Αρχείο | Απρίλιος 24, 2016

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ

13055360_1762648840632110_1031235054991819664_n

Αχχ Κύπρος μου, πατρίδα μου,
γη μου αγαπημέη,
Κύπρος μου με τις ομορφκιές,
τσιε μοσχομυρισμένη,

το χώμαν σου, τα δέντρα σου,
τα φκιόρα τσι ο αέρας,
ο ήλιος σου, τσιε τ΄άστρα σου,
τσιε ο δικός σου αιθέρας,

σ΄ούλλον τον κόσμον εν έσσει,
ούτε στον γαλαξίαν,
τέθκιον νησίν με τέθκιαν γην,
με αμύθητην αξίαν,

πατρίδα μου μοναδική,
Κύπρος μου παινεμένη,
είσαι σαν νύφη πλουμιστή,
χώρα μου αγαπημένη,

θάρτω κοντά σου κάποτε,
ν΄αφήσω το κορμί μου,
άμα ρτει η ώρα πουν να φκει,
τσιε μέναν η ψυσσή μου.

ΑΝΝΘΙΜΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

John Vellis

13094184_1762649310632063_5201599639362126382_n

«Να το ξέρεις, θα φύγουν σύντομα τα σύννεφα, οι καταιγίδες, άνοιξη έρχεται, χαρούμενη όπως την ήξερες τότε/ θα ανοίγεις πάλι τα παράθυρα, να παίζει ο ήλιος με τα μάτια σου, όσο τα λουλούδια θα ανθίζουν και θα βγαίνουν οι δροσιές στον κήπο σου/ ο δρόμος προς την ευτυχία; λίγα τσιγάρα καλά, τι κι αν σκοτώνουν τις μέρες μας, ένας καφές ζεστός και το φιλί σου μη ξεχνάς/ τόσους πολέμους παλέψαμε και ζήσαμε, τόσες καταιγίδες, ας κλέψουμε κι εμείς λίγη σοδειά απ’ τον παράδεισο, έστω ελάχιστη.» Γιάννης Βέλλης

ΚΕΡΑΜΙΤΣΑ ΦΙΛΙΑΤΩΝ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ – ΗΠΕΙΡΟΣ
Φωτο, με κινητό: Γιάννης Βέλλης

ΑΚΟΥ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΑΜΑΡΥΛΛΙΔΩΝ

13082500_1762632550633739_4461701500734294080_n

Άκου τη μουσική των Αμαρυλλίδων
που μας κοιτάνε στα μάτια
τα άλφα μας πως ερωτεύονται
τα δικά τους ωμέγα
σ’ένα σεντόνι κεντημένο
με τραγούδια που δάκρυσαν
στα σκληρά Καλοκαίρια μας .
Άκου το παιδί που σ’ ακολουθεί
κι εσύ το μαλώνεις
γιατί δεν πειθαρχεί σε κανόνες
στα υγρά σου τα σύμφωνα!
Είμαι εγώ που δε δέχτηκα να υποταχθώ
στο φέγγος της Αφροδίτης
και στο χάδι των ανεμώνων
κι ας ήξερα ότι ο ήλιος
θα αργούσε να χλοΐσει τον στίχο μου
να μπορώ λεύτερος μες στο κάμπο
να τρέξω τα δικά σου τα Σίγμα.
Τα όνειρα είχαν αρχίσει να θροΐζουν
της ιτιάς μας το φύλλο
κι οι εφαπτόμενες οριοθετούσαν
το ποτάμι που πάσχιζε να εκβάλει
στον κόλπο της Φθίας.
Άκου τη μουσική στις γειτονιές του εξήντα
πώς χαράζει η εφηβεία
τα σημάδια της Άνοιξης
και πως θρυμματίζει το νήμα της.
Προλαβαίνουμε και πάλι να τραγουδήσουμε
το τραγούδι του έρωτα
στον φλοίσβο των βημάτων
της Θέτιδας και του Αχιλλέα.
Τα ποιήματα έχουν Ιώβεια υπομονή!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,23-4-2016

Vicky Kostenas Lagdos

13062183_1762635503966777_8408893172255750977_n

Pianissimo

Έλα μαζί στο ταξίδι το βαθύ στης ρέμβης το ερημονήσι
να διεκδικήσουμε από το ανοιχτό παράθυρο
της τρικυμίας του φεγγαριού το χοροστάσι.
Εκεί όπου ο Σιρόκος ανεμοδέρνει το βοριά
και οι Σειρήνες με ουρλιαχτά κραυγάζουν την οργή τους.

Πάλι η νυχτιά πάνω στην ανείπωτη δίψα
για φεγγάρια ξελόγιασε την ανατολή.

‘Ελα μαζί να υποκλιθούμε με χοές
από αλαβάστρινο λύκηθο στα αχνολίβαδα
των πολυθρόφων Σειρήνων!
Μέσα απο θύρες ανοιχτές αλαφροκοιμισμένων ονείρων,
αψηφώντας την ορμήνεια του Ήλιου Υπερίονα
στο βαθυπλόκαμο πέλαγος.

Έλα να προτάξουμε στους θαλασσένιους
κόρφους τα βότσαλα,
που αγάπησαν τη σιωπή κι έσβησαν
τα φώτα της υγρής μαρμαρυγής
από τους ανεμόδαρτους βράχους.

