Αρχείο

ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΣΑΒΒΑΣ Το ποίημα μου “ΧΏΡΟΣ ΧΩΡΊΣ ΧΡΌΝΟ” κατέλαβε την τρίτη (3) θέση στον 36ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών για το έτος 2017. Η απονομή των βραβείων θα γίνει την Κυριακή 21/01/2018 και ώρα 10:30 στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων της οδού Ακαδημίας ΧΏΡΟΣ ΧΩΡΊΣ ΧΡΌΝΟ

13895097_1807893479440979_613343695631540157_n

Εισέπραξα τα ολέθρια
επίχειρα των ονείρων μου,
τώρα ανεμόδαρτος σκάβω
κάτω απ’ την σκεπή του δέρματος
και ανασύρω τις χρωματοβολές
των γενεών του ουράνιου τόξου.

Αποχαιρετώ με ωδές μέσα απ’ τις κουρτίνες
το τελευταίο λαμπύρισμα της δύσης
χωρίς λάδι και λιβάνι
και στον ήχο της καμπάνας του εσπερινού
κόβω το κοτσάνι του καημού.

Ο ορίζοντας μου γίνεται
ένα αραχνοΰφαντο χράμι στο λιόγερμα.

Ευφορικός οίστρος με περιβάλλει, διττής υπόστασης ,
αθωότητας και ενοχής στα ξανθιά ξάγναντα
των δειλινών του φθινοπώρου .

Η μοστραρισμένη ηδονή συσκοτίζει το μέλλον
ενώ έρωτας και νόστος με Εδεμική αρμονία
συμβαδίζουν στην πόρπη της αγάπης
μέχρι την επόμενη αναπνοή των στίχων.

Με τα μάτια αγγιζόμαστε
λίγο πριν τον ουρανό κοιμίσουμε
για την έσχατη κρίση των επιλογών μας.

Κλείσε τα μάτια μου ω νύχτα
είδα την ρεκλάμα να τρεκλίζει
στα κεραμίδια της αλήθειας.

Χώρος χωρίς χρόνο,
μάταια λάξευα την υπομονή,
έμεινε ορφανή
η ποθούμενη στιγμή της γεωμετρίας.
Τουλάχιστον το φως είναι
ακόμη ριζωμένο στην ψυχή μου.

ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΣΑΒΒΑΣ
20/10/2017

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΘΕΩΡΗΣΗ για το βιβλίο ποίησης, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ» της κυρίας Ευφροσύνης Θεοφανίδου (Από τον Μαθηματικό ,Ποιητή ,Θεόδωρο Σαντά.)

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

Διαβάζοντας με προσοχή το βιβλίο της κυρίας Θεοφανίδου, να μπορέσω να αποδώσω και να εμβαθύνω στα νοήματα που μας δίνει ποιητικά όσο μπορώ καλύτερα -μιας και η ποίηση ,όπως όλοι γνωρίζουμε ,έχει πολύ έντονο το υποκειμενικό στοιχείο- θα πω ότι η ποίησή της έχει κατ’εξοχήν το ελληνικό στοιχείο και κινείται γύρω από την ελληνική και τη δική της ευρύτερη οικογένεια ,την πατρίδα ,την ξενιτιά και σε πολλά άλλα θέματα κι είναι μια ρεαλιστική ποίηση χωρίς ακροβασίες νοητικές όπου λες, τι θέλει να πει ο ποιητής. Φυσικά όπως θα καταλάβατε από τον τίτλο του βιβλίου της «Πνευματική Μετανάστευση» αναφέρεται με πολλά της ποιήματα για τη μετοίκηση των Ελλήνων επιστημόνων σε άλλες πατρίδες.

Το φαινόμενο της πνευματικής μετανάστευσης ή αν προτιμάτε διαρροής εγκεφάλων(BRAIN-DRAIN) είναι μεγάλη πληγή για την πατρίδα μας ,αφού τα πιο πολλά και ευφυή μυαλά ξενιτεύονται κι η Ελλάδα στο μέλλον θα στερηθεί αυτά τα παιδιά με τις πολλές επιστημονικές γνώσεις και δεξιότητες να βοηθήσουν από καίριες θέσεις, στην Αναγέννηση της Πατρίδας μας .

