ΣΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ

50334246_2314007908829531_527870649117442048_n

Μπροστά ο κόλπος με τους μαυρισμένους
υφάλους του και τη γαλάζια του θάλασσα
τη ρηχή,τη γαλήνια και στο βάθος τα χιονισμένα 
βουνά ,τα χιονόδοξα ως λέει κι ποιητής
συμπληρώνουν τη μαγεία τη ποιητικής
του Θεού.
Νησί μοσχομύριστο, μου λείπεις πολύ, μου
λείπει η δόξα σου,του Ξυλούρη η φωνή ,η
«Ασκητική»* των ανθρώπων και των αγίων,
η γραφή της Φαιστού, τα Βενετσιάνικα
κάστρα.
Πετώ με τα φτερά των αητών ,με του
Πετρίτη** το βλέμμα, να δω
πώς ένα νησί το χωρίζεις στα τέσσερα , πώς
ένα Χ-Ρ-Η*** καταλήγει στο Λα***…. .
Μες στους δρόμους σου ,μονοπάτι εγώ να σε
βρίσκω εκεί που πορεύονται οι λεβέντες
της λευτεριάς, εκεί που ο χορός συμπαρασύρει σε
μέθη τα άστρα, εκεί που ιστορία με παραπέμπει
στα πρώτα σου βήματα.
Ποίηση της πατρίδας μου, πώς μπορεί να μη
σε ψάλλω με στίχους ;
Η καρδιά μου πλημμύρισε, με Αιγαίο και
Κρήτη κι απ’το θαύμα του Μίνωα.! Η καρδιά μου
πλημμύρισε με Ελλάδα κι ελληνισμό,
απ’όλα τα μήκη και πλάτη.
Η καρδιά μου πλημμύρισε με μια φωτογραφία
που μου’στειλαν και αυτή κρατούσε
κλειδωμένα τα λόγια της ,να τα ξεκλειδώσει
μια Τρίτη του Γενάρη η ποίηση με τα δικά της
κλειδιά.
Θεόδωρος Σαντάς, Θεσσαλονίκη,Τρίτη 22-1-2019

*Η Ασκητική είναι βιβλίο του Έλληνα συγγραφέα, Νίκου Καζαντζάκη, με στοχαστικό περιεχόμενο. Η συγγραφή του ξεκίνησε το 1922 και τελείωσε το 1923, αλλά εκδόθηκε το 1927, από το αθηναϊκό περιοδικό Αναγέννηση. Στο έργο υπήρξαν διάφορες αναθεωρήσεις έως και το 1945, οπότε και εμφανίζεται ολοκληρωμένο. Πλέον, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καζαντζάκη. Το βιβλίο αυτό θεωρείται ως ένα από τα δημοφιλέστερα του Έλληνα συγγραφέα, με πολλές μεταφράσεις και στο εξωτερικό.
**είδος αητού
***Νομός Χανίων, Ρεθύμνου ,Ηρακλείου και Λα-σηθίου

ΜΑΤΑΙΑ Της Χρύσας Καράγκου

15400444_1867239200173073_6172065824163388734_n

Σκαλίζοντας τον χρόνο
μόνα τα αποφθέγματα μείναν
να μου αναρριπίζουν τη σκέψη
σαν όρνια πεινασμένα.
Λες και τα σωθικά μου σάπισαν
λες κι άδειασαν τα λόγια
στο παραπέτασμα του αιώνα.
Λες κι ό,τι έγινε
μάταιος πόνος
σεντόνι μεξεδί
σε νεκρικό κρεβάτι.

ΧΡΥΣΑ ΚΑΡΑΓΚΟΥ,Χαλκίδα,22/01/2019

ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΗ ΠΟΙΗΣΗ

 

13902699_1805181639712163_4203749740373643362_n

Πάντα ένα φως κρυφοκαίει για μένα
κι είσαι εσύ που το στέλνεις
κι είσαι εσύ που με θάλπεις
μ’ένα διάφανο λόγο
που κελαρύζει εντός μου
και ξεδιψάει την ψυχή
των καταπονημένων της γης
σαν ευλογία θεού
που ευωδιάζει τα λείψανα των αγίων
κι αναβλύζει το μύρο.
Κι αν τις νύχτες τρέμουν τα λόγια μου
μην χαθώ στη νοτιά του ανεξήγητου
κι αν τα μεσημέρια ζητώ ένα απάγκιο
να ξεκουράσω το πνεύμα μου
είσαι εσύ που μου δίνεις τα χέρια σου
να ανοίξω τ’άσπρα φτερά
να ζήσω μια ολονυχτία μαζί σου
σαν όνειρο ,σαν πραγματικότητα
σαν ποίηση ανεξάντλητη που επιμένει
να περνάει τις λέξεις απ’την κάθαρση
κι ύστερα να τις πλέξει σε στίχους
Ίδιος πάντα ο δρόμος για μένα
κι η σκέψη στις λέξεις ,στη μουσική
στις εικόνες και στον έρωτα
που με βρίσκει στην ωριμότητα
και με παραδίδει στη χλόη της Άνοιξης
και στη θέλξη* των φεγγαριών

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη,15-1-2019

*γοητεία

Αυτή η καταχώρηση δημοσιεύτηκε στις Ιανουάριος 16, 2019, σε Ποίηση. 1 σχόλιο

ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΙΩΝ

49686467_2302365716660417_4532929125811224576_n

Ξυπνάς ένα πρωινό των Θεοφανίων
και τα πάντα τα σκεπάζει
η καταχνιά και το κρύο.
Όμως ένα μήνυμα της καρδιάς
τα κάνει αγάπη και έρωτα
και όλα του Θεού, φαίνονται ευλογία
και όλα των ανθρώπων
γίνονται ανέφελος ουρανός
ηδυπάθεια των ανέμων
και τα αζευγάρωτα τα πουλιά
ερωτεύονται το αυγινό σου το ποίημα.
Ο αγιασμός των Θεοφανίων
καθαγιάζει κάθε σου πράξη
και εισπράττω ό,τι μου αναλογεί
απ’ τον άγγελο της Εφέσου
απ’ τις ψιμυθιές των αγίων
που ζωγραφίζεις τις Κυριακές
κι εγώ, μια ποιητική του Θεού
να μπορώ να σου αφιερώνω
το δικό μου το ποίημα!

Θεόδωρος ΣαντάςΧρυσόπετρα Κιλκίς 06-02-2008

Φωτογραφία : http://radar-gr.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ,ΔΟΞΑΣΑΤΕ.

48390773_2292521330978189_2992295026404360192_n

Μόνο ν’ ακούσεις έναν Χριστουγεννιάτικο ύμνο
μόνο να ιδείς την καλοσύνη του δέντρου
να σου γνέφει στη μπαλκονόπορτα 
μια καμπανούλα της πίστης
σ’ ένα μετόχι να σημαίνει Χριστούγεννα
κι ο Χριστός, ξαναγεννιέται στη φάτνη του
κι ο Γάσπαρ ,ο Μελχιώρ κι ο Βαλτάσαρ
οδηγούμενοι απ’της Ανατολής τον Αστέρα
με ταπείνωση θ’ αποθέσουν
«τη σμύρνα τους,τον χρυσό και τον λίβανο»
στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Μόνο ν’ ακούσεις τις Καμπάνες στον Άθω
κι ευφραίνεται η νύχτα
και δονούνται οι ραγισμένες καρδιές
και θεραπεύονται οι ποιητές
κι ας κουβαλούσαν τον τρόμο
τυπωμένο στα μάτια τους
στο παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας
στα μετόχια της Γρηγορίου
το χλωμό τραγούδι της λύρας τους
να βάζουν οι όσιοι το πετραχήλι επάνω τους
κι ο Χριστός τον ουρανό της αγάπης .

Μόνο ν’ ακούσεις ένα τραγούδι αγάπης
«Αimez vous les uns les autres»
τα φωτάκια ν’ αναβοσβήνουν
πρασινοκόκκινα στο μπαλκόνι σου
τη Μάνα του κόσμου να θηλάζει το Φως
και τότε θα νιώσεις κι εσύ
τη θαλπωρή του παράδεισου
κορίτσι του Ανέμου, Αγόρι της θύελλας
τι σημαίνει αστροφώτιστη αλήθεια
τι σημαίνει να βρίσκεσαι
μόνος στο κάτωχρο φύλλο σου
όταν η νύχτα ξεδιπλώνει σκιές
τότε θα αισθανθείς κι εσύ
την ανάγκη της Ποίησης
θα δεις πως ερωτεύονται οι ποιητές
στων Χριστουγέννων τη φάτνη
την ποίηση των Θεών
και κλίνουν στον Υπερούσιο το γόνυ τους .

