Αρχείο | Ιούνιος 3, 2016

ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

524270_433091523410395_541432717_n

Το φεγγάρι απόψε είναι ολόγιομο.
Η Πανσέληνος με υποβάλλει
κι ακολουθώ το μονοπάτι
που οδηγεί στη θάλασσα.
Καταμεσής του Καλοκαιριού
Το αεράκι έρχεται κρύο
μα το κορμί μου καίει
Οι σκέψεις ξεσηκώνουν τον νου
κι ένα τρέμουλο ακολουθεί.
Σε αγγίζω αγαπημένε μου
κι ας μην είσαι μαζί μου.
Νομίζω πως είμαστε
η θάλασσα ,εσύ κι εγώ
και μου μιλάς
για τη μαγεία του Βοσπόρου
για την ομορφιά του Αιγαίου
για τον έρωτα !
Αγαπημένε μου θα σε περιμένω
αύριο να είμαστε οι δυο μας!
Εσύ κι εγώ κι ένα ποίημα
που θα γεννηθεί από μας
να μας θυμίζει το όνειρο
με τη μπάντα της ευτυχίας!

Soula Maropaki

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ

13332784_1163795580337448_322661707638183671_n

Το μάτι ξεχνιέται με τις ώρες στους
κυματισμούς με τις αμέτρητες αποχρώσεις
στα δαντελένια ακρογιάλια του Λιβυκού.
Σήκωσα τα μάτια στον καταγάλανο ουρανό
κι ένιωσα τη γλύκα του ανοιξιάτικου
πρωινού !
Αυτός ο μοναχικός περίπατος , στιγμες
γαλήνης, ευωδιασμένος απο τα αρώματα
της άνοιξης, στην αγκαλιά της φύσης,
μπορώ να συλλογίζομαι, να ανασάνω
τη χαρά της ζωής ! την όμορφιά,
τη μαγεία της αγάπης !!!
Το πιο όμορφο γαλάζιο της ψυχής μου
ξόδεψα προσπαθώντας να βρεθώ
κοντά σου να γλυκάνω την ημέρα Σου !
Και ταξιδεύω στον ουρανό σου,
φύλλο στο φύσημα του ανέμου …
και προσπαθώ να διαβάσω
τις σκέψεις σου …..!
Μόνο εσύ μπορείς να ακούς την
Σιωπή μου …..!
Soula Maropaki 31/5/16

Γυμνά καλοκαίρια

13335544_10154133983652348_603169851257243683_n

Γυμνά καλοκαίρια λειχήνες και βρύα
Μυρίζουν θυμίζουν ατόφια ευτυχία
Σε φίλησα τότε, και μου πες αντίο
Γλυκές αναμνήσεις μέσα στο κρύο

Σκιές λαμπυρίζουν
Τα μάτια ζαλίζουν
Σε χίλια αστέρια
Τα βλέφαρα ανοίγουν λευκά περιστέρια

Γυμνά καλοκαίρια
Νερό που κυλά στη μύτη στα χείλη
Θολά που θυμάμαι, τα εφηβικά μου νυχτέρια
Γλυκιά ανατριχίλα δροσιά και σταφύλι

Γυμνά καλοκαίρια
Αντηλιακό που χρυσίζει
Τι γλυκά που μυρίζει
Με άμμο στα πόδια γυμνά καλοκαίρια

Η νύχτα να πέφτει στα γυμνά καλοκαίρια
Στα λινά μας σεντόνια να μετράμε τ’ αστέρια
Και τ’ αγέρι μιας νύχτας γλυκά σαν φυσά
Τα μέλη μας λύνει, σ’ όνειρα ανάλαφρα, παντοτινά θερινά