Από το ποίημα ΧΟΡΟΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ (σελ 59)διαβάζουμε

Ζωή

χάσαμε την ομορφιά σου

εγκλωβισμένοι μέσα στα στερεότυπά σου

περιχαρακωμένη μέσα στα τείχη σου…..

Νοσταλγώ αυτά που φύγανε χωρίς εμένα

καλωσορίζω αυτά που θά’ρθουνε.

Αγαπητή μας ποιήτρια ,είναι όπως τα λες .Είμαστε εγκλωβισμένοι, οι άνθρωποι των μεγαλουπόλεων σε μια στάση υποκριτικής ευγένειας ,ξεχάσαμε την αλήθεια και το αγαθό της αγάπης που έχουν ανάγκη οι άνθρωποι. Στερούμαστε από παιδιά το χάδι της μάνας . Έτσι ο μαθητής του Σολωμού ο Λορεντζάτος γράφει στο «Χαμένο Κέντρο»: …«η ψεύτικη ζωή μας, κάνει ψεύτικη και τη γλώσσα μας ..η αλήθεια δεν επιβάλλεται από τη γλώσσα στη ζωή, αλλά από τη ζωή στη γλώσσα. Θα πρέπει να ξαναζήσουμε αληθινά ,για να ξαναμιλήσουμε αληθινά… ».

Κι όμως όσο κι αν προσπάθησαν οι προηγούμενες γενιές και όσο αν προσπαθούμε κι εμείς ,Έτσι πορεύεται η ζωή/με βράχους μες στο χιόνι

και άλλοτε με ροδαυγές/και ήχους από αηδόνι!(Θ. Σαντάς)

Τρέχουμε όλοι ,μικροί μεγάλοι,,σαν να μας καταδιώκουν, να προλάβουμε τις εξελίξεις και τις καινούριες ανάγκες που προέκυψαν μετά τη ραγδαία εξέλιξη που είχαμε στην ηλεκτρονική εποχή μας που ούτε καν εμείς οι παλαιότεροι το υποψιαζόμασταν.

Όλα αυτά δημιουργούν άγχος , μη μείνουμε πίσω στις τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις με αποτέλεσμα να υπάρξει μία απομάκρυνση στην επικοινωνία των ανθρώπων κι είμαστε όλοι μ’ ένα κινητό στο χέρι…να απαντούμε σε μηνύματα ή σε κλήσεις και δεν προλαμβάνει να ξεκουραστεί ο εγκέφαλός μας .

Στο ποίημα ΛΑΘΟΣ ΕΠΟΧΗ,(σελ 66 )διαβάζουμε τρεις στίχους από το τέλος

Δεν είναι λάθος η εποχή/λάθος είν’η διαδρομή

που χαράξαμε να πορευτούμε.

Αγαπητοί μας προσκεκλημένοι

Υπάρχουν ακόμα πολλά ελεύθερα μονοπάτια

χώρος ελεύθερος να διαφύγουμε τις φυλακές

όπως μας λέει με την πικρή φιλοσοφικότητά του ο Τάκης Βαρβιτσιώτης .

Δυστυχώς οι πιο πολλές αποφάσεις λαμβάνονται σε ξένα κέντρα κι εμείς υλοποιούμε αυτές όπου λαοί και έθνη με τις ιδιαιτερότητές τους είμαστε υποχρεωμένοι όλοι να σκεπτόμαστε και να ενεργούμε ως μηχανές. Αυτό κατά τη γνώμη μου εξυπηρετεί τα οικονομικά συμφέροντα κυρίως των εύρωστων κρατών ,σε βάρος των ανίσχυρων και συγχρόνως να έχουμε όλοι κοινό τρόπο ζωής γεγονός το οποίο δεν το αποδέχεται ο Έλληνας ,μιας και από την αρχαιότητα είμαστε ένας λαός της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.

Όπως μας λέει ο Θουκυδίδης στον «Επιτάφιο του Περικλέους» η ευτυχία στηρίζεται στην ελευθερία και η ελευθερία στη γενναιοψυχία.

Στο ποίημα ΑΝ….Ο ΕΡΩΤΑΣ(σελ 71 ) η ποιήτρια εκφράζεται με στίχους τρυφερούς και ανάλαφρους που κρύβουν μια ευγένεια ψυχής και μια πνευματική μεταρσίωση!