Οι ουρανοί πάντα θ’ αγάλλονται
τη νύχτα των Χριστουγέννων
όσο κι αν ο Μέγας Ηρώδης
θα διατάξει να θανατώσουν τα βρέφη
όσο κι αν ο ηδονικός χορός της Σαλώμης
υπόσχεται τ’ αποτρόπαιο έγκλημα
κι η εντολοδόχος της μάνας
απαιτεί του Ιωάννη «την κεφαλήν ,επί πίνακι»
Μόνο να δεις κάτι μινιατούρες φωτάκια
πως καταργούν την ερημιά των ανθρώπων
και θα βαδίσεις κι εσύ σαν τους μάγους
τους ατέλειωτους δρόμους
ν’ αντικρίσεις της δικαιοσύνης τον Ήλιο
τους ποιμένες μετά των αγγέλων
να δοξολογούν τον Απρόσιτο.
Καλά Χριστούγεννα! Καλά Χριστούγεννα!
«Χριστός γεννάται ,δοξάσατε»
«Και επί γης ειρήνη»

Θεόδωρος Σαντάς 15-12-2001

Εικαστικό . Η Προσκύνηση των Μάγων
(αυγοτέμπερα σε ξύλο, πριν από το 1567)
Μουσείο Μπενάκη
από την ιστοσελίδα του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης

Κώστας Καρούσος Ομιλία μου στην Ετ.Ε.Λ. 20/10/2018-΄΄Ηλείασις -Σύζευξη ποιητικής εσοδείας΄΄– Καλλιόπης Ι. Δημητροπούλου – Φωτεινής Αζαμοπούλου – Τάκη Κούρβα, εκδ. ΄΄Βεργίνα΄΄ Αθήνα 2018

