Ερατώ να σε φυσάει στα μάτια
και να σου χαρίζει την ποίηση
του «Δευκαλίωνα και της Πύρρας»
από «Πέτρα και Σάρκα»
μ’ έναν ήλιο που είχε χιμήξει βαθιά
στα λικνίσματα του Πατραϊκού
κι εσύ ξαναζωντάνευες το μαγευτικό
τραγούδι του Ορφέα στα χείλη του γιου
κι ασήμωνες την Κλωθώ και τη Λάχεση
μ’ έναν ευφρόσυνο στίχο
κι εκείνες σου χάριζαν τις ομορφιές
και τις χάρες του κόσμου
με μια κόρη που Ευφροσύνη
και Ηριγόνη τη βάπτισες.
Θεέ μου ,όταν συμπλήρωνες
τα τέλεια σχήματα, σ’ένα τετράγωνο
μ’ επίχρυσα γράμματα έγραψες:
«Ελισάβετ και Ηλίας
Ευφροσύνη κι Ορφέας»
κι όλα έγιναν την έβδομη μέρα
αστροφεγγιά, γεωμετρία και ποίηση!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,17-6-2013

Επίκαιρες οι διαθήκες

13423976_1785790361651291_2571757623343019882_n

Δεν έχω τί ν’ αφήσω στον καιρό…
Είναι τόσο επίκαιρες οι διαθήκες…
Στολισμένες διαθήκες με την οσμήν του δέρματος ολόγυρα…
Και μέσα; Και μέσα κείνα τα καλοτυπωμένα, καλλιγραφικά γράμματα
που προτιμάει ο εκδότης.
Ομιλίες…Ομιλίες και προτροπές…
Ηρωικές συμβουλές στους έχοντας πελατειακήν σχέσιν…
Την θάλασσα βλέπω εμπρός μου να κονταροχτυπιέται με τον άνεμο…
Φωνή ανθρώπων πουθενά.
Δεν ξέρω αν θέλω να είμαι ο αγέρας ή το κύμα.
Μήπως τάχα, θέλω να είμαι ολάκερη η θάλασσα;
Καλύτερη ιδέα είναι, θαρρώ, να είμαι ο πνιγμός της…
Δεν μπορώ να γράφω διαθήκες. Δεν έχω, εξάλλου, τίποτα ν’ αφήσω,
τίποτα να μοιράσω. Όλοι οι σπουδαίοι την σήμερον γράφουν
και μιάν τελευταίαν επιθυμίαν, με την σκέψιν
πως θ’ αργήσει εκείνη η στιγμή…
Υποσχέσεις απλόχερα δοσμένες, που θα αναιρεθούν στην πράξη…
Οδηγίες προς ναυτιλλομένους, από ανθρώπους που δεν έχουν δει ποτέ τους πλοίο…
Είναι πραγματικά γελοίο να συμβουλεύεις.
Επειγόντως χρειάζομαι συμβουλές, πώς να συμβουλεύσω.
Είναι αδύνατον να ξεστομίσω έστω και μιάν λέξη.
Είμαι ανίκανος και σχεδόν πεθαμένος…
Σέρνομαι…Σέρνομαι μέσα στις άδικες φωνές περιοίκων
και συνοικούντων…
«Ε, πόσο πήγε το πετρέλαιο; Κρυώνω πολύ και πονάνε τα πόδια μου.
Πρέπει να πάω στον καρδιολόγο, ολημερίς η καρδιά μου χτυπάει, φωνάζει,
με τρελαίνει!»
«Εντάξει», λέω συγκαταβατικά, «θα το κανονίσω».
Και η διαθήκη μου;
Τί θα απογίνει με την καταραμένη την διαθήκη μου;
Διάολε, πρέπει να είμαι μέσα στο πνεύμα. Υπηρέτης των γραμμάτων σου λέει μετά! Και να μην μπορεί να γράψει μιάν διαθήκη. Έτσι θα πεθάνεις, αδιάθετος. Και θα έρθουν τα κοράκια να μοιραστούν λέξεις, στίχους και τίτλους. Να διαθέσουν τα υπάρχοντα ενός αδιάθετου!
Τί γελοίο, αλήθεια!
«Κύριοι, την ψυχή μου, όμως, θα την έχω εγώ, να είστε σίγουροι».
Αγγελική Ραυτοπούλου