Αν θέλεις να ακούς μελωδίες μαγικές

του έρωτα τραγούδησε ,το εύμορφο τραγούδι

……Αν θέλεις να πλεύσει το πλοίο της αγάπης

μέσα απ’την τρικυμισμένη θάλασσα/τον θεό του έρωτα επικαλέσου…

Ποιος Έλληνας ποιητής δε μίλησε για τον έρωτα…Κι ο Σολωμός στο πρώτο του ποίημα που έγραψε στην ελληνική γλώσσα όπως μας πληροφορεί ο Σπυρίδων Τρικούπης ,_το οποίο δεν έχει την αρτιότητα των μεταγενέστερων ποιημάτων του- μίλησε για ένα υπαρκτό κι αγαπημένο του πρόσωπο την ΞΑΝΘΟΥΛΑ

Την είδα την Ξανθούλα/την είδα ψες αργά
που εμπήκε στη βαρκούλα/να πάει στην ξενιτιά.

Από το ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΝΑΣΤΗΣΟΥ(σελ 93 ),διαβάζουμε ένα μικρό απόσπασμα

Χαλεποί οι καιροί, να αποτινάξεις τα δεινά σε καλούν

Στάσου περήφανα .Η ιστορία σε καλεί.

Εσύ που ποτάμι το αίμα έχυσες για την ελευθερία

κράτα και τώρα Ελλάδα μου, τον φάρο φωτεινό!

θα μιλήσω κι εγώ ως ποιητής,για την κρίση που περνάει η Ελλάδα να συμπορευθώ με την ποιήτρια, να ενώσουμε τις φωνές μας,

Πατρίδα μου,άλλο μην κλαις, μην προχωράς στους ασπάλαθους

πιο πέρα είναι η έρημος/ο αλαλαγμός των ανέστιων.

Ας διαβάσουμε και λίγους στίχους από το ποίημα.

ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ(σελ48)

Σε συνεχή αναμονή/ακροβασία σε τεντωμένο σχοινί

η προσμονή των εξελίξεων και κρατά/και μας αναταράζει.

Αγαπητή μου Ευφροσύνη, ζω τη δική σου αγωνία μέσα από την ποίησή σου κι εγώ και συμμερίζομαι όσα γράφεις στο ποίημα αυτό ,καθώς και στα υπόλοιπα του βιβλίου με ανάλογο θέμα.

Το ξέρω οι μέρες που έρχονται πικρό ξετυλίγουν το νήμα τους και αλλοιώνουν τις έννοιες των λέξεων ,μέσα στη νύχτα τον τρόμο κουβαλάει η ψυχή μας ,μη μας ληστέψουν, μην τη ζωή μας αφαιρέσουν .Πολλαπλασιάστηκαν επικίνδυνα τα κρούσματα της διαφθοράς και της επικινδυνότητας. Νυχτώνει και σε δρόμους λίγους απόμερους ,φοβόμαστε τη σκιά μας. Τελειώνοντας θα πω ότι η ποίηση της Ευφροσύνης είναι μια ποίηση συνεχών προβληματισμών για μια ζωή καλύτερη ,μια αγωνία να περάσουμε στο φως και μια ευχή και ελπίδα να σταματήσει η αιμορραγία της Πατρίδας μας να φεύγουν οι νέοι μας επιστήμονες που σπούδασαν με δικά τους χρήματα αλλά και του ελληνικού Δημοσίου , να προφέρουν τις υπηρεσίες τους σε άλλες πατρίδες .

ΦΩΣ(σελ 39)

Πάνω από τον βαρύ συννεφιασμένο ουρανό

τον αδιαπέραστο ,τον γρανιτένιο

μια ηλιαχτίδα στέκεται και προσπαθεί να τον τοξεύσει

να διεισδύσει μες στη σάρκα του

να σταθεί ενάντια στη δύναμή του.

Προσπάθεια καταβάλλει να διαθλαστεί

του ήλιο το φως να σκορπίσει……………..

Η αιώνια πάλη ,οι δυο αντίρροπες δυνάμεις ,ποια τελικά θα επικρατήσει…Κι είναι κι εκείνο το φως της ψυχής που τοξεύει τα πάθη μας ,της αγάπης το φως που γαληνεύει τον ανθρώπων το κύμα ,να φθάσει ο καθένας μας στην πολυπόθητη Ιθάκη του ,όπου το περιμένει η Πηνελόπη και οι άλλοι του αγαπημένοι, μα και οι μνηστήρες που του κατατρώγουν το βιος…Κι είναι κι η ποίηση με τα όπλα της που επουλώνει των ανθρώπων τα άλγη.