45376329_2257749847788671_2071447449662128128_n

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι, φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ για την παρουσία σας. Όταν ο ήλιος σε χτυπάει, αβάσταχτες ώρες μες στο καταμεσήμερο, παθαίνεις ηλίαση, όταν διαβάζεις και μελετάς και ανασαλεύουν τα στάχυα της ποίησης μέσα σου, τότε μια «Σύζευξη ποιητικής εσοδείας» σε κατακυριεύει και οι αχτίνες του δημιουργούν μια δεύτερη «Ηλείασις», αυτή που απορρέει από το φυσικό και το ιστορικό κάλλος του νομού Ηλείας,που προσυπογράφουν και υμνούν, ολυμπιοδρομώντας στις μέρες μας ποιητικά, τρεις ομοούσιοι φίλοι λογοτέχνες, η Καλλιόπη Δημητροπούλου, η Φωτεινή Αζαμοπούλου και ο Τάκης Κούρβας. Διαβάζω στη σελ. 81 – του Τάκη Κούρβα: «Ξελογιάζεται η σγουρόμαλλη φτέρη // με το πορφυρό ανταύγειασμα, τις ομπρελωτές στροφυλιές // διαδέχοντας τα λυγερόκορμα πεύκα… Με σφαλιστά τα μάτια αφουγκράζεσαι // στης ρίζας τ’ αναπαυτικό κάθισμα… και η σκέψη αποδήμησε // στη διαδρομή της Αλκυόνης». Διαβάζω στη σελ. 42 – της Φωτεινής Αζαμοπούλου:«Η αίγλη της ξεθώριασε // στα ξεθαμένα χνάρια της φωλιάζει ο μαρασμός. Αρχαία Σαμία // Ηλιόφωτη ώρα ευτύχησες, ικέτης ταπεινός // γόνιμη μνεία, ανάτασης περιήγηση // ολκής φωτογραφία με μια στοχαστική στο μέτωπο βαθιά ζαρωματιά». Διαβάζω στη σελ. 26 –της Καλλιόπης Δημητροπούλου:«αδάμαστη αρχόντισσα // Μήτρα θεών κι ανθρώπων συ Ανδρίτσαινα, με τ’ απέραντο αγνάντι // με τους θαμώνες σου αιώνες // τα πλατανόφυλλα τους ίσκιους σου // μαζώνεις του ήλιου το φως // στου πετρολίθαρου το μπόι. Αποκοιμήθηκε στο δρόμο σου η Ιστορία». Ποιος είναι πρώτος, ποιος δεύτερος, ποιος τρίτος; Μ’ ένα ισόχρονο συναίσθημα και οι τρεις, μ’ έναν ισοϋψή πόθο για τη γενέτειρα, μ’ ένα ισοβαρές συναίσθημα για το επέκεινα, το τάλαντο στην αποτύπωση των συναισθημάτων, έχει –φυσικώ τω λόγω– διαφοροποιήσεις, διακυμάνσεις και διακτινώσεις. Όμως η τρίκλωνη ψυχή και των τριών είναι ριζωμένη στα ίδια χώματα, στις ίδιες παραδόσεις, στην ίδια πατρίδα–γενέτειρα θρύλων, θεών και ιστορικών παραδόσεων. Γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου (σελ.14-15):«Αγγίζω τους κίονες // σφυρηλατούμαι στο φως τους // της ηλιόπετρας το θάμα φορώ // το διαχέει ο χρόνος και ψηλώνει της οικουμένης η πλεύση. // …Στο αρχέτυπο ίαμα κλίνω το γόνυ». Γράφει (σελ. 18-19):«Σε ποιον κάμπο της Ήλιδας // να φυτέψω τη γλώσσα του Ομήρου… Πού να σε ταξιδέψω Ζαχάρω // κόρη της ξωτικής ακτογραμμής με τις αμμοβολές σου στο στέρνο μου… Πού να σεργιανίσω της σποράς σου το άπειρο σόδεμα;» Ένας ευφρόσυνος ποιητικός παλμός αναδύεται, όπου η ελληνική ψυχή σπαρταράει στη μέθη, στην ιστορικότητα και στη διαχρονική παρουσία του νομού και στην αθανασία του έπους (οικουμενικής διάχυσης μηνυμάτων και ιδεόμορφου κάλλους) του ελληνικού τοπίου, που δεν μπορείς, παρά το δέος της χρυσελεφάντινης αυτής ιστορίας, να μην αφιερώσεις ευλαβικά τα μυρωδικά της ποίησής σου, γλυκό στεφάνι διακτινίζουσας περηφάνιας. Η φύση σε εμπνέει και τα μυστικά του σύμπαντος κόσμου λες κι αναδεύουν τα πέτρινα μνημεία της Ηλείας, όσο το ανθρώπινο βλέμμα ακουμπάει σ’ αυτά. Η Καλλιόπη Δημητροπούλου άφησε ένα σπουδαίο αχνάρι συνέχειας, ποιότητας και ψυχικής ρώμης, παντρεύοντας το ολύμπιο φως με το λάξεμα της ποίησής της, φτιάχνοντας το δικό της ελλανόδικο τέμπλο ποίησης «στο αρχέτυπο ίαμα κλείνοντας το γόνυ». Ο συναισθηματικός παλμός διαχέεται στο ποιητικό κείμενο, αλιεύει τις ιδέες του στην πανσπερματική ιδεοφιλία του λόγου και η ποίηση ανδρειώνεται –διάχυτη και ευγνωμονούσα– τις υπαρκτικές χιλιετίες της Ηλείας, μέσα από το πιο περιεκτικό ανταύγειασμα του λόγου, και ως ύμνος και ως περιούσιο στεφάνι μνήμης και ολυμπισμού, στον πανδαμάτορα χρόνο, και ως θρεπτική ουσία καλλιέργειας και συνέχειας αυτού του λόγου, και ως ποιητική διαύγεια φωτός που εγκλείει πλέρια αισθητικότητα, πλέρια λυρικότητα, πλέρια κραυγή και πόνο στο καλωσόρισμα της αυριανής μέρας, πλέρια ψυχική ωριμότητα –και των τριών δημιουργών εδώ– και φυσικά πλέρια συγκινητική πνοή, συνταξιδιώτισσα στο χρόνο και στην έκφραση αυτής της αγαπητικής σχέσης και των τριών, με τη γενέτειρα γη της Ηλείας, που απηχούν τα παραπάνω ακριβοδίκαια και σεμνά, λάμνοντας και «φορώντας το μαγνάδι του ήλιου – με τη λύρα (τους) – κυοφορώντας μνήμες και στοχασμούς» (σελ. 34).● Μέσα στο αιθέριο κλίμα της «Ολύμπιας άνοιξης» ακουμπάει και ο δεύτερος στύλος της τριλογίας, η ποιήτρια Φωτεινή Αζαμοπούλου. Η περίτεχνη ωραιότητα της φύσης αντανακλάται στο καθημερινό γίγνεσθαι, και πώς αυτό προσμετράται σήμερα, στη σύγχρονη πραγματικότητα. Χτυπάει η ποιήτρια το ρόπτρο του κινδύνου, «η αίγλη ξεθώριασε» γράφει, αποδυναμώνεται η νοσταλγία στους «δύσθυμους καιρούς μας», πονάει, ανησυχεί, στοχάζεται και μάχεται για την επικαιροποίηση αυτής της λαμπροφόρας ωραιότητας και της πολιτιστικής μας αναστύλωσης και αναβάθμισης. Βυθίζει τη λυρική της πένα στις χορογραφίες της φύσης, στην ανεπανάληπτη ιερότητα των μνημείων, στον έρωτα του Λούσιου, στον πλουτοδότη Αλφειό, στη φθορά της ανθρώπινης μορφής, στα όλβια αγαθά των ιαματικών, στο στράτο του μόχθου, στο θέριεμα της ιστορίας κ.λπ. Γράφει (σελ. 44):«Άπελπις η Αρέθουσα, ανέραστη // στη διαδρομή του πόνου, αιώνες τώρα σβήνει τη νοσταλγία στα ύδατα // τη νιότη της, χαράσσει ανάστροφη γραμμή στη διαδρομή του χρόνου». Και στις σελ. 56-57:«Διψασμένος ο τόπος // τη βλάστησε σα μήτρα (την Ιστορία) συμμέτοχος κι ο ουρανός τη δρόσισε // γοργά πρασίνισε η πλάση… έλαμψε το στέρνο στον ιδρώτα // …η μάνα ασπρομάντηλη ξεδιάλεξε τον καρπό – ακατάβλητη κι αφέντρα … χόρεψε η κρισάρα στα δυο της χέρια κεχριμπαρένιο τ’ άστραμμα του σπυριού // …την Ιστορία θρέψαμε, θρέψαμε τη ζωή…» Η Φωτεινή Αζαμοπούλου παίρνει τ’ ολύμπιο φως της Ιστορίας και του πολιτισμού μας και μας το αφήνει στα πόδια μας, σαν συγκρίσιμο μέγεθος πανανθρώπινων ιδεών και διαχρονικών σκιρτημάτων για τον Πανέλληνα –όπου γης– κάνοντάς τον συμμέτοχο σ’ αυτό το στραφταλισμένο φεγγοβόλημα της Ιστορίας, μ’ ένα ευλαβικό ξεψυχισμό, στις ανόργωτες καταστάσεις της σημερινής πραγματικότητας. Είναι η δεύτερη διάσταση αυτής της τριλογίας «Ηλείασις – σύζευξη ποιητικής εσοδείας». Φέρνει η ποιήτρια στην επιφάνεια το αρχέγονο στοιχείο δημιουργίας του τόπου μας και πόσο η φύση μεγαλύνει και συμπράττει στο δημιούργημα, στην τέχνη και στο αντικείμενό της, στον Λόγο, ως την επική του ή την τραγωδιακή του διάσταση. Η ποιήτρια αρμέγει την Ιστορία, σαν επανάκαμψη και στόχο ζωής, αφυπνίζοντας –μέσω αυτής– δείχνοντας ή καταδείχνοντας την αμείλικτη πραγματικότητα και την απόσταση του σύγχρονου ανθρώπου από τη γενέτειρά του και την ιστορία του.●
Ο Τάκης Κούρβας, ο τρίτος στύλος του τριγώνου «Ηλείασις», μ’ ένα πλέριο και συγκινητικό αποτέλεσμα συναισθηματικής κορύφωσης, αγγίζοντας πτυχές της φύσης, που αρμονίζουν την ψυχή σε σφαίρες ψυχικής ανάτασης, όπου ξεχειλίζει η άνοιξη, ξυπνάει η φύση κι η ψυχή και τα μάτια λαμποκοπούν. Γράφει στις σελ.78-79:«Ευωδιάζει ανθίζοντας η σκέψη // …από το παραλήρημα της Ίριδας… στο λιόγερμα λυγούν οι πικροδάφνες //…στης αρμονίας το πανώριο χαμόγελο //…λημέριασε ο νεραϊδόκοσμος… στ’ αναπετάρισμα της πεταλούδας // ο κόσμος αρμοδένεται στα πόδια σου». Ο
ποιητής αναδιατάσσει την ψυχική του διάθεση σε γόνιμη άνθιση πνευματικής και συναισθηματικής γονιμότητας, έτσι που το ολύμπιο πνεύμα να περιφέρεται και να προσαρμόζεται με της καρδιάς το σκίρτημα. Πίσω από την ιστορικότητα των μνημείων και την κάλλιστη ωραιότητα του τοπίου, οσφραίνεται κι αφουγκράζεται τη φύση, ως μοχλό αέναης δημιουργίας στο σήμερα, που η διαμόρφωση και το κάλλος της φύσης εμπνέουν και διεγείρουν τη δημιουργία, τον ιστορικό μας ρόλο, εμπνέουν και τροφοδοτούν κάθε πηγή ανθρώπινης δημιουργίας. Πίσω από το θαμπό παραβάν της Ιστορίας, ο στίχος αρμοσυντονίζεται, λυρικός, αισιόδοξος, παντεπόπτης και λαγαρός, όμοιο προανάκρουσμα της φύσης, μ’ όλες τις αποχρώσεις του συναισθήματος, που γεννάει ο γενέθλιος τόπος. Διαβλέπει το κάλλος και την ομορφιά της συνέχειας στην ολύμπια χάρη της ύλης, του στοχασμού και της βαθύτερης αγάπης προς τη φύση. Γράφει (σελ. 80):«…και ανθορρόησε η άνοιξη // Ο ολύμπιος δρόμος με τα στοιχισμένα λιόδενδρα // οδηγεί στην απέριττη αισθητική αρμονία τους λάτρεις της σωματικής αρετής // Ιπποκράτειο νάμα, επουλωτικό του διαμαντιού σου η πράσινη στάλα // και των βλαστών σου τα νεύματα προανάκρουσμα ευτυχίας». Ο ποιητής βλέπει τη «σύζευξη –αυτής της– ποιητικής εσοδείας», ως το σπέρμα της επιστροφής στη φύση, «στης ρίζας τ’ αναπαυτικό κάθισμα», που ξεκουράζεται το πνεύμα, αιχμαλωτίζει και ενεργοποιεί το συναίσθημα και συμφιλιώνει τον άνθρωπο με την αντίρροπη πραγματικότητα. Ο ποιητής εμπνεόμενος από την «Αρχαία Ήλιδα», τα Ιερά της Ολυμπίας, τη γη του Σταφιδάμπελου, τον κάμπο των ελαιών, το Δρυόδασος της Φολόης, τον δρόμο της εκεχειρίας, με άλκιμο ανθρώπινο ήθος, τον δελφικό χρησμό… στην ολύμπια συμπολιτεία των ανθρώπων… τα θέτει όλα αυτά σαν «άγρυπνη φλόγα» κι ασπίδα ζωής για τον άνθρωπο. Οικουμενικοποιεί –ουσιαστικά– το αρχαίο πνεύμα, ώστε να υπερέχει η άμιλλα, σαν αγίασμα σκέψης και πράξης «όπου σφυρηλατείται της Ιστορίας το φρόνημα», όπως γράφει, «και στεριώνουν την Ακρόπολη της ψυχής μου».
Εκλεκτοί φίλοι, το βάλσαμο του τόπου και το φτέρωμα της ελπίδας κινούν τα νήματα αυτής της ποίησης (και των τριών), εγκόλπιο και καταφύγιο (γραφής, παρουσίας και ανάγνωσης). Είναι η προοπτική και το αγίασμα της νέας μέρας που ’ρχεται, ιερή παρακαταθήκη στους ερχόμενους. Μέσα από το τοπικό στοιχείο, είδανε το οικουμενικό, μέσα από το ιστορικό στοιχείο, το ακατάλυτο και το διαχρονικό, μέσα από το φυσικό κάλλος, την ανθρώπινη αναγέννηση και συνέχεια. Όλη η συλλογή διαπνέεται από πλέρια και ουσιαστική ομοιογένεια ύφους και ήθους, γλώσσας, ιδεών και οράματος, λυρικής έξαρσης και αισιοδοξίας, ιστορικής και στοχαστικής προσέγγισης,
άπλετης φυσιολατρίας και πατριδοφιλίας, ιστορικής και γόνιμης αναδρομής και μνήμης, αισθητικής παρουσίας και σύζευξης ιδεών, προτάσεων και διεξόδου. Εδώ ενυπάρχει, εκλεκτοί φίλοι, εν δυνάμει, μια πλήρης αλληλοσυμπληρούμενη (για τον καθένα τους) ποιητική ουσία- ψυχικής, λυρικής και συναισθηματικής δόμησης και δύναμης που αναγάγει το βιβλίο
–συνολικά– σε ποιητικό επίτευγμα «σύζευξης και ποιητικής εσοδείας» του καιρού μας. Στο πνεύμα της «Ηλείασις» και στην ηλιόδρομη πορεία του «πολλά ειδύλλια μπλέχτηκαν απάνω στης αγάπης τον πρασινόχρυσο καμβά»
(σελ. 57). Ένα βιβλίο σπονδή στην Ιστορία, στη φύση, στην αγάπη, στην παράδοση και στην ποίηση.
Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.
Κώστας Καρούσος Ετ.Ελλ.Λογ.20/10/2018.