Στρατής Φάβρος
Συλλογή Αφροδίτες Αύγουστος 2013

Έργο της Σοφίας Περδίκη

ΠΑΝΤΑ Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ

13177142_1769799023250425_2332677201414819516_n

Πάντα η αγάπη σου περισσεύει
να έχω κάτι από σένα
να ψηλαφίζω τα άστρα
να λέω ότι το όνειρο
δεν το πριόνισαν οι πληγές
να μπορώ να γράφω ολόρθος
μες στην ανέμη της θύελλας.
Θέλω να σου χαρίσω
ακόμα ένα ποίημα
να αναρριπίσει όσα έχω γράψει
για σένα.
Είπα θα αποκάμεις
τόσα χρόνια να αγωνίζεσαι
μη με λυγίσει η ανημποριά.
Tις συμφορές δεν τις αγαπάει κανείς
μα εσύ είσαι μια αγάπη ατέρμονη
ένας λόγος που μ’ εμψυχώνει
και παραμένεις πάντα στο πλάι μου.
Επιθυμία μου στην Ιθάκη να φτάσω
πριν οι άνεμοι με σπρώξουν στις ξέρες
κι ο χρόνος καταργήσει τις αντοχές.
Κάποτε όλα τα σβήνει η βροχή.
Όμως οι στίχοι θα μείνουν
σε μια ανθολογία
κι ένα τραγούδι με φως
θα γεννιέται στην κλίνη μας
-κι ας ξεθωριάσει το ποίημα-.
να θυμίζει στη σιρμαγιά των ανθρώπων
ότι το δάκρυ ενώνει πιο πολύ απ’ το γέλιο !

Θεόδωρος Σαντάς,θεσ/νίκη 20/5/2016

Γεώργιος Μιχαλόπουλος .

12592449_1097139433638594_7761506109139905974_n

Προικισμένη κόρη της τελειότητας,
επιτυχημένη φαντασίωση της αμοιβαίας έλξης,
μοιάζεις να γεννιέσαι σε κάθε φανταχτερό χτύπο της επιθυμίας, εφοδιασμένη με την λεπτομέρεια της αυθεντικής στιγμής που τυλίγει στο βλέμμα της συγχορδίες εκστατικής πλοκής των αναπνοών,
γήινη αποτύπωση της Σελήνης στα χρώματα της πεμπτουσίας των προκλήσεων.

Χαριτωμένη φιγούρα,λεπτή οπτασία,στο τεράστιο πλαίσιο της πρωτόγνωρης εμπειρίας των ρυθμών μοναδική χορεύτρια,
αναμοχλεύεις τα ιδεώδη πάθη μες το αχόρταγο καζάνι της έξαψης.

Σύνθετο δίλημμα,τριγωνική ρίζα της αποπλάνησης,ερωτικό
στίγμα π αφήνει τα διαπιστευτήρια του στις σάρκες της μνήμης,δολοφονική απόπειρα του εκδικητικού στεναγμού να αποτελειώσει το θύμα των πόνων της απόρριψης ΣΥΝΑΊΣΘΗΜΑ.

Φαινομενικά δείχνεις ν αποζητάς το γοβάκι της αθωότητας,
στα βήματα σου ελλοχεύουν τα αλλοπρόσαλλα ένστικτα μιας ιδιοφυούς πρωταγωνίστριας του πάθους,στα θλιμμένα πατώματα του ψυχισμού, μιας κλασσικής χορογραφίας λυγμών,
στις παγερές αίθουσες του ΕΦΉΜΕΡΟΥ…

Γεώργιος Μιχαλόπουλος .

Το βιβλίο μου κυκλοφορεί.
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΑΡΙΣΤΑΡΕΤΗ
Τηλ
211 4048277

ΕΥΓΕΝΙΑ ΦΩΚΑ

13335756_1778891315674529_3168822634623385808_n

Θά ήθελα νά ζωγραφίζω
τήν πιό απλή συγκίνηση.
Χαρά ή δυστυχία όμως…..
όχι όπως κάνουν οι άλλοι.

Θά ήθελα να ζωγραφίσω
μέ κουράγιο
παρελθόν καί παρόν
χωρίς νά σερνω πίσω μου
έναν σκονισμένο ήλιο.

Θά έδινα όλες τίς μεταφορές
νά πάρω μιά λέξη από τά σπλάχνα μου.
Μόνο γιά μένα.

ευγενία φωκά

Εικαστικό : λιλίκα αρνακη