Είναι όμως κι ο Αλεξανδρινός ποιητής που με μια ποιητική του υπαλλαγή μας λέει

με πεζόμορφη και φιλοσοφημένη ποίηση

Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως

που ξέρεις από φάρμακα –νάρκης του άλγους δοκιμές- εν Φαντασία και Λόγω.
……………………………………
Τα φάρμακά σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως,
που κάμνουνε —για λίγο— να μη νοιώθεται η πληγή

Είναι και η ποιήτριά μας που στο ποίημά της ,ΠΛΗΡΗΣ ΖΩΗ(σελ53)

το φωνάζει με στεντόρεια φωνή

«Λειτουργώ»

«Δημιουργώ»

«Υπάρχω»

«Ζω»

Νοήματα βαθιά

μέσα στη άπλερη ζωή

έννοιες φωτεινές και ζωογόνες…………….

Έχει ,όπως βλέπουμε κι η Ευφροσύνη τον ευφρόσυνο λόγο της ,τον παρήγορο λόγο της ,τα δικά της ποιητικά ιάματα.

Κι είναι συνάμα και οι όμορφοι και φωτεινοί στίχοι της ποιήτριας

στο ποίημα που ακολουθεί κι έρχονται επικουρικά να συνδράμουν στην τέχνη της ποίησης.

ΔΥΟ ΟΝΕΙΡΑ-ΔΥΟ ΚΡΙΝΑ(σελ 98)

Σε χρυσή κορνίζα της ζωής τα όνειρα

δυο λούλουδα που από έρωτα ανθούν

κατάλευκα δυο κρίνα να γεννήσουν…

Ευφροσύνη,καλοτάξιδο το βιβλίο σου και σε ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία ,να μιλήσω για σένα .Επιπροσθέτως χαίρομαι για τη γνωριμία μας μέσα από το όμορφο και πολυποίκιλο ποιητικό σου έργο Με το καλό σύντομα να μας παρουσιάσεις και μια καινούρια σου ποιητική συλλογή! Ελπίζω στο μέλλον να μιλήσω εκτενέστερα για τον ποιητικό σου λόγο…

Κι ας μην ξεχνάμε ακόμα και με αυτή την πρωτόγνωρη πνευματική αφαίμαξη των καλύτερων παιδιών…σε πνεύμα και ήθος ,η πατρίδα μας θα βρει τον τρόπο να καλύψει το χαμένο της έδαφος…

………………………………….

Με άνεμο και με βροχή /πάντα γυρνάει η προπέλα

κι εκεί στου Γάγγη τα νερά/θ’ αντιφεγγίζει η Πέλλα!(ποίηση Θ.Σαντά)

ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΝΑΣ ΜΠΟΥΛΕΚΟΥ

24232628_10212956893871046_3034898867625369798_n

Καλησπέρα σας,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους σας και τον καθένα ξεχωριστά και ιδιαίτερα τους μικρούς μας φίλους και φίλες που ήρθαν σήμερα κοντά μας.