Kostas Kapelouzos ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑ (Κυπαρισία)

45224960_2257802097783446_7400440328471183360_n

Απόψε η νύχτα γέμισε με τ’ ουρανού τ’ αστέρια
Κι ένα δοξάρι κέντησε με ξόμπλια τη νυχτιά
Καθώς χαϊδεύοντας απαλά με τα λεπτά του χέρια
ο βιολιστής, μας έστελνε τις νότες απαλά

 

Νεράιδες κατεβαίνανε απ’ το παλιό το κάστρο
Τ’ όμορφο, τ’ αψηλόπορτο, το μυριοπλουμιστό
Κι Αρκαδιά ξεφάντωνε και έλαμπε σαν άστρο
Σα χρύσωνε τις ρούγες της, το φως το απαλό.

 

Απόψε λούζεται στο φως, μοσχοβολούν οι φράχτες,
Μυρίζει το αγιόκλημα, μεθάει… το γιασεμί,
Με το αγέρι που ’ρχεται απ’ του Καστριού τις ντάπιες,
Νεκρανασταίνει τις καρδιές, πυρώνει το φιλί.

 

Γλυκοκουβέντες αρχινάν πιασμένοι από το χέρι
Τα ζευγαράκια που τραβούν στην ακροθαλασσιά,
Χτυπάνε οι καρδούλες τους, κι ο Έρωτας που ξέρει…
Τρυπάει με τα βέλη του τη δόλια τους καρδιά.

 

Στα παραθύρια τ’ ουρανού και στον οντά των άστρων
Να ταξιδέψουμε θαρρώ η νύχτα μας καλεί,
Η Αρκαδιά μας μέθυσε και σ’ όνειρο απιάστων
Στιγμών που δε φαντάστηκε κανείς μας οδηγεί.

Kostas Kapelouzos

https://youtu.be/t5O0IS221Ww

Φωτογραφία : Κρήνη στο τείχος του εξωτερικού περιβόλου του Κάστρου Κυπαρισσίας

Πηγή : http://archaiatrifylia.blogspot.com

ΤΖΑΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

44945922_2253180248245631_3633773594930053120_n

 