Με ανέκφραστα μάτια βαθιά μυστικιστικά
να ξελογιάσουμε λέξεις θαμμένες στην άμμο
για να τις ξεπληρώσουμε με γράμματια ψυχης,
που οι σφραγίδες καιροφυλαχτούν τη λήξη.

Μια υποθήκη είναι η θαλασσα!
Ίσως η πιό ακριβή στην κυριαρχική κυβέρνηση του ουρανού.
Από πελαγίσιο κοχύλι η μουσική του στίχου καμωμένη.
Φυσούσε και με έσπρωχνε στο λιακοδρόμι,
που άδραζε ο Σύρειος χωρίς τα αστέρια να ονειρεύεται.
Λιβάδια θάλασσες εδώ λιβάδια με κρίνα παραπέρα.

Ω, Θεέ!
Ως κι ο ουρανός άδειασε ξεπλένοντας τις μοίρες του.
Αφήνοντας το στυλοβάτη Άτλαντα να ξαποστάσει.
Πώς τους ήλιους σου ταξίδεψες ψηλά ως εκεί πάνω
για να μας εκπαγλώσεις;
Κι εμείς ούτε εύγηρες συκιές δεν σου φυτέψαμε!
Κι ούτε για ευμένεια λωτούς μελόχυμους,
όταν κοντήναμε ακόμη και από σκέψεις!
Εχθρός της αυταπάρνησης ο ίδιος μας εαυτός!

Vicky Kostenas Lagdos
Poetessa
Zürich, 6. März 2016
https://www.youtube.com/watch?v=fxa4vXIvws0

Η Νεραιδοπαρμένη !

13092050_1762636683966659_5157186222278001580_n

Άνοιξα της ψυχής μου τα φτερά,
για να βρεθω με την σελήνη αγκαλιά ,
Ήτανε κάλπικη η υπόσχεση της μνήμης,
πως οι άγγελοι τραγουδάνε τον kαημό
στης λησμονιάς τον eρχομό,
με δάκρυα αλμυρα,
κάθε φορά που φεύγεις και μ΄αφήνεις..!!!

Όταν αφήνω της Αγάπης την ηχώ,
και γείρω με τα μάτια να σ΄αγγίξω
τότε οι σκέψεις αποκτουνε συνειρμο,
και πίσω τίς στιγμές μας,θα ζητήσω..!!

Όταν αφήνω της αγάπης την ηχώ
και γειρω με τα μάτια να σ΄αγγίξω,
θα έρθει η δική μου η νεράιδα
απ΄τον γιαλό του πουθενά,
με τούς ψιθύρους του πελαου που κοιτώ
θα πασχίσω στις σχισμες μου να σε κρυψω….!!

Άνοιξα της Ψυχής μου τά φτερά,
μα πρίν να ανθίσουνε ,
τού Έρωτά μας ετούτου τα φιλιά,
μου στέρησες της λατρείας του το χρώμα,
γιατι η δικη μου η Νεράιδα,
έχει των Ανθρωπων την Καρδιά.
και με πλάνεψε σε άλλη γη
η Αγάπη μου να λατρέψει ,άλλο Χώμα …!!!
Δική σας
Maria Mpelanti.

Γλυκοχάραμα

11053703_819285324832770_5530718455077184215_n

 Έλα και πάλι με τις πέντε σου αισθήσεις

μείνε και κλείσε με γερά στα δυο σου χέρια

με δυο σου λέξεις δυο φιλιά να μ’ αναστήσεις

οι δυο μας πάμε ν’ ανεβούμε ως στ’ αστέρια.

 

Έλα σαν χάδι το κορμί μου να αγγίξεις

μείνε να παίξουμε παιχνίδι φαντασίας

στον ουρανό όγδοη πύλη να ανοίξεις

να μοιραστούμε τους καρπούς της ευτυχίας.

 

Έλα κενά μες στην ψυχή μου να γεμίσεις

μείνε και άκουσε τους χτύπους στην καρδιά μου

χαμένο χρόνο της ζωής μου ν’ ανακτήσεις

γίνετου σύμπαντος θεός στην αγκαλιά μου.

 

Έλα μια μέρα στο πλευρό μου να ξυπνήσεις

μείνεστο πλάι μου κρυφέ λαθρεπιβάτη

αγάπη κι έρωτα, μ’ ανάσες να με ντύσεις

το γλυκοχάραμα στο ίδιο το κρεβάτι.

 

Έλα, φωνάζω να με σώσεις μην αργήσεις

μείνε και μάθε μου πως να μετρώ το δάκρυ

πάνωστο σώμα σου σφιχτά να με κρατήσεις

χτίσε μου όνειρα μες στου μυαλού την άκρη.

 

Έλα τη θύρα της λαγνείας να διαρρήξεις

μείνε κοντά μου συντροφιά κι αυτό το βράδυ

σε κόλπους μέσα τυραννίας να με ρίξεις

ελπίδα μόνο ‘συ, το φως μου στο σκοτάδι.

 

Έλα της μοίρας επιτόκια να πληρώσεις

μείνε και δώσε μου και άλλες υποσχέσεις

σβήσε το χρέος μου για να με αθωώσεις

σύμμαχος θα ‘σαι ως στο τέλος κι ας πονέσεις.

 

Mαρία Πεπικίδου:Συγγραφέας,Ποιήτρια

Δευτέρα,24 Νοεμβρίου 2014

Οι εκδόσεις της ποιήτριας

http://maria-pepikidou.blogspot.gr/p/blog-page_5882.html