Η Λαχανόκαρδη είναι μια ιστορία αγάπης και προσφοράς όπου το καλό στο τέλος νικάει πάντα το κακό. Η πηγή της έμπνευσης μου ήταν η γέννηση της πρώτης εγγονής στην οικογένεια μας, η Μαρία μας. Ένα υπέροχο και γλυκό πλάσμα που μας έδωσε απλόχερα χαρά και πλημμύρισε με φως τις ζωές μας, δίνοντας μας ελπίδα για το αύριο που έρχεται…
Όλοι μας μικροί και μεγάλοι έχοντας υπάρξει παιδιά, έχουμε αφεθεί στη μαγεία της φανταστικής αφήγησης λίγο πριν αποκοιμηθούμε. Είτε μέσα από τη γλυκιά χροιά της μαμάς που μας ταξίδευε σε έναν άλλο κόσμο παραμυθένιο γεμάτο με ατέλειωτα και αστείρευτα όνειρα. Είτε μέσα από την ζεστή φωνή της γιαγιάς που αποτελεί ένα ιερό σύμβολο σεβασμού και αγάπης για κάθε οικογένεια.
Κανένας μας από εμάς τους μεγάλους στα χρόνια της νιότης και της αθωότητας μας, πιστεύω δεν βαρέθηκε ούτε για μια στιγμή, δεν μαρτύρησε το χιλιοειπωμένο τέλος, δεν έχασε το ενδιαφέρον του ακούγοντας ξανά και ξανά την ίδια ιστορία. Πάντα κάτι καινούριο ερχόταν να αγκαλιάσει τη μνήμη μας.
Άλλοτε έχουμε κλάψει, έχουμε συγκινηθεί, έχουμε θυμώσει, έχουμε φοβηθεί, αλλά κυρίως έχουμε μαγευτεί και γοητευτεί με τις ιστορίες και τις περιπέτειες των ηρώων τους. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές φορές επιστρέφουμε σε αυτά και τα διαβάζουμε ξανά και ξανά, δίνοντας όμως κάθε φορά μία άλλη, νέα ερμηνεία, ανάλογα με το πώς είμαστε και πως νιώθουμε εκείνη τη στιγμή. Και σήμερα μεγάλοι πιά καθώς είμαστε, αλήθεια τα λαχταράμε και τα προσμένουμε ακόμα να αγγίξουν τις καρδιές μας, θυμίζοντας μας νοσταλγικά εκείνα τα χρόνια γεμάτα όμορφες εικόνες και αναμνήσεις.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναφερθούμε αφενός στην λογοτεχνική αξία των παραμυθιών και αφετέρου στη συμβολή τους στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Γενιές ολόκληρες γαλουχήθηκαν και διαπαιδαγωγήθηκαν και συνεχίζουν με αυτόν τον μοναδικό τρόπο μαθαίνοντας να κατανοούν τον κόσμο γύρω τους, να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις βρίσκοντας λύσεις με την σωστή και κατάλληλη καθοδήγηση γονέα και εκπαιδευτικού, ενώ ταυτόχρονα μπορούν να ικανοποιούν το αίσθημα δικαιοσύνης προβάλλοντας τα οφέλη της ηθικής συμπεριφοράς.
Μέσα από το μαγικό κόσμο των παραμυθιών, τα παιδιά μας έχουν την ευκαιρία να εκφραστούν με το λόγο αλλά και με το σώμα τους, να εξωτερικεύσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, να αναδείξουν δεξιότητες και ταλέντα, να διατυπώσουν τις όποιες ανησυχίες τους και ταυτόχρονα να καλλιεργήσουν την αλληλεγγύη, και τον σεβασμό στον «Άλλον» μέσω της εν συναίσθησής με έναν τρόπο φυσικό που θα δομήσει την υπόσταση τους και θα τους δώσει αξίες και σταθερές στη ζωή τους, κάνοντας τους αύριο πολίτες με φωνή και συνείδηση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Αντιδήμαρχο Ωρωπού κ. Δημήτριο Βελτανιώτη για τον εγκάρδιο χαιρετισμό του καθώς και για την φιλοξενία του στην σημερινή μου εκδήλωση στο κοινοτικό κατάστημα Καπανδριτίου και να του ευχηθώ καλή δύναμη στο ιδιαίτερα σημαντικό έργο που έχει αναλάβει στο Δήμο Ωρωπού και το οποίο επιτελεί με υψηλό αίσθημα καθήκοντος και ευθύνης απέναντι στους συμπολίτες μας μέσα από την ενεργή του δράση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Κοινότητας Καπανδριτίου κ. Μιχάλη Ντάση για τον χαιρετισμό του και την σημερινή του παρουσία και να του ευχηθώ κάθε επιτυχία στο έργο που έχει αναλάβει στην περιοχή μας μέσα από διάφορες ομαδικές δράσεις και εκδηλώσεις με στόχο πάντα την ευημερία των συμπολιτών μας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Γιώργο Μαντά Πρόεδρο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Ωρωπού & Οικονομολόγο που με τίμησε με την σημερινή του παρουσία καθώς και να του ευχηθώ καλή συνέχεια και καλή δύναμη στο δύσκολο έργο που έχει αναλάβει, έχοντας πραγματικά ένα νευραλγικό πόστο με κύριο μέλημα να φροντίζει και να μεριμνεί για κάθε ανάγκη που προκύπτει στα σχολεία της περιοχής μας, προσπαθώντας να εξασφαλίσει την ευημερία των παιδιών μας στους σχολικούς χώρους και πάντα με το υψηλό αίσθημα χρέους που τον διακατέχει ως υπεύθυνο άνθρωπο και πολίτη.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον τ. Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και σημερινό Αντιπρόεδρο κ. Νίκο Ταβουλάρη για την πολύτιμη βοήθεια του και την αμέριστη υποστήριξη του στο πρόσωπο μου, ο οποίος με στηρίζει σε κάθε μου βήμα και να του ευχηθώ καλή δύναμη στο διοικητικό του έργο και κάθε επιτυχία στο αξιόλογο συγγραφικό του έργο!
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Φιλόλογο και Συγγραφέα κα. Ελένη Χριστοφοράτου για την εξαιρετική και άρτια λογοτεχνική της προσέγγιση. Και να της ευχηθώ κάθε επιτυχία τόσο στο λογοτεχνικό στερέωμα όσο και στο σημαντικό έργο που έχει αναλάβει από το βήμα του εκπαιδευτικού προσφέροντας στα παιδιά μας την πολύτιμη γνώση.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ και τον κ. Γιάννη Κοτσαφτόπουλο καθώς και τον κ. Γιάννη Μαλλή για την καλλιτεχνική επιμέλεια του βιβλίου μου.
Σας ευχαριστώ όλους σας από καρδιάς που ήσασταν κοντά μου και με τιμήσατε με την παρουσία σας, σε αυτή την τόσο ξεχωριστή εκδήλωση για μένα και την οικογένεια μου και να σας ευχηθώ ολόψυχα Καλές Γιορτές να έχετε με υγεία και χαρά!
ΠΗΓΗ   https://polydendrinews.blogspot.com/2017/12/blog-post_100.html?spref=fb