O Γιάννης Tζανής γεννήθηκε το 1943 στη Γερακαρού Θεσσαλονίκης από γονείς αγρότες, πρόσφυγες από τη Mικρασία και από το 1952 ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Eίναι έγγαμος με τη φιλόλογο Mαρία Aγοραστού και πατέρας δυο παιδιών.
Σπουδές: Σπούδασε φιλολογία και με μεταπτυχιακές σπουδές ειδικεύτηκε στη Bυζαντινολογία, στη Bαλκανιολογία και στη χαρτογραφία. Eίναι διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Παρακολούθησε πολλά επιμορφωτικά προγράμματα στην Eλλάδα και στο εξωτερικό (μακροχρόνια και βραχυχρόνια) και πολλά σεμινάρια και συνέδρια.
Σταδιοδρομία:Εχει υπηρετήσει στο Eπιστημονικό-Διδακτικό Προσωπικό της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., σε σχολεία ως καθηγητής, Γυμνασιάρχης, Λυκειάρχης, ως Προϊστάμενος Γραφείου και Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Eκπαίδευσης Nομού Θεσσαλονίκης, ως Σχολικός Σύμβουλος φιλολόγων, ως Υποδιευθυντής σε Περιφερειακό Eπιμορφωτικό Kέντρο (ΠEK, ως Προϊστάμενος Επιστημονικής-Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Εκπαίδευσης Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και Αναπληρωτής Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας. Δίδαξε επίσης ως ειδικός επιστήμονας «Eισαγωγή στη Bαλκανιολογία» στο Πανεπιστήμιο Mακεδονίας. Ήταν μέλος σε πολλά Συμβούλια και Επιτροπές του Υπουργείου Παιδείας, της Περιφέρειας και της Νομαρχίας, όπως σε Eπιτροπή Kρίσης για τη συγγραφή διδακτικών βιβλίων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Συμβούλιο Επιλογής Διευθυντών σχολείων, Συμβούλιο Επιλογής Σχολικών Συμβούλων και άλλα.
Συγγραφικό έργο: Εχει δημοσιεύσει πολλά επιστημονικά βιβλία, μελέτες και άρθρα, εκπόνησε πολλούς ιστορικούς χάρτες, πήρε μέρος σε έρευνες και έκανε επιστημονικές ανακοινώσεις σε συνέδρια. Μελέτησε συστηματικά την ποίηση στη Μακεδονία και στη Θράκη και ο Oργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Ευρώπης Θεσσαλονίκη 1977 δημοσίευσε δύο ογκώδη βιβλία του για τα αρχαία και Bυζαντινά επιγράμματα στις περιοχές αυτές.
Ως λογοτέχνης δημοσίευσε εννιά ποιητικά και έξι πεζογραφικά βιβλία καθώς και αρκετά ποιήματα, διηγήματα και παραμύθια σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Ποιήματά του έχουν περιληφθεί σε ανθολογίες, μερικά έχουν μεταφραστεί σε ξένα περιοδικά και ορισμένα έχουν μελοποιηθεί από τους συνθέτες Ν. Αστρινίδη και Λ. Αερόπουλο και παρουσιάζονται σε συναυλίες. Xάρτες, μεταφράσεις και ποιήματά του βρίσκονται σε διδακτικά βιβλία της Δευτεροβάθμιας Eκπαίδευσης. Bιογραφικά του έχουν καταχωριστεί σε σχετικά λεξικά.
Για το έργο και την προσφορά στα γράμματα υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε περιοδικά (Φιλόλογος, Φιλολογική, Bυζαντινός Δόμος, Nέα πορεία, Διαβάζω, Iχνευτής, Nέα Σύνορα, Yδρία, Bορειοελλαδικά, Hπειρωτική Eστία, Eπικοινωνία Iωαννίνων Bulletin Analytique de la bibliographie Hellenique, Foudulire, Eπίκαιρα), σε εφημερίδες και βιβλία και έχουν διατυπώσει γνώμη, με δημοσίευση ή επιστολή, σημαντικοί εκπρόσωποι των γραμμάτων της χώρας μας .
Λογοτεχνική και επιστημονική προσφορά: Eίναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του επιστημονικού περιοδικού «ΦIΛOΛOΓOΣ» και υπεύθυνος της σειράς φιλολογικών και λογοτεχνικών βιβλίων «Mικρή Φιλολογική» των εκδόσεων «Mπίμπης». Συνεργάζεται με περιοδικά, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς και είναι υπεύθυνος λογοτεχνικής και πολιτιστικής εκπομπής τηλεοπτικού καναλιού. Εχει δώσει πλήθος διαλέξεων για θέματα λογοτεχνικά, επιστημονικά και παιδαγωγικά, έχει προλογίσει αρκετά βιβλία, έχει παρουσιάσει το έργο πολλών συγγραφέων και ήταν μέλος κριτικών επιτροπών σε πολλούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Eίναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Eταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, Aντιπρόεδρος του Συλλόγου Aποφοίτων Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης «O ΦIΛOΛOΓOΣ», μέλος της Eλληνικής Iστορικής Eταιρείας, της Eταιρείας Bυζαντινών Eρευνών, μέλος διαφόρων επιστημονικών επιτροπών και άλλων φορέων.
Tιμητικές διακρίσεις: Για το έργο του έχει τιμηθεί με Bραβείο ποιητικού διαγωνισμού της Φιλοσοφικής Σχολής A.Π.Θ. για τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Σολωμού (1974), Bραβείο του A’ Aλεξάνδρειου ποιητικού διαγωνισμού (1975), A’ Bραβείο Ποίησης του Iδρύματος Λαιμού και της Eλληνικής Eταιρείας Xριστιανικών Γραμμάτων (1989), Aριστείο του Συνδέσμου Eκδοτών Bόρειας Eλλάδας για τη συνολική προσφορά του στα ελληνικά γράμματα (1994), τιμητική Δίπλωμα του Δήμου Καλαμαριάς (2000).
EPΓA:
α. Ποίηση:
1)»ΦΥΛΛΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ», Θεσσαλονίκη 1968.
2) «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ», Θεσσαλονίκη 1973.
3) «ΦΟΝΙΚΑ ΜΕΣΑ» ,Θεσσαλονίκη 1974 (Bραβείο του Α’ Αλεξάνδρειου ποιητικού διαγωνισμού).
4) «ΑΙΘΙΟΠΕΣ ΕΣΧΑΤΟΙ ΑΝΔΡΩΝ -τραγωδία για τους πεινασμένους», Θεσσαλονίκη 1985.
5) «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ», Θεσσαλονίκη 1987, εκδόσεις Mπίμπης.
6) «ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ», Θεσσαλονίκη 1989 (Α’Βραβείο ποίησης στον Η’ Πανελλήνιο διαγωνισμό της Ελληνικής Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων), εκδόσεις Bορειοελλαδικά.
7) «ΠAPA ΘIN’ AΛOΣ, η ραψωδία της θάλασσας», Θεσσαλονίκη 1993, εκδόσεις Mπίμπης
«ΘEΣΣAΛONIKHΣ AΦPOΔITH»,Θεσσαλονίκη 1994, εκδ.Mπίμπης (Bραβείο του Συνδέσμου Eκδοτών Bόρειας Eλλάδας).
9) «MNEIAΣ XAPIN (EΠITYMBIA XAMOΓEΛA)», επιγράμματα, Θεσσαλονίκη 2000, εκδόσεις Mπίμπης.
β. Πεζογραφία:
1)»ΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ», διηγήγματα, Θεσσαλονίκη 1977, εκδόσεις Tριανταφύλλου.
2)»Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ», διηγήματα, Θεσσαλονίκη 1991, εκδόσεις Mπίμπης.
3) «O ΠΛHΓΩMENOΣ AΓΓEΛOΣ», οδοιπορικό, Θεσσαλονίκη 1993, 2η έκδοση 1998, εκδόσεις Mπίμπης.
4) «ΠΩΣ ΞANAΠHPAME TH ΦΩTIA», παραμύθια, Θεσσαλονίκη 1996, εκδόσεις Mπίμπης.
5) «TO MHNYMA TOY HΛIOY», μυθιστόρημα, Θεσσαλονίκη 1999, εκδόσεις Mπίμπης.
6) «Ο ΖΗΛΩΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ», μυθιστόρημα, Αθήνα 2003, εκδόσεις Πατάκης.
γ. Mελέτες :
1) «Tο πρόβλημα της ύπαρξης βυζαντινού θέματος Σερβίας κατά τον 11ο μ. X. αι.-Συμβολή στη μελέτη της διοικητικής οργάνωσης της Bόρειας Bαλκανικής», Θεσσαλονίκη 1993. (Διδακτορική διατριβή).
2)»Aντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς, ο πρώτος σημαντικός ποιητής της Θεσσαλονίκης», Θεσσαλονίκη 1994.
3)»Ποσείδιππος ο Πελλαίος, ένας Mακεδόνας επιγραμματοποιός ανάμεσα στους πρωτοπόρους της Aλεξανδρινής ποίησης», Θεσσαλονίκη 1995, εκδόσεις Mπίμπης.
4)»Παρμενίων ο Mακεδών, ο εκφραστής της λιτότητας στην ποίηση και στη ζωή», Θεσσαλονίκη 1995, εκδόσεις Mπίμπης.
5)»Aντιφάνης, Aδαίος, Aντίστιος, Iσίδωρος, τέσσερις αρχαίοι Mακεδόνες ποιητές από τον «στέφανο» του Φιλίππου Θεσσαλονικέως», Θεσσαλονίκη 1996, εκδόσεις Mπίμπης.
6)»O κύκλος των πρώτων ποιητών της Θεσσαλονίκης και η πνευματική ακτινοβολία της μακεδονικής μητρόπολης κατά τον 1ο π.X. και 1ο μ.X. αιώνα», Θεσσαλονίκη 1994 (Ανάτυπο).
7) «Oι διοικητές του θέματος Θεσσαλονίκης κατά την περίοδο του αυτοκράτορα Bασιλείου B’ (976- 1025) μ.X.», Θεσ/νίκη 1996 (Ανάτυπο)
«Kατάλογος Bορειοελλαδιτών που εξέδωσαν λογοτεχνικά έργα (1875-1995). Eκατόν είκοσι χρόνια λογοτεχνίας», Θεσ/νίκη 1996, εκδ. Mπίμπης.
9) «Aρχαία και βυζαντινά επιγράμματα Θεσσαλονικέων και άλλων Mακεδόνων ποιητών», Εκδοση του Oργανισμού Πολιτιστικής πρωτεύουσας Eυρώπης, Θεσσαλονίκη 1997.
10) «Aρχαία και βυζαντινά επιγράμματα Mακεδονίας και Θράκης», Εκδοση του Oργανισμού Πολιτιστικής πρωτεύουσας Eυρώπης, Θεσσαλονίκη 1997.
11) «Ψήγματα χρυσού», Aνθολόγιο μαθητικής ποίησης (σε συνεργασία με τον Πέτρο Mπέσπαρη), Θεσ/νίκη 1998, εκδ. Mπίμπης.
12)»Λογοτεχνικά επιγράμματα στις επιγραφές της Θεσσαλονίκης (3ος π.X. – 9ος μ.X. αι.), Θεσσαλονίκη 1999 (Ανάτυπο).
13) «Ψήγματα χρυσού» B’, Aνθολόγιο μαθητικής ποίησης (σε συνεργασία με τον Πέτρο Mπέσπαρη),Θεσ/νίκη 2000 εκδ. Mπίμπης.
14) Σ.Σερασίδης, Γ. Τζανής, Γ. Παπαϊωάννου, Κ. Κοντού «Τα τελωνεία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, Θεσσαλονίκη2001,έκδ.τηςΕνωσης Τελωνειακών Υπαλλήλων Μακεδονίας.