ΚΟΙΤΑ ΨΗΛΑ…

11150619_952411264778079_4052013412324553954_n

Κοίτα ψηλά στον ουρανό,
μη σκύβεις το κεφάλι,
ουράνιο τόξο αν θες να δεις,
και μη σε πιάνει ζάλη,

γιατί στο χώμα αν κοιτάς,
τ΄αστέρια δεν τα βλέπεις,
ούτε φεγγάρια φωτεινά,
μες στη ζωή θα φέρεις,

σήκωσε το κεφάλι σου,
ψηλά για να θαυμάσεις,
το φως που χάρισε ο Θεός
κι ύστερα να δοξάσεις,

τα δώρα που μας έκανε,
το φως , το οξυγόνο,
τη θάλασσα και τα βουνά,
και της ζωής τον χρόνο,

κοίτα ψηλά στον ουρανό,
και μην ξαναρωτήσεις,
που βρίσκεται ο δημιουργός,
αν θες να ευτυχίσεις.

ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΣΤΕΝΑΓΜΩΝ

13407091_1783800745183586_1994193750757402845_n

Άκου, οι άγκυρες τρίζουν
οξειδώνεται ο καημός
κι ένα βότσαλο σ’ εκλιπαρεί
για λίγο άρωμα της ψυχής
κι οι ήχοι είναι πριονισμένες σκιές
γλιστράνε στους κρυψώνες των δέντρων.
Νηρηίδα της θάλασσας
το καράβι θα σφυρίξει για τελευταία φορά
και το ταξίδι στα Κύθηρα
είναι ένα στοίχημα
να ζήσω ένα Καλοκαίρι μαζί σου
στον «Καταρράχτη της Φόνισσας».
Κι αν όπως λεν ,στην «Κυθέρεια γη»
γεννήθηκε η Αφροδίτη κι ο Έρωτας
το τάμα του έρωτα
στην Παναγία τη Μυρτιδιώτισσα
είμαστε εμείς.
Η ποίηση επιβάλλει σιωπή.
Καταργώντας τους κλειδάριθμους
θα αναζητήσουμε «το αΐδιον φως»
πριν της Ιεριχώς ηχήσουν οι σάλπιγγες !
Κι είναι μια γεύση, ιδιαζόντως πικρή
να σε προδίνει η ανάσα σου
και να αδυνατείς να τρέξεις
στο πληγωμένο κοχύλι που άφησες
καθώς βιάστηκες να το αποχωριστείς
μην τ’ αγαπήσεις πιότερο απ’τη ζωή σου.
Όμως, η κοινή μας Μοίρα
καταργώντας τα πρώτα μας λάθη
μπορεί ν’ ανθίσει ένα νούφαρο ακόμη
στη λίμνη των στεναγμών.
να οδηγηθούμε μ’ένα εωθινό *
στην περιπατητική των αγγέλων
στην ευρηματική του Παράδεισου!

Θεόδωρος Σαντάς,,Θεσσαλονίκη 19-2-2012

*Εωθινό=ορθρινό τροπάριο ,σημαίνει και εγερτήριο στον στρατό

Η φωτογραφία από το χρονολόγιο Rosario Morello !j
«Wish», by Christian Schloe

ΜΑΤΙΑ ΚΛΑΜΜΕΝΑ

13432437_521134998086397_7984793488031796619_n

Τα μάτια της αγάπης
ήτανε χθες κλαμμένα
Σαν θύμα μιάς απάτης
που ήσαν όλα χαμένα…

Καιρός που είχε βροχή
βρεγμένο μαξιλάρι
ώρα γιά προσευχή
και γιά προσκυνητάρι…

Θεός σου μιά αγάπη
Πελάγη ευτυχίας
σου έταξ’ η αυταπάτη
μα είν’ εγκληματίας…

Θα έπρεπε να ξέρεις
πως έχει ο έρως τέλος
γιατ’ είναι ενθουσιασμός
και πνέει δίχως έλεος!!!

Τσακίζει την ψυχή σου
σε μιά στιγμή του λάθους
που ίσως… φταις κι εσύ
μα…. είσαι θύμα πάθους..!!!

Γι’ αυτό ό,τι γυαλίζει
μην το ακολουθείς
Δεν είναι σίγουρα χρυσός
κι εσύ….. θα πληγωθείς!!!

Ελβίνα Τζελέπη
Ποιήτρια

14.6.2016