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ «Η ΛΑΧΑΝΟΚΑΡΔΗ» Της Μίνας Μπουλέκου “Ένα αλλιώτικο παραμύθι”

25353595_10213032002108705_2846615514114954272_n

Κάποιες φορές οι συνισταμένες του χώρου και του χρόνου συναντώνται αρμονικά σ’ ένα μαγικό χωρόχρονο, πέρα από αυτόν που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας και πλάθουν μιαν άλλη ονειρική πραγματικότητα, που μόνον μερικοί προικισμένοι άνθρωποι με ιδιαίτερες ευαισθησίες και απέραντη αγάπη στην ψυχή τους μπορούν να την αντιληφθούν και να την μεταφέρουν στον ορατό κόσμο.

Μια τέτοια πραγματικότητα από μια ονειρική χώρα του παραμυθιού συνέλαβε η ευαίσθητη ψυχή της συγγραφέως Μίνας Μπουλέκου και μας την παρουσίασε στο νέο της παραμυθοβιβλίο με τον χαρακτηριστικό όσο κι ευρηματικό τίτλο «Η Λαχανόκαρδη», στην αίθουσα εκδηλώσεων του κοινοτικού καταστήματος Καπανδριτίου, παρουσία πολλών μεγάλων και μικρών φίλων της συγγραφέως αλλά και του καλού παιδικού βιβλίου, την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Αντιπρόεδρος της «Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών» συγγραφέας κ. Νίκος Ταβουλάρης, ο οποίος αφού καλωσόρισε τους παρισταμένους και αναφέρθηκε ακροθιγώς στο νόημα της εκδήλωσης, έδωσε το λόγο στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης για να απευθύνουν χαιρετισμό.

Πρώτος χαιρέτισε την εκδήλωση ο Αντιδήμαρχος Ωρωπού κ. Δημήτριος Βελτανιώτης, ο οποίος καλωσόρισε μικρούς και μεγάλους και τόνισε τη σημασία της ανάδειξης της συγγραφέως ειδικά αλλά και γενικότερα των ανθρώπων του πνεύματος της περιοχής.

Στη συνέχεια απηύθυνε χαιρετισμό ο κ. Μιχάλης Ντάσης, Πρόεδρος της Κοινότητας Καπανδριτίου καλωσορίζοντας με τη σειρά του, τους παριστάμενους και κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο μήνυμα που ήθελε η συγγραφέας να περάσει στα παιδιά μέσα από το βιβλίο της καθώς και στην νέα δανειστική βιβλιοθήκη που θα ανοίξει στο Κοινοτικό Κατάστημα για το κοινό το προσεχές διάστημα.