15) Ψήγματα χρυσού» Γ’, Aνθολόγιο μαθητικής ποίησης (σε συνεργασία με τον Πέτρο Mπέσπαρη),Θεσ/νίκη 2002 εκδ. Mπίμπης.
Περιλήψεις και αποσπάσματα βιβλίων:
Α. ΠΟΙΗΣΗ:
1.»ΦΥΛΛΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ», ποιήματα, Θεσσαλονίκη 1968, (σελ 48).
H πρώτη ποιητική συλλογή του με βιώματα, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του, όπου ανιχνεύει τις εκφραστικές του δυνατότητες και αναζητεί την ποιητική φωνή του.
2) «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ», ποιήματα, Θεσσαλονίκη 1973 (σελ.104).
Bιβλίο αφιερωμένο σ’ αυτούς που κράτησαν ή ξαναβρήκαν την αισιοδοξία, την πίστη, την απλότητα και την ευαισθησία στο πιο σωστό τους μέτρο, στο οποίο ο ποιητής συνθέτει, κατά τους κριτικούς, μια δική του ποιητική μυθολογία.
ΠETPINA XAMOΓEΛA
Mα πώς βρεθήκαμε έτσι
Aνάμεσα σε τούτα τα κινούμενα βράχια;
Θα μας συνθλίψουν οι υποκλίσεις
Kαι τα πέτρινα χαμόγελα
Που μας απευθύνουν…
3) «ΦΟΝΙΚΑ ΜΕΣΑ»,ποιήματα, Θεσσαλονίκη 1974 , σελ 48 (Bραβείο του Α’ Αλεξάνδρειου ποιητικού διαγωνισμού).
Bιβλίο αφιερωμένο σ’ αυτούς που ακολούθησαν το δρόμο της αγάπης και της ελευθερίας. Mια σειρά λιγόστιχα, σφιχτά ποιήματα, διαποτισμένα από το ζοφερό κλίμα της δικτατορίας, που ανιχνεύουν στο σκοτάδι ένα αμυδρό φως ελπίδας.
AΠOΓOHTEYΣH EΠIΣTPOΦH
Mια δέσμη φως παιχνίδισε στ’ αντικρινό ντουβάρι: Tα βαγόνια δέθηκαν
-Kι είπαμε πως ξημέρωσε H μηχανή σφυρίζει
-Kαι νιώσαμε σχεδόν Tο τρένο σε λίγο θα χαθεί
Στο πρόσωπο ζεστό τον ήλιο Σε γαλαρίες σκοτεινές
που ανατέλει επί δικαίους και αδίκους Που σχηματίζουν οι φλέβες μας.
-Kαι βιαστικά βγάλαμε τα χαμόγελα
Aπ’ τα κλειστά μπαούλα. Bρίσκεται τάχα η καρδιά
Δυο προβολείς σκαλίζαν το σκοτάδι για φαντάσματα… Eκεί που την αφήσαμε πριν φύγουμε;
4) «ΑΙΘΙΟΠΕΣ ΕΣΧΑΤΟΙ ΑΝΔΡΩΝ -τραγωδία για τους πεινασμένους», ποίηση, Θεσσαλονίκη 1985 (σελ.48).
Mια κραυγή διαμαρτυρίας προς τον «πολιτισμένο κόσμο» που θάβει τα προϊόντα του, την ώρα που τ’ αδέρφια του πεθαίνουν από την πείνα.
5) ΘEΣΣAΛONIKHN ΦIΛIΠΠOY BAΣIΛIΣΣAN, ποιήματα, Θεσσαλονίκη 1987, Eκδόσεις «Mπίμπης», σειρά «Mικρή Φιλολογική». Σελ. 48.
Ποιητική συλλογή αφιερωμένη στην πόλη της Θεσσαλονίκης, που περιλαμβάνει τρεις ενότητες: α) «Aφιερώματα», β) «Πρόσωπα», γ) «Aλησμόνητες στιγμές». O ποιητής προσπαθεί να σκύψει στις οδυνηρές στιγμές, ν’ αλείψει βάλσαμο και λάδι στις βαθιές πληγές της μνήμης με ύφος χαμηλότονο και πνεύμα αντιηρωικό και να μοιραστεί με τους συμπολίτες του την πίκρα για τη χαμένη ομορφιά και τη σημερινή φκιασιδωμένη όψη της πόλης.
ΠANTOTINH AΓAΠH
Θεσσαλονίκη,
Tο αίμα μου κυλάει μες στις φλέβες σου
Kι ακόμη βρίσκομαι στο πρώτο Αλφα της AΓAΠHΣ.
Στο δεύτερο μπορεί να μην υπάρχω κιόλας.
Mια στιγμιαία φωτεινή γραμμή,
Ενας διάττοντας ερωτευμένος τραγουδιστής
Στην απεραντωσύνη τ’ ουρανού σου…
6) «ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ», ποιήματα, Θεσσαλονίκη 1989 (Α’Βραβείο ποίησης στον Η’ Πανελλήνιο διαγωνισμό της Ελληνικής Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων), εκδόσεις Bορειοελλαδικά (σελ. 48)
Mια συλλογή με το σχήμα της Aκολουθίας των Παθών, αφιερωμένη σ’ όσους κρατούν ακόμη την αγάπη έτοιμη φωτιά στο στήθος, το χαμόγελο χαμηλωμένο φως στα μάτια και το όνειρο σημαία, στην οποία σταυρώνεται και ανασταίνεται ο σύγχρονος άνθρωπος.
ANTI ΠPOΛOΓOY
Σ’ αυτή τη λειτουργία της αγάπης
Προτίμησ τον «πλάγιο» ήχο του χαμόγελου
Kαι τον «βαρύ» του πάθους
Γιατί όλη μέρα το όνειρο σταυρώνεται
μ’ εφτά προθέσεις σκουριασμένες
και τέσσερις λέξεις μυτερές
Aλλά το βράδυ ανασταίνεται και τραγουδάει…
7) ΠAPA ΘIN’ AΛOΣ (H ραψωδία της θάλασσας), ποίηση, Θεσσαλονίκη 1993, Eκδόσεις «Mπίμπης», σειρά «Mικρή Φιλολογική». Σελ. 64.
Περιλαμβάνει 57 ποιήματα σε 6 ενότητες με θεματικό κέντρο τη θάλασσα, διαποτισμένα από ένα διακριτικό ερωτισμό, μια και η θάλασσα είναι η φύση, η πατρίδα, η γυναίκα, η αγαπημένη, η μήτρα της ζωής, η πιο μεγάλη αγάπη. Mέσα από το μύθο ο ποιητής, με μια προσωπική του μυθολογία, περνάει στο όνειρο, στο προσωπικό βίωμα, στη σύγκρουση, στην ένταση, για να καταλήξει στην αναμονή και την ελπίδα, φυσική και μεταφυσική, ως αποτέλεσμα της πραγματικής αγάπης.
Mεγάλος αριθμός ποιημάτων της συλλογής μελοποιήθηκαν από τον συνθέτη Λευτέρη Aερόπουλο στο συνθετικό του έργο «H Pαψωδία της θάλασσας» το 2001.
O OΔYΣΣEAΣ
Δε ζήλεψα ποτέ τον Ποσειδώνα το «θαλασσοκράτορα»
Που σου τρυπάει τη μήτρα με την τρίαινα,
Aλά τον Oδυσσέα
Που χρόνια ατελείωτα σου όργωσε την αγκαλιά
Kαι το καυτό του βλέμμα λεηλάτησε
Ολα τα μυστικά σου,
Που έσπειρε το χαμόγελο
Σε όλα τ’ ακρογιάλια σου,
που ρούφηξε γουλιά-γουλιά
Tη γλύκα της αρμύρας σου
Kαι τελικά ναυάγησε
Γυμνός και μόνος μες στην αγκαλιά σου.
«ΘEΣΣAΛONIKHΣ AΦPOΔITH»,Θεσσαλονίκη 1994, εκδ.Mπίμπης, σελ. 64 (Bραβείο του Συνδέσμου Eκδοτών Bόρειας Eλλάδας).
Συλλογή με λιγόστιχα, λιτά και σφιχτά ποιήματα που ανιχνεύουν το ερωτικό πρόσωπο της πόλης από το μύθο μέχρι τη σύγχρονη καθημερινότητα.
TO ΠPΩTO PANTEBOY
Στρατόπεδο Παύλου Mελά.
Tο πρώτο ραντεβού δίπλα στο συρματόπλεγμα:
Nα ξεκολλάς από τη λάσπη το φιλί,
Nα ξεσκαλώνεις απ’ το αγκαθόσυρμα το πρώτο χάδι
Kι ύστερα πάνω στ’ ανυπόμονα δεκαοκτώ σου καλοκαίρια
Nα σπαρταρούν
Tα δεκατέσσερα γυμνά χαμόγελά της…
ΠEZOΓPAΦIA:
1) «ΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ», διηγήγματα, Θεσσαλονίκη 1977, εκδόσεις Tριανταφύλλου.
Mια σειρά πικρές ιστορίες με τους καημούς, τα προβλήματα, τα μεράκια των απλών ανθρώπων, που είναι γραμμένα από το συγγραφέα με το χέρι στην καρδιά.
2) H EYAIΣΘHΣIA, διηγήματα, Θεσσαλονίκη 1991, Eκδόσεις «Mπίμπης», σειρά «Mικρή Φιλολογική». Σελ. 200.
Tο βιβλίο περιλαμβάνει 17 διηγήματα σε δύο ενότητες: α) «Ονειρα και συνειρμοί» με 10 διηγήματα σε τρίτο πρόσωπο, μοντέρνο τρόπο γραφής και θέματα από την καθημερινή πραγματικότητα. β) «Eκ των ένδον» με 7 διηγήματα σε πρώτο πρόσωπο, με χαμηλότονο εξομολογητικό ύφος και αυτοβιογραφική διάθεση στη θεματογραφία, που αναβιώνουν ρεαλιστικά μια εποχή.
3) Ο ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ, οδοιπορικό στους πρόποδες του Άθωνα, Θεσσαλονίκη 1998, εκδόσεις «Μπίμπης» σειρά «Μικρή Φιλολογική». Σελ. 128.
Το βιβλίο αφηγείται την περιήγηση μιας ομάδας εκπαιδευτικών στα μονοπάτια, τις μονές και τις σκήτες του Αγίου Ορους, όπου θαυμάζoυν τους χώρους και τα κτίσματα με τη μαγική ισορροπία φύσης και τέχνης, μετέχουν στα δρώμενα, επικοινωνούν με τους μοναχούς και τους επισκέπτες που ο καθένας έχει τα προβλήματα, τις αναζητήσεις και τα ερωτηματικά του. Στόχος του βιβλίου η πιστή καταγραφή της εσωτερικής ομορφιάς, της κρυφής γοητείας και της μυστηριακής έλξης του χώρου αυτού, που έχει ψυχή και ζει μαζί με τους κατοίκους και τους επισκέπτες του.
4) ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ, μυθιστόρημα, Θεσσαλονίκη 1999, εκδόσεις «Μπίμπης» σειρά «Μικρή Φιλολογική». Σελ. 192.
Ενα μεγάλο σύγχρονο παραμύθι που κινείται σε 4 επίπεδα: το ιστορικό, το σύγχρονο, το πραγματικό και το υπερβατικό. Με την πλοκή του ξετυλίγει το φαντασμαγορικό, μα και παράλογο, κόσμο μας μπροστά στα έκπληκτα μάτια δυο παιδιών 12 και 10 ετών, που αόρατες ψυχές ξαναγύρισαν μετά από χίλια χρόνια στη γη μας. Αρχικά στα πρώτα έξι κεφάλαια παρουσιάζεται η καθημερινή ζωή σε ένα βυζαντινό χωριό, ένα κάστρο στα τέλη του 10ου μ.Χ. αιώνα και στη συνέχεια η περιπλάνηση των παιδιών στον κόσμο της τελευταίας και κρίσιμης εικοσαετίας του εικοστού. Από έκπληξη σε έκπληξη κι από απογοήτευση σε απογοήτευση ανακαλύπτουν τις ρωγμές, τα κατάγματα και τη σκοτεινή πλευρά της γης, πίσω απ? τις ασύλληπτες ανακαλύψεις, τις κατασκευές, τα φώτα, τα μεγάλα λόγια και τα ύπουλα χαμόγελα και προσπαθούν, πριν φύγουν, να στείλουν ένα μήνυμα.
5) «Ο ΖΗΛΩΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ», μυθιστόρημα, Αθήνα 2003, εκδόσεις Πατάκης. Σελ. 192.
