Αρχείο | Απρίλιος 19, 2016

Εσωτερικότητα

487756_433093463410201_1662164127_n

Εσωτερικότητα..(από την ποιητ.συλλογή μου » Στους δρόμους που περπάτησα.. «)
Μες στη γαλήνη των απόμακρων στιγμών και τόπων,
οι έγνοιες της ζωής με συγκλονίζουν.
Σαν βουητό μ’ αναριγούν σαν ψιθυρίζουν,
αισθήματα και μυστικά.
… Τα άρρητα….
Που οι λέξεις τα προδίδουν..
Οι αποχρώσεις οι λεπτές, ίνες συναισθημάτων,
που κι η ύπαρξή τους καθ’ αυτή στο βάθος σε ξαφνιάζει.
Και μόνο τη συνείδηση τη ψυχική ..ευφυΐα,
η αρμονία τρυφερά ξέρει να συναρπάζει.
Πόση ωριμότης, δύναμης, υπομονή απαιτείται..!!! (Στέλλα Σοφια Νικ.Ζυγουρη2012)e

Μanolis Aligizakis

13001310_1596271050699630_4127242546667562310_n

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ νύχτα ήταν ακόμα φτωχός, “Κύριε” του λέω
φυσικά δεν είχα άλλους συγγενείς κι έπρεπε να τον φροντίσω
“είμαι ο νέος συγκάτοικος” είπε, για να μη δείξει πως ξέρει,
σήκωσα τότε με ταπεινοφροσύνη την πέτρα και την ακούμπησα
απαλά, μη μας το πάρει ο αέρας, «σε περιμένει η Μαρία» του λέω
μα εκείνη στεκόταν λυπημένη πίσω του, γιατί δε θα γνώριζε ποτέ
το Θεό, αφού τον έφερνε κιόλας μέσα της κι όταν φάνηκαν οι τρεις
γυναίκες τους έδειξα τον τάφο, απ’ όπου έβρισκε πάντα τον τρόπο
να βγαίνει, είχαν αρχίσει, μάλιστα, να μυρίζουν τα ροδόδεντρα
και στη στροφή του δρόμου, πάνω απ’ τη σπασμένη στάμνα,
η μικρή υπηρέτρια δεν έκλαιγε πια.
Αυτό ήταν το πρώτο θαύμα.

THE FIRST night he was still poor “Sir” I told him since
of course I had no other relatives I had to take care of him “I am
the new roommate” he said just to conceal that he knew; then
with humility I raised the rock and I placed it down softly that
the air wouldn’t blow it away “Maria is waiting for you” I said
to him but she sorrowfully stood behind him because she would
never get to know God since she already carried Him inside her
and when the three women appeared I showed them the tomb from
where he always knew how to escape in fact the rhododendrons
had bloomed and at the turn of the road over the broken pitcher
the young servant girl wasn’t crying anymore.
This was the first miracle.

Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

ΣΎΓΚΡΟΥΣΗ

12993449_2027043154188410_7771392233822018075_n

Δυσκολεύτηκα πολύ την πλάτη να γυρίσω…
Μα τα κατάφερα και άρχισα να τρέχω.
Να τρέχω γρήγορα με δρασκελιές μεγάλες, που το σώμα μου όλο και πιο ασφαλές το κράταγαν.
Απλά γιατί από σένα το απομάκρυναν…
Κι έτρεχα, έτρεχα όλο και πιο μακριά, όλο και πιο γρήγορα!
Και όταν σε απόσταση ασφαλείας έφτασα,
την ψυχή μου κράτησα απ’ το χέρι δυνατά.
Αντίκρυ σου σταθήκαμε.
Αντίκρυ σου και το χαμόγελό μου,
που το δικό σου έκανε πιότερο γριμάτσα να φαντάζει.
Τρομαγμένη περίμενες πως θα μουν.
Μα την ψυχή μου θα απογοήτευα τα θέλω σου αν ακουγα…
Κοίτα μας!
Κοίτα και άνοιξε καλά τ’ αυτιά εκείνα, που κάποτε λόγια αγάπης δέχτηκαν απ’ τα δικά μου χείλη.
Κοίτα μας… Άκου μας!
Νομίζεις από φόβο τρέχαμε;
Οι αποστάσεις οι μεγάλες σε βοηθούν να πάρεις φόρα μεγαλύτερη!
Έτοιμος για μια σύγκρουση τιτάνων….;
Ζ.Κουτσακη