Τους χαιρετισμούς έκλεισε ο κ. Γιώργος Μαντάς, Πρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Ωρωπού & Οικονομολόγος καλωσορίζοντας με την σειρά του τους παριστάμενους και κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο πρόσωπο της συγγραφέως καθώς και στο λογοτεχνικό της έργο.

Ακολούθησε η ομιλία της κ. Ελένης Χριστοφοράτου (Φιλολόγος-Συγγραφέας) η οποία ανέλυσε λογοτεχνικά με άρτιο τρόπο το βιβλίο της Μίνας Μπουλέκου.

Το λόγο έλαβε κατόπιν ο κ. Νίκος Ταβουλάρης ο οποίος αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην αγάπη της συγγραφέως για τα παιδιά καθώς και για την πηγή της έμπνευσης της και τι την ώθησε να δοκιμάσει το παραμύθι ως λογοτεχνικό είδος. Εν συνεχεία έκανε μια σύντομη αναφορά στην λογοτεχνική της πορεία.

Την εκδήλωση έκλεισε η συγγραφέας Μίνα Μπουλέκου, η οποία στον επίλογο της αναφέρθηκε ως επί το πλείστον στη λογοτεχνική αξία των παραμυθιών και πως αυτά διαπλάθουν τα παιδιά μας.

Ακολούθησε συζήτηση του κοινού με τη συγγραφέα και υπογραφές του βιβλίου της.

Πηγή Χρονολόγιο Mina Boulekou

ΣΑΝ ΑΛΛΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ “Η Ελλάδα κύριε δεν έχει ανάγκη από πρέσβεις αδιόριστους” (είχε πει κάποτε η Κυβέρνηση στον Άγγελο Σικελιανό)

21371085_1998306393733019_5935389739062437501_n

Η Ελλάδα κύριε έχει ανάγκη από διορισμένες
επιπλοκές κι αφανέρωτους ποταμούς, από το
αόρατο πάρε δώσε του χθες και του σήμερα,
από τον οχυρωματικό καταιγισμό στην σκέψη,
από το κλειστό, το έμβρυο που ξέρει πως
γεννήθηκε ν΄ αναπαράγει την διδαχή της
ερείπωσης, από το τελειώνει και όχι από το
αρχίζει, από την αβίαστη ομαλή πορεία της
λίμνης με χειρόγραφα να ωχριούν στα εσώτερα
του βυθού της κι από στόχους άφωτους μια
στάλα δίπλα από τα μάτια.
Η Ελλάδα κύριε έχει ανάγκη από
κατεργασμένους βοριάδες και βραβευμένους
υπότιτλους χωρίς ύμνους στα ακριτικά. Ανάγκη
από καθημερινά ουρλιαχτά που ορθώνουν τον
φράχτη, σβήνουν τον λυγμό, τον λόγο. Από
σωτηρίες ελκυστικής έλευσης στο νου, από
αμνούς ολόλευκους στημένους αγαλμάτινα στην
περιστόλιστη περιφορά τους.
Η Ελλάδα κύριε έχει ανάγκη από την μεγάλη
λησμονιά, από την υπαγωγή του καλοκαιριού
στο πλαίσιο του χειμώνα, να περνά ο χρόνος
δίχως μια φωνή εύδια να σχίζει τον αέρα. Από
ποθητές επανιδρύσεις αλλεπάλληλων
ηθικόγνωμων βωμών, από στηρίγματα με
γλώσσες απαγγελίας που θα σκεπάζουν-
σκιάζουν τα μάτια, το πολύ φως τυφλώνει
κύριε…
Η Ελλάδα κύριε έχει ανάγκη από πεδιάδες,
ποιός ο λόγος των κορυφών…
Οι ημέρες θα περνάνε με καρφωμένα πλήκτρα,
θα έρχονται από προσανατολισμούς δύσης
φωτός και από πίστη πιστή στη σήψη, στις
μυθικές μαρτυρίες και στην πορεία της ουράς.
Από αμόνιαστη περιβολή στο δέρμα του νου,
που θα ασκείται από του ιχθύος τις λέξεις, από
πάνοπλο χαλάζι αόρατο και ηλεκτρικά πεδία στα
πόδια της μοιρολατρίας.
Ενοχλητικά τα σανδάλια παλαιάς κοπής,
βλέπεις…
Η Ελλάδα κύριε δεν έχει ανάγκη από
καταρράκτες, τόση θάλασσα αφουγκραζόμαστε,
δεν έχει ανάγκη από διαπιστώσεις αλλά
από ρεαλιστικές πιστώσεις, ούτε από
ηδονικούς στεναγμούς, πόσες σιωπές κουβαλάνε
τα σώματα…
Αναμφίβολα ενοχλητικά τα γλυπτά,
σ΄ αυτά βλέπεις δεν χαλάει το σπέρμα…
Η Ελλάδα κύριε… δεν έχει ανάγκη από έφηβες
φλόγες και καυτές, αλλά από το “μη ερεύνα”…
με τόση προσήλωση κύριε, μη
στενοχωριέσαι… όλοι θα χωρέσουμε…
Η Ελλάδα κύριε δεν έχει ανάγκη από ποίηση και
ποιητές.
Ξέρεις πόσες ανάγκες μπορούμε να εφεύρουμε κύριε,
ώστε η Ελλάδα να απολέσει την ανάγκη της;
Η στείρωση του νου έχει μια κάθοδο ονειρική…