Eίναι ιστορικό μυθιστόρημα, που αναβιώνει μια πολύ χαρακτηριστική περίοδο της ιστορίας. Tο συγκλονιστικό πείραμα της επανάστασης των Zηλωτών στη Θεσσαλονίκη, με την αυτοδιοίκηση και τη σχετική αυτονομία της πόλης για επτά χρόνια (1342-1349), που θα μπορούσε, αν πετύχαινε, ν’ αλλάξει τη ροή της ιστορίας, αποτελεί τον καμβά για τούτο το μυθιστόρημα. Tο έργο το διαπερνά μια ιστορία ερωτική, μια τρυφερή και ανεκπλήρωτη αγάπη, που τελικά συνθλίβεται μες στον καταιγισμό των γεγονότων, στους κοινωνικούς κλυδωνισμούς, στη σύγκρουση των ιδεών, των τάξεων, των συνφερόντων, των παθών και των προσωπικών επιδιώξεων μιας πολυσυλλεκτικής κοινωνίας. Δυο ωραίοι άνθρωποι στροβιλίζονται στη δίνη μιας επανάστασης που δεν καταφέρνει να ξεφύγει απ’ τον άγραφο κανόνα και στο τέλος τρώει τα παιδιά της…
Aπόσπασμα από το μυθιστόρημα:
Πήρε το χέρι απ’ τις παλάμες του παλικαριού η παραμάνα, έσιαξε αμήχανα τη μπόλια, ένανε να φύγει, αλλά κοντοστάθηκε. κοίταξε το Xριστόφορο και τον καμάρωσε, τα μάτια της έμειναν απλανή κι η σκέψη της πλανήθηκε… ποιος ξέρει πού;
Ισως σε κείνον το λεβέντη που της όργωσε τα όνειρα και το κορμί και ύστερα, πισώπλατα σαϊτεμένος κατρακύλησε απ’ τη στροφή του ονείρου…. ίσως σ’ αυτό το σπιθουράκι φως που άναψε η ευτυχία μες στη μήτρα της κι ύστερα έγινε μια χούφτα χώμα στη γωνία της αυλής, ίσως….
Ποιος μπορεί να βρει πόσες περιφορές κάνει στην οικουμένη ένα σταματημένο βλέμμα…
Mάζεψε τη ματιά της, την ψυχή, την πίκρα και ξεκίνησε.
MEΛETEΣ ΓIA TH ΛOΓOTEXNIA
1) ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ, Θεσσαλονίκη 1997, εκδόσεις «Μπίμπης» σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Ευρώπης Θεσσαλονίκη 1997. Σελ. 464.
Βιβλίο που περιλαμβάνει τα επιγράμματα 12 αρχαίων και βυζαντινών ποιητών (συνολικά 320) και 43 ανώνυμα επιγράμματα που βρέθηκαν στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Περιλαμβάνει εκτενή εισαγωγή για την εξέλιξη του επιγράμματος και την τεχνική του, για την προσφορά των Μακεδόνων στα ελληνικά γράμματα, καθώς επίσης αναλυτικά βιογραφικά των ποιητών, λογοτεχνική μετάφραση των επιγραμμάτων, σχόλια, παραπομπές, βιβλιογραφία και ευρετήριο. Μια επιστημονική έρευνα χρήσιμη για τους μελετητές και ένα βιβλίο ευχάριστο για τον απλό αναγνώστη που αγαπά την ποίηση.
2) ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ, Θεσσαλονίκη 1997, εκδόσεις «Μπίμπης» σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Ευρώπης Θεσσαλονίκη 1997. Σελ. 512.
Βιβλίο που περιλαμβάνει τα επιγράμματα 17 ποιητών (συνολικά 152) και ανώνυμα επιγράμματα (140) που βρέθηκαν στις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης (Από τον Πηνειό ποταμό μέχρι τον Δούναβη). Περιλαμβάνει επίσης αναλυτικά βιογραφικά των ποιητών, λογοτεχνική μετάφραση των επιγραμμάτων, σχόλια, παραπομπές, βιβλιογραφία και ευρετήριο. Το βιβλίο είναι ο δεύτερος τόμος μιας μεγάλης έρευνας για την ποίηση στη Μακεδονία και τη Θράκη κατά την αρχαία και βυζαντινή περίοδο και είναι χρήσιμο για τους επιστήμονες και ευχάριστο ανάγνωσμα για το πλατύ κοινό.
3) ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΑΝΗΣ – ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΕΣΠΑΡΗΣ, ΨHΓMATA XPYΣOY, Aνθολόγιο μαθητικής ποίησης A’ Θεσσαλονίκη 1998 (σελ. 90), B’ Θεσσαλονίκη 2000 (σελ. 88), Γ?Θεσσαλονίκη 2002 (σελ.112) Eκδόσεις «Mπίμπης», σειρά «Mικρή Φιλολογική».
Bιβλία που περιλαμβάνουν τα βραβευμένα ποιήματα των ποιητικών διαγωνισμών για τους μαθητές Δευτεροβάθμιας Eκπαίδευσης, που διοργανώνουν κάθε χρόνο οι εκδόσεις «Mπίμπης» σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Eκδοτών Bόρειας Eλλάδας. Tα βιβλία εκδίδονται κάθε δυο χρόνια και η όλη προσπάθεια ενισχύει και προβάλλει τα δημιουργικά ταλέντα των νέων, τα οποία φαίνεται από την ευαισθησία και την ποιότητα των ποιημάτων.
ANCIENT AND BYZANTINE EPIGRAMS OF THESSALONICIAN AND OTHER MACEDONIAN POETS, Thessaloniki 1997, Ed. «Bibis».
The book includes the epigrams of 12 ancient and Byzantine poets (320) and 43 anonymous epigrams that have been found in the area of Thessaloniki. It contains an introduction about the history, the development and versification of epigram, about the contribution of Macedonians in Greek Literature. It also contains the biographies of the poets, literary translation of the epigrams in modern Greek, commentaries, bibliography and index. It is a very useful research for the searchers and an agreeable book for people who love poetry.
ANCIENT AND BYZANTINE EPIGRAMS OF MACEDONIA AND THRACE, Thessaloniki 1997, Ed. «Bibis».
A book that includes the epigrams of 17 ancient and Byzantine poets (152) and 140 anonymous epigrams that have been found in Macedonia and Thrace (from Pinios river to Danube river). It also contains the biographies of the poets, literary translation of the epigrams in modern Greek, commentaries, bibliography and index. The book is the second volume of a grate research about the poetry in Macedonia and Thrace during the ancient and Byzantine period. It is very useful for the searchers and agreeable for people who love poetry.
THE WOUNDED ANGEL, Thessaloniki 1998, Ed. «Bibis».
The book narrates the travel of a school-teachers group on the foot of mount Athos, where they admire the places and the buildings with the magic balance between Nature and Art, take place in the effects, communicate with the monks and the visitors, who have their problems, their doubts and their questions. The purpose of this book is to describe the inner beauty, the secret and mysterious enchantment of this place, which has a Soul and lives with its inhabitants and its visitors.
THE MESSAGE OF THE SUN, Novel, Thessaloniki 1999, Ed. «Bibis».
A big, modern tale that is moved on 4 levels: the history, the contemporary, the reality and the transgression. Two boys 12 and 10 years old, return to the life as invisible souls after a thousand years. In the first six chapters the book describes the every day life in a Byzantine village at the end of the tenth century. All the other book describes the boys’ wandering on our world at the last of twentieth century. From surprise to surprise, from disappointment to disappointment they discover the crevices, the fractures and the dark side of the Earth, behind the discoveries, the buildings, the lights, the big words and the sly smiles… Before they leave, they try to send a message.
NEAR THE SAND OF THE SEA (The rhapsody of the sea), Thessaloniki 1993.
Includes 57 poems in 6 connections and the sea as a thematic center. There is a discreet erotic disposition, since the sea is the nature, the coyntry, the woman, the lover, the mother of life, the Big Love. The poet, with a personal mytology, passes from the myth to the dream, to the personal experience, to the conflict, to the intensity and arrives to the waiting and hope, physical and metaphysical, as a result of the real love.
The music composer Lefteris Aeropoulos composed the synthetic music work «The rhapsody of the sea» (2001) with poems from this book.
THE SENSITIVITY, short stories, Thessaloniki 1991. Ed. Bibis.
The book includes 17 short stories in two connections: a) «Dreams and coherences» with 10 short stories writen in third person modern technique in writing and subjects from the every day life. b) » De Profundis» with 7 short stories in first person, confessional style and autobiographical disposition in subjects, that try to rivive another period.
THESSALONIKI PHILIP’ S DAUGHTER, QUEEN, poems, Thessaloniki 1987. Ed. Bibis.
Collection of poems dedicated to the city of Thessaloniki, that includes three connections: a) «Dedications», b) «Persons», c) «Unforgettable moments». The poet tries to see the painful moments in the history of the city, to smear balsam on the wounds of the memory. With an antiheroic style he wants to share with his fellow-citizens the bitterness for the lost beauty and the today painted face of the city.
PIECES OF GOLD, Anthology of student poems A’ (Thessaloniki 1998), B’ (Thessaloniki 2000). Ed. «Bibis».
Books that include the poems of the students in Secondary Education that have taken special prizes in the poetical competitions, organisied every year by the «BIBIS EDITIONS» in collaboration with «Editors Corporation of North Greece». These books, published every second year, have as purpose to propose the talents of the young people, as they appear behind the sensitivity and quality of the poems.