ΗΛΙΑΣ Δ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ : ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΦΩΣ

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ : ΗΛΙΑΣ. Δ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Την εκδήλωση διοργανώνει καθε χρόνο στο σπίτι του Άγγελου και Εύας Σικελιανού στους Δελφούς :
Ο Ηλίας Δ Παπακωνσταντίνου .

https://youtu.be/lzi6QR_DEN0

https://youtu.be/1DacIqvySYg

Φωτογραφία :
Μουσείο Άγγελου & Εύας Σικελιανού
Μουσείο Δελφικών Εορτών

Θέλω κιι από εδώ να ευχαριστήσω από καρδιας τον Καταξιωμένο Ποιητή και Αγαπημένο μου φίλο Ποιητή Ηλία. Δ. Παπακωνσταντίνου για την πρόσκληση, ενημέρωση και την αποστολή βίντεο :

20604608_1985338278363164_4859693302516710159_n

Παρακολουθώντας τα βίντεο …νοερά βρέθηκα, στο γαλήνιο φυσικό περιβάλλον, του Παρνασσού στους Δελφοίύς το πνευματικό τόπο, πουν συνδέει τον Ορφέα και τον Πυθαγόρα με τον Κρίσνα και τον Ιησού που έκανε τον Σικελιανό να θεωρεί τους Δελφούς παγκόσμιο πνευματικό κέντρο :
Εδώ όπου ιδρύθηκε και άκμασε το σημαντικότερο θρησκευτικό κέντρο της αρχαιότητας και σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, εδώ συναντήθηκαν οι δύο αετοί που εξαπέστειλε ο Δίας από τα πέρατα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου, γι’ αυτό και οι Δελφοί ταυτίστηκαν με τον ομφαλό της Γης:
Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχεχοντες για την Θαυμάσια Απόδοση και την Εξερετικη Παρουσίαση !
Στον διοργανωτή εύχομαι Πάντα Άξιος και Πάντα επιτυχίες !!!

S.M.

https://youtu.be/1DacIqvySYg

https://youtu.be/lzi6QR_DEN0

 

Κι όπως έγραφε ο Erich Mendelsohn :
Από αυτή την κοιλάδα, όπως στην Ελευσίνα, μπορώ να αγκαλιάσω ολόκληρη τη Μεσόγειο θάλασσα. Την αφθονία της, την ηρεμία της, τις δημιουργίες της. Εσκοριάλ και Τολέδο – Carcassone και Κυανή Ακτή – Φλωρεντία και Ρώμη – Δελφοί και Ακρόπολη – Κωνσταντινούπολη και ελληνικά νησιά – Γαλιλαία και Ιερουσαλήμ -Πυραμίδες και Καρνάκ. Αδρότητα και αυστηρότητα – πολυτέλεια και τέχνη του ζην – γνώση και ανθρωπιά – μαγεία και φθορά – πίστη και λύτρωση – απαρχή και αιωνιότητα.
Πηγή : Kostas Tsiambaos