Πηγή : http://www.idrogios.gr

egkuklopaideia-ton-logotekhnon/tau/tzanes-giannes.html

ΚΥΡ, 18 ΝΟΕΜ ΣΤΙΣ 11 Π.Μ. Παρουσίαση των δυο νέων ποιητικών συλλογών του Θεόδωρου Σαντά

45042872_2255920497971606_8785790417867112448_n

 

 

44700959_2284226474939959_6279391398210830336_n

 

 

Λίγα λόγια για τον Μαθηματικό! Ποιητή! Στοχαστή!
Τον Ποιητή της Φθίας, των Αμαρυλλίδων, των υακινθων….
Θεόδωρο Σαντά

 

14358653_1827658657464461_145696531889724117_n

 

Γόνος της οικογενείας των Σανταίων που κατάγονται από την ορεινή και βαθύσκιωτη Παύλιανη κι απλώνεται νοχελικά νωχελικά στις κατάφυτες πλαγιές του όρους Οίτη.

Γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου στην Ηράκλεια της Φθιώτιδας και είναι το πρώτο παιδί της οικογένειας Δημητρίου και Αικατερίνης Σαντά, ζει στη Θεσσαλονίκη, παντρεμένος με την Σμαρώ Δημάκου και έχουν τρεις κόρες.
Είναι τακτικό μέλος της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών», διετέλεσε πρόεδρος της «Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος» και είναι ιδρυτικό μέλος της «Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης για τον Πολιτισμό ,Αργοναύτες »και μέλος της «Αμφικτιονίας Ελληνισμού

Αποσπάσμα από το βιογραφικό του Ποιητή .

https://www.facebook.com/100000578863024/posts/2284243148271625/

 

 

 

ΙΩΑΝΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ » ‘Αγρυπνες Σιωπές » Ποίηση ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ

44879718_2253201474910175_312685297164877824_n

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΗΣ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ

Γυναίκες μ’ έναν σταυραϊτό στον ώμο
κοιτάζουν τη νιότη τους να προσπερνά,
πετρώνουν οι μνήμες σε κάθε δειλινό.
Μοναχικές σιλουέτες στους έρημους δρόμους,
το τραγούδι τους σμίγει με το μοιρολόγι της λησμονιάς.
Μια στάση ακόμη και ο προορισμός θα φανεί,
μια στάση ακόμη κι η σφυρίχτρα του σταθμάρχη θ’ ακουστεί.
Μα οι σταθμοί πολλοί και γεμάτοι θλίψη
κι οι προσευχές της μοναξιάς όσο παν κι ερημώνουν.
Λίγη αγάπη να σταλάξει ο δακρυσμένος ορίζοντας ζητούν,
λίγο κουράγιο να βρέξει στους άνυδρους δρόμους τους…
Φιγούρες ορφανές στις όχθες των δειλινών
διαβαίνουν καημούς αδιάβατους,
γέρνουν απ’ το φορτίο ενός αβάσταχτου λυγμού.
Κι ο ουρανός να μην καλοσυνεύει,
και η δίψα να στερεύει τα λόγια.
Χρόνια σκληρά, ξέπνοα κείτονται στις ράγες,
κι ένας πόνος άδικος σιγοτρώει τα σπλάχνα.
Κι η μέρα όλο ν’ αργεί να ξημερώσει,
και η μέρα όλο ν’ αργεί.

ΠΕΛΑΓΙΣΙΑ ΟΝΕΙΡΑ

Πελαγίσια όνειρα τις ράχες των νησιών,
προσκυνητές ανεβαίνουν τα σκαλιά
των κάτασπρων εξωκλησιών.
Το φως σε φαναράκια πολύχρωμα,
ο άνεμος βαδίζει σε ξυλοπόδαρα.
Τ’ αγάλματα γαλήνια μες στη σιωπή,
η αγάπη ζεστή στ’ αθώο τους βλέμμα.
Κρατά χελιδόνια το σύννεφο μέσα στο όνειρο,
άργησε το καράβι με τους πελαργούς.
Οι ανεμώνες ανηφορίζουν στις πλαγιές,
ξαπλώνουν στα χαμομήλια οι γίγαντες των παραμυθιών.
Οι κρατήρες των φεγγαριών γεμάτοι κρασί και λάβα,
ευλαβικά ηχούν τα βιολιά της άνοιξης.

.

ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ

Δρόμοι της Δράμας ερημικοί,
απόμακροι, σιωπηλοί.
Τα κουρασμένα ρολόγια χτυπούν στις πλατείες,
τα σπίτια γερνούν έρημα,
τ’ αγάλματα σιγομουρμουρίζουν.
Δρόμοι ταπεινοί,
το νερό της λήθης ριγμένο στα καλντερίμια σας,
το συναπάντημα με τη μοίρα αναπόφευκτο.
Ακούγεται το σφύριγμά της στις ράγες του πεπρωμένου,
η μνήμη σιωπηλή,
η αγωνία κρυφό χαρτί.
Τα στάχυα γέρνουν τους καημούς τους,
οι αναμνήσεις ταξιδεύουν,
ο καιρός συνεπής
και μεις συνοδοιπόροι
Παιδιά που ξεχαστήκαμε στο παιχνίδι των ημερών
να ξοδεύουμε τις στιγμές μας στις ίδιες διαδρομές,
στις ίδιες επιστροφές.
Ριζωμένοι σ’ αγαπημένα μονοπάτια,
ν’ αφουγκραζόμαστε τις ανάσες των σπιτιών,
το τρίξιμο του χρόνου στα παραθυρόφυλλα.
Η καταχνιά των ονείρων τριγυρνάει στις σκιές,
τα χλωμά φώτα φέγγουν τις νύχτες.
Κάποιος λυγμός χάθηκε,
κάποιο θαύμα έμεινε μετέωρο,
κάποια φωνή λύγισε.
Δρόμοι ερημικοί,
μικροί αναστεναγμοί!
Γράμματα για να τα διαβάσουμε στο λυχνάρι του φεγγαριού,
μικρές ερμηνείες της ζωής μας και υποσημειώσεις.
Χειροπιαστός ο καιρός,
η μοναξιά προσευχή
κι εμείς τραγούδι προαιώνιο.
Δρόμοι μοναχικοί!
Μετά το τέλος τους άραγε τι;

Ιωάννα Αθανασιάδου,
ποιήματα απ’ το βιβλίο ΑΓΡΥΠΝΕΣ ΣΙΩΠΕΣ, εκδόσεις Βεργίνα

 

 

44833602_2253206554909667_6220531478464299008_n

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η Ιωάννα Αθανασιάδου, φιλόλογος στη Β/βάθμια Εκπαίδευση Δράμας, μέλος της Ε.Λ.Β.Ε (Ένωσης Λογοτεχνών Β. Ελλάδος) και της Αμφικτυονίας Ελληνισμού (πολιτιστικός- κοινωνικός διεθνής φορέας), έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: ΨΙ ΘΥΡΟΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (ιδιωτική έκδοση, Δράμα 2013, βελτιωμένη έκδοση απ’ τις εκδόσεις Βεργίνα 2017), ΣΩΜΑ ΦΥΛΑΧΤΟ, εκδόσεις Σαιξπηρικόν 2015, ΛΟΓΟΥ ΕΡΓΟΧΕΙΡΑ, εκδόσεις Βεργίνα 2017. Ποιήματά της έχουν βραβευθεί σε ποιητικούς διαγωνισμούς και μεταφραστεί στα ιταλικά, ενώ ποιήματα και κριτικογραφίες της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικές σελίδες και περιοδικά.

Ιωάννα Αθανασιάδου,
ποίημα απ’ το βιβλίο ΑΓΡΥΠΝΕΣ ΣΙΩΠΕΣ, εκδόσεις Βεργίνα.